Tibetan
ལས་ཡིད་ཅེས་བྱ་བ་བསྟན་པ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། ཡིད་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའོ། །དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཡང་ཡིད་རབ་ཏུ་དང་བས་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་བྱེ་བ་ཐམས་ཅད་བཅད་དེ་བདག་གི་དབྱིངས་བསྟན་ནས་གང་རབ་ཏུ་དང་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཉིད་དོ། །དེ་ནས་ཕྱིས་སྨྲ་བ་དང་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་ནས་གང་སྨྲ་བ་དང་། གང་བྱེད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་འཇིག་རྟེན་རབ་ཏུ་སྒྲོལ་བ་སྟེ། དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་མིས་གྲིབ་མ་མཐོང་བ་བཞིན་དུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་མཐོང་ངོ་། །དེ་བས་ན་གྲིབ་མ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་འབྲང་ཞེས་ བྱ་སྟེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དེའི་དོན་ནི་འདིའོ། །ཡིད་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ། །ཡིད་གཙོ་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ། །ཡིད་ནི་རབ་ཏུ་འཁྲུགས་པ་ཡིས། །སྨྲས་པ་དང་ནི་བྱས་པ་དག །དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལྡན་པར་འགྱུར། །ཤིང་རྟ་རབ་ཏུ་དྲངས་པ་བཞིན། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དེའི་དོན་ནི་ཉོན་མོངས་པ་བྱེ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡིད་ཀྱང་རབ་ཏུ་འཁྲུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་བྱེ་བས་གཡོགས་པས་འཁྲུགས་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་གང་གྱུར་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན་མོངས་པ་བྱེ་བའི་ནང་དུ་ཞུགས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནས་སྨྲ་བ་དང་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕྱིར་འགྲོ་སྟེ། ཤིང་རྟ་རབ་ཏུ་དྲངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་འཁོར་ལོ་བ་ལང་གི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དེ་བཞིན་དུ། སྡིག་པའི་ཕུང་པོས་འཁོར་བའི་འཕང་ལོ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་། དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུ་སེམས་ཅན་རྣམས་རབ་ཏུ་འཁྱམ་མོ། །དེ་བས་ན་བསོད་ནམས་ལ་གཡེལ་བར་བྱེད་ཀྱང་སྡིག་པ་ལ་ཡིད་མི་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་བོ། །གཞན་ཡང་འཇམ་དཔལ་བའི་འོ་མ་ལ་མར་ཡོད་པར་རྟོགས་པས་མི་རྣམས་སྲུབ་ལ། ཅིའི་ཕྱིར་ཆུ་ལ་མི་རྣམས་མི་སྲུབ་ཅེ་ན་རྫས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་འཇམ་དཔལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་མི་རྣམས་ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང་ཞིང་ཚངས་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་དོ། །གཞན་ཡང་འཇམ་དཔལ་མི་གསེར་འདོད་པ་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་བྲག་ལ་རྐོ་ལ། ཅིའི་ཕྱིར་ཤིང་ལ་མི་རྐོ། རྡོ་བ་གསེར་གྱི་དབྱིངས་ཡོད་པ་ལ་ནི་རྐོའི། ཤིང་གསེར་མེད་པ་ལ་མི་རྐོའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཇམ་དཔལ་དབྱིངས་ཡོད་པ་ལ་རྟོག་པའི་མི་རྣམས
Chinese
所謂“業意”的教導，也是指“如來藏”的意義。所謂“意，自性清淨”，那是什麼呢？那就是如來藏。那是所有法的主要，所有法都是如來藏的自性。再者，所謂“意，極為信樂而作”，是指斷除所有煩惱，顯示自性界後，極為信樂的就是如來藏本身。然後，所謂“後來語和作”，是指獲得佛果後所說的和所作的一切，都是為了救度世間。那時，就像人看到影子一樣，也能見到如來藏。因此，被稱為像影子一樣跟隨。那段偈頌的意思是這樣的：意在諸法之前行，意為首要，意為自性。意被極度擾亂，所說和所作，那將伴隨著痛苦，就像被駕馭的車輛一樣。那段偈頌的意思是指煩惱。所謂“意也被極度擾亂”，是指被煩惱所覆蓋而擾亂。心變成什麼樣，就是如來藏進入煩惱之中的意思。然後，所有說的和做的都為了痛苦而行，所謂“被駕馭的車輛”是指就像車輪跟隨牛一樣，罪惡的堆積使輪迴的輪子，讓眾生在地獄和畜生道中極度流浪。因此，可以確定的是，即使懈怠於功德，也不會喜愛罪惡。另外，文殊，就像人們因為知道牛奶中有酥油而去攪拌牛奶一樣，為什麼人們不去攪拌水呢？因為沒有實質。同樣地，文殊，因為有如來藏，人們才會守護戒律，行持梵行。另外，文殊，想要黃金且具有辨別力的人會在岩石上挖掘，為什麼不在樹上挖掘呢？因為石頭裡有黃金的本質，所以才挖掘；樹木裡沒有黃金，所以不挖掘。同樣地，文殊，具有辨別力的人們會對具有本質的事物
English
The teaching called "Karma-Mind" also refers to the meaning of "Tathagatagarbha." What is meant by "Mind, by nature pure"? That is the Tathagatagarbha. It is the chief of all dharmas, and all dharmas are the nature of the Tathagatagarbha. Furthermore, what is meant by "Mind, acting with great faith" is that after cutting off all defilements and revealing the essence of self, that which is greatly delighted is the Tathagatagarbha itself. Then, what is meant by "later speech and action" is that whatever is spoken and done after attaining Buddhahood is all for the sake of liberating the world. At that time, just as a person sees a shadow, so too is the Tathagatagarbha seen. Therefore, it is said to follow like a shadow. The meaning of that verse is as follows: Mind precedes all dharmas, mind is the chief, mind is the nature. With mind greatly disturbed, what is spoken and done will be accompanied by suffering, like a well-driven chariot. The meaning of that verse refers to afflictions. What is meant by "Mind is also greatly disturbed" is that it is disturbed by being covered by afflictions. Whatever the mind becomes means that the Tathagatagarbha has entered into afflictions. Then, all speaking and acting go for the sake of suffering. What is meant by "a well-driven chariot" is that just as the wheel follows the ox, the accumulation of sins causes the wheel of samsara to make beings wander greatly in hell and the animal realm. Therefore, it is established that even if one is negligent in merit, one will not delight in sin. Furthermore, Manjushri, just as people churn milk because they know there is butter in milk, why do people not churn water? Because there is no substance. Similarly, Manjushri, because there is the Tathagatagarbha, people keep the precepts and practice pure conduct. Furthermore, Manjushri, a person who desires gold and has discernment will dig in rocks, why not dig in trees? Because stone has the essence of gold, so they dig; trees have no gold, so they do not dig. Similarly, Manjushri, discerning people will focus on things that have essence.
Tibetan
་བདག་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང་ཞིང་ཚངས་པར་སྤྱོད་དོ། །གཞན་ཡང་འཇམ་དཔལ་དབྱིངས་མེད་ན་ནི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ལོ་བྱེ་བར་ཆུ་ལ་བསྲུབས་ཀྱང་སྣུམ་མི་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ། གལ་ཏེ་བདག་གི་དབྱིངས་མེད་ན། བདག་ལ་ཆགས་པས་ཚངས་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་སྤྱོད་པ་རྣམས་དོན་མེད་ པར་འགྱུར་རོ། །འཇམ་དཔལ་གྱིས་གསོལ་པ། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཞེས་བགྱི་བ་དེའི་དོན་ཅི་ལགས། ཅིའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་རོལ་པ་སྤངས། སོར་མོའི་ཕྲེང་བས་ཀྱང་གསོལ་པ། ལྷ་དང་མི་མང་པོ་ངེས་པར་དེས་ལྟུང་བའི་ཆོས་སུ་མཁྱེན་ནས་འདོད་པའི་འདུ་ཤེས་སྤངས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སོར་མོའི་ཕྲེང་བ་དེ་སྐད་མ་ཟེར་ཅིག །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཡོད་པས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་སྤུན་ཡིན་ནོ། །བུད་མེད་ཐམས་ཅད་ནི་སྲིང་མོ་ཡིན་ནོ། །སོར་མོའི་ཕྲེང་བས་གསོལ་པ། རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མ་དང་། ལྷ་མོ་སྒྱུ་མ་ཡང་ལྕམ་དྲལ་ན། ཇི་ལྟར་ཡབ་ཡུམ་དུ་འགྱུར། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་གཞན་བསྒྲལ་བའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མའི་བྱ་བས་བསྟན་ཏོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། རྒྱལ་པོའི་གྱད་གཉིས་སྐུགས་སྟོང་བཙུགས་ཏེ། དམ་བཅས་པས་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྡེག་ཅིང་མི་བཙམ་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྐུགས་སྟོང་ཕྲོག་པར་སྟོན་པས་རྒྱལ་པོ་དང་། འཁོར་ཐམས་ཅད་དགའ་བར་བྱེད་ན་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་བྱེ་བྲག་མི་ཤེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་ཐབས་བྱས་ཏེ་ཡབ་ཡུམ་དང་བདག་ཉིད་སྐྱེས་བུ་བརྟན་པོར་སྟོན་ཏེ། དེ་ནས་ཕྱིས་འགྲོ་བ་མང་པོ་ཡང་སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོ་མི་ཟད་པ་ལས་སྒྲོལ་ན། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་བྱེ་བྲག་མི་ཤེས་སོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། རོལ་མོ་ལ་འདུས་པའི་ནང་དུ་སྐྱེས་བུ་གར་མཁན་གར་བྱེད་ཅིང་གར་དང་གཏམ་གྱི་ཚིགས་སུ་སྐྱེས་པ་དང་། བུད་མེད་དང་། མ་ནིང་དུ་འགྱུར་ཏེ། འགྲོ་བ་མང་པོ་མྱུར་དུ་མགུ་བར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་བདག་གི་ལུས་གར་མཁན་ཆེན་པོ་ལྟ་བུར་ལུས་བསྟན་ཏེ། སེམས་ཅན་བྱེ་བ་མང་པོ་སྒྲོལ་བ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་སྐྱེས་བུའི་ཐབས་སུ་མི་ཤེས་སོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། རོལ་མོ་ལ་འདུས་པའི་དབུས་སུ་སྒྱུ་མ་བྱེད་པས། བདག་ཉིད་རྣམ་པ་མང་པོར་གཅོད་ཅིང་རྩེ་བས་འགྲོ་བ་ མང་པོ་དགའ་བར་བྱས་པ་ཡང་སྣད་པའམ། ཕོག་པ་ཡང་མེད་
Chinese
我心想我将成佛，守护戒律，行持梵行。此外，文殊，若无自性，则梵行将变得毫无意义。犹如用千万年时间在水中搅拌也无法产生酥油一般，如果我没有自性，那么我对自己的贪执以及梵行和戒律的行持都将变得毫无意义。文殊菩萨问道：何为梵行梵行？世尊为何舍弃对欲妙的享乐？指鬘也问道：诸天和众人必定知晓这是堕落之法，因此舍弃了对欲望的执着。世尊开示道：指鬘，不要那样说。因为一切众生皆具如来藏，一切众生皆为法之兄弟。一切女子皆为姐妹。指鬘问道：国王净饭王和天女摩耶也是兄妹，那又如何成为父母呢？世尊开示道：那是为了救度其他世界而以幻化的行为示现的。譬如，两位国王的勇士竖立空靶，约定互相击打，以不伤人的方式夺取空靶，使国王和所有眷属感到高兴，但众生却不了解其中的差别。同样，诸佛世尊以方便法示现父母和自身为坚固的丈夫，然后从无尽的轮回苦海中救度众多众生，但众生却不了解其中的差别。譬如，在音乐集会上，舞者表演舞蹈，在舞蹈和言语的间隙中，他会变成男子、女子和阴阳人，迅速使众多众生感到满足，同样，诸佛世尊也以自身示现如伟大的舞者般的身姿，救度无数众生，众生却不了解这是男子的方便法。譬如，在音乐集会的中央，魔术师将自己切割成多种形态，并以嬉戏使众多众生感到高兴，但却没有受到任何伤害或触碰。
English
I thought I would become a Buddha, guarding the precepts and practicing brahmacharya. Furthermore, Manjushri, if there is no essence, then brahmacharya will become meaningless. Just as churning water for millions of years will not produce butter, if I have no essence, then my attachment to myself and the practice of brahmacharya and precepts will become meaningless. Manjushri asked: What is the meaning of brahmacharya, brahmacharya? Why did the Thus-gone One abandon the enjoyment of desirable qualities? Angulimala also asked: Gods and many people must know that this is the law of falling, so they abandoned the attachment to desires. The Blessed One taught: Angulimala, do not say that. Because all sentient beings have the Tathagata-garbha, all sentient beings are Dharma brothers. All women are sisters. Angulimala asked: King Suddhodana and the goddess Maya are also siblings, so how did they become parents? The Blessed One taught: That was to show the illusory behavior for the sake of saving other worlds. For example, two warriors of the king set up empty targets, agreeing to hit each other, taking the empty targets in a way that does not hurt people, making the king and all the retinue happy, but sentient beings do not understand the difference. Similarly, the Buddhas, the Blessed Ones, show parents and themselves as steadfast husbands by means of skillful means, and then save many sentient beings from the endless sea of suffering of samsara, but sentient beings do not understand the difference. For example, in a music gathering, a dancer performs dances, and in the intervals of dance and speech, he will become a man, a woman, and a hermaphrodite, quickly satisfying many sentient beings. Similarly, the Buddhas, the Blessed Ones, also show their bodies like a great dancer, saving countless sentient beings, but sentient beings do not understand that this is the skillful means of a man. For example, in the center of a music gathering, a magician cuts himself into many forms and makes many sentient beings happy by playing, but he is not hurt or touched.
Tibetan
དོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྱུ་མ་བྱེད་པ་ལྟར་བདག་ཉིད་སེམས་ཅན་མང་པོ་ལ་ཕན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་སྒྱུ་མ་སྤྲུལ་པ་སྟོན་ཏོ། །ཡང་འཇམ་དཔལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པས། འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལ་ལེགས་པར་རབ་ཏུ་གཟིགས་ན། ཐོག་མ་མེད་པ་ཚུན་ཆད་འཁོར་བར་འཕོ་ཞིང་འཁྱམ་པ་ན། མར་མ་གྱུར་པ་མེད། སྲིང་མོར་མ་གྱུར་པ་མེད་དེ། མ་ཡང་ཆུང་མར་གྱུར། བྲན་ཡང་ཕར་གྱུར། ཕ་ཡང་བྲན་དུ་གྱུར་ཏེ། ཚེ་རབས་བྱེ་བ་མང་པོར་འཚོ་བའི་འཇིག་རྟེན་ནི་གར་མཁན་བཞིན་པས་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་མཛད་དོ།། །།བམ་པོ་བདུན་པ་སྟེ་ཐ་མའོ། །གཞན་ཡང་འཇམ་དཔལ་རང་གི་དབྱིངས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འདོད་ཆེན་པའི་རྩེད་མོ་བྱས་པ་གང་ཆུང་ཟད་བདེ་བ་རང་གིས་བཟུང་སྟེ། སྨྲ་བ་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །བདག་ཉིད་མ་ནིང་དུ་སྐྱེས་ན། བདེ་བ་དེ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་འབྱུང་ངོ་། །བུད་མེད་ལའང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཡོད་དེ། སྐྱེས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །བདག་ཉིད་ཀྱིས་བཟུང་ནས་སྨྲ་བ་བཞིན་དུ་ཅི་རུང་བར་འགྱུར་རམ། དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་དབྱིངས་གཅིག་གོ །ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་བརྩམས་ཏེ། བདག་ཉིད་གཞག་པར་མི་འགྱུར་བའི་གན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཕྱིན་ཏོ། །འཇམ་དཔལ་གྱིས་གསོལ་པ། ཅིའི་སླད་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དགེ་བསྙེན་ཕ་དང་། དགེ་བསྙེན་མ་ཐམས་ཅད་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་རབ་ཏུ་མ་བཀོད། ཅིའི་སླད་དུ་དགེ་བསྙེན་དང་། དགེ་བསྙེན་མ་དང་། དགེ་སློང་དང་། དགེ་སློང་མ་རྣམས་ནི་ཀ་བ་བཞི་པའི་ཁང་བ་ལྟ་བུས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུར་དཔེ་བསྟན་ན། སྡིག་པ་ཆེན་པོ་ཡང་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་གདའ་སྟེ། ཅིའི་སླད་དུ་དགེ་བསྙེན་དང་། དགེ་བསྙེན་མ་དག་དེ་ལྟར་སྡིག་པ་རབ་ཏུ་གདའ་བར་གྱུར། ཅིའི་སླད་དུ་ཡང་དགེ་བསྙེན་དང་། དགེ་བསྙེན་མ་རྣམས་ ཀྱི་འདུལ་བའི་ཆོས་བཅས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། འཇམ་དཔལ་དེ་ནི་འདུ་ཤེས་གཞན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་མིང་དུ་བཏགས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གནས་ལ་བཀོད་ཀྱང་སྒྲ་གཅན་འཛིན་གྱི་ཚུལ་དུ་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་འདུ་ཤེས་ཀྱང་ཐ་དད་པ་དེ་དྲི་བ་འདི་ནི་མི་དྲི་བ་ཞེས་བྱའོ། །འཇམ་དཔལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབྱིངས་ཡིན་པས་ན། སྲོག་གཅོད་པ་སྤངས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཇི་ལྟར་བདག་གསོད
Chinese
又，如幻术师一般，为了利益众多有情，自己示现幻化之身。又，妙吉祥，如来具有一切遍知之智慧，善妙观察一切世间，从无始以来于轮回中流转漂泊，没有做过母亲的，没有做过姐妹的，母亲也做过妻子，奴仆也做过父亲，父亲也做过奴仆，如是于无数劫中生存的世间如舞者一般，如来行持梵行。第七品完毕。又，妙吉祥，自己与自性一同行广大欲乐嬉戏，稍微获得安乐，自己执持，如所说般转变。自己若生为不男，则生起彼安乐与痛苦之蕴。女人亦有如来藏，男子亦如是。自己执持后，如所说般能随意转变吗？因此，一切有情之自性乃一自性。开始行持梵行，如来前往不改变自己所立之处。妙吉祥请问：为何如来不将所有居士父母安置于梵行之中？为何居士、居士女、比丘、比丘尼等以四柱房屋比喻为圣法之因，而大罪亦极易生起？为何居士与居士女如此极易生起罪恶？又为何居士与居士女等的调伏之法…世尊开示：妙吉祥，那是其他的概念，被命名为世间的概念。如来虽将一切有情安置于佛位，然亦不以罗睺执持之方式执持。佛之概念与世间之概念亦是不同，此问是不应问的。妙吉祥，以其为一切有情之自性故，断除杀生即是佛。种姓之子，如何我杀？
English
Moreover, just as a magician, in order to benefit many sentient beings, manifests an illusory body himself. Furthermore, Manjushri, the Tathagata is endowed with all the wisdom of omniscience. When he perfectly observes all the worlds, from beginningless time, wandering and transmigrating in samsara, there is no one who has not been a mother, no one who has not been a sister. Mothers have also been wives, servants have also been fathers, and fathers have also been servants. Thus, the world, living for countless eons, is like a dancer. The Tathagata practices pure conduct. The seventh chapter is completed. Furthermore, Manjushri, having engaged in great sensual play together with one's own essence, having taken a small amount of pleasure oneself, one transforms as one speaks. If one is born as a eunuch, then that pleasure and the heap of suffering arise. Women also have the essence of the Tathagata, and so do men. Having taken hold of oneself, can one transform as one speaks, as one pleases? Therefore, the essence of all sentient beings is one essence. Having begun to practice pure conduct, the Tathagata went to the place where one does not change what one has established. Manjushri asked: For what reason does the Tathagata not fully establish all lay fathers and lay mothers in pure conduct? For what reason are laymen, laywomen, monks, and nuns likened to a four-pillared house as the cause of the holy Dharma, while great sins also easily arise? For what reason do laymen and laywomen so easily give rise to evil? And also, why the disciplinary code of laymen and laywomen... The Blessed One said: Manjushri, that is another concept, named as the concept of the world. Although the Tathagata places all sentient beings in the state of Buddhahood, he does not hold them in the manner of Rahu's grasp. The concept of Buddha and the concept of the world are also different; this question is not to be asked. Manjushri, because it is the essence of all sentient beings, abandoning killing is Buddhahood. Son of lineage, how do I kill?