Tibetan
ཡོད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་དག་པ་གྲུབ་པ་རྣམས་ལ་སྡིག་པར་མི་འགྱུར་རམ། རྣམ་པར་དག་པ་གྲུབ་པ་དེ་དག་ཇི་ལྟར་རྒྱུ། དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་མི་འདྲི་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དྲི་བའོ། །འཇམ་དཔལ་གྱིས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇིག་རྟེན་པའང་རིང་ཞིག་ཚུན་ཆད་བདག་ཉིད་ཤ་ཟ་བ་ ལ་མི་གནས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གང་འཇིག་རྟེན་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚིག་དང་འཐུན་པ་ཡོད་པ་དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་དུ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚིག་ཏུ་རིག་པར་བྱའོ། །འཇམ་དཔལ་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཀྱང་ཐར་པ་བརྗོད་དེ། དེ་དག་ལ་ཐར་པ་མེད་ཀྱི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་ཐར་པ་ཡོད་དོ། །དེ་དག་ལ་ཡང་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་ཡོད་དེ། དེ་དག་གི་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་ཡོད་དོ། །འཇིག་རྟེན་པ་ལ་ཡང་ཤ་ཟ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཟ་བའོ་ཞེས་བརྗོད་དེ། དེ་ཡང་བདག་ཉིད་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཤ་ལ་མི་ཟ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཤ་ཟ་བར་ངེས་སོ། །འཇམ་དཔལ་འཇིག་རྟེན་དུ་ཡ་མཚན་ཅན་ཐམས་ཅད་བྱུང་བ་མདོ་སྡེ་འདི་ལས་བསྟན་པ་ཉན་འདོད་དམ། གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཚལ་ལོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། འཇམ་དཔལ་སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་བྱུང་བ་གྲངས་མེད་པའི་བསྐལ་པ་བས་ཀྱང་ཆེས་གྲངས་མེད་པ་བསྐལ་པ་ཡངས་པ་བས་ཀྱང་ཆེས་ཡངས་པ། དཔག་ཏུ་མེད་པ་བས་ཀྱང་ཆེས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀོ་སན་ཏ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་གྲོང་འདིར་བྱུང་སྟེ། དེའི་ཚེ་ཡ་མཚན་ཅན་མེད་ཅིང་ཡ་མཚན་ཅན་གྱི་མིང་ཡང་མེད་དོ། །སེམས་ཅན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པར་གྱུར་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཤིན་ཏུ་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདིར་ལོ་མང་དུ་བཞུགས་ནས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བསྟན་པ་ཡང་ལོ་མང་དུ་གནས་ནས། དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་པར་གྱུར་པའི་ཚེ། དགེ་སློང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་བྲི་བའི་དུས་ན། ཆོས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་འཕེལ་བའི་ཚེ། དགེ་སློང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བློ་གྲོས་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་དགོན་པ་ན་གནས་ཏེ། དགེ་སློང་དེ་ལ་སེམས་ཅན་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་ལྡན་པ་གཅིག་གིས། རིན་ ཐང་མེད་པའི་གོས་བྱིན་ནས། དགེ་སློང་དེས་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་བླངས་ཏེ། ཨི་ཤིན་འདའི་ར་བའི་དྲུང་ནས་ཕར་བསྟན་ཏེ་སོང་བ་དང་། ཨི་ཤིན་འདའི་མིས་གོས་དེ་མཐོང་ནས་སེམས་བཟློག་སྟེ། ནུབ་མོ་མུན་ཁུང་ན་དགེ་སློང་དེའི་ཐད་དུ་སོང་སྟེ། གོས་དེ་ཕྲོགས་ནས་རི་ཁྲོད་དུ་ཁྲིད་དེ། གཅེར་བུར་ཕྱུང་ནས། ཤིང་ལ་ལག་པ་གྱེན་དུ་དམ་པོར་བཅིངས་ཏེ་སོང་ངོ་། །དེའི་ནུབ་མོ་མུན་ཁུང་ན་མེ་ཏོག་ཐུ་བའི་བྲམ་ཟེ་སྐོན་པ་ཐོགས་ཏེ། འབྲོག་དགོན་པར་འོངས་ནས་ནམ་ལངས་ཏེ། ཙམ་པ་ཀ་ཞིག་གི་དྲུང་ན་སྟག་འདུག་པས་སྐྲག་སྟེ། སྟག་དེས་བསད་ལ་ཐུག་པ་དང་། ཅི་ཐར་དུ་བྲོས་ཏེ། བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་མི་དགའ་ཞིང་སོང་སོང་ན་དགེ་སྦྱོང་གཅེར་བུར་བཅིངས་པ་མཐོང་ནས། ཀྱེ་མ་དགེ་སྦྱོང་དགོན་པ་པ་ངུར་སྨྲིག་ཅན་འདིར་འོངས་ན། ངུར་སྨྲིག་གི་རྒྱལ་མཚན་གྱིས་ནི་ཐར་བར་མི་འགྱུར་བ་ལྟ་ཞིག་སྙམ་སྟེ། ལག་པ་བསྒྲེང་ནས་ལུས་གཅེར་བུར་བྱུང་ལ་དཀའ་ཐུབ་སྤྱད་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས། ལམ་འདི་ངེས་པར་ཐར་བའི་ལམ་དུ་ལེགས་པར་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ནམ་ཞེས་དམ་པའི་ཆོས་གཞིག་པའི་ཕྱིར་བདག་གི་གོས་ངན་པ་བོར་ཏེ། སྐྲ་བཏོགས་ནས་མགོ་རེག་གཅེར་བུ་པའི་དགེ་སྦྱོང་དུ་གྱུར་ཏེ། དེ་ལས་དགེ་སྦྱོང་གཅེར་བུ་པ་བྱུང་ངོ་། །དགེ་སློང་དེ་བདག་ཉིད་བཅིངས་པ་ཁྲོལ་ནས་ཤིང་ཤུན་བླངས་ཏེ་ས་སེར་པོས་བྱུགས་ནས། ཐང་ལ་འགྲོ་བ་བྲམ་ཟེ་ཞིག་གིས་མཐོང་ནས། སྔར་བཤད་པ་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་དང་། འདི་ནི་ངུར་སྨྲིག་གྱོན་པའི་དགེ་སློང་སྟེ། ངུར་སྨྲིག་བོར་ལ། བཙག་གིས་བྱུགས་ཏེ་སོང་ན། ཐར་པའི་ལམ་ནི་འདི་ཡིན་པ་སྙམ་སྟེ། འདི་ནི་དགེ་བར་འགྲོ་བའམ། ཅི་ཞེས་དེ་ཀུན་དུ་རྒྱུ་བར་གྱུར་ཏེ། དེ་ལས་མུར་འདུག་ཀུན་དུ་རྒྱུ་བ་བྱུང་ངོ་། །དགེ་སློང་ཕྱེ་མ་རེད་ཚུར་ཞུགས་ཏེ། རང་གི་ཀླད་པའི་རྨ་ཆུས་བཀྲུས་ནས་སྐྲ་འཇམ་པོས་ཀླད་པའི་རྨ་གཡོགས་ཏེ། སྦྲུལ་བསད་པའི་རས་བ་ལང་རྫིས་བོར་བ་གྱོན་ཏེ། ཁྲུས་བྱེད་པ་དེ་སྐྱེས་བུ་ཤིང་ཐུ་བ་གཞན་ཞིག་གིས་མཐོང་སྟེ། སྔ་མ་ལྟར་དགེ་སློང་དེ་ཉོན་མོངས་པ་མཐོང་ནས། དགེ་སྦྱོང་འདི་ནི་ ངུར་སྨྲིག་གྱོན་ཏེ། རྒྱལ་མཚན་ངུར་སྨྲིག་གིས་ནི་ཐར་པར་མི་འགྱུར་བ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། རལ་པ་རིང་པོར་བྱས་ཏེ། རྩྭ་གོས་གྱོན་ནས་དུས་གསུམ་དུ་ཁྲུས་བྱེད་པའི་དཀའ་ཐུབ་སྤྱོད་པ་ཡིན་དུ་བཟུང་ནས། དེ་དགེ་བ་ཡིན་ནམ་ཞེས་འདི་ཉིད་ཐར་པའི་ལམ་སྟེ། གཞན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དཀའ་ཐུབ་ཅན་དུ་གྱུར་ཏེ། དེ་ཚུན་ཆད་ཡ་མཚན་ཅན་དཀའ་ཐུབ་བྱེད་པ་བྱུང་ངོ་། །དགེ་སློང་དེ་ཚུར་ཞུགས་ཏེ་རྨ་མང་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་རྣག་གིས་ཡོག་སྟེ། རང་གི་ལུས་རྡུལ་གྱིས་གང་ཞིང་སྦྲང་མ་འདུ་ཞིང་དགེ་སློང་དེ་སྐྲ་འཇམ་པོས་གཡོ
Chinese
有。如果这样，那么对于已经成就的完全清净者，不会变成罪过吗？那些已经成就的完全清净者如何行持？这是世间所谓“不询问”的提问。妙吉祥菩萨禀告说：世尊，世间人也已经很久不以自身食肉为生了。世尊说：凡是世间人所说与佛语相符的，都应当完全视为佛语。妙吉祥，世间人也说解脱，但他们没有解脱，只有世尊的教法才有解脱。他们也有出家，但他们的出家不是真正的出家，只有世尊的教法才有真正的出家。世间人也说吃肉就是吃自己，但他们不是吃自己的肉，只有世尊的教法才确定是吃自己的肉。妙吉祥，你想听闻世间所有奇特之事都出自这部经吗？禀告说：世尊，我想听闻。世尊说：妙吉祥，在过去无量劫之前，比无量劫还要久远，比广阔劫还要广阔，比不可思议劫还要不可思议的那个时候，有如来名为善意（Kośānta-bhadra）出现在这个世间的城市里。那时没有奇特之事，甚至连奇特之名也没有。众生成为大乘行者，众生变得非常快乐。那时，那位如来在这个世间住了很多年，然后完全入灭。完全入灭的教法也存在了很多年，当正法衰落的时候，当持戒的比丘减少的时候，当非法的一方增长的时候，有一个比丘名为佛智住在寂静处。有一个具有善根的众生给了那个比丘一件无价的衣服，那个比丘为了摄受他而接受了。当他从伊辛达的园林旁边展示着走过时，伊辛达的人看到了那件衣服，心生邪念。
English
Yes. If that is the case, then for those who have achieved complete purity, will it not become a sin? How do those who have achieved complete purity conduct themselves? This is the question called 'not asking' in the world. Mañjuśrī Bodhisattva reported: World Honored One, worldly people have also not lived by eating their own flesh for a long time. The World Honored One said: Whatever worldly people say that is in accordance with the Buddha's words should be regarded entirely as the Buddha's words. Mañjuśrī, worldly people also speak of liberation, but they do not have liberation. Only the World Honored One's teachings have liberation. They also have renunciation, but their renunciation is not true renunciation. Only the World Honored One's teachings have true renunciation. Worldly people also say that eating meat is eating oneself, but they do not eat their own flesh. Only the World Honored One's teachings are certain to be eating one's own flesh. Mañjuśrī, do you want to hear that all the wonderful things in the world come from this sutra? Reported: World Honored One, I want to hear. The World Honored One said: Mañjuśrī, in the past, before countless kalpas, even more countless than countless kalpas, even more vast than vast kalpas, even more inconceivable than inconceivable kalpas, at that time, there was a Tathagata named Kośānta-bhadra who appeared in this city in the world. At that time, there were no wonderful things, not even the name of wonderful things. Sentient beings became Mahayana practitioners, and sentient beings became very happy. At that time, that Tathagata lived in this world for many years and then completely passed into nirvana. The teachings of complete nirvana also existed for many years. When the true Dharma declined, when the monks who uphold the precepts decreased, when the side of non-Dharma increased, there was a monk named Buddha-wisdom who lived in a quiet place. A sentient being with virtuous roots gave that monk a priceless garment, and that monk accepted it in order to receive him. When he showed it off and walked past the garden of Isinda, the people of Isinda saw the garment and had evil thoughts.
Chinese
夜晚，在黑暗中走向那位比丘，抢走他的衣服，把他带到寂静的地方，剥光他的衣服，把他的手高高地绑在树上，然后离开了。那天晚上，在黑暗中，一个拿着棍子的花鬘婆罗门来到了荒野的寺院，天亮时，他害怕一棵瞻波迦树旁边的老虎，几乎被老虎杀死，他尽可能地逃跑了，他非常不高兴，走啊走，看到一个赤身裸体被绑的比丘，他想：‘唉！这个穿着袈裟的比丘来到这里，袈裟的标志不会让他解脱。’他举起手，赤身裸体地出现，他想我应该修行苦行。’为了摧毁神圣的佛法，他想‘这条路肯定是通往解脱的道路。’他扔掉了自己糟糕的衣服，剃光了头发，成为了一个光头裸体的比丘。从此，出现了裸体比丘。那位比丘解开了自己的束缚，剥了树皮，涂上黄土。一个走在田野里的婆罗门看到了，像之前说的那样看到了，他想：‘这是一个穿着袈裟的比丘，他扔掉了袈裟，涂上了泥土，然后离开了，这肯定是通往解脱的道路。’他想‘这是否是善行？’他四处游荡，从此出现了沉默的游荡者。那位比丘带着面粉回来了，用自己头上的伤口流出的水清洗，用柔软的头发遮住头上的伤口，穿着牧牛人扔掉的被杀蛇的布。一个其他的木匠看到了正在洗澡的他，像之前一样，他看到了那位比丘的烦恼，他想：‘这位比丘穿着袈裟，袈裟的标志不会让他解脱。’他留着长长的头发，穿着草衣，认为自己在三个时间洗澡是在修行苦行。他认为‘这是否是善行？这就是通往解脱的道路，没有其他的。’他成为了一个苦行者，从此出现了奇特的苦行。那位比丘回来了，许多伤口都充满了脓液，他的身体充满了灰尘，聚集着蜜蜂，那位比丘用柔软的头发遮盖着。
English
At night, in the darkness, he went to that monk, snatched his clothes, took him to a secluded place, stripped him naked, tied his hands high on a tree, and left. That night, in the darkness, a garland-wearing Brahmin holding a stick came to the wilderness monastery, and at dawn, he was frightened by a tiger near a champaka tree, almost killed by the tiger, he fled as far as he could, he was very unhappy, and as he went along, he saw a naked monk tied up, and he thought, 'Alas! This monk wearing a kasaya has come here, the sign of the kasaya will not liberate him.' He raised his hands, appeared naked, and he thought, 'I should practice asceticism.' To destroy the sacred Dharma, he thought, 'This path must be the path to liberation.' He threw away his bad clothes, shaved his hair, and became a bald, naked monk. From then on, naked monks appeared. That monk untied himself, peeled bark from a tree, and smeared it with yellow soil. A Brahmin walking in the field saw it, saw it as described before, and he thought, 'This is a monk wearing a kasaya, he threw away the kasaya, smeared himself with mud, and left, this must be the path to liberation.' He thought, 'Is this a virtuous act?' He wandered around, and from then on, silent wanderers appeared. That monk came back with flour, washed himself with the water from the wounds on his head, covered the wounds on his head with soft hair, and wore the cloth discarded by the cowherd who had killed a snake. Another carpenter saw him bathing, and as before, he saw the afflictions of that monk, and he thought, 'This monk is wearing a kasaya, the sign of the kasaya will not liberate him.' He kept long hair, wore grass clothes, and considered that bathing at three times was practicing asceticism. He thought, 'Is this a virtuous act? This is the path to liberation, there is no other.' He became an ascetic, and from then on, strange ascetic practices appeared. That monk came back, many wounds were filled with pus, his body was full of dust, bees were gathering, that monk covered himself with soft hair.