Tibetan
།དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཀུན་ཏུ་གཟིགས་པས་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲའི་ཁབ་ཀྱི་གཡས་གཡོན་དུ་བལྟས་པ་དང་། བལྟས་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲའི་ཁབ་ཏུ་འཁོར་གྱི་གནས་བྱུང་སྟེ། དར་གྱི་ལྡ་ལྡི་མང་པོ་ནི་བཏགས། བླ་རེ་ནི་བྲེས། གདུགས་དང་། རྒྱལ་མཚན་དང་བ་དན་ནི་བསྒྲེང་། མེ་ཏོག་སིལ་མས་ནི་བཀང་ཞིང་ལག་མཐིལ་བཞིན་དུ་མཉམ་པ་དང་། ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བར་གྱུར་ཏོ། །ཡང་དེའི་ཚེ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་ལས་མངོན་པར་འཕགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཁོར་དེར་འདུས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ལས་མངོན་པར་འཕགས་ པ་བོས་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྟན་གདིང་བར་གྱིས་ཤིག །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་ལས་མངོན་པར་འཕགས་པས་དེའི་ཚེ་སེ་གོལ་གྱི་སྒྲ་བྱས་པ་དང་། དེ་ནས་དེའི་ཚེ་འཁོར་གྱི་གནས་དེ་ནས་སྟན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་བལྟ་ན་སྡུག་པ། གོས་དུ་མས་གཡོགས་པ་བཞི་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་མངོན་པར་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་སྟན་བཏིང་བ་དེ་ལ་འདུག་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་དག་དང་། ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་དེ་དག་ཀྱང་སྟན་དེ་དག་ལ་ཅི་རིགས་པར་འཁོད་དོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་སྟན་ལ་འདུག་པར་ཤེས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །འཇམ་དཔལ་འབྲས་ཆན་སླད་མ་གྲོལ་གྱི་བར་དུ་ཅུང་ཟད་ཅིག་གཞེས་ཤིག །འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོག་པར་འགྱུར་གྱིས་བྱ་བ་ཉུང་ངུ་གྱིས་ཤིག །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞི་དཔུང་དང་བཅས་འཁོར་དང་བཅས་ཏེ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པའི་མཆོད་པའི་ལས་ལ་བརྩོན་པར་གྱུར་ཏོ། །བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་དབང་པོ་ཡང་ཆུང་མ་དང་། ལྷའི་བུ་མོ་དང་། དེ་མ་ཡིན་པའི་ལྷ་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་བུ་མོ་དག་དང་བཅས་ཏེ། ཨ་ཀ་རུ་དང་། ཙན་དན་གྱི་ཕྱེ་མས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་དང་། ཉན་ཐོས་ཐམས་ཅད་ལ་གཏོར་ཀྱང་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དེ་དག་ནི་སྤོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དང་། ལྷའི་བུ་མོའི་འདུ་ཤེས་སུ་སྐྱེད་པ་མི་བྱེད་དོ། །ཚངས་པ་མི་མཇེད་ཀྱི་བདག་པོ་ཡང་ཁྱེའུའི་གཟུགས་སུ་བསྒྱུར་ཏེ། གཡག་རྔའི་རྡུལ་ཡབ་ཐོགས་ནས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པའི་གཡས་ལོགས་ན་གཡོབ་ཅིང་འདུག་པར་གྱུར་ཏོ། །ཚངས་པའི་རིས་ཀྱི་ལྷའི་བུ་རྣམས་ཀྱང་བྱ
Chinese
此后，大菩萨遍观四方，观望未生怨王之都城的左右。观望既毕，未生怨王之都城中，便出现了眷属的处所：悬挂了许多丝绸彩幡，树立了旗帜，撑起了伞盖，竖起了幢幡和彩带，遍布了如手掌般平整、宽广的散花。其时，又有一位名为“胜于法”的大菩萨，也聚集在了菩萨的眷属之中。于是，文殊童子便召唤胜于法菩萨，说道：善男子，请您铺设坐具。当时，胜于法大菩萨发出了响指之声。随即，从眷属的处所中，显现出了四万二千张各式各样、赏心悦目、以多种衣物覆盖的坐具。之后，文殊童子便在铺设好的坐具上安坐，那些大菩萨和各位大声闻弟子也各自在相应的坐具上就座。随后，未生怨王得知文殊童子已在坐具上安坐，便禀告道：文殊，在用膳完毕之前，请稍作休息。文殊回答说：大王，一切皆已准备妥当，请您尽量减少俗务。于是，四大天王率领军队和眷属，竭力供养文殊童子。帝释天也带着妻子、天女、其他天人和天女们，用沉香和檀香粉末洒向所有菩萨和声闻弟子，但这些高尚之士并未因此生起对香气和天女的执着。娑婆世界的梵天之主也化作童子的形象，手持拂尘，在文殊童子的右侧摇动侍立。梵天界的诸位天子也
English
Then, the Bodhisattva Mahasattva Samantabhadra looked to the left and right of King Ajatashatru's capital. As soon as he looked, a place for the retinue appeared in King Ajatashatru's capital. Many silk banners were hung, flags were erected, umbrellas, banners, and streamers were raised, and it was filled with scattered flowers as level as the palm of a hand, wide and vast. At that time, a Bodhisattva Mahasattva named 'Superior to Dharma' also gathered in that Bodhisattva's retinue. Then, Manjushri, having become a youth, called the Bodhisattva Superior to Dharma and said, 'Son of good family, please spread out the seats.' Then, the Bodhisattva Mahasattva Superior to Dharma made a snapping sound at that time. Then, at that time, from that place of the retinue, forty-two thousand various kinds of beautiful seats covered with many clothes appeared. Then, Manjushri, having become a youth, sat on that spread seat, and those Bodhisattva Mahasattvas and those great Shravakas also sat on those seats accordingly. Then, King Ajatashatru, knowing that Manjushri, having become a youth, was sitting on the seat, said, 'Manjushri, please rest a little until the meal is finished.' Manjushri said, 'Great King, everything will be ready, please do little work.' Then, the four great kings, with their armies and retinues, diligently engaged in the work of offering to Manjushri, who had become a youth. Indra, the lord of the gods, also with his wives, goddesses, other gods, and daughters of gods, scattered agarwood and sandalwood powder on all the Bodhisattvas and all the Shravakas, but those noble beings did not generate the perception of incense or the perception of goddesses. Brahma, the lord of the Sahā world, also transformed into the form of a boy, holding a yak-tail whisk, stood fanning on the right side of Manjushri, who had become a youth. The sons of the gods of the Brahma realm also
Tibetan
ང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཡས་ཕྱོགས་ན་འདུག་ཅིང་། གཡག་རྔའི་རྡུལ་ཡབ་ཐོགས་ཏེ་གཡོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་མ་དྲོས་པ་ཡང་བདག་གི་ལུས་ མི་སྣང་བར་བྱས་ཏེ། སྟེང་གི་བར་སྣང་ལས་མེ་ཏོག་གི་སེ་མོ་དོ་འཕྱང་བར་བྱས་སོ། །མེ་ཏོག་གི་སེ་མོ་དོ་དེ་ལས་ཀྱང་ཆུ་ཡན་ལག་བརྒྱད་དང་ལྡན་པ་འབྱུང་བར་བྱེད་དེ། ཆུ་དེས་ཀྱང་ཆུའི་བྱ་བ་བྱས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་སོ་སོ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་མདུན་དུ་ཡང་། མུ་ཏིག་གི་སེ་མོ་དོ་འཕྱང་དུ་བཅུག་སྟེ། དེ་དག་གིས་ཆུའི་བྱ་བ་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་འདི་སྙམ་དུ་གྱུར་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་དག་ལ་ལྷུང་བཟེད་མི་མངའ་ན། དེ་དག་ཅི་ལས་གསོལ་བར་འགྱུར་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པའི་སེམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲའི་སེམས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ཤེས་ནས། རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཀྱེ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་དག་ནི་ལྷུང་བཟེད་ཁྱེར་ཏེ་མི་འོང་གི །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གང་དང་གང་དག་ཏུ་ཟས་ཟ་བ་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་འདི་དག་འཁོད་མ་ཐག་ཏུ། སྔོན་གྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་ཟས་ཀྱི་སྔ་ལོགས་སུ་བདག་བདག་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ནས་ལྷུང་བཟེད་རྣམས་བར་སྣང་ལས་འོང་སྟེ་ལག་པ་ན་འདུག་པར་བྱེད་དོ། །རྒྱལ་པོས་གསོལ་པ། འཇམ་དཔལ་འོ་ན་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་འདི་དག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གང་ནས་མཆིས། དེ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཚན་ཅི་ལགས། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ནི་རྟག་ཏུ་སྒྲ་བསྒྲགས་ཞེས་བགྱིའོ། །དེ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བསྒྲགས་པའི་དཔལ་ཞེས་བྱ་བ་ད་ལྟར་བཞུགས་སོ། །འཚོའོ། །གཞེས་སོ། །ཆོས་ཀྱང་སྟོན་ཏོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དེ་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འདི་དག་ཁྱོད་ཀྱི་བཤོས་གསོལ་བ་དང་། ཁྱོད་ཀྱི་འགྱོད་པ་ངན་པ་དེ་མཉན་པའི་ཕྱིར་འདིར་ལྷགས་སོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་གིས། སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྟག་ཏུ་སྒྲ་བསྒྲགས་དེ་ནས་ལྷུང་བཟེད་དེ་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་གི་བྱིན་གྱི་རླབས་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེའི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱིས་སྟེང་གི་བར་སྣང་ལས་སོང་སྟེ། མཚོ་མ་དྲོས་པ་ཆེན་པོར་བབས་ཏེ། དེ་དག་ཆུ་ཡན་ལག་བརྒྱད་དང་ལྡན་པས་བཀྲུས་ནས། མེ་ཏོག་པད་མའི་འདབ
Chinese
我于一切菩萨之右而住，持牦牛尾拂尘而摇动。龙王无热恼者亦隐我身，于上方虚空垂悬花鬘。复从彼花鬘中生出具八功德水，彼水亦作水之事业。如是于一一菩萨前，如是于声闻众前，垂悬摩尼宝鬘，彼等亦作水之事业。尔时，阿阇世王作是念：此诸菩萨既无应器，当以何食？尔时，妙吉祥童真之心知阿阇世王心之所念，告阿阇世王言：大王，此等族姓子不持应器而来，于诸佛刹，若于何处食者，于彼彼处，此等方坐，以昔福力，于食之前，我我之佛刹中，诸应器从虚空而来，在于手中。王白言：妙吉祥，如是，此诸胜士从何佛刹而来？彼如来名何？妙吉祥言：大王，世界名为常作声。彼有如来应供正遍知名曰声德，今现在住。存焉。住焉。亦说法。从彼佛刹，此诸菩萨摩诃萨为汝乞食，为听汝之恶悔而来至此。尔时，彼诸菩萨，方发心已。 从常作声世界，彼诸应器以彼诸菩萨之加持力，及彼如来之昔愿力，从上方虚空而降，落于大无热恼海中，以具八功德水洗涤已，于莲花瓣
English
I dwell on the right side of all Bodhisattvas, holding and waving a yak-tail whisk. The Dragon King Anavatapta also made my body invisible, and from the upper sky, he hung garlands of flowers. Moreover, from those garlands of flowers, water with eight qualities arose, and that water also performed the function of water. Likewise, in front of each and every Bodhisattva, and likewise in front of the assembly of Hearers, he hung jeweled garlands, and they also performed the function of water. Then, King Ajatashatru thought to himself: 'Since these Bodhisattvas do not have alms bowls, what will they eat?' Then, Manjushri, with the mind of a youth, knowing the thoughts of King Ajatashatru, said to King Ajatashatru: 'Great King, these sons of good family do not come carrying alms bowls. In whatever Buddha-fields they eat, as soon as they are seated, by the power of their past blessings, before the meal, from my own Buddha-field, the alms bowls come from the sky and are in their hands.' The king asked: 'Manjushri, from which Buddha-field do these noble beings come? What is the name of that Tathagata?' Manjushri said: 'Great King, the world is called 'Always Making Sound.' There, the Tathagata, Arhat, Perfectly Enlightened One, named 'Sound Virtue,' now resides. He lives. He dwells. And he also teaches the Dharma. From that Buddha-field, these Bodhisattva-Mahasattvas have come here to beg for your meal and to listen to your evil regrets.' Then, as soon as those Bodhisattvas generated the mind [of enlightenment], from the world 'Always Making Sound,' those alms bowls, by the blessing of those Bodhisattvas and by the former aspiration of that Tathagata, descended from the upper sky and fell into the great Anavatapta Lake, and having been washed with water possessing eight qualities, upon the lotus petals...
Tibetan
་མའི་སྟེང་དུ་བཞག་སྟེ། ཀླུའི་བུ་མོ་བརྒྱད་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་གིས་ཁྱེར་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ལ་ཕུལ་ལོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་ཤིན་ཏུ་ཆེར་དགའ་མགུ་རངས་རབ་ཏུ་དགའ་ཞིང་དགའ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེས་ནས། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་འདུག་པར་གྱུར་པ་དང་། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་མཆོད་སྟོན་དྲོངས་ཤིག །དེའི་དུས་ལ་བབ་པར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲས་མཆོད་སྟོན་ཇི་ལྟར་སྦྱར་བ་རྣམས་དྲངས་ཏེ། བཟའ་བའམ། བཅའ་བའམ། བལྡག་པ་གང་དང་གང་དྲངས་པ་དེ་དང་དེ་གཞོན་པའི་མཐའི་བར་དུ་ཟད་མི་ཤེས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟ་སྟེ། རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲས་ལྔ་བརྒྱ་པའི་མཆོད་སྟོན་སྦྱར་བ་དེ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྒྱད་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་པོ་དེ་དག་དང་། ཉན་ཐོས་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་དེ་དག་ཆོག་པར་བྱས་ཀྱང་། མཆོད་སྟོན་དེ་ཡོངས་སུ་ཟད་ཅིང་གཏུགས་པར་མ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲས་གསོལ་པ། འཇམ་དཔལ་མཆོད་སྟོན་འདི་མ་བྱས་པ་ངོ་མཚར་ཏོ། །འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཇི་ལྟར་འགྱོད་པ་ངན་པ་དེ་མི་ཟད་པ་དེ་བཞིན་དུ་མཆོད་སྟོན་འདི་མི་ཟད་དོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་དག་གིས་ཟས་ཟོས་ནས་ལྷུང་བཟེད་རྣམས་ནམ་མཁའ་ལ་འཕངས་པ་དང་། དེ་དག་མ་བཟུང་བཞིན་དུ་བར་སྣང་ལ་འདུག་པར་གྱུར་ཏེ་མ་ལྷུང་ངོ་། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་གསོལ་པ། འཇམ་དཔལ་ལྷུང་བཟེད་འདི་དག་ཅི་ལ་གནས། སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ཀྱི་འགྱོད་པ་ངན་པ་དེ་ཅི་ལ་གནས་པ་དེ་ཉིད་ལ་ལྷུང་བཟེད་འདི་དག་གནས་སོ། །རྒྱལ་པོས་གསོལ་པ། འཇམ་དཔལ་ལྷུང་བཟེད་འདི་དག་ནི་མི་གནས་སོ། །འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ཀྱི་འགྱོད་པ་ངན་པ་ དེ་ཡང་མི་གནས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་ལྷུང་བཟེད་འདི་དག་མི་གནས་ཀྱང་མི་ལྟུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་པོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མི་ཆགས་མི་གནས་ཤིང་ཆོས་གང་ལ་ཡང་མི་ལྟུང་ངོ་། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་དང་། ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་དེ་དག་ལག་པ་དང་ལྷུང་བཟེད་བཀྲུས་པར་ཤེས་ཏེ། ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པའི་མདུན་དུ་འདུག་ནས་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་བདག་གི་འགྱོད་པ་དེ་བསལ་དུ་གསོལ་ཞེས་བྱས་པ་དང་། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ཀྱི་འགྱོད་པ་དེ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གང་གཱའི
Chinese
放在上面，八万二千个龙女拿着，献给那些菩萨。然后国王阿阇世非常高兴，欢喜踊跃，生起欢喜和喜悦，向文殊童子顶礼并坐下。文殊菩萨说：大国王，请准备供斋！要知道时机已到。然后国王阿阇世准备了所有安排好的供斋，无论是吃的、喝的、舔的，凡是准备好的，直到年轻人的尽头也用不完。就这样，国王阿阇世准备的五百人的供斋，那些八万二千个菩萨和五百个声闻都足够了，但供斋也没有完全用完。然后国王阿阇世禀告说：文殊菩萨，这个没做过的供斋真是太稀奇了！文殊菩萨说：大国王，就像你的恶劣后悔不会完结一样，这个供斋也不会完结。然后那些菩萨大菩萨们吃完食物后，将钵抛向天空，那些钵在没有被接住的情况下停留在空中，没有掉下来。然后国王禀告说：文殊菩萨，这些钵住在哪里？文殊菩萨说：大国王，你的恶劣后悔住在哪里，这些钵就住在那里。国王禀告说：文殊菩萨，这些钵是不住的。文殊菩萨说：大国王，你的恶劣后悔 也是不住的。大国王，就像这些钵不住也不会掉下来一样，国王啊，一切法也是不执着不住留，也不会掉落在任何法上。然后国王阿阇世知道那些菩萨和声闻大弟子们洗了手和钵，为了听法，坐在文殊童子面前，说道：圣文殊菩萨，请您消除我的后悔。文殊菩萨说：大国王，你的后悔就是正等觉佛陀恒河的
English
placed on top. Eighty-two thousand dragon daughters carried them and offered them to those Bodhisattvas. Then King Ajatashatru was extremely happy, joyful, and delighted, and having generated joy and happiness, he prostrated to Manjushri, who had become a youth, and sat down. Manjushri said: Great King, please bring forth the feast! Know that the time has come. Then King Ajatashatru brought forth all the arranged feasts. Whatever was prepared, whether it was for eating, drinking, or licking, it was inexhaustible until the end of the youth. Thus, from the feast prepared by King Ajatashatru for five hundred people, those eighty-two thousand Bodhisattvas and about five hundred Shravakas were satisfied, but the feast was not completely exhausted. Then King Ajatashatru said: Manjushri, this unprecedented feast is wonderful! Manjushri said: Great King, just as your evil remorse does not end, so too this feast will not end. Then those Bodhisattvas, great beings, having eaten the food, threw their bowls into the sky, and those bowls remained in the sky without being caught, and did not fall. Then the King said: Manjushri, where do these bowls reside? Manjushri said: Great King, where does your evil remorse reside, these bowls reside there. The King said: Manjushri, these bowls do not reside. Manjushri said: Great King, your evil remorse also does not reside. Great King, just as these bowls do not reside but do not fall, so too, King, all dharmas are unattached, do not abide, and do not fall upon any dharma. Then King Ajatashatru, knowing that those Bodhisattvas and great Shravakas had washed their hands and bowls, sat before Manjushri, who had become a youth, in order to listen to the Dharma, and said: Noble Manjushri, please dispel my remorse. Manjushri said: Great King, your remorse is that of the perfectly enlightened Buddha of the Ganges.