Tibetan
མཛད་དོ། །སངས་རྒྱས་དག་ནི་སྤྱོད་པར་མི་མཛད་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པར་མི་མཛད་དོ། །སངས་རྒྱས་དག་ལ་ནི་སྐུ་གང་ཡང་མེད་དོ། །སངས་རྒྱས་དག་ལ་ནི་གཟུགས་སུ་མི་བལྟ། ཆོས་སུ་མ་ཡིན། མཚན་དུ་མ་ཡིན། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་མ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་དག་ནི་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འགགས་པ་མ་ཡིན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མ་ཡིན། མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་པ་ཡང་མ་ཡིན། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐོག་མ་ནས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སངས་རྒྱས་དག་ནི་གཅིག་པུ་ཡང་མ་ཡིན། སྐྱེ་བོ་མང་པོའི་ནང་དུ་གཤེགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་དག་ནི་སུས་ཀྱང་མ་མཐོང་མ་ཐོས། མ་མཆོད་མཆོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །སངས་རྒྱས་དག་ནི་ཆོས་གང་ལ་ཡང་གཅིག་པའམ། ཐ་དད་པར་མི་མཛད་དོ། །སངས་རྒྱས་དག་གིས་ནི་བྱང་ཆུབ་མ་འཐོབ་བོ། །སངས་རྒྱས་དག་ནི་རྙེད་པ་འདོགས་པར་ཡང་མི་མཛད་དོ། །སངས་རྒྱས་དག་ནི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཡང་མི་སྐོར་ཏེ། མིང་ཇི་ལྟ་བ་སངས་རྒྱས་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན། སྒྲའི་ཐོག་མའི་མཐའ་དང་ཐ་མའི་མཐའ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །འདི་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་དེ་གང་མཉམ་པ་ཉིད་པ་དེ་ལ་ནི་མི་མཉམ་པ་གང་ཡང་མེད་དོ། །མི་མཉམ་པ་མེད་པ་དེ་ལ་ནི་བདུད་རྩི་གང་ཡང་མེད་དོ། །གང་ན་བདུད་རྩི་གང་ཡང་མེད་པ་དེ་ན་ནི་སྨན་ཀྱང་མི་སྐྱེ་སྟེ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་བགྲོ་བའོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་དྲང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དཔེས་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་བགྲོ་བར་ཡང་མི་མཛད། རྩོད་པར་ཡང་མི་མཛད། བགྲོ་བས་འཇོག་པར་ཡང་མི་མཛད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇུག་སྲེད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀུན་དུ་འོད་ཅེས་བྱ་བར་སངས་རྒྱས་བགྲོ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་བསྟན་པའི་ཚེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་གིས་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་གིས་ནི་སངས་རྒྱས་བྱེ་བ་དེ་སྙེད་བཞུགས་པ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཞན་གང་ཡང་མ་མཐོང་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཇུག་སྲེད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཉག་གཅིག་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་མི་མཇེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་ན་གནས་པ་ལས་འདི་སྙམ་དུ་གྱུར་ཏེ། དེ་རིང་ཤར་ཕྱོགས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཇུག་སྲེད་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀུན་དུ་འོད་ཅེས་བྱ་བར་ཕྱོགས་བཅུ་ཀུན་ནས་
Chinese
作也。诸佛不作行，不普作行。诸佛无有身。不观诸佛之色。非为法，非为相，非为法界。诸佛非生，非灭，非涅槃，亦非非涅槃，亦非将入于涅槃。何以故？以诸法从始即是寂灭故。诸佛非独一，亦非行于大众之中。诸佛无人见闻，无人供养，亦不成为供养。诸佛于任何法，不作一异。诸佛未得菩提。诸佛亦不作获得之安立。诸佛亦不转法轮。如其名，诸佛亦如是。声音之初际与末际亦如是。此乃平等性，何为平等性，于彼无有不平等。无有不平等者，于彼亦无有甘露。何处无有甘露，于彼亦不生药。此乃佛辩。为调伏有情故，以譬喻宣说。 诸佛亦不作辩论，亦不作诤讼，亦不作以辩论而安立。世尊入欲王如来之佛刹世界名曰遍光之中，宣说此佛辩之法类时，二万俱胝菩萨获得无生法忍。彼等菩萨于如是安住之百千俱胝佛中，未见其他如来，唯见如来欲王。其后，童子文殊师利住于此娑婆世界，作是念：今日东方世尊如来欲王之佛刹世界名曰遍光之中，从十方
English
It is done. The Buddhas do not act, they do not universally act. The Buddhas have no body. One does not look at the form of the Buddhas. It is not Dharma, it is not a sign, it is not the realm of Dharma. The Buddhas are not born, they are not extinguished, they are not nirvana, nor are they non-nirvana, nor will they enter into nirvana. Why is that? Because all dharmas are completely extinguished from the beginning. The Buddhas are not alone, nor do they walk among the multitude. The Buddhas are not seen or heard by anyone, no one makes offerings, nor does it become an offering. The Buddhas do not make anything one or different from any dharma. The Buddhas have not attained enlightenment. The Buddhas also do not establish attainment. The Buddhas also do not turn the wheel of Dharma. As the name is, so are the Buddhas. The beginning and end of sound are also the same. This is equality, what is equality, there is no inequality in it. Where there is no inequality, there is no nectar. Where there is no nectar, no medicine grows. This is the Buddha's debate. For the sake of taming sentient beings, it is explained by metaphors. Buddhas also do not debate, nor do they argue, nor do they establish by debate. When the Blessed One, the Tathagata Entering Desire King, in the Buddha-field world called All-Illuminating, taught this category of the Dharma of Buddha's Debate, two hundred thousand kotis of Bodhisattvas attained forbearance of the unoriginated Dharma. Those Bodhisattvas, among the hundred thousand kotis of Buddhas residing there, did not see any other Tathagatas, but only saw the Tathagata Entering Desire King. Then, Manjushri, who had become a youth, dwelling in this Saha world, thought to himself: Today, in the east, in the Buddha-field world called All-Illuminating of the Blessed One, the Tathagata Entering Desire King, from all ten directions
Tibetan
སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་འདུས་སོ། །འདུས་ནས་སངས་རྒྱས་བགྲོ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་བགྲོ་བར་མཛད། འཆད་པར་མཛད་ཀྱིས། གང་བདག་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་ལ་ཕྱག་བྱ་བ་དང་། ཆོས་བསྟན་པ་དེ་དག་མཉན་པའི་ཕྱིར་འགྲོའོ། །གང་བདག་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་ལ་བལྟ་བ་དང་། ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་བཅུར་ཡང་འགྲོ་ཞིང་རྒྱུ་བར་བྱ་ན། དེ་ལྟར་ཚེགས་ཆུང་ཞིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གཅིག་ཏུ་འདུས་ཀྱིས་གང་བདག་ནི་ངེས་པར་འགྲོའོ། །སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དེ་འདྲ་བ་དག་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་བར་ཐོས་པའམ་མཐོང་བ་དཀོན་ནོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པ་ལ་སྨྲས་པ། བྱམས་པ་ད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཇུག་སྲེད་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་འདོང་ངོ་། །དེ་ནས་སངས་རྒྱས་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་ཕྲག་མང་པོ་ད་ལྟར་འདུས་ཏེ་སངས་རྒྱས་བགྲོ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འཆད་ཀྱིས། དེ་དག་ལ་བདག་ཅག་གིས་ཆོས་མཉན་ཏོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དག་ལ་བདག་ཅག་གིས་བལྟའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ ན། སྐྱེས་བུ་གླང་པོ་ཆེན་པོ་དེ་དག་གནས་གཅིག་ཏུ་འདུས་པ་མཐོང་བ་ནི་དཀོན་ནོ། །དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །འཇམ་དཔལ་ཁྱོད་བཞུད་ཅིག་བདག་ནི་མི་མཆིའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དག་ནི་མཉེས་དཀའ་སྟེ། འདུས་པ་དེ་དག་གིས་བདག་ཅག་ལྟ་བུ་ལ་སྐབས་མ་ཕྱེ་བར་བལྟ་བའམ། མཉན་པར་ཡང་མི་ནུས་ལ། འཇམ་དཔལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུར་མི་བལྟའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། གང་ཆོས་ཉིད་དེ་ཡང་སུས་ཀྱང་མ་མཐོང་མ་ཐོས་མ་མཆོད་དོ། །འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། བྱམས་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མ་མཆོད་དམ། བྱམས་པས་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་བདག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མི་མཆོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ནི་སུས་ཀྱང་མཆོད་མི་ནུས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་གཉིས་སུ་མེད་དོ། །འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། བྱམས་པ་གཉིས་སུ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་གང་ལ་བྱ། བྱམས་པས་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་གཉིས་སུ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་གཅིག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཐ་དད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའོ། །འཇམ་དཔལ་གཉིས་སུ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གང
Chinese
诸佛薄伽梵如恒河沙数般聚集。聚集后，作诸佛议论之法类议论，宣说。我等为了礼敬诸佛薄伽梵，听闻彼等所宣说的法而前往。我等为了瞻仰诸佛薄伽梵，听闻法，也将向十方行走游历。如此少有劳累，于一佛刹聚集，我等定然前往。如是殊胜之人于世间出现，听闻或见闻皆是稀有。之后，妙吉祥童子对慈氏菩萨说道：慈氏，现在我们前往薄伽梵如来入欲王佛的佛刹吧。现在有无数百千万俱胝的佛陀聚集，宣说诸佛议论之法类。我们当听闻彼等之法，我们当瞻仰彼等如来。这是为什么呢？因为见到如是大象之士聚集一处是稀有的。如是说后，慈氏菩萨对妙吉祥童子如是说道：妙吉祥，您去吧，我不去。这是为什么呢？因为诸佛薄伽梵难以取悦，彼等聚集不会给我们这样的人机会观看或听闻，妙吉祥，如来们不看色身，如来们是法身，谁也没有见过、听过、供养过法性。妙吉祥问道：慈氏，您没有供养过如来吗？慈氏答道：妙吉祥，我不供养如来。这是为什么呢？因为谁也不能供养如来。这是为什么呢？因为如来与如来性是无二的。妙吉祥问道：慈氏，所谓的无二是指什么呢？慈氏答道：妙吉祥，所谓的无二是指烦恼等既非一亦非异。妙吉祥，所谓的无二是指...
English
The Buddhas, the Bhagavad, gathered like the sands of the Ganges River. Having gathered, they discussed the categories of Dharma that Buddhas discuss, and expounded them. I will go to pay homage to those Buddhas, the Bhagavad, and to listen to the Dharma they teach. I will also go and travel in the ten directions to see those Buddhas, the Bhagavad, and to listen to the Dharma. In this way, with little effort, gathering in one Buddha-field, I will surely go. It is rare to hear or see such noble beings appear in the world. Then, Manjushri, who had become a youth, spoke to the Bodhisattva Maitreya: Maitreya, now let us go to the Buddha-field of the Bhagavan Tathagata Entering Desire King Buddha. Now countless billions of hundreds of thousands of Buddhas have gathered and are expounding the categories of Dharma that Buddhas discuss. Let us listen to their Dharma. Let us behold those Tathagatas. Why is that? Because it is rare to see such great elephant-like beings gathered in one place. Having spoken thus, the Bodhisattva Maitreya said to Manjushri, who had become a youth: Manjushri, you go, I will not go. Why is that? Because the Buddhas, the Bhagavad, are difficult to please, and those gathered will not give us such an opportunity to watch or listen without discrimination. Manjushri, the Tathagatas do not look at the form body. The Tathagatas are the Dharma body, and no one has seen, heard, or offered to the Dharma nature. Manjushri asked: Maitreya, have you not made offerings to the Tathagata? Maitreya replied: Manjushri, I do not make offerings to the Tathagata. Why is that? Because no one can make offerings to the Tathagata. Why is that? Because the Tathagata and the Tathata are non-dual. Manjushri asked: Maitreya, what is meant by non-duality? Maitreya replied: Manjushri, non-duality means that afflictions are neither one nor different. Manjushri, non-duality means...
Tibetan
་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའོ། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡང་གང་ཞེ་ན། འདི་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའོ། །འདི་ནི་རྣམ་པར་དག་པའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཤེས་ན་དེ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་མེད་དོ། །འདི་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པའོ། །འདི་ནི་ངང་ཚུལ་ངན་པ་ཅན་ནོ་ཞེས་རྟོག་ན་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བྱེད་དོ། །འདི་ནི་ཉན་ཐོས་སོ། །འདི་ནི་རང་སངས་རྒྱས་སོ། །འདི་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་རྣམ་པར་རྟོག་ན་གཉིས་སུ་བྱེད་དོ། །འདི་དག་ནི་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །འདི་དག་ནི་སྤང་བར་བྱའོ། །འདི་དག་ནི་མངོན་དུ་བྱའོ་ཞེས་རྣམ་པར་རྟོག་ན་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བྱེད་དོ། །འདི་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་ཡིད་ལ་ བྱེད་ན་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བྱེད་དོ། །འཇམ་དཔལ་གང་དུ་གཉིས་སུ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྟོག་པ་ནི་ཆུང་ངུ་ན་སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་རྟོག་པ་དེ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བྱེད་དོ། །འཇམ་དཔལ་བདག་གིས་ནི་བསྐལ་པའམ། བསྐལ་པའི་ལྷག་མ་ལུས་ཀྱི་བར་དུ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ། བཤད་དུ་ཟིན་ཀྱང་སྤོབས་པའི་མཐར་ཕྱིན་པ་ལས་ཟད་པར་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདག་གིས་མཐའ་དང་དབུས་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཇམ་དཔལ་གཉིས་སུ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚུལ་གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་པ་མེད་པའོ། །སྨྲས་པ། བྱམས་པ་ཁྱོད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ་ལ་འཇམ་དཔལ་ངས་ནི་བསྐལ་པའམ། བསྐལ་པའི་ལྷག་མ་ལུས་ཀྱི་བར་དུ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ་བཤད་ན་ངའི་སྤོབས་པ་ཟད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཁྱོད་དེ་སྐད་སྨྲ་བ་ཉིད་དམིགས་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །བྱམས་པས་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་ཡི་གེ་ལ་ཆགས་པར་མ་བྱེད་ཅིག །ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་ལས་མི་གཡོའོ། །དེ་ནས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་སྨྲས་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱེད་ཅག་ཚུར་ཤེག །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཇུག་སྲེད་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དག་ལ་བལྟ་བ་དང་། ཆོས་བསྟན་པ་དེ་དག་ཉན་དུ་འདོང་ངོ་། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤོབས་པའི་ཕུང་པོས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །འཇམ་དཔལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་སུས་ཀྱང་བལྟ་མི་ནུས་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ན་ཁྱོད་ཚུར་ཤེག །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བལྟར་འདོང་ཞེས་སྨྲ། གང་བལྟ་བར་བྱ་བའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ
Chinese
是无二之相。何为无二之相？此乃普 contamination，此乃清净，如是知之，即为无二。此乃具戒者，此乃行为恶劣者，如是分别则成二。此乃声闻，此乃独觉，此乃正等觉佛陀，如是分别则成二。此等应修，此等应断，此等应现证，如是分别则成二。此应以智慧知，此应以识知，如是作意则成二。妙吉祥，凡是二取之识分别，乃至小儿是佛之分别，彼一切皆成二。妙吉祥，我于劫或劫之余，乃至身存之间，从无二出发，虽已宣说，然因辩才之究竟，终无耗尽之时。何以故？因我未见其边与中故。妙吉祥，所谓无二者，即一切法之体性无一异也。颂曰：慈氏汝于一切法不生，妙吉祥我于劫或劫之余，乃至身存之间，从无二出发而宣说，我之辩才亦无尽，汝如是语，实乃大义。慈氏言：妙吉祥，莫执著于文字，一切文字皆不离不生之体性。尔时，妙吉祥童子对彼一切菩萨言：诸仁者，汝等来此，我等将往世尊如来入欲王佛之佛土，瞻仰彼如来等，并听闻彼等之说法。尔时，辩才聚菩萨对妙吉祥童子如是言：妙吉祥，如来等无人能见，何故汝言来此，往观如来？所应观之如来彼
English
is the aspect of non-duality. What is the aspect of non-duality? This is complete contamination, this is complete purification, knowing it as such is non-duality. This one has morality, this one has bad conduct, distinguishing them like this makes it two. This is a Shravaka, this is a Pratyekabuddha, this is a perfectly complete Buddha, distinguishing them like this makes it two. These should be cultivated, these should be abandoned, these should be realized, distinguishing them like this makes it two. This should be known by wisdom, this should be known by consciousness, attending to it like this makes it two. Manjushri, all discriminating consciousness that engages in duality, even the discrimination that a small child is a Buddha, all of that makes it two. Manjushri, I, for an eon or the remainder of an eon, even until the end of my life, having started from non-duality, even if I have already spoken, there will be no end to it because of the perfection of eloquence. Why is that? Because I have not seen its beginning or middle. Manjushri, what is called non-duality is like this: the nature of all dharmas is without one or difference. It is said: Maitreya, you are on all dharmas unborn, Manjushri, I for an eon or the remainder of an eon, even until the end of my life, having started from non-duality, if I speak, my eloquence will not be exhausted, you saying that is a great meaning. Maitreya said: Manjushri, do not be attached to letters, all letters do not deviate from the nature of non-arising. Then, Manjushri, having become a youth, said to all those Bodhisattvas: Sons of good family, come here, we will go to the Buddha-field of the Tathagata Entering Desire King Buddha, to see those Tathagatas and to listen to those Dharma teachings. Then, the Bodhisattva Heap of Eloquence said this to Manjushri, having become a youth: Manjushri, the Tathagatas cannot be seen by anyone, why do you say come here, we will go to see the Tathagata? That Tathagata who is to be seen,