Tibetan
བུས་མེད་པ། རྩ་བ་གནས་པ་མེད་པ། བདག་པོ་མེད་པ། ང་ཡི་བ་མེད་པ། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་སྟེ། ཚོགས་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ལུས་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། གནས་ཞེས་བྱ་བ་དང་། རོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། སྐྱེ་མཆེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གློ་བུར་གྱི་ཐ་སྙད་རྣམས་ཀྱིས་ཐ་སྙད་དུ་བཏགས་པའོ། །ལུས་འདི་ནི་སྙིང་པོ་མེད་པ་སྟེ། ཕ་མའི་ཁུ་བ་དང་ཁྲག་ལས་བྱུང་བ། མི་གཙང་བ། རུལ་པ། རང་བཞིན་གྱིས་དྲི་མི་ཞིམ་པ། འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་དང་། འཇིགས་པ་དང་། སྒྱིད་ལུག་པའི་རྐུན་པོས་དཀྲུགས་པ། རྟག་ཏུ་འཇིག་པ། འབྲུལ་བ། འབྲལ་བ། རྣམ་པར་འཐོར་བ། རྣམ་པར་འཇོམས་པའི་ཆོས་ཅན། ནད་ཐ་དད་པ་བརྒྱ་སྟོང་གི་ཚང་ངོ་སྙམ་དུ་ལུས་ལ་དྲན་པ་ཉེ་བར་འཇོག་གོ །གཞན་ཡང་རིགས་ཀྱི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་འདི་ལྟར་ལུས་འདི་ནི་རྐང་པ་དང་། རྐང་སོར་དང་། བྱིན་པ་དང་། བརླ་དང་། གྲུ་དོ་དང་། ལྟོ་བ་དང་། ལྟེ་བ་དང་། སྒལ་ཚིགས་དང་། སྙིང་དང་། རྩིབ་ལོགས་དང་། རྩིབ་མ་དང་། ལག་པའི་ཐལ་མོ་དང་། དཔུང་པ་དང་། ཐལ་གོང་དང་། མགྲིན་པ་དང་། འགྲམ་པ་དང་། དཔྲལ་བ་དང་། མགོའི་ཐོད་པ་འདུས་པ་ཙམ་སྟེ། ལས་འབྱུང་བའི་བྱེད་པས་བསགས་པ། ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐ་དད་པ་བརྒྱ་སྟོང་གི་གནས་སོ། །འདི་ནི་རྫས་མང་པོ་འདུས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། སྐྲ་དང་། སྤུ་དང་། སེན་མོ་དང་། སོ་དང་། རུས་པ་དང་། པགས་པ་དང་། ཤ་དང་། ལུས་དང་། རྒྱུས་པ་དང་། ཚིལ་དང་། ཞག་དང་། ཆུ་སེར་དང་། མཆེར་པ་དང་། གཅིན་དང་། ཕྱི་ས་དང་། ཕོ་བ་དང་། ལོང་ཀ་དང་། ཁྲག་དང་། ངར་སྣབས་དང་། མཁྲིས་པ་དང་། རྣག་དང་། མཆིལ་མ་དང་། ཀླད་པ་དང་། ཀླད་རྒྱས་རྣམས་ཏེ། དེ་དེ་ལྟར་རྫས་མང་པོ་འདུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ལུས་ཞེས་ཇི་སྐད་དུ་བྱ་སྙམ་དུ་ལུས་ལ་དྲན་པ་ཉེ་བར་འཇོག་གོ །དེ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ན་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ལུས་འདི་ནི་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་སོ་སྙམ་ནས་དེ་ལུས་ལ་ནམ་མཁའ་ལྟར་དྲན་པ་ཉེ་བར་འཇོག་གོ །དེ་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་ ལྟར་མཐོང་ངོ་། །དེ་ལུས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལས་གང་ལ་ཡང་དྲན་པ་མི་འཇུག་གོ །མི་ལྡོག་གོ །མི་འཇུག་མི་ལྡོག་པས་དྲན་པ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་དྲན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་འདི་ལྟར་ལུས་ཇི་ལྟ་བར་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་ཏེ། འདི་ལ་ཐོགས་པར་བྱ་བ་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་དུ་ཐོགས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་སྟེ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཚོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་སྟེ། རེག་པ་དེ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དང་། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དང་། དེ་གཉི་ག་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ་སྙམ་མོ། །དེ་ལ་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་སེམས་གཡེངས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཚོར་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྟེ། དེ་དག་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་པར་ཚོར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་བདེ་བར་ཚོར་རོ། །བདག་མེད་པ་ལ་བདག་ཏུ་ཚོར་རོ། །མི་གཙང་བ་ལ་གཙང་བར་ཚོར་ཏེ། འདི་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཚོར་བའོ། །གང་མི་རྟག་པ་ལ་མི་རྟག་པར་ཚོར་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ལ་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཚོར་བ་དང་། བདག་མེད་པ་ལ་བདག་མེད་པར་ཚོར་བ་དང་། མི་གཙང་བ་ལ་མི་གཙང་བར་ཚོར་བ་འདི་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ཚོར་བའོ། །གང་མི་རྟག་པ་ལ་མི་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་པར་ཚོར་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པར་ཚོར་བ་དང་། བདག་མེད་པ་ལ་བདག་མེད་པ་དང་བདག་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པར་ཚོར་བ་དང་། མི་གཙང་བ་ལ་མི་གཙང་བ་དང་མི་གཙང་བ་ཡང་མ་ཡིན་པར་ཚོར་བ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཚོར་བའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ལྟར་ཚོར་བ་ནི་ཚོར་བ་པོ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་། །དེ་མི་མཐོང་བས་ཚོར་བ་ཡང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ནི་ཚོར་བའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ཚོར་བ་མ་ཡིན་ན་ནི་འདི་ལ་ཚོར་བ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། ཚོར་བ་ནི་ཚོར་བར་ བྱེད་པ་མ་ཡིན། ཚོར་བར་བྱ་བ་དང་། ཚོར་བ་དང་། ཚོར་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན། འདུས་མ་བྱས་ཀྱང་འདུས་བྱས་ཚོར་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན། འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཚོར་བར་བྱེད་པ་གང་ཡང་མེད་དེ། དེ་ལྟར་ཚོར་བ་དེ་དག་ཚོར་བ་མེད་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་ངོ་། །འདི་ལ་ཚོར་བས་རྩོལ་བ་གང་ཡང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཇི་ལྟ་བར་ཚོར་བ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་བ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་སྙམ་དུ་སེམ
Chinese
无作者，无根源，无所有者，无我所，无执取，所谓的蕴、身、受用、处所、味道、生处，都是由虚假的名称所命名的。这个身体没有精华，由父母的精液和血液产生，不干净，腐烂，本质上气味不好，被贪欲、嗔恨、愚痴、恐惧和懒惰的盗贼所扰乱，总是会毁灭、腐朽、分离、消散、破坏，具有这样的性质，是成百上千种不同疾病的巢穴，要这样对身体保持正念。此外，善男子，菩萨是这样观想的：这个身体只是由脚、脚趾、胫骨、大腿、膝盖、腹部、肚脐、脊椎、心脏、肋骨、手掌、手臂、肘部、喉咙、脸颊、额头、头盖骨组成的，由业产生的行为所积累，是烦恼、近烦恼、分别念、各种不同的妄想的处所。这是许多物质的集合，例如头发、体毛、指甲、牙齿、骨骼、皮肤、肌肉、身体、筋、脂肪、油、脓、脾脏、尿液、粪便、胃、大肠、血液、鼻涕、胆汁、脓液、唾液、大脑、脑髓等等，就这样是许多物质的集合。那么，这怎么能叫做身体呢？要这样对身体保持正念。当分别观察时，这样想：这个身体就像虚空一样，要这样对身体像虚空一样保持正念。要像虚空一样看待这一切。要完全了解身体，不要对任何事物产生执着，不要退转，不执着不退转，就叫做安住于正念。像这样安住于正念，就像了解身体一样了解菩提，对菩提也没有任何执着。为什么呢？因为所有执着都是
English
Without a maker, without a root, without an owner, without 'mine,' without grasping, the so-called aggregates, body, enjoyment, place, taste, and sense bases are all named by temporary terms. This body is without essence, arising from the semen and blood of parents, unclean, decaying, naturally foul-smelling, disturbed by thieves of desire, hatred, delusion, fear, and laziness, always decaying, rotting, separating, scattering, and destroying, having such a nature, a nest of hundreds and thousands of different diseases, thus one should establish mindfulness of the body. Furthermore, son of good family, the Bodhisattva contemplates thus: this body is merely an assembly of feet, toes, shins, thighs, knees, abdomen, navel, spine, heart, ribs, palms of the hands, arms, elbows, throat, cheeks, forehead, and skull, accumulated by actions arising from karma, a place of afflictions, near afflictions, conceptual thoughts, and hundreds and thousands of different discriminations. This is an assembly of many substances, such as hair, body hair, nails, teeth, bones, skin, flesh, body, tendons, fat, oil, pus, spleen, urine, feces, stomach, large intestine, blood, nasal mucus, bile, pus, saliva, brain, and marrow, thus it is an assembly of many substances. So, how can this be called a body? Thus one should establish mindfulness of the body. When examining separately, one thinks thus: this body is like space, thus one should establish mindfulness of the body as like space. One sees all of it as like space. One should fully understand the body, and not be attached to anything, not regress, without attachment and without regression, it is called abiding in mindfulness. Thus abiding in mindfulness, just as one understands the body, one understands enlightenment in the same way, and there is no attachment to enlightenment. Why is that? Because all attachments are
Chinese
並非如常人所行。這被稱為菩薩的身念住。那麼，什麼是菩薩的感受念住呢？ 這裡，菩薩這樣想：所謂的感受，就是領受。那觸也是顛倒的、非顛倒的，以及從這兩者中解脫的。對於那些心散亂、顛倒的凡夫俗子來說，他們的感受是顛倒的。他們在無常中感受到常，在痛苦中感受到樂，在無我中感受到我，在不淨中感受到淨。這就是顛倒的感受。那些在無常中感受到無常，在痛苦中感受到痛苦，在無我中感受到無我，在不淨中感受到不淨的，這是聲聞乘的感受。那些在無常中感受到無常和非無常，在痛苦中感受到非痛苦和非樂，在無我中感受到無我和非無我，在不淨中感受到不淨和非不淨的，這是菩薩的感受。菩薩如此感受時，並不真正地看到感受者。因為看不到感受者，所以也不真正地看到感受。他這樣想：世尊也說過，一切有為法都是感受。如果一切有為法不是感受，那麼這裡有什麼被稱為感受者呢？感受不是感受者，不是感受的對象，不是感受，也不是感受者。非有為法也不是有為法的感受者。沒有任何從有為法和非有為法中解脫出來的感受者。如此，他們如實地看到那些感受是無感受的。在這裡，他們沒有真正地看到感受所作的任何努力。菩薩如何感受，他們也同樣如實地看到。這被稱為菩薩的感受念住。那麼，什麼是菩薩的心念住呢？ 這裡，菩薩這樣想：
English
not in the usual way. This is called the body mindfulness of a Bodhisattva. Now, what is the feeling mindfulness of a Bodhisattva? Here, a Bodhisattva thinks thus: "Feeling" means to experience. That contact is also inverted, not inverted, and liberated from both. For those ordinary people whose minds are distracted and inverted, their feelings are inverted. They feel permanence in impermanence, happiness in suffering, self in non-self, and purity in impurity. This is inverted feeling. Those who feel impermanence in impermanence, suffering in suffering, non-self in non-self, and impurity in impurity, this is the feeling of the Hearers. Those who feel impermanence and non-impermanence in impermanence, neither suffering nor happiness in suffering, non-self and non-non-self in non-self, and impurity and non-impurity in impurity, this is the feeling of Bodhisattvas. When a Bodhisattva feels in this way, he does not truly see the feeler. Because he does not see the feeler, he also does not truly see the feeling. He thinks thus: "The Blessed One has also said that all conditioned things are feeling. If all conditioned things were not feeling, then what is called a feeler here? Feeling is not a feeler, not an object of feeling, not feeling, and not a feeler. The unconditioned is also not a feeler of the conditioned. There is no feeler who is liberated from the conditioned and the unconditioned." Thus, they truly see that those feelings are without feeling. Here, they do not truly see any effort made by feeling. As a Bodhisattva feels, so too do they truly see. This is called the feeling mindfulness of a Bodhisattva. Now, what is the mind mindfulness of a Bodhisattva? Here, a Bodhisattva thinks thus:
Tibetan
ས་ཏེ། གང་ཚོར་བ་དེ་ནི་སེམས་ཙམ་མོ། །སེམས་དེ་ཡང་གནས་པ་མེད་པ། གཟུང་བ་མེད་པ། ལུས་མེད་པའོ། །གང་གནས་མེད་པ། གཟུང་བ་མེད་པ། ལུས་མེད་པ་དེའི་གནས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡོད་སྙམ་མོ། །སེམས་ཀྱིས་སེམས་མི་ཤེས་སོ། །སེམས་ཀྱིས་སེམས་མི་མཐོང་ངོ་། །གང་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བའི་སེམས་དེ་ཡང་གཞན་ལ་རག་ལས་པ། རང་དབང་མེད་པར་མཐོང་ངོ་། །སེམས་མ་རྟོགས་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་མི་ཤེས་སོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཙམ་དུ་ཤེས་པས་སེམས་ལ་དབང་ཐོབ་བོ། །དེ་སེམས་ལ་དབང་བས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་དབང་བྱེད་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལའང་སེམས་སྙོམས་པ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་གཞན་གྱི་དྲིང་ལ་མི་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགེ་བའམ། མི་དགེ་བའམ། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པའམ། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའམ། ཟག་པ་དང་བཅས་པའམ། ཟག་པ་མེད་པའམ། འཇིག་རྟེན་པའམ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའམ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཆོས་སམ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སམ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཆོས་སམ། ཆོས་གང་དང་གང་ལ་དྲན་པ་ཉེ་བར་འཇོག་པའི་ཆོས་དེ་ཤིན་ཏུ་བཟུང་བ། ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་བྱས་པ། ཤིན་ཏུ་བསགས་པའམ། ཤིན་ཏུ་ཆུབ་པ་རང་གི་ཁ་ན་ལས་པ། ཤིན་ཏུ་ དབང་བྱེད་པའི་དྲན་པ་དེས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་། འགག་པ་མེད་པ་མཉམ་པར་བྱེད་དེ། གང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་། འགག་པ་མེད་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། གང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། གང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཆོས་དེ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་པོ་མེད་པ་སྟེ། དབེན་པའི་རང་བཞིན་ཅན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་མེད་པ་སྟེ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་སྟེ། ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ཅན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སྟེ། སེམས་དང་། ཡིད་དང་། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྨྲ་བ་མེད་པ་སྟེ། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཡི་གེ་མེད་པ་སྟེ། འདུས་མ་བྱས་པའི་རང་བཞིན་ཅན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་གྲངས་མེད་པ་སྟེ། གྲངས་ཐམས་ཅད་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ། ཆོས་
Chinese
即，凡所感受者，皆唯是心。心亦无住处，无所执，无身。既无住处，无所执，无身，彼之住处当如何耶？心不能知心，心不能见心。由何而生之心，彼亦依赖于他，见为无自主。未证悟心，亦不能知菩提。若知彼为唯菩提心，则得自在于心。彼以自在于心，而自在地行于大乘，且于一切有情亦心平等，于大乘不依赖于他。此乃菩萨之心念住。复次，何为菩萨之法念住？于此，菩萨于善或不善，有罪或无罪，有漏或无漏，世间或出世间，声闻之法，或独觉之法，或异生之法，于任何法念住，彼法极善执持，极善修习，极善积聚，或极善证悟，出于自口，极善 自在之念住，彼使无生与无灭平等。由彼无生与无灭而解脱，由彼缘起而解脱，由彼空性、无相、无愿而解脱之法，亦不真正随见。彼如是思惟：一切法皆无主，乃寂静之自性。一切法皆无我，乃无二之自性。一切法皆无碍，乃虚空之自性。一切法皆不分别，离心、意、意识。一切法皆解脱之体性，乃无烦恼之自性。一切法皆无言说，乃不可说之自性。一切法皆无文字，乃无为之自性。一切法皆无数，乃极超一切数。法
English
That is, whatever is felt is only mind. That mind is also without a place, without grasping, without a body. Since there is no place, no grasping, no body, how should its place be? Mind cannot know mind, mind cannot see mind. The mind that arises from dependence on something is also seen as dependent on others, without autonomy. Without realizing the mind, one cannot know enlightenment. If one knows that it is only the mind of enlightenment, then one gains mastery over the mind. By mastering the mind, one masters the Great Vehicle, and one's mind is equal towards all sentient beings, and one does not rely on others for the Great Vehicle. This is called the mindfulness of a Bodhisattva's mind. Furthermore, what is the Dharma mindfulness of a Bodhisattva? Here, a Bodhisattva, whether in virtue or non-virtue, with or without fault, with or without outflows, worldly or beyond worldly, the Dharma of a Hearer, or the Dharma of a Solitary Buddha, or the Dharma of an ordinary being, whatever Dharma one establishes mindfulness in, that Dharma is extremely well-held, extremely well-practiced, extremely well-accumulated, or extremely well-realized, coming from one's own mouth, extremely well- That mindfulness of mastery makes the unborn and the unceasing equal. By that unborn and unceasing, one is liberated, by that dependent arising, one is liberated, by that emptiness, signlessness, and wishlessness, the Dharma of liberation is also not truly seen. One thinks thus: all dharmas are without a master, they are of the nature of solitude. All dharmas are without self, they are of the nature of non-duality. All dharmas are without obstruction, they are of the nature of space. All dharmas are non-discriminating, separate from mind, intellect, and consciousness. All dharmas are of the nature of liberation, they are of the nature of non-affliction. All dharmas are without speech, they are of the nature of unspeakable. All dharmas are without letters, they are of the nature of the unconditioned. All dharmas are countless, they are extremely beyond all numbers. Dharma