Tibetan
་གཏོགས་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་མི་སྦྱིན་པ་གང་ཡང་མེད་དེ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་གཏོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་གཏོང་བ་ཆེན་པོ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཏོང་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ནས་གཏོང་བ་ཆེན་པོ་བྱེད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ་ཆུང་མ་དང་། བུ་དང་། བུ་མོ་དང་། ཡིད་དུ་འོང་བའི་བྲན་ཕོ་དང་། བྲན་མོ་དང་། ལས་བྱེད་པ་དང་། ཞོ་ཤས་འཚོ་བ་དང་། ཁྱིམ་དང་། རྒྱལ་སྲིད་རྣམས་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གཏོང་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཤིན་ཏུ་གཏོང་བ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཏོང་བ་དང་གཏོང་བ་ཆེན་པོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ནས་ཤིན་ཏུ་གཏོང་བ་བྱེད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ལག་པ་དང་། རྐང་པ་དང་། རྣ་བ་དང་། སྣ་དང་། ཤ་དང་། རུས་པ་དང་། པགས་པ་དང་། མིག་དང་། ལྕེ་དང་། མགོ་རུས་དང་། རྐང་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་སྟེ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའི་ཤིན་ཏུ་གཏོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་གཏོང་བ་དང་། གཏོང་བ་ཆེན་པོ་དང་ཤིན་ཏུ་གཏོང་བ་དེ་དག་རྗེས་སུ་དྲན་ནས། བདག་གིས་ཀྱང་དྲན་པ་དེ་དག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་དེ་ནི་དེའི་གཏོང་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གཏོང་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལྷ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་གང་རྣམ་པར་དག་པའི་ལྷ། ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་དག་རྗེས་སུ་དྲན་ནོ། །འདི་ལྟར་དེ་དག་རྗེས་སུ་དྲན་ཏེ། བསྒྲུབ་པ་དང་ཡོན་ཏན་དང་། སྐྱེ་བ་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་། ཀུན་དཔྱོད་པ་དང་། རྩོམ་པ་དང་། རབ་ཏུ་འཐོབ་པ་དང་། ཡོངས་སུ་འགྲུབ་པས་ཀྱང་རྗེས་སུ་དྲན་པ་འདི་ནི་ལྷ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཞེས་བྱའོ། །གང་ལྷ་གཞན་དེ་དག་ཀྱང་རྗེས་སུ་དྲན་ནོ། །འདི་ལྟར་དེ་དག་རྗེས་སུ་དྲན་ཏེ་ལྷ་འདི་དག་ནི་ལས་དགེ་བའི་འབྲས་བུ་ལས་བྱུང་བའོ། །དགེ་བའི་ལས་དེ་དག་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་མི་དགེ་བ་ལས་བཟློག་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལས་ལྷ་གང་རྣམས་ཁ་དོག་དང་ལྡན་པ། བདེ་བ་མང་བ། དབང་པོ་ཚིམ་པ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའོ་སྙམ་སྟེ
Chinese
凡是属于菩萨的，菩萨对众生没有不布施的。这叫做菩萨的布施。什么是菩萨的大布施呢？就是菩萨以圆满的布施而行大布施。例如，完全布施妻子、儿子、女儿、可爱的男仆、女仆、佣人、以工资为生的人、房屋和王位，这叫做菩萨的大布施。什么是菩萨的极布施呢？就是菩萨以圆满的布施和大布施而行极布施。例如，完全布施手、脚、耳朵、鼻子、肉、骨头、皮肤、眼睛、舌头、头骨和腿等。这叫做菩萨的极布施。 菩萨忆念着那布施、大布施和极布施，心想：我也要圆满这些忆念。这叫做忆念他的布施。这是菩萨的忆念布施的近住。什么是菩萨的忆念天神的近住呢？就是菩萨忆念那些清净的天神，声闻、独觉、菩萨和圆满正等觉的佛陀。像这样忆念他们：以修行、功德、出生和受用、一切观察、造作、获得和成就来忆念，这叫做忆念天神的近住。也忆念其他的天神。像这样忆念他们：这些天神是从善业的果报中产生的。那些善业是这样的：十善业道，远离不善业。由此，那些具有容色、享受众多安乐、诸根满足的天神，所有这些都是十善业道的成熟，这样想道。
English
Whatever belongs to a Bodhisattva, there is nothing that a Bodhisattva does not give to sentient beings. This is called the giving of a Bodhisattva. What is the great giving of a Bodhisattva? It is when a Bodhisattva, with perfect giving, performs great giving. For example, completely giving away one's wife, sons, daughters, beloved male servants, female servants, laborers, those who live on wages, houses, and kingdoms, this is called the great giving of a Bodhisattva. What is the supreme giving of a Bodhisattva? It is when a Bodhisattva, with perfect giving and great giving, performs supreme giving. For example, completely giving away hands, feet, ears, noses, flesh, bones, skin, eyes, tongues, skulls, and legs, etc. This is called the supreme giving of a Bodhisattva. When a Bodhisattva remembers that giving, great giving, and supreme giving, and thinks, "I too shall perfect these recollections," this is called remembering his giving. This is called the mindfulness of the Bodhisattva's recollection of giving. What is the mindfulness of the Bodhisattva's recollection of deities? It is when a Bodhisattva remembers those pure deities, the Hearers, Solitary Buddhas, Bodhisattvas, and Perfectly Complete Buddhas. Remembering them in this way: remembering them through their practice, qualities, birth and enjoyment, all observation, creation, attainment, and accomplishment, this is called the mindfulness of the recollection of deities. One also remembers other deities. Remembering them in this way: these deities have arisen from the fruit of virtuous actions. Those virtuous actions are like this: the ten paths of virtuous action, abstaining from non-virtuous actions. From this, those deities who possess color, enjoy much happiness, and have satisfied senses, all of these are the maturation of the ten paths of virtuous action, so one thinks.
Tibetan
། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྷའི་བདེ་བ་དེ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོའོ། །ལྷའི་བདེ་བ་དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིར་འདོད་དོ། །བདེ་བ་དེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིར་འདོད་པས་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོ་རྩོམ་མོ། །ངན་སོང་རྣམས་སུ་སྐྱེས་པའི་སེམས་ཅན་དག་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་རྙེད་དེ། དེ་འདི་སྙམ་དུ་བདག་གིས་འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལྷའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ལས་བྱེད་དུ་གཟུད་དོ། །སེམས་ཅན་གང་དག་ལྷར་གྱུར་པ་དེ་དག་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་ རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་བྱའོ། །གང་གིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལྷའི་བདེ་བ་ཐོབ་ནས་ཕྱིས་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་། བདེ་བར་གྱུར་ནས་འདི་ལྟ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉེ་བར་ཞི་བའི་བདེ་བའི་བདེ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་ལས་དེ་དག་སེམས་ཅན་རྣམས་བྱེད་དུ་གཞུག་གོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལྷ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཅུའོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྩོམ་པ་མེད་ཀྱིས་དེའི་ཚེ་དོན་དེ་ཉིད་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གིས་སྨྲས་པ། གང་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་མ་གཏོགས་པར། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་མི་དམིགས་པས། །སྡུག་བསྔལ་སྡུག་བསྔལ་མི་ལྟ་སྟེ། །སྡུག་བསྔལ་སྟོང་པར་བལྟ་བར་བྱ། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ལྟ་འདོད་པས། །སྡུག་བསྔལ་ཡང་དག་བལྟ་བར་བྱ། །སྡུག་བསྔལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན། །སྟོང་པ་དེ་ནི་འདུས་མ་བྱས། །སྡུག་བསྔལ་བྱས་པ་མ་ཡིན་པས། །སྡུག་བསྔལ་ལ་ནི་བྱེད་པ་མེད། །སྡུག་བསྔལ་བྲལ་བའི་བྱེད་པ་པོ། །མ་བྱུང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ཡང་དག་ཏུ། །ཀུན་ནས་སྒྲིབ་པ་མེད་གྱུར་ཏེ། །གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་བྱས་མིན་ན། །འདི་ལ་ཀུན་འབྱུང་ག་ལ་ཡོད། །སྡུག་བསྔལ་ལ་ནི་འོང་མེད་དེ། །གང་དུ་ཡང་ནི་འགྲོ་མིན་ན། །གང་གིས་དེ་ཡི་ཆགས་འབྱུང་བ། །སྡུག་བསྔལ་མེད་ན་ག་ལ་ཡོད། །གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་སྟེ། །སྲེད་པ་ཀུན་འབྱུང་བཤད་ན་ནི། །སྲེད་ཅན་སྲེད་ཡོད་མ་ཡིན་ན། །མེད་ན་ཀུན་འབྱུང་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །སྡུག་བསྔལ་ལ་ནི་འོང་མེད་དེ། །འོང་བ་མེད་ན་ཅི་ཞིག་འགྲོ། །འོང་དང་འགྲོ་བ་མེད་པར་ནི། །འགོག་པ་ཞི་
Chinese
此后，菩萨随喜诸天之乐，为利益一切众生，将之回向于无上正等觉。也希望诸天之乐为一切众生所有。因希望此乐为一切众生所有，故精进努力以圆满成就善根。对生于恶道之众生生起大悲心。心想：我当令一切众生皆生于天界。已成天人之众生，当令其现证无上正等觉，圆满成佛。令众生获得天乐后不退转，获得安乐后，如是，令众生行持获得如来之寂灭安乐之业。此乃菩萨忆念天之随念近住，如是，善男子，此乃菩萨之十种随念近住。此后，菩萨摩诃萨无作于彼时以偈颂宣说彼义：何以故，除痛苦之外，不见空性故，不观痛苦为痛苦，当观痛苦为空性。欲观空性者，当如实观痛苦。痛苦空性之义，空性乃非造作。痛苦非所造作故，痛苦无有作者。离痛苦之作者，未生亦不生。若痛苦真实，无有任何遮障，若痛苦非所造，此中何来集起？痛苦无有来处，亦无往何处去，何者生起彼之贪着？若无痛苦何来有？若痛苦乃集起，说贪爱乃集起，无有贪爱之贪者，若无，集起如何生？痛苦无有来处，无有来处何所去？无有来与去，寂灭
English
Thereafter, the Bodhisattva rejoices in the happiness of the gods, and for the benefit of all sentient beings, dedicates it entirely to the unsurpassed, perfectly complete enlightenment. He also wishes that the happiness of the gods be for all sentient beings. Because he wishes this happiness to be for all sentient beings, he exerts great effort to fully accomplish the roots of virtue. He develops great compassion for sentient beings born in the evil realms. He thinks: I shall cause all sentient beings to be born in the heavenly realms. Those sentient beings who have become gods, I shall cause them to manifestly realize the unsurpassed, perfectly complete enlightenment, and to fully awaken as Buddhas. He causes sentient beings to engage in the actions that will lead them to obtain the bliss of the Tathagata's quiescence after obtaining the bliss of the gods and not falling away, and after becoming happy. This is called the Bodhisattva's mindfulness of the gods, the mindfulness of dwelling near. Thus, noble son, these are the ten mindfulnesses of dwelling near of the Bodhisattvas. Then, the Bodhisattva Mahasattva Non-Action, at that time, spoke of that meaning in verses: Because apart from suffering, emptiness is not perceived, therefore, one does not see suffering as suffering, but one should see suffering as emptiness. Those who wish to see emptiness, should truly see suffering. The meaning of suffering is emptiness, that emptiness is unconditioned. Because suffering is not made, therefore, there is no maker of suffering. The maker who is free from suffering, has not arisen and will not arise. If suffering is real, and there is no obscuration at all, if suffering is not made, where does origination come from in this? Suffering has no coming, nor does it go anywhere, what causes the arising of attachment to it? If there is no suffering, where does it come from? If suffering is origination, and craving is said to be origination, if there is no craving, how does origination arise? Suffering has no coming, if there is no coming, what goes? Without coming and going, cessation is peace.