Tibetan
སྐྱེས་ན་སྔོན་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་གོམས་པས་འདི་ལྟར་དཔྱོད་དེ། ཀྱེ་མ་སྐྱེ་དགུ་འདི་ནི་སྡུག་ བསྔལ་བའོ། །ཀྱེ་མ་སྐྱེ་དགུ་འདི་ནི་ཉམ་ཐག་པའོ། །ཀྱེ་མ་སྐྱེ་དགུ་འདི་ནི་ན་བའོ། །ཀྱེ་མ་སྐྱེ་དགུ་འདི་ནི་མི་གནས་པའོ། །ཀྱེ་མ་སྐྱེ་དགུ་འདི་ནི་ཡུན་རིང་པོ་ནས་ནད་པར་གྱུར་པའོ། །ཀྱེ་མ་སྐྱེ་དགུ་འདི་ནི་གཏི་མུག་གིས་ལྡོངས་པའོ། །དེའང་འདོད་པའི་རྒྱུ་དང་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། །དེ་བས་ན་འཇིག་རྟེན་གནས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་བདག་གིས་འདོད་པ་རྣམས་ལ་བསྟེན་པ་ནི་བདག་གི་མི་ཆའི། འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་རྣམ་གྲངས་དུ་མར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཉེས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། འདོད་པ་རྣམས་ནི་གསལ་ཤིང་ལྟ་བུའོ། །འདོད་པ་རྣམས་ནི་མཚོན་ཤག་ཏི་ལྟ་བུའོ། །འདོད་པ་རྣམས་ནི་རལ་གྲིའི་སོ་ལྟ་བུའོ། །འདོད་པ་རྣམས་ནི་སྤུ་གྲིའི་སོ་ལྟ་བུའོ། །འདོད་པ་རྣམས་ནི་སྦྲུལ་གྱི་མགོ་ལྟ་བུའོ། །འདོད་པ་རྣམས་ནི་དབུ་བ་རྡོས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདོད་པ་རྣམས་ནི་རུལ་པའོ། །འདོད་པ་རྣམས་ནི་དྲི་ང་བའོ་ཞེས་གསུངས་སོ་སྙམ་སྟེ། དེ་དེ་ལྟར་སྐྱོ་ནས་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ཏེ། གོས་ངུར་སྨྲིག་དག་བགོས་ནས། དད་པས་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་མ་ཐོབ་པ་འཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་། ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་དང་། མངོན་དུ་མ་བྱས་པ་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དེའི་རྒྱུ་དེ་དེའི་རྐྱེན་དེའི་གཞིས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་ཚུལ་དུ་བཤད་པ་དང་། དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་ཚུལ་དུ་བཤད་པའི་ཐོས་པ་འཛིན་ཏོ། །དེ་གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་མཁས་པས་གདམས་ངག་ཡང་དག་པར་བསྒོམ་མོ། །གདམས་ངག་མ་ལོག་པར་བསྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་པས་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཐུན་པའི་ཆོས་ལ་འཇུག་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཐུན་པའི་ཆོས་དེའང་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ངག་དང་། ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །དེས་ལམ་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་དབང་པོ་རྣོ་བ་དང་། དབང་པོ་གསལ་བ་དང་། དེ་ཤེས་པའི་དབང་པོ་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་དབང་པོ་རྣོ་ཞིང་དབང་པོ་གསལ་ལ་དེ་ཤེས་པའི་དབང་ པོ་ཅན་ཡིན་པས་དབེན་པ་མང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་འདུ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤོང་ངོ་། འདུ་འཛི་ཐམས་ཅད་དུ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤོང་ངོ་། །སྨྲ་བ་ལ་དགའ་བ་དང་། འདོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་།གནོད་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། འཚེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། ལྷ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤོང་ངོ་། །ཤེས་ཀྱི་ཁེ་འདོད་པ་དང་། གྲགས་པ་འདོད་པ་དང་། རྙེད་པ་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤོང་སྟེ། དེ་ལུས་དང་སེམས་རབ་ཏུ་དབེན་པས་སེམས་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་སེམས་ལ་འདི་སྙམ་དུ་བདག་གིས་སེམས་འདི་ཅི་དགེ་བ་ལ་སྤྱོད་དམ། དེ་སྟེ་མི་དགེ་བའམ། འོན་ཏམ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའམ། ཆོས་གང་ལ་སྤྱོད་ཅེས་རྣམ་པར་དཔྱོད་དེ། གལ་ཏེ་དགེ་བ་ལ་སྤྱོད་ན་དེ་ལ་སེམས་དགའ་བ་དང་། རངས་པ་དང་། མོས་པ་སྐྱེད་དོ། །དགེ་བའི་ཆོས་དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ནོ། །འོན་ཏེ་མི་དགེ་བ་ལ་སྤྱོད་ན་དེ་ལ་སྐྱོ་བ་མང་བ་དང་། རྟོག་པ་མང་བ་ཡིན་ཏེ། མི་དགེ་བའི་ཆོས་དེ་དག་སྤང་བ་ལ་བརྩོན་པ་ཡིན་ནོ། །མི་དགེ་བའི་ཆོས་དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་གོ །དེ་ལ་འདོད་ཆགས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཆེན་པོ་དང་། འབྲིང་པོ་དང་། ཆུང་ངུའོ། །དེ་ལ་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་གང་ཞེ་ན། གང་ལུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་སྟེ། སེམས་ཀུན་ནས་བཟུང་ཞིང་གནས་པ་དང་། གང་གིས་དེ་ལ་གཞོལ་ཞིང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་སེམས་མི་འཐོབ་པ་སྟེ། དེ་ལ་གཞོལ་བ་དེ་ལ་ངོ་ཚ་བ་དང་། འཛེམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཐམས་ཅད་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་ན་ངོ་ཚ་བ་དང་། འཛེམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཐམས་ཅད་མེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་གཅིག་པུ་ལྐོག་ཏུ་སོང་སྟེ། དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་རྣམ་པར་སེམས། དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་ཅིང་། དེ་ཉིད་ལ་ལེགས་པར་ཤིན་ཏུ་སྨོན་པ་དང་། དེ་ཉིད་ལ་ཡང་ཡོན་ཏན་དུ་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་དེ་ལ་ངོ་ཚ་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་འཛེམ་པ་མེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་དེའི་རྒྱུ་དེའི་རྐྱེན་དེའི་གཞིས་ཕ་མའམ། བླ་མ་ལྟ་བུ་གཞན་དག་དང་། རྩོད་ཅིང་ཕྱིར་བཟློགས་པ་དང་། རྒོལ་བར་ བྱེད་ཅིང་དེས་ངོ་མི་ཚ་ལ་དེ་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་དེ་ལ་ངོ་ཚ་བ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དེའི་རྒྱུ་དེའི་རྐྱེན་དེའི་གཞིས་ངན་སོང་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་འདོད་ཆགས་འབྲིང་པོ་གང་ཞེ་ན། གང་གིས་འདོད་པ་རྣམས་ལ་སྟེན་པར་གྱུར་ན་བྱ་བ་གྲུབ
Chinese
出生后，由于先前习惯于善的根本，因此这样思索：唉呀！众生是痛苦的。唉呀！众生是可怜的。唉呀！众生是生病的。唉呀！众生是无常的。唉呀！众生是长期以来就生病的。唉呀！众生是被愚痴蒙蔽的。那也是因为欲望的缘故和为了欲望的缘故。因此，对于像这样安住的世间，我依靠欲望是不适合我的。所谓欲望，这是对不真实的彻底考察。世尊也以多种方式说了欲望的过患，就像这样：欲望就像骨架。欲望就像武器夏克提。欲望就像刀刃。欲望就像剃刀的刀刃。欲望就像蛇头。欲望就像水泡。欲望是腐烂的。欲望是恶臭的。这样想。他那样厌倦后，剃掉头发和胡须，穿上袈裟，以信心从在家到无家，如理出家。他出家后，为了获得未获得的，为了领会未领会的，为了证悟未证悟的，而精进。他以那个原因，那个条件，那个基础，听闻世俗谛的道理和胜义谛的道理。对于那两者，智者都如理修习教言。由于努力不颠倒地修习教言，而进入随顺法的法，那么随顺法的法是什么呢？就像这样：正见、正思、正语、正业、正命、正勤、正念、正定。他由于领会了道路，因此根器敏锐，根器清晰，并且是有知根器者。他根器敏锐，根器清晰，并且是有知根器者，因此喜欢寂静，他完全舍弃一切集会。
English
Having been born, because of previous familiarity with the root of virtue, one contemplates thus: Alas! These beings are suffering. Alas! These beings are wretched. Alas! These beings are sick. Alas! These beings are impermanent. Alas! These beings have been sick for a long time. Alas! These beings are blinded by ignorance. That is also because of desire and for the sake of desire. Therefore, for such an abiding world, it is not fitting for me to rely on desires. The so-called desire is a thorough examination of what is not true. The Blessed One has also said in many ways the faults of desires, such as: Desires are like a skeleton. Desires are like the weapon Shakti. Desires are like a sword's edge. Desires are like a razor's edge. Desires are like a snake's head. Desires are like a bubble. Desires are rotten. Desires are foul-smelling. Thinking thus, he becomes weary of that and shaves his hair and beard, puts on saffron robes, and with faith goes forth rightly from home to homelessness. Having gone forth, he exerts effort in order to attain what has not been attained, to comprehend what has not been comprehended, and to realize what has not been realized. He, by that cause, that condition, that basis, holds the teachings that explain the nature of conventional truth and the nature of ultimate truth. For both of those, the wise one correctly meditates on the instructions. By striving to meditate on the instructions without error, he enters the Dharma that accords with the Dharma. And what is the Dharma that accords with the Dharma? It is like this: right view, right thought, right speech, right action, right livelihood, right effort, right mindfulness, and right concentration. Because he has comprehended the path, he is sharp-witted, clear-witted, and has the faculty of knowing. He is sharp-witted, clear-witted, and has the faculty of knowing, therefore he prefers solitude, and he completely abandons all gatherings.
Chinese
哦！于一切喧嚣之处，皆完全舍弃。喜爱言说，以及欲的分别念，害心的分别念，害他的分别念，于天神的分别念，于一切皆完全舍弃。希求利养，希求名声，希求获得，于一切皆完全舍弃。彼身心皆极寂静，是为心之巧者。彼于自心如是思择：我此心当行于何善耶？抑或不善耶？抑或未明示耶？当行于何法耶？如是分别。若行于善，则于彼心生欢喜、随喜、信乐。何为彼等善法？即如是，菩提分法三十七。若行于不善，则于彼生多忧恼、多分别念。为舍弃彼等不善法而精勤。何为彼等不善法？即如是，贪欲、嗔恚、愚痴。彼贪欲当知有三种，即大、中、小。何为彼大贪欲？即彼遍布一切身，心被其控制而住，且彼耽著于彼，不得离贪之心。耽著于彼，则于彼羞耻与顾忌皆完全消失。如何于羞耻与顾忌皆完全消失耶？彼独自隐秘而行，随念彼，随分别彼，且于彼善妙地深切渴望，且于彼亦视为功德。如是则于彼无羞耻。如何于顾忌皆无有耶？彼以彼之因、彼之缘、彼之故，与父母或上师等其他争论、反驳、对抗，且彼不羞耻，而于彼视为功德。如是则于彼无羞耻。彼以彼之因、彼之缘、彼之故，将生于恶趣之中。此即名为大贪欲。何为彼中等贪欲？即彼依赖于诸欲，则事成。
English
Oh! In all noisy places, completely abandon everything. Loving to speak, and the conceptualizations of desire, the conceptualizations of harmful thoughts, the conceptualizations of harming others, the conceptualizations of gods, completely abandon everything in all of them. Desiring profit, desiring fame, desiring gain, completely abandon everything in all of them. Since that body and mind are completely secluded, one is skilled in mind. That one reflects on the mind in this way: "Where should I direct this mind for good? Or for evil? Or for what is not indicated? To which Dharma should I direct it?" Thus, one discerns. If one directs it towards good, then joy, satisfaction, and faith arise in that mind. What are those virtuous Dharmas? They are, for example, the thirty-seven factors of enlightenment. If one directs it towards evil, then much sorrow and many conceptualizations arise in that. One strives to abandon those non-virtuous Dharmas. What are those non-virtuous Dharmas? They are, for example, attachment, hatred, and ignorance. Attachment should be understood in three ways: great, medium, and small. What is great attachment? It is that which pervades the entire body, the mind is completely seized and abides, and one is attached to it and does not attain a mind free from attachment. Being attached to it, all shame and hesitation completely disappear. How does all shame and hesitation completely disappear? One goes alone in secret, remembers it, conceptualizes it, and deeply yearns for it in a good way, and also regards it as a virtue. Thus, there is no shame in that. How is there no hesitation? Because of its cause, its condition, its basis, one argues, refutes, and opposes parents or teachers and others, and one is not ashamed and regards it as a virtue. Thus, there is no shame in that. Because of its cause, its condition, its basis, one will be born in the lower realms. This is called great attachment. What is medium attachment? When one relies on desires, the task is accomplished.