Tibetan
་གི་ཕྱིར་ཡང་ཡོངས་སུ་མི་འདོར་ཞིང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ལོག་པར་ཡང་མི་སྒྲུབ་པ་སྟེ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བདེན་པའོ། །གང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས། ཕྱིས་སེམས་དེ་འདོར་ཞིང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རབ་ཏུ་སྨད་པའི་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བའོ། །སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་ན་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས། སེམས་དེ་ཕྱིས་ཡོངས་སུ་མི་འདོར་ཞིང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ལོག་པར་མི་སྒྲུབ་པ་ཡིན། སྨྲས་པ། ནམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ཤེས་ཤིང་། ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པ་དང་། འགོག་པའི་བདེན་པ་དང་། ལམ་གྱི་བདེན་པ་ཤེས་པ་ན་དེ་སེམས་དེ་ཡོངས་སུ་མི་འདོར་ཞིང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལའང་ལོག་པར་མི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་བདེན་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་གོ །སྨྲས་པ། སྡུག་བསྔལ་ནི་གང་ཤེས་པ་ནི་ཇི་ལྟ་བུ། སྨྲས་པ། ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་ལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་། ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཏེ། འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱའོ། །ནམ་སྡུག་བསྔལ་དེ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དང་། སྟོང་པ་དང་གཡོ་བ་མེད་པ་དང་། བདག་དང་བདག་གི་དང་བྲལ་བ་ཤེས་པ་འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ནམ་སྡུག་བསྔལ་དེ་ཀུན་འབྱུང་བ་ཙམ་དང་། རྫས་མེད་པ་དང་རྫས་མ་ཡིན་པ་དང་། སྙིང་པོ་མེད་པ་དང་བདག་པོ་མེད་པར་མཐོང་བ་འདི་ནི་ཀུན་འབྱུང་བ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ནམ་སྡུག་བསྔལ་དེ་སྔོན་གྱི་མཐའ་ནས་ཀྱང་མ་འོངས། ཕྱི་མའི་མཐར་ཡང་མི་འཕོ། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལ་ཡང་མི་གནས་ཏེ། ཐོག་མ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ལ། རང་བཞིན་གྱིས་འགགས་པ། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ། རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པར་ཤེས་པ་འདི་ནི་འགོག་པ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྨྲས་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་འགོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གང་གི་ཚིག་བླ་དགས། སྨྲས་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་འགོག་པ་ནི་ཅིར་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །སྨྲས་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་གལ་ཏེ་འགོག་པ་ནི་ཅིར་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ན། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་འགོག་པ་ཞེས་བྱ། སྨྲས་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་འགོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གློ་བུར་སྒྲིབ་པ་མེད་པ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ། ཀུན་བརྟགས་པ་སྟེ། ནམ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཀུན་ཏུ་མི་རྟོག་པ་དེ་ནི་
Chinese
也不因此完全舍弃，也不对众生做颠倒之事，这是菩萨的真谛。如果菩萨发起无上正等觉之心后，后来舍弃此心，并对一切众生做颠倒之事，这是菩萨最可鄙的虚妄之语。问道：如何发起无上正等觉之心后，此心后来不完全舍弃，也不对一切众生做颠倒之事呢？回答：当菩萨了知痛苦的真谛，以及知晓集谛、灭谛和道谛时，他便不会舍弃此心，也不会对一切众生做颠倒之事。为什么呢？因为菩萨具足完全了知真谛，所以不会从佛陀的菩提中退转。问道：痛苦是什么？了知又是如何？回答：对五取蕴生起悦意和不悦意的成熟果报就是痛苦，这称为痛苦。何时了知此痛苦是缘起、空性、无动摇、无我及无我所，这称为了知痛苦。何时见到此痛苦仅仅是集起，无实体、非实体，无心要、无自主，这称为了知集起。何时了知此痛苦从先前的边际不来，也不移往后来的边际，也不停留在现在生起的状态，而是具有无始性，自性寂灭、自性空性、自性寂静，这称为了知灭谛。问道：种姓之子，所谓的灭谛，这是什么的隐语？回答：种姓之子，灭谛是不可言说的。问道：种姓之子，如果灭谛是不可言说的，那为什么称之为灭谛？回答：种姓之子，所谓的灭谛，是没有突发性的遮蔽，不是真实存在，是遍计所执，何时对那非真实存在不作分别，那就是
English
Nor does one completely abandon it because of that, nor does one do perverse things to sentient beings. This is the truth of a Bodhisattva. If a Bodhisattva generates the mind of unsurpassed, perfect and complete enlightenment, and later abandons that mind and does perverse things to all sentient beings, this is the most despicable false speech of a Bodhisattva. Asked: How is it that after generating the mind of unsurpassed, perfect and complete enlightenment, that mind is not completely abandoned later, nor does one do perverse things to all sentient beings? Answered: When a Bodhisattva knows the truth of suffering, and knows the truth of the origin, the truth of cessation, and the truth of the path, then he does not abandon that mind, nor does he do perverse things to all sentient beings. Why is that? Because a Bodhisattva who is endowed with complete knowledge of the truth does not turn back from the enlightenment of the Buddha. Asked: What is suffering? And how is it known? Answered: The ripening of agreeable and disagreeable aspects in the five aggregates of grasping is suffering. This is called suffering. When one knows that suffering is dependently arisen, empty, unmoving, without self and without what belongs to self, this is called knowing suffering. When one sees that suffering is merely arising, without substance, neither substance nor non-substance, without essence and without a lord, this is called knowing the origin. When one knows that suffering does not come from the previous extreme, nor does it move to the later extreme, nor does it remain in the present arising state, but is beginningless, naturally ceased, naturally empty, naturally secluded, this is called knowing cessation. Asked: Son of good family, what is the hidden meaning of what is called cessation? Answered: Son of good family, cessation is not something to be expressed in any way. Asked: Son of good family, if cessation is not something to be expressed in any way, then why is it called cessation? Answered: Son of good family, what is called cessation is without sudden obscuration, not truly existent, is completely imputed. When one does not discriminate about that which is not truly existent, that is
Tibetan
འགོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་འགག་པ་ན་ཆོས་གང་ཡང་འཇིག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཤིན་ཏུ་འགགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྨྲས་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འགོག་པ་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་འགོག་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ལྟུང་ངོ་ཞེས་གསུངས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ཅི་ལས་དགོངས་ཏེ་གསུངས། སྨྲས་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་བསྟན་དུ་མེད་པ། མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་ཚིག་བླ་དགས་སོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་འགོག་པ་ནི་བསྟན་དུ་མེད་པའི་ཆོས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཆོས་གང་བསྟན་དུ་མེད་པ་དེ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ། །དེ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འགོག་པ་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་དགོངས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་འགོག་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་དོ། །ཉན་ཐོས་ནི་ཆོས་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་བློས་འགོག་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་དོ། །གནས་སོ། །ཀུན་ཤེས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དམིགས་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གང་དག་གིས་འདི་ལྟར་ཤེས། འདི་ལྟར་མཐོང་། འདི་ལྟར་ངེས་པར་བྱེད་པ་འདི་ནི་ལམ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་རིགས་ཀྱི་བུ་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངར་འཛིན་པའོ། །ང་ཡིར་འཛིན་པ་དེའི་རྒྱུ་དང་བཅས་པར་གང་འབྱུང་བ་འདི་ནི་ཀུན་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱའོ། །ནམ་དེའི་འབྱུང་བའི་ཆོས་གང་ཡང་སོ་སོར་ངེས་པ་མ་ཡིན་པར་མཐོང་བ་འདི་ནི་འགོག་པ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གང་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་མཐོང་ཞིང་ཚོལ་བ་འདི་ནི་ལམ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་རིགས་ཀྱི་བུ་གང་སྙེམས་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རིགས་ཀྱི་བུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྙེམས་པའི་རང་བཞིན་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །སྙེམས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་བས་ན་སྙེམས་པ་ཀུན་འབྱུང་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་མེད་པ་ནི་འགོག་པའོ། །ཡེ་ཤེས་གང་གིས་སྙེམས་པ་དེ་ལ་མི་སྙེམས་པ་དེ་ནི་ལམ་མོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་བདག་གིས་བསྐལ་པའམ། བསྐལ་པ་ལས་ལྷག་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བདེན་པ་ཤེས་པ་བསྟན་པ་འདིའི་མཐའ་རྟོགས་པར་མི་ནུས་སོ། །བདེན་པ་བསྟན་པ་འདི་བཤད་པ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དྲུག་སྟོང་གིས་བདེན་པ་ཡོངས་སུ་བསྒོམས་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག
Chinese
名为“灭”。当非真实的遍计息灭时，任何法也不会坏灭。因此，一切法都是极度息灭。说：善男子，世尊也不现见菩萨的灭。如果菩萨现见灭，那他就会堕入声闻和独觉地。世尊是基于什么意图而说的呢？说：善男子，所谓“现见”，这是不可言说、现量见到的虚假之词。世尊也说灭是不可言说的法。任何不可言说的法，都不能被现见。因此，世尊说菩萨不现见、不见灭。基于此意图，菩萨是现见灭的。声闻是以执着于法相的分别心来现见灭的。安住。完全知晓。是以什么所缘和作意来如此知晓、如此见到、如此确定呢？这被称为道智。此外，善男子，所谓“痛苦”，就是我执。凡是我所执着，连同它的因一起生起的，这被称为集。何时见到那生起的法，而不是分别确定，这被称为灭智。凡是如此如理见到和寻求的，这被称为道智。此外，善男子，凡是骄慢，那就是痛苦。为什么呢？善男子，世尊说骄慢的自性就是痛苦。骄慢在一切时都是不真实的。因此，骄慢生起就是痛苦生起。没有痛苦就是灭。以何种智慧对骄慢不骄慢，那就是道。善男子，我即使以劫，或超过劫的时间来宣说菩萨们证悟真谛的教法，也无法穷尽它的边际。在宣说这个真谛教法时，有六千菩萨完全修习了真谛，永不退转。
English
It is called 'Cessation.' When untrue pervasive thoughts cease, no dharma will be destroyed. Therefore, all dharmas are extremely ceased. Said: Son of good family, even the Bhagavan does not directly perceive the cessation of Bodhisattvas. If a Bodhisattva directly perceives cessation, then he will fall into the level of Hearers and Solitary Buddhas. Based on what intention did the Bhagavan say that? Said: Son of good family, the so-called 'directly perceive' is an inexpressible, ostensibly seen false term. The Bhagavan also said that cessation is an inexpressible dharma. Any inexpressible dharma cannot be directly perceived. Therefore, the Bhagavan said that Bodhisattvas do not directly perceive or see cessation. Based on this intention, Bodhisattvas directly perceive cessation. Hearers directly perceive cessation with a discriminating mind that clings to the characteristics of dharmas. Abides. Completely knows. With what object and attention does one know in this way, see in this way, and ascertain in this way? This is called the knowledge of the path. Furthermore, son of good family, the so-called 'suffering' is the clinging to self. Whatever arises with its cause, which is the clinging to 'I,' is called origination. When one sees that arising dharma without separately ascertaining it, this is called the knowledge of cessation. Whatever is seen and sought in this way is called the knowledge of the path. Furthermore, son of good family, whatever is pride, that is suffering. Why is that? Son of good family, the Bhagavan said that the nature of pride is suffering. Pride is untrue in all ways. Therefore, the origination of pride is the origination of suffering. The absence of suffering is cessation. With what wisdom does one not become proud of pride? That is the path. Son of good family, even if I were to explain for an eon or more than an eon the teaching of the Bodhisattvas' realization of the truth, I would not be able to fathom its limit. When this teaching of the truth was proclaimed, six thousand Bodhisattvas fully cultivated the truth and will never regress.
Tibetan
་པའི་ས་ཁོང་དུ་ཆུད་དོ། །བར་སྣང་ལ་གནས་པའི་ལྷའི་བུ་མོ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་ནི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་མིག་རྡུལ་དང་བྲལ་ཞིང་དྲི་མ་མེད་པ་རྣམ་པར་དག་གོ །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བློ་གྲོས་རྣམ་པར་གནོན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྩོམ་པ་མེད་ལ་འདི་ སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ནི་གང་། དྲན་པ་ནི་གང་། དྲན་པའི་གནས་ནི་གང་། དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྩོམ་པ་མེད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བློ་གྲོས་རྣམ་པར་གནོན་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་དྲན་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི་སྨོན་ལམ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གི་དྲན་པ་དེ་ཡང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པས་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་བྱས་པ། ཐམས་ཅད་དུ་མི་བསྐྱོད་པ། དྲང་བ། མི་གཡོ་བ། གཏིང་དང་འགྲམ་མི་རྟོགས་པ། འཇིག་རྟེན་པ་དང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཤེས་པར་དཀའ་བ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དྲན་པ་གང་གིས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཀུན་འཛིན་པའི་དྲན་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མངོན་སུམ་མོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དྲན་པ་དེ་ནི་འདི་འདྲའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དྲན་པ་དེའི་གནས་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་སྟེ། ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་། ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་། སེམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་། ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་། སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་། ཆོས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་། དགེ་འདུན་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་། གཏོང་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་། ལྷ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་སྟེ། འདི་དག་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཅུའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་ལྟར་ལུས་འདི་ནི་སྔོན་གྱི་མཐའ་ནས་མ་འོངས། ཕྱི་མའི་མཐར་མི་འཕོ། སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་མི་གནས་ཏེ། གཞན་དུ་ན་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་བྱུང་བ། བྱེད་པ་པོ་དང་ཚོར་བ་པོ་མེད་པ། ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་ དང་ད
Chinese
的范围之中了。 处于虚空之中的一万天女，对于诸法，远离了法的眼尘，清净无垢。 之后，菩萨摩诃萨慧殊胜压伏对菩萨摩诃萨无著说： 善男子，菩萨的念住是什么？ 念是什么？ 念的处所是什么？ 这样说了之后，菩萨摩诃萨无著对菩萨摩诃萨慧殊胜压伏这样说： 善男子，菩萨们对于一切法，了知不生是念。 菩萨们具有了知不生的愿力，他们的念也以了知不生而完全清净，于一切处不动摇，正直，不改变，深邃且无法测度边际，世间人和声闻、独觉都难以了知。 菩萨的念，以其忆持诸佛所说的一切，此念即是如来、阿罗汉、正等觉的现量。 菩萨的念就是这样。 菩萨的念的处所有十种：身念住，受念住，心念住，法念住，忆念佛的念住，忆念法的念住，忆念僧的念住，忆念戒律的念住，忆念布施的念住，忆念天的念住。 这些是十种念住。 其中，菩萨们的身念住是什么呢？ 在此，菩萨这样观身：此身不从前际迁移至后际，不住于前际和后际，而且是不真实的，从颠倒中产生，没有作者和受者，没有初始和终结， 和
English
are within its domain. Ten thousand daughters of the gods residing in space are purified of the dust of the Dharma eye and are immaculate with respect to all dharmas. Then, the Bodhisattva Mahasattva Wisdom Supreme Subduer said to the Bodhisattva Mahasattva Unattached: "Son of good family, what is the mindfulness of a Bodhisattva? What is mindfulness? What is the place of mindfulness?" After he said this, the Bodhisattva Mahasattva Unattached said to the Bodhisattva Mahasattva Wisdom Supreme Subduer: "Son of good family, Bodhisattvas, with respect to all dharmas, knowing non-arising is mindfulness. Bodhisattvas have the aspiration of knowing non-arising, and their mindfulness is also completely purified by knowing non-arising, unmoving in all places, upright, unchanging, unfathomable and immeasurable, difficult for worldly people, Shravakas, and Pratyekabuddhas to know. The mindfulness of a Bodhisattva, by which he holds all that the Buddhas have spoken, that mindfulness is the direct perception of the Tathagata, Arhat, Perfectly Awakened One. Such is the mindfulness of a Bodhisattva. The place of the mindfulness of a Bodhisattva is of ten kinds: mindfulness of the body, mindfulness of feelings, mindfulness of mind, mindfulness of dharmas, mindfulness of recollecting the Buddha, mindfulness of recollecting the Dharma, mindfulness of recollecting the Sangha, mindfulness of recollecting morality, mindfulness of recollecting generosity, and mindfulness of recollecting the gods. These are the ten mindfulnesses. Among them, what is the mindfulness of the body of the Bodhisattvas? Here, the Bodhisattva observes the body in this way: this body does not move from the former limit to the latter limit, does not abide in the former limit and the latter limit, and is unreal, arises from inversion, has no maker and no receiver, has no beginning and no end, and