Tibetan
བསྟན་ལ། །དེ་ནི་ཤས་ཆེར་གཉིས་སུ་མི་འཇུག་སྟེ། །ཁ་ན་མ་ཐོ་ཁ་ན་མ་ཐོ་མེད། །ཟག་བཅས་ཟག་མེད་ཆོས་ལ་དེ་མི་རློམ། །འདུས་བྱས་རྣམས་དང་འདུས་མ་བྱས་རྣམས་ལ། །གཉིས་སུ་མི་འབྱེད་རྟག་ཏུ་གཅིག་པར་ལྟ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའམ་དགྲ་བཅོམ་གང་ཡིན་པ། །ཕན་གདགས་འོས་སུ་གྱུར་པའི་ཆོས་མ་མཐོང་། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་རང་བཞིན་གང་བསྟན་པ། །དེ་དག་ཉིད་ནི་དགྲ་བཅོམ་ཆོས་རྣམས་ཡིན། །དབྲིར་ཡང་མེད་ལ་བསྣན་དུའང་ཅི་ཡང་མེད། །དབེན་པའི་སྒོ་ནས་ཚུལ་གཅིག་ཁོང་དུ་ཆུད། །དེ་ནི་ཆོས་ཀུན་རབ་དབྱེ་ཤེས་མོད་ཀྱི། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་འབྱེད་པར་ཡོང་མི་བྱེད། །ཆོས་འདི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་མ་གཏོགས་པ། །བཟོད་པའང་གཞན་ལ་འདོད་པའང་གཞན་མ་ཡིན། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མི་རློམ་སོམ་ཉི་མེད། །འདི་དག་སྐྱེ་མེད་རང་བཞིན་འབྱུང་བ་མེད། །དེས་ནི་འཇུག་པ་གཅིག་པར་ཐམས་ཅད་ཤེས། །དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སླ། །བྱང་ཆུབ་མཚུངས་མེད་ལ་ནི་ཉེ་བར་གྱུར། །བདག་དང་བྱང་ཆུབ་ལ་ཡང་སེམས་དཔའ་མེད། །ཆོས་རྣམས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་བདག་མི་དམིགས། །དེས་ནི་དམིགས་སུ་མེད་པར་བྱང་ཆུབ་རྟོགས། །ལྷའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་ན་ཟབ་མོའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཅན་བག་ཡོད་པར་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བཞི་གང་ཞེ་ན། ལྷའི་བུ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གང་ཡིན་སྙམ་མོ། །དེ་དེ་ལྟར་ཚུལ་བཞིན་དུ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ན་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ལུས་ཀྱིས་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་དང་། ངག་གིས་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་དང་། ཡིད་ཀྱིས་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་མོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ་དེ་ལ་ལུས་ཀྱིས་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་གང་ཞེ་ན། ལུས་ཀྱིས་སྲོག་གཅོད་པའམ། མ་བྱིན་པར་ལེན་པའམ། འདོད་པ་ལ་ལོག་པར་གཡེམ་པའི་ལས་མ་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལུས་ཀྱི་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ངག་གིས་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་གང་ཞེ་ན། ངག་གིས་རྫུན་དུ་སྨྲ་བའམ། ཕྲ་མའམ། ངག་རྩུབ་པོའམ། ཚིག་ཀྱལ་པའི་ལས་མ་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ངག་གི་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡིད་ཀྱིས་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་གང་ཞེ་ན། ཡིད་ཀྱིས་བརྣབ་སེམས་སམ། གནོད་སེམས་སམ། ལོག་པར་ལྟ་བའི་ལས་མ་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡིད་ཀྱི་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་མོ། །དེ་དེ་ལྟར་ཚུལ་བཞིན་དུ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ན་དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ལུས་སམ། ངག་གམ། ཡིད་ཀྱིས་ལས་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྔོན་པོ་ཞེས་བྱ་བའམ། སེར་པོ་ཞེས་བྱ་བའམ། དམར་པོ་ཞེས་བྱ་བའམ། དཀར་པོ་ཞེས་བྱ་བའམ། བཙོད་ཀའམ། ཤེལ་གྱི་ཁ་དོག་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བར་གདགས་པར་མི་ནུས་ལ། དེ་ནི་མིག་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའམ། རྣ་བས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའམ། སྣས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའམ། ལྕེས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའམ། ལུས་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའམ། ཡིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་དང་། མ་བསྐྱེད་པ་དང་། མ་བསྐྲུན་པ་དང་། མ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་མ་སྐྱེས་པ་དང་། མ་བསྐྱེད་པ་དང་། མ་བསྐྲུན་པ་དང་། མ་བཀག་པ་དེ་ནི་ཆོས་གང་གིས་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་མོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གང་འདུས་མ་བྱས་པ་དེ་ནི་ ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ནི་གདགས་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །གང་གདགས་སུ་མེད་པ་དེ་ལ་ནི་བདག་གིས་ཀྱང་མངོན་པར་ཞེན་པར་བྱར་མེད་དོ་སྙམ་སྟེ། དེ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ཡང་དག་པར་མི་མཐོང་ངོ་། །གང་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་དེ་ཡང་ཡང་དག་པར་མ་མཐོང་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཟབ་མོའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །ལྷའི་བུ་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། ལྟ་བ་གང་གིས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པའམ། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་ཞེས་སྤྲོས་པར་འགྱུར་བའི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་སློང་བར་མི་བྱེད་དོ། །ལྷའི་བུ་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་ཟབ་མོའི་ཚུལ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ལུས་དང་ངག་གི་སྤྱོད་པ་དང་། སྤྱོད་ཡུལ་ཤེས་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་བདག་ལ་དམིགས་པ་དང་། གཞན་ལ་དམིགས་པས་སྤྱོད་པར་མི་བྱེད་དེ། དེས་ན་ཟབ་མོའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །ལྷའི་བུ་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་མ་ཉམས་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་མ་ཞིག་པ་ཡིན་ནོ། །ལྷའི་བུ་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཚུལ་ཁྲིམས་མ་ཉམས་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་མ་ཞིག་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ལྷའི་བུ་བདག་ལ་དམིགས་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ། །ལྷའི་བུ་གང་བདག་ལ་མི་དམིགས་པ་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་མི་དམིགས་སོ། །གང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་མི་དམིགས་པ་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉ
Chinese
教法啊！那大多不容许有二元对立，没有过失，没有过失。对于有漏和无漏之法，他不自负。对于有为法和无为法，不作二元区分，总是视其为一。无论是凡夫还是阿罗汉，都未见有值得利益的法。所显示的凡夫之自性，那些即是阿罗汉之法。既无减少，也无增加。通过寂静之门，领悟唯一之理。他虽善于辨别一切法，但决不对法的本性加以区分。除了空性之外，一切法都不是忍耐，也不是他所期望的。不自负于空性，没有怀疑。这些都是不生不灭的自性。因此，他了知一切的趋入都是一样的。如此行持，证悟菩提就容易了。接近无与伦比的菩提。对于我和菩提，也没有菩萨之心。对于这一切法，不执着于我。因此，他证悟了无所执着的菩提。天子啊，菩萨摩诃萨若具足四法，则被称为具有甚深戒律，安住于谨慎。何为四法？ 天子啊，在此，菩萨摩诃萨这样想：何谓戒律？如此如理作意时，他这样想：身善行、语善行、意善行，此即是戒律。他这样想：何谓身善行？不以身体作杀生、不予而取、邪淫之业，此即是身善行。何谓语善行？不以语言作妄语、离间语、恶语、绮语之业，此即是语善行。何谓意善行？不以意作贪心、害心、邪见之业，此即是意善行。他如此如理作意时，他这样想
English
Teachings! That mostly does not allow duality, there is no fault, no fault. He is not arrogant towards the defiled and undefiled dharmas. Towards conditioned and unconditioned things, he does not differentiate, he always sees them as one. Whether it is an ordinary person or an Arhat, he does not see any dharma that is worthy of benefiting. Whatever is shown as the nature of an ordinary person, those are the dharmas of an Arhat. There is nothing to subtract, and nothing to add. Through the door of solitude, he understands the one principle. He knows how to distinguish all dharmas, but he never distinguishes the essence of dharma. Except for emptiness, all these dharmas are neither patience nor what is desired. He is not arrogant about emptiness, there is no doubt. These are unborn, unoriginated natures. Therefore, he knows that all approaches are the same. Acting in this way, enlightenment is easy. He is close to incomparable enlightenment. He has no thought of self or enlightenment. He does not fixate on self in all these dharmas. Therefore, he realizes enlightenment without fixation. Son of the gods, if a Bodhisattva Mahasattva possesses four qualities, he is said to abide diligently with profound morality. What are the four? Son of the gods, here, a Bodhisattva Mahasattva thinks: What is morality? When he reflects on it properly, he thinks: Whatever is good conduct of body, good conduct of speech, and good conduct of mind, that is called morality. He thinks: What is good conduct of body? Whatever is not killing, not taking what is not given, and not engaging in sexual misconduct, that is good conduct of body. What is good conduct of speech? Whatever is not lying, not slandering, not speaking harshly, and not engaging in idle talk, that is good conduct of speech. What is good conduct of mind? Whatever is not covetousness, not harmful intent, and not wrong view, that is good conduct of mind. When he reflects on it properly, he thinks
Chinese
即心想：身体、语言或意所作的业，不能称之为蓝色、黄色、红色、白色、茜草色或水晶的颜色。它不能被眼睛、耳朵、鼻子、舌头、身体或意识所识别。为什么呢？因为它是不生的、不创造的、不制造的、不阻止的。凡是不生的、不创造的、不制造的、不阻止的，就不能被任何法所识别。他这样想：凡是无为的，就是 戒律，其中没有任何施设。凡是不可施设的，我也无法执着。他这样行持时，不能如实见到戒律。凡是戒律完全回向的，也不能如实见到。这样就是菩萨具有甚深戒律。天子，此外，菩萨摩诃萨具有完全了解有身见的智慧，不生起以何种见解会引发关于持戒或破戒的戏论的有身见。天子，此外，菩萨摩诃萨是进入甚深之道的，他是以正知正念行持身语的行为和行境，所以称为具有戒律。他不行持以自我为目标，也不以他人为目标，因此称为具有甚深戒律。天子，此外，菩萨摩诃萨是不毁犯戒律和不破坏戒律的。天子，如何菩萨摩诃萨是不毁犯戒律和不破坏戒律的呢？天子，以自我为目标就是以戒律为目标。天子，凡是不以自我为目标，就是不以戒律为目标。凡是不以戒律为目标，就是戒律
English
That is, thinking: whatever deeds are done by body, speech, or mind, cannot be called blue, yellow, red, white, madder color, or the color of crystal. It cannot be recognized by the eyes, ears, nose, tongue, body, or consciousness. Why? Because it is unborn, uncreated, unmade, and unprevented. Whatever is unborn, uncreated, unmade, and unprevented cannot be recognized by any dharma. He thinks like this: whatever is unconditioned is morality, in which there is no establishment. Whatever cannot be established, I cannot cling to. When he practices like this, he does not truly see morality. Whatever morality is completely dedicated to, he does not truly see either. Thus, a Bodhisattva is said to have profound morality. Son of the gods, furthermore, the Bodhisattva Mahasattva possesses the wisdom of completely understanding the view of the aggregates of existence, and does not give rise to the view of the aggregates of existence that would provoke the elaboration of holding or breaking precepts by what view. Son of the gods, furthermore, the Bodhisattva Mahasattva is one who has entered the profound way, and he is said to have morality because he practices the behavior and realm of behavior of body and speech with mindfulness and awareness. He does not practice with himself as the goal, nor with others as the goal, therefore he is called having profound morality. Son of the gods, furthermore, the Bodhisattva Mahasattva is one who does not violate or destroy morality. Son of the gods, how is it that a Bodhisattva Mahasattva does not violate or destroy morality? Son of the gods, aiming at oneself is aiming at morality. Son of the gods, whoever does not aim at oneself does not aim at morality. Whoever does not aim at morality is morality.
Tibetan
མས་པར་མི་བྱེད་ཅིང་། དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་འཇིག་པར་མི་བྱེད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཉམས་པར་མི་བྱེད། འཇིག་པར་མི་བྱེད་ཅེ་ན། དེ་ནི་གཞན་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གཞན་ལས་འགྱུར་བ་དེ་ལ་ནི་བདག་ཀྱང་མེད། བདག་གི་བ་ཡང་མེད་དོ། །གང་ལ་བདག་མེད་པ་དེ་ལ་ནི་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་ཅི་ཡང་མེད་དེ། ལྷའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་བཞི་པོ་དེ་དག་དང་ལྡན་ན་ཟབ་མོའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཅན་བག་ཡོད་པར་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས་དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་ པ་འདི་དག་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ལུས་དག་ངག་དག་ཡིད་ཀྱང་དག་པ་གང་། །དེ་ནི་རྟག་ཏུ་དག་པར་སྤྱོད་པ་སྟེ། །རྟག་ཏུ་ལེགས་པར་བསྡམས་ཤིང་གནས་པ་དེ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་ཞེས་བྱ། །ལས་ལམ་བཅུ་པོ་རབ་དགེ་འདི་དག་རྣམས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་པ་གང་སྲུང་ཞིང་། །ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་གང་བྱས་པ། །དེ་ནི་མཁས་རྣམས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ཞེས་བརྗོད། །མ་བྱས་མ་བསྐྱེད་མ་སྐྱེས་གང་ཡིན་པ། །དེ་ལ་བསྔགས་པ་མེད་ཅིང་གནས་པའང་མེད། །གང་ལ་བསྔགས་པ་མེད་ཅིང་གནས་པའང་མེད། །དེ་ལ་ནམས་ཀྱང་གདགས་པ་རྙེད་མི་འགྱུར། །རྟག་ཏུ་ཚུལ་ཁྲིམས་མ་ཉམས་མ་ཞིག་གང་། །དེ་ནི་མིག་གིས་ཤེས་པར་མི་ནུས་ལ། །རྣ་བས་མི་ཤེས་སྣ་དང་ལྕེས་མ་ཡིན། །ལུས་དང་ཡིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་མི་ཤེས་སོ། །དབང་པོ་དྲུག་གིས་མི་ཤེས་གང་ཡིན་པ། །དེ་ལ་གནས་པར་བྱ་བར་མི་ནུས་ཏེ། །དེ་ཉིད་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པར་མཐོང་། །ནམས་ཀྱང་ཚུལ་ཁྲིམས་དམིགས་ཏེ་གནས་པ་མེད། །དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཙམ་དེས་རློམ་པ་མེད། །དེ་ནི་བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་ཁྲིམས་མི་སྲུང་། །ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་འདུ་ཤེས་མེད། །དྲན་ལྡན་ཟབ་མོའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་པ་ཡིན། །འཇིག་ཚོགས་ལྟ་བ་རྣམ་པར་བསལ་བྱས་པ། །དེ་ལ་ལྟ་བར་བྱས་པ་འབྱུང་མི་འགྱུར། །གང་ལ་ལྟ་མེད་ལྟ་བའི་གནས་མེད་པ། །དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་མི་རློམ། །ཟབ་མོའི་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་ཞུགས་པ་སྟེ། །དེ་ཡི་ཆོ་ག་བརྟགས་པ་མ་མཆིས་ལ། །ཤིན་ཏུ་ཤེས་བཞིན་ལྡན་ཞིང་ལེགས་པར་གསུངས། །ཚུལ་ཁྲིམས་སྒོ་ནས་གཞན་གྱིས་བརྙས་མི་འགྱུར། །བདག་ཏུ་དམིགས་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་དམིགས་པར་འགྱུར། །གང་ལ་བདག་མེད་དེ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་མེད། །བདག་གམ་ཡང་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་རློམ་པ་དེ། །མཐའ་ཞེས་བྱ་སྟེ་གཉི་ག་འཇིགས་མ་ཡིན། །བདག་མེད་སྨྲ་བ་ཚུལ་ཁྲིམས་རློམ་པ་མེད། །བདག་མེད་སྨྲ་བ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྟེན་པ་མེད།
Chinese
不衰损，那是不毁坏戒律。为何不衰损，不毁坏呢？那是由于从他处了知一切法，凡是从他处转变的，就没有我，也没有我的。凡是没有我的，就没有什么会毁坏。天子，菩萨摩诃萨，如果具有这四种法，就称为具有甚深戒律，安住于不放逸。然后，世尊在那时说了这些偈颂：身清净，语清净，意也清净，那是恒常行于清净，恒常善于调伏而安住的，称为菩萨具有戒律。这十种善妙的业道，菩萨智者守护，身语意所作的，智者说那就是戒律。凡是没有做，没有生起，没有出生的，对它没有赞叹，也没有住处。凡是没有赞叹，也没有住处的，就无法找到可以安立的处所。恒常不衰损，不毁坏的戒律，那是眼睛无法了知的，耳朵无法了知，鼻子和舌头也不是，身体和意也无法了知。六根无法了知的，无法安立于它，那才是见到完全清净的戒律。也没有任何事物可以指向戒律而安住。那是不以戒律自夸，那是不执着于我，不守护戒律。即使守护戒律，也没有戒律的执着，是具有正念的甚深戒律。坏聚见被完全消除，对它所作的观察不会产生。凡是没有观察，没有观察之处的，那就是戒律，不自夸戒律败坏。进入甚深之法的规律，没有对它的仪轨进行考察，具有非常清晰的觉知，并且善于宣说，不会因戒律而被他人轻蔑。执着于我，就会执着于戒律。凡是没有我的，就没有戒律。自以为是我，或者自夸戒律的，那被称为边，两者都不是恐惧。说无我，不自夸戒律，说无我，不依赖戒律。
English
It does not diminish, and it does not destroy discipline. Why does it not diminish? Why does it not destroy? It is because one knows all dharmas from elsewhere. Whatever changes from elsewhere, there is no self, nor is there anything belonging to self. For whatever has no self, there is nothing that can be destroyed. Son of the gods, a Bodhisattva Mahasattva who possesses these four qualities is said to abide diligently with profound discipline. Then, at that time, the Bhagavan spoke these verses: Whose body is pure, whose speech is pure, and whose mind is also pure, that one always acts purely. That one who is always well-tamed and abides, is called a Bodhisattva who possesses discipline. These ten paths of virtuous action, which the wise Bodhisattva protects, whatever is done by body, speech, and mind, the wise say that is discipline. Whatever is not done, not produced, not born, there is no praise for it, nor is there a place to abide. Whatever has no praise, nor a place to abide, no name can be found to be established upon it. Whatever discipline is always undiminished and undestroyed, that cannot be known by the eye, nor can it be known by the ear, nor by the nose or tongue, nor can it be known by the body or mind. Whatever cannot be known by the six senses, one cannot abide in it, that is seeing the completely pure discipline. There is no name that abides pointing to discipline. That one does not boast of mere discipline. That one does not cling to self, and does not protect discipline. Even if one protects discipline, there is no clinging to discipline, one possesses profound discipline with mindfulness. The view of the aggregates of destruction having been completely eliminated, the observation made upon it will not arise. Whatever has no observation, no place of observation, that is discipline, one does not boast of corrupted discipline. Having entered the way of the profound dharma, there is no examination of its rituals, possessing very clear awareness and speaking well, one will not be despised by others through discipline. By clinging to self, one will cling to discipline. Whatever has no self, has no discipline. That which boasts of self or discipline, that is called an extreme, neither of which is fear. Speaking of no-self, one does not boast of discipline, speaking of no-self, one does not rely on discipline.