Tibetan
ད་ཀྱི་འགྱོད་པ་ལ་ལྟོས་ཤིག །ཁྱོད་ཀྱི་འགྱོད་པ་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ལྟོས་ཤིག །གང་གིས་མཐོང་བ་དེ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ལྟོས་ཤིག །ཇི་ལྟར་གང་མཐོང་བ་དང་། གང་གིས་མཐོང་བ་དེ་མི་མཐོང་བ་དང་། རྣམ་པར་མི་མཐོང་བ་དེ་ལྟར་ལྟོས་ཤིག །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དག་པར་མཐོང་བ་སྟེ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་མ་མཐོང་བ་ནི་ཡང་དག་པར་མཐོང་བའོ།། །།བམ་པོ་ལྔ་པ་སྟེ་ཐ་མ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་འདུ་ཤེས་དད་སེམས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལས་ལངས་མ་ཐག་ཏུ་འཁོར་དེ་དང་། བདག་གི་ལུས་དང་། བདག་གི་ཁང་པ་དང་། བདག་གི་གཡོག་སྔ་མཁོ་བཞིན་དུ་མཐོང་ནས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །འཇམ་དཔལ་བདག་གིས་འཁོར་འདི་སྔར་མ་མཐོང་ན་གར་མཆིས་པར་གྱུར། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་ པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ཀྱི་འགྱོད་པ་དེ་གང་ན་བར་གྱུར་པ་འཁོར་འདི་ཡང་དེར་སོང་བར་གྱུར་ཏོ། །ཡང་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འཁོར་འདི་དག་མཐོང་ངམ། གསོལ་པ། འཇམ་དཔལ་མཐོང་ངོ་། །སྨྲས་པ་ཇི་ལྟར་མཐོང་། གསོལ་པ། འགྱོད་པ་དེ་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ་འཁོར་འདི་མཐོང་ངོ་། །སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འགྱོད་པ་དེ་ཇི་ལྟར་མཐོང་། གསོལ་པ། ཇི་ལྟར་འཁོར་འདི་སྔར་མིག་གིས་མ་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ་འགྱོད་པ་དེ་ནང་དུ་ཡང་མ་མཐོང་། ཕྱི་རོལ་དུ་ཡང་མ་མཐོང་། གཉི་ག་མ་གཏོགས་པར་ཡང་མ་མཐོང་ངོ་། །འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མཚམས་མེད་པ་བྱེད་པ་ནི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་འགྲོའོ་ཞེས་གསུངས་ན། ཅི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་འགྲོའམ། དེ་སྐད་སྨྲས་པ་དང་། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །འཇམ་དཔལ་ཇི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་འདི་ནི་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བའོ། །འདི་ནི་མཐོ་རིས་སུ་འགྲོ་བའོ། །འདི་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྲོ་བའོ་ཞེས་ཆོས་གང་ཡང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་སམ། སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེ་མ་ཡིན་ནོ། །གསོལ་པ། འཇམ་དཔལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་མ་རྒྱས་ན་ཆོས་གང་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་མཆི་བའམ། ལྷར་མཆི་བའམ། མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་བའི་ཆོས་དེ་བདག་གིས་མ་མཐོང་སྟེ། འཇམ་དཔལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མཆི་བ་ལས་ཀྱང་མ་འདས་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ངན་སོང་དུ་མཆི་བ་ཡང་མ་ལགས།
Chinese
看看现在的后悔吧！就像你看到你的后悔那样去看待一切法吧！对于看到后悔的那个，也同样那样去看待吧！就像所看到的和能看到的，不被看到和完全不被看到那样去看待吧！伟大的国王啊，那就是对一切法如实地证悟，伟大的国王啊，不看到就是如实地证悟啊！第五品结束。之后，国王阿阇世摆脱了所有关于认识、信仰和意念的分别念，刚从那个禅定中起身，就如先前一样看到了那个眷属、自己的身体、自己的房屋和自己的仆人，然后对文殊童子说道：文殊，如果我先前没有看到这个眷属，他们会到哪里去呢？文殊回答说：伟大的国王，你的后悔在哪里消失，这个眷属也到那里去了。国王又问：伟大的国王，你看到这些眷属了吗？回答说：文殊，我看到了。文殊问：怎么看到的？回答说：就像我看到那个后悔一样，我看到这个眷属。文殊问：伟大的国王，你如何看到那个后悔？回答说：就像我先前没有用眼睛看到这个眷属一样，那个后悔在内也没有看到，在外也没有看到，除了二者之外也没有看到。文殊说：伟大的国王，如来曾说，造作五无间罪的人，死后立即会堕入地狱。那么，伟大的国王，你会堕入地狱吗？说完这些话后，国王阿阇世对文殊童子说道：文殊，如来是否已经证悟了任何法，说这个会堕入恶趣，这个会升入天界，这个会进入涅槃呢？文殊回答说：伟大的国王，不是这样的。国王问：文殊，如果对于一切法都没有那样完全证悟，那么什么法会使众生堕入地狱，或者升入天界，或者进入涅槃呢？我没有看到那个法。文殊，一切法都趋向于空性，但也没有超出空性，而且空性也不是趋向于恶趣。
English
Look at the present regret! Just as you see your regret, look at all dharmas in the same way! Look at the one who sees regret in the same way! Look at it as the seen and the seer, the unseen and the completely unseen! Great king, that is the true realization of all dharmas. Great king, not seeing is the true realization! The end of the fifth chapter. Then, King Ajatashatru, free from all conceptualizations of perception, faith, and intention, immediately after rising from that samadhi, saw the retinue, his own body, his house, and his servants as before, and then said to Manjushri, who had become a youth: Manjushri, if I had not seen this retinue before, where would they have gone? Manjushri replied: Great king, where your regret disappeared, this retinue also went there. The king asked again: Great king, do you see these retinues? He replied: Manjushri, I see them. Manjushri asked: How do you see them? He replied: Just as I saw that regret, I see this retinue. Manjushri asked: Great king, how do you see that regret? He replied: Just as I did not see this retinue with my eyes before, I did not see that regret internally, nor did I see it externally, nor did I see it apart from the two. Manjushri said: Great king, the Tathagata said that those who commit the five heinous crimes will immediately go to hell after death. Then, great king, will you go to hell? After saying these words, King Ajatashatru said to Manjushri, who had become a youth: Manjushri, has the Tathagata realized any dharma, saying that this will go to the lower realms, this will go to the heavens, this will enter nirvana? Manjushri replied: Great king, it is not so. The king asked: Manjushri, if there is no such complete realization of all dharmas, then what dharma will cause beings to go to hell, or go to the heavens, or enter nirvana? I have not seen that dharma. Manjushri, all dharmas tend towards emptiness, but they have not gone beyond emptiness, and emptiness is not tending towards the lower realms.
Tibetan
མཐོ་རིས་སུ་མཆི་བ་ཡང་མ་ལགས། མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་མཆི་བ་ཡང་མ་ལགས་སོ། །འཇམ་དཔལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་མ་འདྲེས་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་ངན་སོང་དུ་ཡང་མི་མཆི། མཐོ་རིས་སུ་ཡང་མི་མཆི། མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་ཡང་མི་མཆིའོ། །འཇམ་དཔལ་མཚམས་མེད་པ་ཞེས་བགྱི་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་མཚམས་མ་མཆིས་པའི་ཚིག་བླ་དགས་སོ། ། འཇམ་དཔལ་མཚམས་མ་མཆིས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཏེ། མཚམས་མ་མཆིས་པ་གང་གི་རང་བཞིན་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེའི་རང་བཞིན་ནོ། །འཇམ་དཔལ་དེ་བས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་འགྲོ་བ་མ་མཆིས་པ་སྟེ། དེའི་སླད་དུ་བདག་ནི་ངན་སོང་དུ་ཡང་མི་མཆི། མཐོ་རིས་སུ་ཡང་མི་མཆི། མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་ཡང་མི་མཆིའོ། །འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་དེ་སྐད་སྨྲ་ན། སྟོན་པའི་བཀའ་དང་འགལ་བར་བྱེད་དམ། གསོལ་པ། འཇམ་དཔལ་བདག་ནི་སྟོན་པའི་བཀའ་དང་འགལ་བར་མི་བགྱིད་དོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་མེད་པའི་མཐའ་ནི་ཡང་དག་པའི་མཐར་གསུངས་ཏེ། གང་བདག་མེད་པའི་མཐའ་དེ་ལ་ནི་སེམས་ཅན་གང་ཡང་མ་མཆིས་སོ། །སེམས་ཅན་མ་མཆིས་ན་གང་དེ་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་གང་ཡང་མ་མཆིས་སོ། །གང་ཚོར་བར་བགྱིད་པ་གང་ཡང་མ་མཆིས་སོ། །སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འགྱོད་པ་དེ་བསལ་ཏམ། གསོལ་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་བསལ་བའི་སླད་དུའོ། །འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ཐེ་ཙོམ་སྤངས་སམ། གསོལ་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་སྤངས་པའི་སླད་དུའོ། །འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ལ་འཁོར་འདི་དག་མཚམས་མེད་པ་བྱེད་པར་རམ། འོན་ཏེ་མ་ཡིན་པར་རམ། ཇི་ལྟར་འཛིན་པར་འགྱུར། གསོལ་པ། འཇམ་དཔལ་མཚམས་མ་མཆིས་པ་གང་གིས་མི་བསྐྱོད་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་རྟོགས་པར་གྱུར་པའི་མཚམས་མ་མཆིས་པ་དེ་ལ་བདག་གནས་པར་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ། །མཚམས་མ་མཆིས་པ་གང་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཟོད་པ་ཐོབ་པར་བགྱིད་པའི་མཚམས་མ་མཆིས་པ་དེ་ལ་བདག་གནས་པར་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ། །འཇམ་དཔལ་མཚམས་མ་མཆིས་པ་ཞེས་བགྱི་བ་ནི་གང་ན་མཐའ་ཡང་མ་མཆིས། དབུས་ཀྱང་མ་མཆིས་པ་སྟེ། གང་ན་མཐའ་ཡང་མ་མཆིས། དབུས་ཀྱང་མ་མཆིས་པ་དེ་ལ་བདག་གནས་པར་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ དཔའ་ཆེན་པོ་ཡེ་ཤེས་དཔལ་གྱི་རྒྱལ་མཚན་གྱིས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་མའོ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འདིས་ནི་ཤེས་རབ་དང་ཡེ་
Chinese
去往天界也不行，去往寂灭也不行啊。文殊，法界是不混杂的。一切法也是法界的自性，法界不去往恶趣，也不去往天界，也不去往寂灭啊。文殊，所谓无间，是法界中无间断的殊胜之语啊。 文殊，无间断是法界的自性，无间断是何者的自性？一切法也是它的自性。文殊，因此一切法是没有行去的，为此我不去往恶趣，也不去往天界，也不去往寂灭啊。文殊菩萨说：大王，您这样说，不是与佛陀的教诲相违背吗？回答：文殊，我没有与佛陀的教诲相违背。这是为什么呢？世尊已经说了，无我的边际就是真实的边际。在那个无我的边际中，没有任何众生存在。没有众生存在，那么没有任何显现的造作存在。也没有任何感受存在。说：大王，您消除了后悔吗？回答：为了完全消除一切法啊。文殊菩萨说：大王，您已经断除了疑惑吗？回答：为了彻底断除一切法啊。文殊菩萨说：大王，您认为这些眷属是在造作无间罪吗？或者不是？您将如何执持？回答：文殊，对于证悟了不动的解脱的无间断，我将执持安住于此。对于菩萨获得安忍的无间断，我将执持安住于此。文殊，所谓无间断，就是没有边际，也没有中心。没有边际，也没有中心，我将执持安住于此。然后，菩萨大士智慧吉祥幢说：唉呀，这位大王具有智慧和
English
Going to the heavens is also not the case. Going to Nirvana is also not the case. Manjushri, the realm of Dharma is unmixed. All dharmas are also of the nature of the realm of Dharma. The realm of Dharma does not go to the lower realms, nor does it go to the heavens, nor does it go to Nirvana. Manjushri, the so-called "uninterrupted" is a supreme term for the absence of interruption in the realm of Dharma. Manjushri, the uninterrupted is the nature of the realm of Dharma. Whose nature is the uninterrupted? All dharmas are also of that nature. Manjushri, therefore, all dharmas are without going. For this reason, I do not go to the lower realms, nor do I go to the heavens, nor do I go to Nirvana. Manjushri said: Great King, if you speak thus, are you contradicting the Buddha's teachings? Answer: Manjushri, I am not contradicting the Buddha's teachings. Why is that? The Bhagavan has said that the limit of selflessness is the true limit. In that limit of selflessness, there are no sentient beings. If there are no sentient beings, then there are no manifest actions. There are also no feelings. Said: Great King, have you dispelled your regrets? Answer: For the sake of completely dispelling all dharmas. Manjushri said: Great King, have you abandoned your doubts? Answer: For the sake of thoroughly abandoning all dharmas. Manjushri said: Great King, do you think these retinues are committing uninterrupted deeds? Or not? How will you hold them? Answer: Manjushri, I will hold and abide in the uninterrupted that has realized the immovable liberation. I will hold and abide in the uninterrupted by which the Bodhisattva obtains forbearance. Manjushri, the so-called uninterrupted is that which has no end and no center. That which has no end and no center, I will hold and abide in that. Then, the Bodhisattva Mahasattva Yeshe Palgyi Gyaltsen said: Alas, this Great King has wisdom and
Tibetan
ཤེས་ཀྱི་ལམ་སྦྱངས་སོ། །དེ་བས་ན་འདི་འདྲ་བའི་བཟོད་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་པོས་གསོལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཤིན་ཏུ་མ་འདྲེས་པ། ཤིན་ཏུ་ཉོན་མ་མོངས་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་བགྱི་མི་ནུས་སོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ལས་ནི་ལམ་ལགས་ཏེ། ལམ་དེ་ཡང་འཁོར་བར་ཡང་མི་མཆི། མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་ཡང་མི་མཆི། ལམ་དེ་ནི་གང་དུ་ཡང་མི་འདྲེན་ཏེ། ལམ་དེ་ནི་མི་འདྲེན་པའོ། །བསྟན་པ་འདི་བསྟན་པའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲས་འཐུན་པའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །བུད་མེད་སུམ་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་གིས་ནི་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་མངོན་པར་འཕྲུལ་པ་མཐོང་ནས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །ནང་གི་སྐྱེ་བོ་སྲོག་ཆགས་ལྔ་བརྒྱ་ནི་ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་མིག་རྣམ་པར་དག་གོ །རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་ནས་ཀྱང་ཆོས་ཉན་པར་འདོད་པ་སྲོག་ཆགས་སྟོང་ཕྲག་མང་པོ་དག་བྱུང་སྟེ། རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲའི་ཁབ་ཀྱི་སྒོ་ན་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་མཆོད་པ་བྱེད་པའི་ལས་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདུག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དེའི་ཚེ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པས་རྐང་པའི་མཐེ་བོས་ས་ཆེན་པོ་འདི་ལ་བསྣུན་ནོ། །བསྣུན་མ་ཐག་ཏུ་ཡང་ས་ཆེན་པོ་འདི་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་བཻ་དཱུཪྱ་ལས་བྱས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་སྐྱེས་པ་དང་། བུད་མེད་དང་། ཁྱེའུ་དང་། བུ་མོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་དང་། ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་དེ་དག་མཐོང་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་མེ་ལོང་ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་ནང་དུ་བཞིན་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་དག་གིས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་འཁོར་དང་བཅས་པ་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པས་ཅི་ནས་ཀྱང་སྲོག་ཆགས་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གིས་ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་མིག་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། སྲོག་ ཆགས་ལྔ་བརྒྱས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་ཆོས་བཤད་དོ། །དེ་ནས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ།དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་། འཁོར་དང་བཅས་ཏེ་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲའི་ཁབ་ནས་བྱུང་ངོ་། །རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་ཡང་འཁོར་དང་བཅས་ཏེ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པའི་ཕྱི་བཞིན་དུ་འབྲངས་པ་ལས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལམ་དུ་ཞུགས་པས་ཕྱོགས་གཞན་ཞིག་ན་མི་ཞི
Chinese
了知之道路修习了。因此获得了如此的忍耐。国王禀告说：善男子，一切法都是极其清净、极其不混杂、极其没有烦恼的。它们是无法被完全烦恼的。完全烦恼的业就是道路。那道路既不在轮回中，也不在涅槃中。那道路不引向任何地方，那道路是不引的。宣说此教法时，国王阿阇世获得了随顺法的忍耐。三万二千名妇女在见到文殊童子的神变后，发起了无上正等觉之心。五百名内部的众生，对法获得了清净的法眼。从王舍城大城市中，也出现了许多想要听法的众生，成千上万，聚集在国王阿阇世的王宫门口，为了做供养文殊童子的事业。然后，那时文殊童子用脚趾按压这大地。刚一按压，这整个大地都变成了用吠琉璃制成的。然后，王舍城的男人、女人、男孩和女孩们，看到文殊童子、那些菩萨和那些大声闻，就像在非常明亮的镜子中看到脸一样，他们看到了文殊童子和他的眷属。然后，文殊童子如此这般地说法，使得八万四千众生对法获得了清净的法眼，五百众生发起了无上正等觉之心。然后，文殊童子从座位上站起来，与比丘僧团和眷属一起，从国王阿阇世的王宫中出来。国王阿阇世也与眷属一起跟随在文殊童子身后，文殊童子走在路上，没有
English
The path of knowledge was cultivated. Therefore, such patience was obtained. The king reported: Noble son, all dharmas are extremely pure, extremely unmixed, and extremely without affliction. They cannot be completely afflicted. The action of complete affliction is the path. That path is neither in samsara nor in nirvana. That path does not lead anywhere, that path is not leading. When this teaching was taught, King Ajatasatru obtained forbearance towards the Dharma. Thirty-two thousand women, having seen the miraculous manifestations of Manjushri Kumara, generated the mind for unsurpassed perfect and complete enlightenment. Five hundred inner beings obtained the pure Dharma eye for the Dharma. From the great city of Rajagriha, also, many thousands of beings who desired to hear the Dharma emerged, and they gathered at the gate of King Ajatasatru's palace to perform the work of making offerings to Manjushri Kumara. Then, at that time, Manjushri Kumara pressed this great earth with his toe. As soon as he pressed it, this entire great earth became made of Vaidurya. Then, the men, women, boys, and girls of Rajagriha, seeing Manjushri Kumara, those Bodhisattvas, and those great Shravakas, it was like seeing a face in a very clear mirror, they saw Manjushri Kumara and his retinue. Then, Manjushri Kumara taught the Dharma in such a way that eighty-four thousand beings obtained the pure Dharma eye for the Dharma, and five hundred beings generated the mind for unsurpassed perfect and complete enlightenment. Then, Manjushri Kumara arose from his seat, and together with the Sangha of monks and his retinue, he came out of the palace of King Ajatasatru. King Ajatasatru also, together with his retinue, followed behind Manjushri Kumara, and Manjushri Kumara, having entered the path, did not...