Tibetan
དེ་ལྟར་སྦྱིན་པ་མང་པོ་བྱིན་ལ། བསོད་ནམས་ཉུང་ངུ་སྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསྐལ་པ་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དུ་གནས་ཏེ། བདེ་བར་སྦྱར་བའི་ཡོ་བྱད་མང་པོ་ཡོངས་སུ་གཏོང་ལ། སྦྱིན་པ་དེའང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་ན། དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྦྱིན་པ་མང་པོ་སྦྱིན་ཞིང་། བསོད་ནམས་མང་པོ་སྐྱེད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པ་ན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མ་བྲལ་བར་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་གང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མ་བྲལ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་དང་ཉེ་བ་ཡིན་ཏེ། མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་པོ་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་པོ་གང་གི་ཕྱིར་དེས་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་སེར་སྣ་བསྟེན་ཏེ། དེ་སྦྱིན་པ་དེ་ཡོངས་སུ་གཏོང་ན། སེར་སྣ་རྒྱང་རིང་བར་བྱེད་ཅིང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ཉེ་བར་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ཉེ་བར་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལས་ལྡོག་པར་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལས་ལྡོག་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ཉེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་པོ་དཔེར་ན། ཆར་འབབ་པའི་ཚེ་བླ་གབ་མེད་པར་བུམ་པ་བཞག་པ་དེར་རིམ་གྱིས་ཐིགས་པ་བབ་པས་གང་བར་གྱུར་ན་དང་པོར་ཐིགས་པ་བབ་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། ཐ་མར་ཐིགས་པ་བབ་པ་གང་ཡིན་པ་ཉི་ཚེས་བུམ་པ་དེ་གང་བར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་གྱིས། དེའི་བར་གྱི་ཆུའི་ཐིགས་པ་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་རིམ་གྱིས་བབ་པའི་ཆུའི་ཐིགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བུམ་པ་དེ་གང་བ་ཡིན་ནོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་པོ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་དང་པོ་སེམས་བསྐྱེད་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པ་ཡང་མ་ཡིན། བྱང་
Chinese
如是布施众多，然生福德微少。若菩萨住于恒河沙数劫，尽舍安乐之具，且以彼布施回向一切智，如是菩萨摩诃萨布施众多，生福德众多。是故菩萨摩诃萨布施时，应不离于作意一切智。菩萨若不离于作意一切智，彼菩萨摩诃萨即近菩提，速证无上正等菩提。何以故？菩萨摩诃萨以一切智为所缘，当知是善巧方便故。具寿当博，又菩萨摩诃萨最初当学布施波罗蜜多。何以故？具寿当博，以其故，彼从无始轮回以来修习悭吝，若舍彼布施，则悭吝转远，而近一切智。如是如是亲近一切智，如是如是远离声闻地及独觉地。如是如是远离声闻地及独觉地，如是如是亲近一切智。具寿当博，譬如降雨时，无盖之瓶置于其处，渐次滴水而满，非最初滴水者，亦非最后滴水者能令瓶满，然其间水滴相续不断渐次滴落之水滴令瓶满也。具寿当博，如是菩萨摩诃萨非最初发心而得一切智，菩
English
Thus, one may give much charity, but generate little merit. If a Bodhisattva dwells for as many eons as there are grains of sand in the Ganges River, and completely gives away many things that bring comfort, and also dedicates that giving to omniscience, then that Bodhisattva Mahasattva gives much charity and generates much merit. Therefore, when a Bodhisattva Mahasattva gives charity, they should not be separated from focusing on omniscience. A Bodhisattva who is not separated from focusing on omniscience, that Bodhisattva Mahasattva is close to enlightenment, and will quickly awaken to unsurpassed, perfect, complete enlightenment. Why is that? It is because the Bodhisattva Mahasattva who focuses on omniscience should be known to be skilled in means. Furthermore, O Gangpo, a Bodhisattva Mahasattva should first train in the perfection of giving. Why is that? O Gangpo, because they have cultivated miserliness since beginningless time in cyclic existence, if they give away that giving, then miserliness becomes distant, and they become close to omniscience. The more they become close to omniscience, the more they turn away from the level of a Hearer and the level of a Solitary Buddha. The more they turn away from the level of a Hearer and the level of a Solitary Buddha, the more they become close to omniscience. O Gangpo, for example, when it is raining, if a pot is placed without a lid, it gradually fills with drops of water. It is not the first drop of water that fell, nor the last drop of water that fell, that filled the pot, but the drops of water in between that fell continuously and gradually filled the pot. O Gangpo, likewise, a Bodhisattva Mahasattva does not attain omniscience by generating the mind of enlightenment for the first time. A Bodhi-
Tibetan
ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་འདུག་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་གྱི། དང་པོ་སེམས་བསྐྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་འདུག་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཕྱི་མ་དེའི་བར་གྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསྐྱེད་པ། ཕན་པར་གྱུར་པ་བསགས་པ་གང་དག་ ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་རིམ་གྱིས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་པོ་དེ་ལྟར་ན་འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་མ་འདྲེས་པའི་སེམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་བྱམས་མའི་བུ་གང་པོས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ཇི་ཙམ་གྱིས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་མ་འདྲེས་པ་ཡིན། སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་པོ་གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བྱུང་ན། དེ་འང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཕན་པར་གྱུར་པར་མཐོང་ཞིང་། གལ་ཏེ་འདི་དག་ལས་བདག་གི་ལུས་གྲུབ་པས་ན་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདི་ནི་བདག་གི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ། སྐྱེད་པར་འགྱུར་བའོ་ཞེས་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སེམས་མ་འདྲེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་པོ་གཞན་ཡང་གང་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ལ་ཕན་འདོགས་པ་དང་། གནོད་པ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པར་མཐོང་སྟེ། དེ་ལྟར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་སེམས་མ་འདྲེས་པར་བྱའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་པོ་དཔེར་ན། གསད་པར་ཆད་པའི་མི་གསད་པའི་སར་ཁྲིད་པ་ན་བདག་ནི་གསོད་དོ་སྙམ་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འབའ་ཞིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དཔེ་དེ་དང་འདྲ་བར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་འབའ་ཞིག་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདི་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་སེམས་མ་འདྲེས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་པོ་དཔེར་ན། རིན་པོ་ཆེ་ཁྱེར་བའི་མི་འཇིགས་སའམ། འབྲོག་ཁོང་ཁོང་ཡ་ང་བར་ཞུགས་ནས། དེ་འཇིགས་ས་དང་འབྲོག་ཁོང་ཁོང་ཡ་ང་བར་འགྲོ་བ་ན། རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འབྱུང་སྟེ། བདག་ནམ་འབྲོག་ཁོང་ཁོང་ཡ་ང་བ་འདི་ལས་འདའ་བར་ འགྱུར་ཞིང་འཇིགས་ས་འདི་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་ཞིག་གུ་སྙམ་པ་འབ
Chinese
也不在于安住于菩提树下，最初发起菩提心为何，以及安住于菩提树下的后来的发心之间的所有状态，生起具有一切相智之心的差别，积累所有有益之事物，所有这些都次第地在无上正等觉中产生果实。具寿当知，因此，菩萨摩诃萨应以不杂染之心专注于一切相智。然后，具寿慈氏之子对具寿舍利弗之子说了这样的话：具寿舍利弗之子，以何等方式菩萨的心是不杂染的？回答说：具寿当知，何时菩萨生起不如理作意，他也视其为有益于一切相智，并且如果这些构成了我的身体，那么这种不如理作意就是我到彼岸的意义，要知道它将会产生，这被称为心不杂染。具寿当知，此外，所有那些对菩萨摩诃萨有益或有害的事物，都视其为一切相智之因，因此，具寿当知，菩萨摩诃萨应使心不杂染。具寿当知，例如，一个被判处死刑的人被带到刑场时，只会生起我将被杀的想法。与此类似，菩萨摩诃萨唯一作意一切相智，具寿当知，这应被理解为菩萨摩诃萨的心不杂染。具寿当知，例如，一个携带珍宝的人进入恐惧之地或荒野险地，当他行走于那恐惧之地和荒野险地时，总是持续不断地生起这样的想法：我何时才能从此荒野险地中脱身，何时才能从此恐惧之地中脱身呢？
English
It is not even by dwelling under the Bodhi tree, but whatever the initial generation of Bodhicitta is, and all the states between the subsequent generation of Bodhicitta dwelling under the Bodhi tree, generating the distinction of a mind endowed with all-knowingness, accumulating all beneficial things, all of these gradually produce fruit in unsurpassed perfect complete enlightenment. O venerable one, therefore, here, a Bodhisattva Mahasattva should focus on all-knowingness with an unmixed mind. Then, the venerable son of Maitreya said this to the venerable son of Sharadvati: O venerable son of Sharadvati, in what way is the mind of a Bodhisattva unmixed? He said: O venerable one, whenever a Bodhisattva has an improper thought, he also sees it as beneficial to all-knowingness, and if these constitute my body, then this improper thought is the meaning of my going to the other shore, knowing that it will arise, that is called an unmixed mind. O venerable one, furthermore, all those things that are beneficial or harmful to a Bodhisattva Mahasattva, he sees them all as the cause of all-knowingness, therefore, O venerable one, a Bodhisattva Mahasattva should make his mind unmixed. O venerable one, for example, when a person condemned to death is led to the place of execution, only the thought of 'I will be killed' will arise. Similarly, a Bodhisattva Mahasattva only thinks of all-knowingness, O venerable one, this should be understood as the unmixed mind of a Bodhisattva Mahasattva. O venerable one, for example, a person carrying a jewel enters a fearful place or a desolate wilderness, and as he walks in that fearful place and desolate wilderness, he constantly and continuously has the thought: 'When will I be able to escape from this desolate wilderness, when will I be able to escape from this fearful place?'
Tibetan
འ་ཞིག་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་པོ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གཞན་དག་གི་སྐབས་དབྱེ་བར་མི་བྱ་བ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་སེམས་མ་འདྲེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་པོ་དཔེར་ན། མི་གཡོན་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཚོང་འདུས་ཀྱི་ནང་དུ་ཞུགས་ཏེ་རྐུ་ཞིང་ཆིངས་མ་གཅོད་པ་ན་འདི་ལྟར་བདག་རྐུ་ཞིང་ཆིངས་མ་གཅོད་པ་སུས་ཀྱང་མ་མཐོང་གྲང་སྙམ་དུ་སེམས་ཤིང་། དེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་འབའ་ཞིག་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་སྟེ། དེའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གཞན་མི་འབྱུང་ངོ་། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་པོ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་པས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གཞན་དག་གི་སྐབས་དབྱེ་བར་མི་བྱའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་པོ་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སེམས་མ་འདྲེས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་པོ་དཔེར་ན། སྐྱེས་བུ་གསེར་མགར་ཞིག་ཡོད་པ་དེའི་ལག་ཏུ་གསེར་གཏད་ལ། གསེར་དེའང་རྒྱལ་པོའི་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་འདི་སྐད་དུ་ཀྱེ་མི་ཁྱོད་ཀྱིས་གསེར་འདི་ལས་རྒྱན་གྱི་རྣམ་པ་དག་བྱོས་ལ། གང་ཁྱོད་ཀྱིས་ལོ་གཅིག་གིས་ཟིན་པའི་ལས་དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཟླ་བ་གཅིག་གིས་ཟིན་པར་གྱིས་ཤིག །གལ་ཏེ་ཟླ་བ་གཅིག་གིས་ཟིན་པར་མ་བྱས་ན། དེའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱི་མགོ་གཅད་དོ་ཞེས་བསྒོ་ན། དེ་སྐད་དུ་བསྒོ་བའི་མི་དེ་ནི་གསེར་དེ་བསྲེགས་པ་དང་། བཞུ་བ་དང་། རྒྱན་དག་ཏུ་བྱ་བ་ལས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གཞན་མི་འབྱུང་སྟེ། གཞན་དུ་ན་རྒྱན་འདི་རྣམས་ཇི་ལྟར་ཟིན་པར་འགྱུར་ཞིག་གུ་སྙམ་སྟེ། དེ་ཟན་ཟ་བའི་ཚེ་ཡང་ཁ་ཟས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མི་འབྱུང་གི །གསེར་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འབའ་ཞིག་དང་། རྒྱན་གྱི་རྣམ་པ་འབའ་ཞིག་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་དེ་ལ་གནས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་སྲོག་ཕངས་པའི་ཤས་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་མི་དེས་ལྷ་རྒྱན་དེ་དག་ནི་འདི་རྣམས་ལགས་སོ་ཞེས་རྒྱན་བྱེད་པ་དེ་ དག་རྒྱལ་པོ་ལ་ཕུལ་ལོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དགའ་ཞིང་མགུ་སྟེ་རངས་ནས། འདི་སྐད་དུ་གང་ཁྱོད་ཀྱིས་ཟླ་བ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ལས་བྱས་པ་དེ་ནི་ཁྱོད་བྱ་དགའ་ཆེན་པོ་དབང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་པོ་དེ་བཞིན་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་དང་
Chinese
啊，要作意。具寿，如是菩萨摩诃萨对于一切种智，不应区分其他作意的场合，这叫做菩萨摩诃萨的不杂染心。具寿，譬如，一个具有欺骗本性的人进入市场，偷窃且毁坏盟约时，心中想着：我偷窃且毁坏盟约，谁也没有看见。他唯一生起这样的作意，不会生起其他的作意。具寿，如是菩萨摩诃萨想要现证无上正等菩提，不应区分其他作意的场合。具寿，如是应当了知菩萨摩诃萨的不杂染心。具寿，譬如，有一个金匠，把金子交给他，那金子也是国王的。对他说：喂，你用这金子做成各种装饰品，你用一个月完成你一年才能完成的工作。如果一个月没有完成，我就砍掉你的头。受到这样命令的人，除了烧炼、熔化金子和制作装饰品之外，不会有其他的作意。他会想：不然这些装饰品怎么能完成呢？即使在吃饭的时候，也不会想到食物。他唯一作意与金子相关的作意，唯一作意装饰品的形状，心和心所都安住在上面。为什么呢？因为他非常珍惜自己的生命。然后，那个人把那些神饰，也就是他做的那些装饰品，献给了国王。然后，国王高兴、满意、喜悦，说道：你做了十二个月的工作，你应该得到丰厚的奖赏。
English
Ah, one should pay attention. O fortunate one, just as a Bodhisattva-Mahasattva, regarding the all-knowingness, should not distinguish other occasions for attention, this is called the unmixed mind of a Bodhisattva-Mahasattva. O fortunate one, for example, a person with a deceitful nature enters the market, stealing and breaking covenants, thinking: I am stealing and breaking covenants, no one has seen it. He only generates such attention, and no other attention arises. O fortunate one, just as a Bodhisattva-Mahasattva, wanting to realize the unsurpassed, perfect, and complete enlightenment, should not distinguish other occasions for attention. O fortunate one, thus one should understand the unmixed mind of a Bodhisattva-Mahasattva. O fortunate one, for example, there is a goldsmith, and gold is entrusted to him, and that gold also belongs to the king. He is told: Hey, you make various ornaments from this gold, and you complete the work that you would complete in one year in one month. If you do not complete it in one month, I will cut off your head. The person who is so commanded will have no other attention than burning, melting the gold, and making ornaments. He will think: Otherwise, how can these ornaments be completed? Even when eating, he will not think of food. He only pays attention to the attention related to gold, and only pays attention to the shape of the ornaments, and the mind and mental factors abide in it. Why? Because he cherishes his life very much. Then, that person offered those divine ornaments, that is, those ornaments he made, to the king. Then, the king was happy, satisfied, and pleased, and said: You have done the work of twelve months, you should receive a great reward.