Tibetan
རྣམས་ཀྱི་གཞིའོ། །བདེ་འགྲོ་རྣམས་ཆུད་སོན་པའོ། །འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་རྣམས་ཀྱི་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོར་གྱུར་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐོག་མར་སེམས་འགྲོ་སྟེ། སེམས་ཡོངས་སུ་ཤེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་འཇིག་རྟེན་སེམས་ཀྱིས་བྲིས་པ་སྟེ། སེམས་ནི་སེམས་ཀྱིས་མི་མཐོང་ངོ་། །དགེ་བའམ་ཡང་ན་མི་དགེ་བའི་ལས་ནི་སེམས་ཀྱིས་བསགས་པའོ། །སེམས་ནི་མགལ་མེ་ལྟ་བུར་འཁོར། །སེམས་ནི་རྟ་ལྟར་འཁྱམ་པ་ཡིན། སེམས་ནི་ནགས་ཀྱི་མེ་ལྟར་འཚིག །སེམས་ནི་ཆུ་ཆེན་བཞིན་དུ་སྐྱེད། །དེ་དེ་ལྟར་རྟོག་པས་སེམས་ལ་དྲན་པ་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བར་གཞག་ཅིང་གནས་ཏེ། སེམས་ཀྱི་དབང་དུ་མི་འགྲོའི་སེམས་ཉིད་དེའི་དབང་དུ་འགྲོ་སྟེ། སེམས་དེའི་དབང་དུ་གྱུར་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ལ་དྲན་པ་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བར་གཞག་ཅིང་གནས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་རྣམས་ལ་དྲན་པ་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བར་གཞག་ཅིང་གནས་ཞེ་ན། འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་ལྟ་སྟེ། འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་ལ་སོགས་པ་དང་། དེ་དག་ལ་གནས་པ་གཞན་དག་ལ་འདི་དག་ནི་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སོ་ཞེས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་ཏེ། དེ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ལ་སྟེན། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་གི་གཉེན་པོ་ལ་སྟེན་ཅིང་དེ་དག་སྤང་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་འདི་དག་ནི་དགེ་བའོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་ནས་ཆོས་དེ་དག་ལ་སེམས་གཏོང་ཞིང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞོག་སྟེ། ཆོས་དེ་དག་ཀྱང་ཡང་དག་པར་བླངས་ཤིང་གནས་སོ། །གཞན་ཡང་བསླབ་པ་དེ་ཉིད་ལ་འགོད་དེ། དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་རྣམས་ལ་དྲན་པ་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བར་གཞག་ཅིང་གནས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡུལ་རྣམས་ལ་དྲན་པ་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བར་གཞག་ཅིང་གནས་ཞེ་ན། འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་། ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་གཟུགས་དང་། སྒྲ་དང་། དྲི་དང་། རོ་དང་། རེག་བྱ་ ལ་ཆགས་པར་འཛིན་པར་ཡང་མི་འགྱུར། ཁོང་ཁྲོ་བའི་སེམས་ཀྱང་མི་སྐྱེད་དེ། དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དེ་ལྟར་བདག་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཆགས་པ་སྐྱེད་པ་ནི་བདག་གི་མི་ཆ་སྟེ། དེ་ནི་བདག་བྱིས་པ་དང་། རྨོངས་པ་དང་། མི་གསལ་བ་དང་། མི་མཁས་པར་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་ཆགས་པར་གྱུར་ནས་ཞེན་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེན་ནས་རྨོངས་པར་འགྱུར་རོ། །རྨོངས་ནས་དགེ་བའམ། མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམ་པར་བསྒོམ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་རྒྱུས་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བར་གསུངས་སོ་ཞེས་དེ་འདི་སྙམ་དུ་དེ་ལྟར་བདག་ཆོས་གསོག་རྣམས་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བའི་སེམས་སྐྱེད་པ་ནི་བདག་གི་མི་ཆ་སྟེ། དེ་ནི་བདག་གི་མི་བཟོད་པ་དང་། དང་དུ་མི་ལེན་པ་དང་། ཁྲོ་བ་ཀུན་ནས་ལྡང་བར་འགྱུར་ཏེ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྨད་པར་འགྱུར། ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དཔྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དེ་དེ་ལྟར་རྟོག་པས་ཡུལ་རྣམས་ལ་དྲན་པ་ཤིན་དུ་ཉེ་བར་གཞག་ཅིང་གནས་ཏེ། ཡུལ་རྣམས་ཀྱིས་མི་སྨས་ཤིང་རྨ་བྱུང་བར་མི་འགྱུར་ལ། གཞན་ཡང་བསླབ་པ་བཅས་པ་དེ་ཉིད་ལ་འགོད་དེ། དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡུལ་རྣམས་ལ་དྲན་པ་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བར་གཞག་ཅིང་གནས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགོན་པ་རྣམས་ལ་དྲན་པ་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བར་གཞག་ཅིང་གནས་ཞེ་ན། དེ་འདི་སྙམ་དུ་དགོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་རྣམ་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་གནས་སོ། །ཞི་བར་རྣམ་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་གནས་སོ། །དགོན་པ་ལ་ནི་ལྷ་དང་། ཀླུ་དང་། གནོད་སྦྱིན་དང་། དྲི་ཟ་གཞན་གྱི་སེམས་མངོན་པར་ཤེས་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་དེ། དེ་དག་བདག་གི་སེམས་དང་། སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་རབ་ཏུ་ཤེས་ན། བདག་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་སེམས་པ་དེ་ནི་བདག་གི་མི་ཆའོ་སྙམ་སྟེ། དེ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ནས་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཆོས་རྣམས་ལ་སེམས་གཏོང་ཞིང་ཆོས་དེ་དག་ལ་སྒོམ་པ་མང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགོན་པ་རྣམས་ལ་དྲན་པ་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བར་གཞག་ཅིང་གནས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གྲོང་དང་། གྲོང་ཁྱེར་དང་། གྲོང་རྡལ་དང་། གཞོངས་དང་། ཡུལ་འཁོར་དང་། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་རྣམས་ལ་དྲན་པ་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བར་གཞག་ཅིང་གནས་ཞེ་ན། འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གྲོང་དང་། གྲོང་ཁྱེར་དང་། གྲོང་རྡལ་དང་། གཞོངས་དང་། ཡུལ་འཁོར་དང་། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་དག་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན་གནས་གང་ཚུལ་དང་མི་འདྲ་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱ་བ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཚུལ་དང་མི་འཐུན་པ་དེ་དག་ཡོངས་སུ་སྤོང་ངོ་། །དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ་ཆང་མའི་ཁྱིམ་འམ། སྨད་འཚོང་གི་ཁྱིམ་འམ། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་ངམ། བརྒྱན་པོའི་གནས་སམ། ར་རོ་བའི་འཁོར་གྱི་ཚོགས་སམ། གར་མཁན་དང་། གླུ་གར་གྱི་གནས་དང་། དེ་མ་ཡིན་པ་ག
Chinese
是诸法的根本。是善趣的成熟。是贪欲、嗔恚和愚痴的因缘。是诸法的主宰。诸法之初是心，若能遍知心，则亦能遍知一切法。此外，世界由心所绘，心不能被心所见。善或不善之业由心所积。心如火把般旋转。心如马般游荡。心如森林之火般燃烧。心如大河般增长。如是思惟，于心极近安住正念，不随心之所转，而随心性之所转，随彼心之所转，则一切法皆得自在，如是菩萨于心极近安住正念。如何菩萨于诸法极近安住正念耶？于此，菩萨如是，于贪欲、嗔恚、愚痴等，以及住于彼等之外，如实了知此等是不善之法。彼依于贪欲之对治，依于嗔恚和愚痴之对治，为断除彼等而精进。知此等法是善，则于彼等法用心，安住正念，亦如实受持彼等法而安住。此外，安住于彼学处。如是菩萨于诸法极近安住正念。如何菩萨于诸境极近安住正念耶？于此，菩萨对于可爱和不可爱的色、声、香、味、触，亦不执著贪恋，亦不生起嗔恚之心。彼如是思惟：如是，我于无实之法生起贪恋，是不应理的。如是，我将成为孩童、愚昧、不明和不智之人。世尊亦说，贪恋之后则会执著，执著之后则会愚昧。
English
Are the basis of all dharmas. Are the maturation of happy migrations. Are the causes of desire, hatred, and ignorance. Are the masters of all dharmas. The mind goes first in all dharmas, and if the mind is fully known, then all dharmas will also be fully known. Furthermore, the world is painted by the mind, and the mind is not seen by the mind. Virtuous or non-virtuous actions are accumulated by the mind. The mind revolves like a torch. The mind wanders like a horse. The mind burns like a forest fire. The mind grows like a great river. Thinking in this way, one places and abides in mindfulness very close to the mind, not going under the power of the mind, but going under the power of the mind itself. By going under the power of that mind, all dharmas are brought under control. Thus, the Bodhisattva places and abides in mindfulness very close to the mind. How does the Bodhisattva place and abide in mindfulness very close to the dharmas? Here, the Bodhisattva is like this: desire, hatred, ignorance, and so on, and others abiding in them, he truly knows as they are that these are non-virtuous dharmas. He relies on the antidote to desire, relies on the antidote to hatred and ignorance, and strives to abandon them. Knowing that these dharmas are virtuous, he applies his mind to those dharmas, places mindfulness close, and also truly takes up and abides in those dharmas. Furthermore, he establishes himself in that very training. Thus, the Bodhisattva places and abides in mindfulness very close to the dharmas. How does the Bodhisattva place and abide in mindfulness very close to the objects? Here, the Bodhisattva does not cling to or become attached to pleasant and unpleasant forms, sounds, smells, tastes, and tactile objects, nor does he generate a mind of anger. He thinks thus: Thus, it is unreasonable for me to generate attachment to unreal dharmas. Thus, I will become a child, foolish, unclear, and unwise. The Bhagavan also said that after becoming attached, one becomes fixated, and after fixating, one becomes ignorant.
Chinese
呜呼！因为愚昧，就不会修习善或不善之法。因此，经中说会堕入恶道。因此，我这样想，如果我对积累功德的人产生愤怒，那将是我的不幸。那将是我无法忍受、不接受，并且愤怒会完全生起。圣者们会谴责我，梵行者们会批评我。因此，这样思维后，他对诸境保持非常专注的觉知，并且安住其中。这样，他不会被诸境所责备，也不会受伤。此外，他将自己安立于所受的戒律之中。如此，菩萨对诸境保持非常专注的觉知，并且安住其中。菩萨如何对寂静处保持非常专注的觉知，并且安住其中呢？他这样想：寂静处是指那些没有烦恼，行为清净者的住所。是那些行为寂静者的住所。在寂静处，也有天、龙、夜叉、乾闼婆等能够知晓他人心念者。如果他们完全了解我的心和由心所生的法，那么我以不如理作意而思虑，那将是我的不幸。因此，他远离一切不如理作意，如理地专注于法，并且对这些法进行大量的修习。如此，菩萨对寂静处保持非常专注的觉知，并且安住其中。菩萨如何对村庄、城市、城镇、田野、地区和王宫周围保持非常专注的觉知，并且安住其中呢？在此，菩萨在村庄、城市、城镇、田野、地区和王宫周围，当菩萨行持菩萨行时，对于那些与正法不符且应完全舍弃之处，以及与出家之行不相符之处，他会完全舍弃。这些又是什么呢？例如，酒馆、妓院、王宫、装饰华丽的地方、醉酒者的聚会、舞者和歌舞的场所，以及其他不如法之处。
English
Alas! Because of ignorance, one will not cultivate virtuous or non-virtuous dharmas. Therefore, it is said in the scriptures that one will fall into the lower realms. Therefore, I think to myself, if I generate anger towards those who accumulate merit, that will be my misfortune. That will be unbearable for me, unacceptable, and anger will arise completely. The noble ones will condemn me, and those who practice the same conduct as Brahma will criticize me. Therefore, having thought in this way, he maintains very close mindfulness on objects and dwells in them. In this way, he will not be blamed by objects, nor will he be harmed. Furthermore, he establishes himself in the precepts he has taken. Thus, the Bodhisattva maintains very close mindfulness on objects and dwells in them. How does the Bodhisattva maintain very close mindfulness on solitary places and dwell in them? He thinks to himself: A solitary place is the abode of those who are free from afflictions and practice purely. It is the abode of those who practice peacefully. In solitary places, there are also gods, nagas, yakshas, gandharvas, and others who can know the minds of others. If they fully understand my mind and the dharmas that arise from the mind, then my thinking with inappropriate attention will be my misfortune. Therefore, he abandons all inappropriate attention, properly focuses on the dharmas, and engages in extensive cultivation of those dharmas. Thus, the Bodhisattva maintains very close mindfulness on solitary places and dwells in them. How does the Bodhisattva maintain very close mindfulness on villages, cities, towns, fields, regions, and the surroundings of royal palaces, and dwell in them? Here, the Bodhisattva in villages, cities, towns, fields, regions, and the surroundings of royal palaces, when the Bodhisattva engages in the conduct of a Bodhisattva, he completely abandons those places that are not in accordance with the Dharma and should be completely abandoned, and those that are not in accordance with the conduct of a renunciate. What are these? For example, taverns, brothels, royal palaces, ornate places, gatherings of drunkards, places of dancers and singers, and other inappropriate places.
Tibetan
ཞན་ཡང་རུང་སྟེ། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཚུལ་དང་མི་འདྲ་བ་དེ་དག་ཡོངས་སུ་སྤང་ཞིང་། དེ་དག་ལ་དྲན་པ་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བར་གཞག་ཅིང་གནས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གྲོང་དང་། གྲོང་ཁྱེར་དང་། གྲོང་རྡལ་དང་། གཞོངས་དང་། ཡུལ་འཁོར་དང་། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་དག་ལ་དྲན་པ་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བར་གཞག་ཅིང་གནས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྙེད་པ་དང་། བཀུར་སྟི་དང་། གྲགས་པ་དང་། སྒྲ་དང་། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་ལ་དྲན་པ་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བར་གཞག་ཅིང་གནས་ཞེ་ན། འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྦྱིན་པ་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཉེ་བར་བཟུང་ཞིང་། རྙེད་པ་དང་། བཀུར་སྟི་ལ་སེམས་གཏོང་སྟེ། ཅི་ནས་ཀྱང་ཞེན་པར་མི་འགྱུར། སྲེད་པ་མི་སྐྱེད། ཆགས་པ་མི་སྐྱེད། བདག་གིར་མི་བྱེད། ནོར་དུ་མི་འཛིན། བདག་གིར་མི་འཛིན་པ་དང་། ཅི་ནས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་གཏོང་སྟེ། གལ་ཏེ་ཡང་དེའི་རྒྱུ་དེའི་རྐྱེན་དེའི་གཞིས་གྲགས་པ་དང་། སྒྲ་དང་། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཞིག་བྱུང་ཡང་དེས་ཁེངས་པར་མི་འགྱུར། ང་རྒྱལ་མི་སྐྱེ། རྒྱགས་པ་མི་སྐྱེ་སྟེ། དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་གྲགས་པ་དང་། སྒྲ་དང་། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་གང་ལས་བྱུང་བ་དང་། གང་ གིས་ཕྱུང་བ་དང་། གྲགས་པ་དང་། སྒྲ་དང་། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དུ་ཐམས་ཅད་མེད་པར་འགྱུར་ན། དེ་ལ་མཁས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་སུ་ཞིག་མི་རྟག་ཅིང་མི་གནས་པའི་ཆོས་མི་བརྟན་པ། ཡིད་བརྟན་དུ་མི་རུང་བ་དག་ལ་དགའ་བའི་སེམས་སྐྱེས་པའམ། ཁེངས་པར་འགྱུར་བ་འམ། ང་རྒྱལ་དང་། རྒྱགས་པས་དྲེགས་པར་འགྱུར་སྙམ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྙེད་པ་དང་། བཀུར་སྟི་དང་། གྲགས་པ་དང་། སྒྲ་དང་། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རྣམས་ལ་དྲན་པ་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བར་གཞག་ཅིང་གནས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསླབ་པ་བཅས་པ་ལ་དྲན་པ་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བར་གཞག་ཅིང་གནས་ཞེ་ན། འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གང་འདས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་བསླབ་པ་འདི་ཉིད་ལ་བསླབས་ཏེ། མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་སོ། །ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །གང་མ་བྱོན་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དེ་དག་ཀྱང་བསླབ་པ་འདི་ཉིད་ལ་བསླབས་ཤིང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་རོ། །ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་
Chinese
即便稍有不足，也要完全舍弃与出家之行不符之处，并对这些保持高度的正念和安住。如此，菩萨对村庄、城镇、城市、田野、地区以及王宫周围保持高度的正念和安住。那么，菩萨如何对利养、恭敬、名声、声音和偈颂保持高度的正念和安住呢？在此，菩萨应专注于行布施者的功德之物，并舍弃对利养和恭敬的贪恋，无论如何也不应执着，不生贪欲，不生染着，不据为己有，不视为珍宝，不执为己有，并且无论如何都要与一切众生共同分享，从而利益受苦的众生。如果因为这些原因而产生了名声、声音和偈颂，也不应因此而感到满足，不生傲慢，不生骄纵。他应这样想：不久之后，这些名声、声音和偈颂从何而来，又被什么所摧毁，以及这些名声、声音和偈颂本身，都将完全消失。那么，哪位具有智慧的人会对无常、不稳定的、不可靠的事物产生欢喜之心，感到满足，或者因傲慢和骄纵而自大呢？如此，菩萨对利养、恭敬、名声、声音和偈颂保持高度的正念和安住。那么，菩萨如何对如来所制定的学处保持高度的正念和安住呢？在此，菩萨应这样想：过去的所有如来也都学习了这个学处，从而证得了圆满正等觉，并进入了涅槃。未来将要出现的所有如来也将学习这个学处，从而证得圆满正等觉，并进入涅槃。