English
When Manjushri Kumara appeared, the son of the gods, Light Banner, praised him, saying: Manjushri, good! Good! He also said: Manjushri, it is good that you have explained abiding in mindfulness. Manjushri said: Son of the gods, do not think like that. You praise with the Dharma that is unborn, unmanifest, and unshown. Son of the gods, how can one speak or express the steadfastness of abiding in mindfulness? Why is that? Because all dharmas are unspeakable, all dharmas are unspeakable. Why is that? Because there is no speech, therefore they are unspeakable. The son of the gods, Light Banner, asked: Manjushri, abiding in what place does the attachment, hatred, and delusion of all ordinary beings like children arise? Abiding in what place does the attachment, hatred, and delusion of all ordinary beings like children arise? Manjushri said: Son of the gods, if all ordinary beings like children abide in the place of non-existence, attachment, hatred, and delusion will arise. Abiding in the Dharmadhatu, abiding in the ultimate reality, abiding in Suchness, the attachment, hatred, and delusion of all ordinary beings like children will arise. Why is that? Because no Dharma can be explained apart from the Dharmadhatu, Suchness, and the ultimate reality. He asked: Manjushri, what is the synonym for what is called the ultimate reality? He replied: Son of the gods, what is called the ultimate reality is the synonym for the limit of sentient beings. He asked: Manjushri, what is the synonym for what is called the limit of sentient beings? It is the synonym for the limit of self. He asked: Manjushri, what is the synonym for what is called the limit of self? He replied: It is the synonym for the limit of samsara. He asked: Manjushri, what is the synonym for what is called the limit of samsara? He replied: It is the synonym for space. Son of the gods, it is like this: for example, the realm of space has no end, no cessation, no length, no shortness.
Tibetan
བ་མེད། ཟླུམ་པ་མེད། གྲུ་བཞི་མེད། ཕྲ་བ་མེད། སྦོམ་པ་མེད། ལེབ་ལེབ་པོ་མེད། དཀར་པོ་མེད། ནག་པོ་མེད། དམར་པོ་མེད་དེ། གཞན་དུ་ན་ནམ་མཁའ་ནམ་མཁའ་ཞེས་མིང་ཙམ་དུ་གྲངས་སུ་འགྲོ་སྟེ་མིང་ དེ་ཡང་གསོབ་ཡིན་ནོ། །ལྷའི་བུ་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ནམ་མཁའི་མཐའ་ནམ་མཁའི་འགྲོས། ནམ་མཁའི་མིང་གི་རང་བཞིན་ནོ། །ལྷའི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ནི་མི་སྐྱེ། མི་རྒ། མི་འཆི། མི་འབྱུང་། ཉོན་མི་མོངས། རྣམ་པར་མི་དཀར། ཆགས་པ་མེད། ཞེ་སྡང་བ་མེད། བཀུར་བ་མེད། མི་བཀུར་བའང་མེད་དེ། དེའི་མཐས་ནི་མི་བགྲང་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བགྲང་བར་བྱའོ། །ལྷའི་བུ་གདགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་འདུ་བ་དང་འབྲལ་བར་བསྟན་ཅིང་གཞག་མི་ནུས་སོ། །ལྷའི་བུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མ་བརྟགས་པ་མ་བཏུལ་བ། དམ་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། ལྷའི་བུ་འདི་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཉམ་པ་ཉིད། མི་མཉམ་པ་མ་ཡིན་པ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །སྟོན་པ་འདི་བསྟན་པའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་སྐྱེས་སོ། །དེ་དག་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་ནས་ཆོས་ལ་གུས་པས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ལྷའི་མེ་ཏོག་མན་དཱ་རས་གཏོར་ཏོ། །མེ་ཏོག་དེ་དག་གཏོར་མ་ཐག་ཏུ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་སྟེང་གི་བར་སྣང་ལ་གནས་མེད་ཅིང་ཡོངས་སུ་མ་བཙུད་བཞིན་དུ་འདུག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པས་ལྷའི་བུ་འོད་ཟེར་གྱི་རྒྱལ་མཚན་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ལྷའི་བུ་དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། མེ་ཏོག་འདི་དག་གང་ལ་གནས། གསོལ་པ། འཇམ་དཔལ་མེ་ཏོག་འདི་དག་ནི་གནས་པ་མ་ལགས་སོ། །སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མི་གནས་པ་སྟེ། མི་གནས་པར་ནམ་མཁའ་ལ་གནས་ཤིང་ནམ་མཁའ་ལས་ཀྱང་མི་འཕག །མི་ལྟུང་། མི་གཡོ། རབ་ཏུ་མི་གཡོ། མི་འབུགས་རབ་ཏུ་མི་འབུགས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པས་དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་མི་གཡོ་རབ་ཏུ་མི་གཡོ། མི་འབུགས་རབ་ཏུ་མི་འབུགས་སོ། །དེ་ནས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ལྷའི་བུ་འོད་ཟེར་གྱི་རྒྱལ་མཚན་གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །འཇམ་དཔལ་ཁྱོད་ཀྱིས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་མཐུ་ཆོ་འཕྲུལ་ཐོབ་སྟེ། ཁྱོད་སེམས་སྐྱེད་པ་གཅིག་གིས་ ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་དཔག་ཏུ་མེད་པར་འགྲོ་ཞིང་འོང་བ་ངོ་
Chinese
没有角，没有圆形，没有方形，没有细小，没有粗大，没有扁平，没有白色，没有黑色，没有红色。否则，仅仅是“虚空，虚空”这样名称而已，这个名称也是虚假的。天子，同样的，一切法都是虚空的边际，虚空的行境，虚空之名的自性。天子，比如虚空不生，不老，不死，不出现，不恼，不显白色，没有贪著，没有嗔恨，没有尊敬，也没有不尊敬。以它的边际，以不可计数的方式来计数一切法。天子，因为不可施设，所以一切法都显示为聚合和分离，并且无法安立。天子，一切法都是未经观察，未经调伏，不是神圣的。天子，这就是一切法的平等性，不是不平等性，是如实不颠倒的如实性。当宣说这个教义时，所有那些天子都生起了对不生之法的忍。他们获得对不生之法的忍之后，因为对法的恭敬，就向变成妙吉祥童子的人散布天上的曼陀罗花。那些花朵刚一散布，由于变成妙吉祥童子的加持，就停留在上面的虚空中，没有安住也没有完全散落。然后，变成妙吉祥童子的妙吉祥对天子光芒的宝幢这样说道：天子，你认为怎么样？这些花朵住在哪里？回答说：妙吉祥，这些花朵不住在任何地方。说道：天子，同样的，一切法也不住，不住而住在虚空中，并且不高于虚空，不堕落，不动摇，完全不动摇，不散落，完全不散落。那是什么原因呢？因为那些法都与虚空相同，因此它们不动摇，完全不动摇，不散落，完全不散落。然后，天子光芒的宝幢对变成妙吉祥童子的妙吉祥这样说道：妙吉祥，你获得了神通的力量和奇迹，你以一个发心，就能在十方佛土中，去往和来往无数百千万亿那由他。
English
Without corners, without roundness, without squareness, without fineness, without thickness, without flatness, without whiteness, without blackness, without redness. Otherwise, it is merely counted as a name, "space, space," and that name is also a fabrication. Son of the gods, likewise, all dharmas are the limit of space, the realm of space, the nature of the name of space. Son of the gods, for example, space is not born, does not age, does not die, does not arise, is not afflicted, does not appear white, has no attachment, has no hatred, has no respect, and has no disrespect. By its limit, all dharmas are to be counted in an uncountable manner. Son of the gods, because it is unassignable, all dharmas are shown to be assembled and separated, and cannot be established. Son of the gods, all dharmas are unexamined, untamed, and not sacred. Son of the gods, this is the equality of all dharmas, not non-equality, it is suchness, non-inverted suchness. When this teaching was taught, all those sons of the gods generated forbearance towards the dharma of non-arising. Having obtained forbearance towards the dharma of non-arising, out of respect for the dharma, they scattered heavenly mandārava flowers upon the one who had become Mañjuśrī Kumārabhūta. As soon as those flowers were scattered, by the blessing of the one who had become Mañjuśrī Kumārabhūta, they remained in the space above, without abiding and without being completely scattered. Then, Mañjuśrī, having become Mañjuśrī Kumārabhūta, said this to the son of the gods, Light Banner: Son of the gods, what do you think? Where do these flowers abide? He replied: Mañjuśrī, these flowers do not abide anywhere. He said: Son of the gods, likewise, all dharmas do not abide, they abide in space without abiding, and they are not higher than space, they do not fall, they do not move, they do not completely move, they do not scatter, they do not completely scatter. Why is that? Because all those dharmas are the same as space, therefore they do not move, they do not completely move, they do not scatter, they do not completely scatter. Then, the son of the gods, Light Banner, said this to Mañjuśrī, having become Mañjuśrī Kumārabhūta: Mañjuśrī, you have obtained the power of magical abilities and miracles, with one thought you can go and come to immeasurable billions of hundreds of thousands of nayutas of buddha-fields in the ten directions.
Tibetan
མཚར་ཏོ། །འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ་བདག་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་མཐུ་ཆོ་འཕྲུལ་ཐོབ་པ་ཡང་མ་ཡིན། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་དག་ནི་མ་གཏོགས་ཤིང་ཟད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷའི་བུ་བྱིས་པ་ལྟ་བུ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་མཐུའི་ཆོ་འཕྲུལ་ཐོབ་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ལྷའི་བུ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་དང་། ཉན་ཐོས་ཐམས་ཅད་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པར་བཙལ་ཀྱང་ཆོས་གང་ཡང་ཐོབ་པར་མ་གྱུར། མ་ཐོབ་མི་འཐོབ་བོ། །བྱིས་པ་ལྟ་བུ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་ཐོབ་བོ། །ཅི་ཐོབ་ཅེ་ན། བདག་ཐོབ་པོ། །སེམས་ཅན་དང་། སྲོག་དང་། སྐྱེ་བ་པོ་དང་། གསོ་བ་པོ་དང་། གང་ཟག་དང་། ཤེད་ལས་སྐྱེས་པ་དང་། ཤེད་བུ་དང་། ཆད་པ་དང་། རྟག་པ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་ཐོབ་བོ། །གང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་མ་ཐོབ་པ་མ་བསྐྱེད་པ་དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས་ན། ལྷའི་བུ་དེའི་ཕྱིར་བྱིས་པ་ལྟ་བུ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་མཐུ་ཐོབ་པ་ཡིན་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་མ་ཡིན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་མ་ཡིན། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་མ་ཡིན། ཉན་ཐོས་རྣམས་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་སངས་རྒྱས་བགྲོ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་རྒྱ་ཆེར་བཤད་ནས་བདག་བདག་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་གཤེགས་སོ། །དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཇུག་སྲེད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་འདི་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། གང་བདག་གིས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདིར་འོང་བར་ལྟས་ཤིག་བྱའོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཇུག་སྲེད་ཀྱི་རྒྱལ་པོས་བྱིན་གྱི་རླབས་སྔ་མ་དེ་བཏང་སྟེ། ཕྱག་གཡས་པའི་མཐིལ་ནས་འོད་ཟེར་གསེར་གྱི་ཁ་དོག་ལྟ་བུ་ཕྱུང་སྟེ། འོད་དེ་ཅི་ནས་ཀྱང་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པའི་ལུས་ལ་ཕོག་ནས་ ལན་བདུན་བསྐོར་ཏེ། འཇམ་དཔལ་གྱི་སྤྱི་བོར་ནུབ་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་སོ། །དེ་ནས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་འདི་སྙམ་དུ་གྱུར་ཏེ། ཅིའི་རྒྱུ་ཅིའི་རྐྱེན་གྱིས་ན་འདི་ལྟ་བུའི་སྣང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་བདག་གི་ལུས་ལ་ཕོག་ནས་སྤྱི་བོར་མི་སྣང་བར་གྱུར་སྙམ་པ་ལས། ཡང་དེ་འདི་སྙམ་དུ་གྱུར་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཇུག་སྲེད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བདག་གཟིགས་པར་བཞེད་དོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་འཇ
Chinese
奇哉！妙吉祥（འཇམ་དཔལ་，文殊菩萨的名号）说：天子，我不是获得了神通的力量和奇迹，也不是诸佛世尊的声闻。为什么呢？因为那些是不包括且没有穷尽的缘故。天子，像孩童一样的所有凡夫俗子，才是获得了神通力量和奇迹的人。为什么呢？因为，天子，所有佛和所有菩萨，所有声闻和所有独觉佛，即使在无数劫中寻求，也没有获得任何法。没有获得，也不会获得。像孩童一样的所有凡夫俗子却获得了。获得了什么呢？获得了我。获得了有情、命、生者、养育者、补特伽罗、势力所生者、势力之子、断灭、常恒、贪欲、嗔恨和愚痴。因为诸佛没有获得、没有产生的法，他们却能产生。天子，因此，像孩童一样的凡夫俗子才是获得了神通力量的人，而不是诸佛，不是菩萨，不是独觉佛，不是声闻。之后，那些佛世尊在广泛宣说了关于佛陀辩论的法类之后，各自前往了自己的佛土。之后，如来入欲王心想：我应当观察一下，妙吉祥童子是否会来到这个佛土。之后，如来入欲王放出了之前的加持，从右手的掌心放出像黄金颜色的光芒，加持那光芒无论如何都要触碰到妙吉祥童子的身体，环绕七圈，然后没入妙吉祥的头顶。之后，妙吉祥童子心想：是什么原因，什么缘故，如此不可思议的显现触碰到我的身体，然后消失在头顶呢？然后他又想：如来入欲王想要看到我。
English
Amazing! Manjushri said: Son of the gods, I have not obtained the power of miraculous abilities and wonders, nor am I a Shravaka of the Buddhas, the Bhagavat. Why is that? Because those are inexhaustible and without end. Son of the gods, all ordinary beings like children have obtained the wonders of miraculous power. Why is that? Because, son of the gods, all Buddhas, all Bodhisattvas, all Shravakas, and all Pratyekabuddhas, even if they seek for countless kalpas, have not attained any Dharma. They have not attained it, and they will not attain it. All ordinary beings like children have attained it. What have they attained? They have attained self. They have attained sentient beings, life, the born, the nurturer, the person, the power-born, the power-child, annihilation, permanence, desire, hatred, and ignorance. Because those Dharmas that the Buddhas have not attained and have not produced, they produce. Son of the gods, therefore, ordinary beings like children have obtained the power of miraculous abilities, but not the Buddhas, not the Bodhisattvas, not the Pratyekabuddhas, not the Shravakas. Then, those Buddhas, the Bhagavat, having extensively explained the categories of Dharma concerning the Buddha's debates, each went to their own Buddha-field. Then, the Tathagata Entering Desire King thought to himself: I should observe whether Manjushri, who has become a youth, will come to this Buddha-field. Then, the Tathagata Entering Desire King released the previous blessing, and from the palm of his right hand emitted a golden-colored ray of light, blessing that light in such a way that it would touch the body of Manjushri, circle it seven times, and then sink into the crown of Manjushri's head. Then, Manjushri, who had become a youth, thought to himself: What is the cause, what is the condition, that such an inconceivable appearance touched my body and disappeared into the crown of my head? Then he thought again: The Tathagata Entering Desire King wishes to see me.