Tibetan
བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའོ།། །།སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་ཚར་གཅོད་པ། བམ་པོ་གཉིས་པ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་འདི་དག་ཇི་ལྟར་སྟོན་ན། སྡིག་པའི་གྲོགས་པོར་མི་འགྱུར་བ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་འདོམས་ཤིང་ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་སྟོན་ན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཞེས་བགྱི་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལ་དགེ་སློང་གིས་དགེ་སློང་ལ་འདི་སྐད་འདོམས་ཤིང་འདི་སྐད་རྗེས་སུ་སྟོན་ཏེ། དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག །ཁྱོད་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་སྒོམས་ཤིག །མོས་པར་གྱིས་ཤིག །ཁྱོད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་འདུ་བའི་གནས་ཡིད་ལ་མ་བྱེད་ཅིག །ཅི་ནས་ཀྱང་དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་དེ་ཡང་ཡང་དག་པར་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་མོས་པར་བྱས་ལ། རང་བཞིན་མེད་པ་དེའི་ངོ་བོའི་འདུ་ཤེས་རང་གིས་སྤང་བར་བྱའོ། །དེའི་མཚན་མའི་འདུ་ཤེས་སྤོང་ཞིང་དེའི་ཚེ་མཚན་མ་མེད་པའི་དངོས་པོ་ཡང་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་ན་དྲན་པའི་ལས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། དེ་དེ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པ་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། མཚན་མའི་འདུ་ཤེས་སྤངས་པས་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱང་མེད་ལ། སོགས་པ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འགོག་པ། སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་སྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ཅིང་དཔྱོད་པ་མེད་པས་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་ཀུན་ཏུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པར་སངས་རྒྱས་ཡིད་ལ་བྱའོ། །རྟོག་པ་མེད་པ་དང་། དཔྱོད་པ་མེད་པ་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དྲན་པའི་ལས་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་ལུས་ཀྱི་ལས་ལྟ་ཅི་སྨོས། ངག་གི་ལས་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཡིད་ཀྱི་ལས་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། དེ་ནི་གནས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མཚན་ ཉིད་སྤངས་པ་དང་། ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་བ་མེད་པ་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། མཚན་ཉིད་མེད་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཡིན་ནོ། །མིང་མེད་པ་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། རང་གི་མེད་པ་དང་། བསམ་པ་མེད་པ་དང་། ཐོབ་པ་མེད་པ་དང་། སོ་སོར་རྙེད་པ་མེད་པ་དང་། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པའི་ཀུན་ནས་སློང་བ་མེད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤཱ་རིའི་བུ་ཇི་ཙམ་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྒྱུན་ཡོད་ན་མཚན་མར་འཛིན་པ་ཡིན
Chinese
教法品第二。 断灭佛教僧团中违犯戒律者的篇章。第二卷。 世尊，这些法应如何开示，才能不成为罪恶的朋友？世尊，应如何教诫和随顺开示，才能被称为善知识？ 佛告之：舍利子，在此，比丘应如此教诫比丘，如此随顺开示：比丘，过来！你应该修习忆念佛陀，应信乐！你不应思念真实的积聚之处。无论如何，那无实之物将如实显现，你也应信乐那如实显现的无可见之法的自性。应由自己舍弃那无自性的体性的概念。舍弃其相的概念，那时，无相之物也不会成为所缘，更何况忆念之业？如是，无自性，无相，舍弃相的概念，连同等等本身也不存在，而非无等等，这便是断灭一切法，修习忆念佛陀。 对于善与非善之法，既无分别念也无观察，因此，由于完全舍弃了分别念和观察，因此，佛陀是无分别念的，应以无分别念忆念佛陀。无分别念，无观察，无相，便是忆念佛陀，因为在那里，心所生之法的忆念之业丝毫也不存在，更何况身体之业？语言之业又何须说？意之业又何须说？那是不存在的。舍弃了相，无有周遍游行，无相，无自性，无作意，便是忆念佛陀。无名，无相，无自性，无思，无得，无个别寻得，无分别念和观察的策动，便是忆念佛陀。那是什么缘故呢？舍利子，只要有作意的延续，便是执著于相。
English
The Second Chapter, on the Teachings. A chapter on eradicating those who violate the precepts within the Buddhist monastic community. Volume Two. World Honored One, how should these teachings be shown so as not to become friends with evil? World Honored One, how should one admonish and subsequently show so as to be called a virtuous friend? The Buddha replied: Shariputra, in this, a bhikshu should admonish a bhikshu in this way, and subsequently show in this way: Bhikshu, come here! You should cultivate mindfulness of the Buddha, have faith! You should not fix your mind on the place of true accumulation. In any case, that which is without substance will appear as it truly is, and you should also have faith in the nature of the Dharma, which is the true appearance of the invisible. One should abandon the concept of the essence of that which is without nature. Abandon the concept of its sign, and at that time, the object without a sign will not become an object of focus, let alone the activity of mindfulness? Thus, without self-nature, without signs, abandoning the concept of signs, even the very 'etcetera' does not exist, and it is not non-'etcetera,' this is the cessation of all dharmas, the cultivation of mindfulness of the Buddha. Towards virtuous and non-virtuous dharmas, there is neither discrimination nor examination, therefore, because of completely abandoning discrimination and examination, therefore, the Buddha is without discrimination; one should contemplate the Buddha without discrimination. Without discrimination, without examination, without signs, is mindfulness of the Buddha, because in that, there is not even a little of the activity of mindfulness of the dharmas arising from the mind, let alone the activity of the body? What need to mention the activity of speech? What need to mention the activity of mind? That is non-existent. Abandoning characteristics, without pervasive wandering, without signs, without characteristics, and without attention, is mindfulness of the Buddha. Without name, without signs, without self, without thought, without attainment, without individual finding, without the instigation of discrimination and examination, is mindfulness of the Buddha. What is the reason for that? Shariputra, as long as there is a continuation of attention, there is grasping at signs.
Tibetan
་ཏེ། ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ནི་ལོག་པར་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལྟར་ཇི་ཙམ་དུ་མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སོ་སོར་རྟོག་པ་མེད་པ་དང་། དངོས་པོ་མེད་པ་དང་། རྟོག་པ་མེད་པ་དང་། དཔྱོད་པ་མེད་པ་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། འགོག་པ་མེད་པ་དང་། འབྱུང་བ་མེད་པ་དང་། ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་བ་མེད་པ་དང་། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་། མི་སྐྱེ་བ་ལ་བཟོད་པ་འདི་དག་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ནི་ཆགས་པ་མེད། རབ་ཏུ་ཆགས་པ་མེད། མི་འགོག་པ་མེད། མི་འགལ་བ་མེད། མིང་མེད། མཚན་མ་མེད་པ་སྟེ། མིང་མེད་པ་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་མཚན་ཉིད་མེད་པ། ཐ་སྙད་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ནི་དྲན་པའི་ལས་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མེད་ན། ལུས་དང་ངག་གི་ལས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ། དེ་ནི་གནས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ན་ལུས་ཀྱི་ལས་མེད་པ་དང་། ངག་གི་ལས་མེད་པ་དང་། ཡིད་ཀྱི་ལས་མེད་པ་ལ་ནི་ཞེན་པ་མེད་པ་དང་། འཛིན་པ་མེད་པ་དང་། ཀུན་ཏུ་འཛིན་པ་མེད་པ་དང་། མི་འགོག་པ་མེད་པ་དང་། འགལ་བ་མེད་པ་དང་། འབྱུང་བ་མེད་པ་དང་། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་། ཕྱེ་བ་མེད་པ་དང་། བསྡུས་པ་མེད་པ་དང་། བརྐྱང་བ་མེད་པ་དང་། དངོས་པོ་མེད་པ་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་རྣམས་རྒྱུན་ཆད་པ་དེ་ལྟ་བུ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་གྱི་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་ལྡན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདོད་ན་ སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་ཡོངས་སུ་སྒྱུར་བར་བྱེད། བདུད་བྱེ་བ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་ཡང་ཕམ་པར་བྱེད་ན། མ་རིག་པ་གཞི་མེད་པ་བདེན་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་དམིགས་ཏེ། ཀུན་ནས་བསླང་བ་ལ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། ཆོས་དེ་དག་ནི་མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྤྲོས་པ་མེད་པ་དང་། མ་སྤྲོས་པ་དང་། འགོག་པ་མེད་པ་དང་། འགལ་བ་མེད་པ་དང་། མཚན་ཉིད་མེད་པ་དང་། ཐ་སྙད་མེད་པ་དང་། བཏགས་པ་མེད་པ་དང་། སྣང་བ་མེད་པ་དང་། གསལ་བ་མེད་པ་དང་། བདུད་དང་བདུད་ཀྱི་འཁོར་དང་མ་འདྲེས་པར་སོ་སོར་རྟོགས་ནས་ཐ་སྙད་ཙམ་གྱིས་འདོམས་ཤིང་རྗེས་སུ་སྟོན་ན་དེ་ལྟ་བུ་ནི་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཡིན་པས་མཚན་མར་འཛིན་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་ཡིད་ལ་མ་བྱེད་ཅིག །མ་རྟོག་ཤིག །རྣམ་པར་མ་རྟོག་ཤིག །མ་སྤྲོ་ཤིག །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དངོས་པོ་མེད་པའི་ཆོས་དེ་ནི་མཚན་མ་མེད་པ། མཚན་ཉིད་མེད་པ།
Chinese
是故，舍利子，那是邪见。舍利子，像这样，无论何时，无相，无分别，无事物，无思，无虑，无相，无灭，无生，无遍行，无生，以及对不生的容忍，这些就是舍利子，称为随念佛。于此则无贪，无极贪，无不灭，无不违，无名，无相，无名和无相，凡是舍利子，那就是随念佛。那是无相，无言说，于此则连少许忆念之业也没有，更何况身语之业，那是不存在的。何处无身之业，无语之业，无意之业，则无执着，无取，无遍取，无不灭，无违，无生，无生起，无分别，无合集，无伸展，无事物，以及在一切方面思和虑都断绝，像那样就是随念佛。凡是具有像那样自性的随念佛，如果想， 则能完全转变三千大千世界。即使能击败百千俱胝魔军，更何况对无明无根，以非真实为对境，而从各方面发起呢？那些法是无相，无戏论，非戏论，无灭，无违，无相，无言说，无施设，无显现，无明亮，以及不与魔和魔眷属相混，而分别了知后，仅以言说来教导和随顺显示，像那样就是随念佛，所以连少许执着于相都不要放在心上！不要思，不要分别思，不要戏论！那是什么原因呢？因为无事物的法是无相，无自性。
English
Therefore, Shariputra, that is a wrong view. Shariputra, like this, whenever there is no characteristic, no distinction, no entity, no thought, no consideration, no sign, no cessation, no arising, no pervasion, no birth, and tolerance of the unborn, these are Shariputra, called mindfulness of the Buddha. There is no attachment to it, no extreme attachment, no non-cessation, no non-contradiction, no name, no sign, no name and no sign, whatever Shariputra, that is mindfulness of the Buddha. That is without characteristics, without expression, and there is not even a little memory of karma, let alone the karma of body and speech, that is non-existent. Where there is no karma of body, no karma of speech, no karma of mind, there is no attachment, no grasping, no pervasive grasping, no non-cessation, no contradiction, no arising, no birth, no separation, no collection, no extension, no entity, and in all respects thoughts and considerations are cut off, like that is mindfulness of the Buddha. Whoever possesses such a nature of mindfulness of the Buddha, if desired, Then it can completely transform the three thousand great thousand worlds. Even if it can defeat hundreds of thousands of billions of demons, let alone arouse from all aspects by aiming at the unreal without ignorance and root? Those dharmas are without characteristics, without elaboration, without non-elaboration, without cessation, without contradiction, without characteristics, without expression, without designation, without appearance, without clarity, and without mixing with demons and demon retinues, after distinguishing and knowing, only teach and follow the display with words, like that is mindfulness of the Buddha, so do not put even a little attachment to the appearance in your mind! Do not think, do not discriminate, do not elaborate! What is the reason for this? Because the dharma without things is without characteristics, without self-nature.
Tibetan
ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་ཡིན་པས་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། མཚན་ཉིད་མེད་པ་དང་། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་མ་ལས་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་པ་ལས་མ་ཡིན། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་མ་ཡིན་ཞེན་པ་ལས་མ་ཡིན། མ་ཞེན་པ་ལས་མ་ཡིན། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་མ་ཡིན། ཤེས་རབ་ལས་མ་ཡིན། རིག་པ་ལས་མ་ཡིན། རིག་པ་མེད་པ་ལས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་བཏགས་པ་མེད་པ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ། ཤིན་ཏུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་མཚན་མར་མ་འཛིན་ཅིག །དེ་སྤང་བའམ། ཐོབ་པའམ། སྒོམ་པའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཞེན་པར་མི་བྱེད་དེ། དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱང་མི་དམིགས་ན། རྗེས་སུ་དྲན་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། ཤཱ་རིའི་བུ་དགེ་སློང་གིས་དགེ་སློང་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག །ཁྱོད་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་སྒོམས་ཤིག །ཆོས་ཀྱི་འདུ་ ཤེས་ཡིད་ལ་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་འདོམས་ཤིང་དེ་སྐད་རྗེས་སུ་སྟོན་ཏོ། །དེ་དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན་རབ་ཏུ་མ་ཞེན་པ་ཉིད་དང་། མ་ཆགས་པ་ཉིད་དང་། ཆོས་མེད་པ་ཉིད་དང་། དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དང་། མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་ལ་དགའ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ཆོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཀྱང་མི་འཇུག་ན་གང་ཟག་གི་འདུ་ཤེས་སུ་འགྱུར་བ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ། དེ་ནི་གནས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། ཇི་ག་ཆོས་མི་དམིགས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་སྐྱེད་པར་བྱེད་དམ། གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་མ་ལགས་སོ། །ཇི་ག་ཆོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་ཅིང་ཆོས་མི་དམིགས་ན་རྣམ་པར་འཇིག་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་འགའ་ཡང་ཡོད་དམ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་མ་མཆིས་ལགས་སོ། །བཀའ་སྩལ་པ། ཤཱ་རིའི་བུ་གལ་ཏེ་ཤིང་གི་རྩ་བ་མེད་པར་ཇི་ག་ཡལ་ག་དང་། ལོ་མ་དང་། ཤུན་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རམ། གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་མ་མཆིས་ལགས་སོ། །བཀའ་སྩལ་པ། ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་བཞིན་དུ་ཇི་ག་ཆོས་མི་དམིགས་ན་ཆོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རམ། གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་མ་ལགས་སོ། །ཇི་ག་ཆོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་ཅིང་ཆོས་མི་དམིགས་ན་རྣམ་པར་འཇིག་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་འགའ་ཡང་ཡོད་དམ། གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་མ་མཆི
Chinese
因为没有作意，所以这称为忆念佛陀。例如，无相、无性、无作意。为什么呢？因为，佛陀们不是从色相的相状作意，不是从分别，不是从种种分别，不是从执着，不是从不执着，不是从禅定，不是从智慧，不是从明，不是从不明而来。为什么呢？因为，如来们是无所依，不可思议，极其不可思议的缘故。因此，不要执着于相。对于那些应该断除、获得或修习的法，不要有丝毫的执着。既然连如来本身都不可得，更何况是忆念呢？舍利子，比丘应该这样教导比丘：‘比丘，过来。你应该如理作意诸法的自性。不要作意法的概念。’这样教导并随之开示。当这样作意时，就会欢喜完全不执着、不贪着、无法、无事物、单一自性。如果连法的概念都不生起，更何况是人我的概念呢？那是不存在的。舍利子，你认为如何？如果法不可得，会生起法的概念吗？回答说：世尊，不会的。如果法的概念不作意，法不可得，会有任何能导致毁灭的法吗？回答说：世尊，没有的。佛说：舍利子，如果没有树根，会有树枝、树叶和树皮吗？回答说：世尊，没有的。佛说：舍利子，同样地，如果法不可得，会生起法的概念吗？回答说：世尊，不会的。如果法的概念不作意，法不可得，会有任何能导致毁灭的法吗？回答说：世尊，没有的