Tibetan
་པར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་མ་སྐྱེས་མ་བྱུང་དངོས་པོ་མེད་པར་མི་ཤེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་དེ་ནི་དོན་དམ་པར་ན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའོ། །གང་དོན་དམ་པར་ན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དེ་ནི་རྟོག་པ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ། །གང་རྟོག་པ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དེ་ནི་ཚུལ་བཞིན་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བའོ། །གང་ཚུལ་བཞིན་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་དེ་ལ་དོན་དམ་པར་ན་བདག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་མི་འབྱུང་ངོ་། །གང་ལ་དོན་དམ་པར་ན་བདག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་མི་འབྱུང་བ་དེ་ལ་ལྟ་བ་ཀུན་ནས་ལྡང་བར་མི་འགྱུར་བ་ནས་དོན་དམ་པར་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ལྟ་བ་ཀུན་ནས་ལྡང་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་མ་སྐྱེས་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དུལ་བར་མི་ལྟ་བའི་ཚུལ་གྱིས་བགྱི་སྟེ། ལྷའི་བུ་འདི་ནི་ཉོན་མོངས་པ་འདུལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ལྷའི་བུ་ནམ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལ་སྣང་བ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དོན་དམ་པར་ན་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་མཚན་མ་མེད་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྨོན་པ་མེད་དོ། །དོན་དམ་པར་ན་ཤིན་ཏུ་མ་སྐྱེས་མ་བྱུང་། དངོས་པོ་མེད་པར་མི་ཤེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རབ་ཏུ་ཤེས་ན། ལྷའི་བུ་དེའི་ཚེ་མི་ཤེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྷའི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་སྦྲུལ་ཁ་གདུག་པའི་རིག་སྔགས་འདོན་པ་དེས་ནི་སྦྲུལ་ཁ་གདུག་པའི་གདུག་པ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་དོ། །ལྷའི་བུ་དེ་བཞིན་དུ་གང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་དེའི་ཉོན་མོངས་པ་ རྣམས་ཤིན་ཏུ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རབ་ཏུ་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་ཉོན་མོངས་པའི་རིགས་དེ་གང་ཡིན། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ་དོན་དམ་པར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་མ་སྐྱེས་མ་བྱུང་། དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་གང་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་སོ། །དོན་དམ་པར་ན་ཀུན་ཏུ་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་ཀུན་ནས་ཉོན་མི་མོངས་སོ། །ལྷའི་བུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པས་ཀུན་གཞི་མེད་དོ། །ཀུན་གཞི་མེད་པས་དོན་དམ་པར་ན་མི་གནས་སོ། །མི་གནས་པས་དོན་དམ་པར་མི་འཚིག་གོ །མི་འཚིག་པས་དོན་དམ་པར་ན་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཞེས་བྱའོ། །དོན་དམ་པར་ན་ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་བཞིན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ལྷའི་བུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ན། འདི་ནི་ཉོན་མོངས་པ་འདུལ་བའོ། །ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་ཇི་ལྟར་ན་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་འདུལ་བར་འགྱུར། ཅི་ཡོད་པ་ཞིག་གམ། འོན་ཏེ་མེད་པ་ཞིག །འཇམ་
Chinese
真实中，以不知一切法皆为甚深不生不灭、无有实物之方式而善知，此乃真实中之无颠倒。何为真实中之无颠倒？即无分别且不分别。何为无分别且不分别？即如理作意。何为如理作意？即于真实中不生起我执。于何处真实中不生起我执？即不生起一切见，乃至真实中亦不生起视涅槃为见。如是不生者之行持，应以不视烦恼为甚深调伏之方式而行。天子，此即名为调伏烦恼。天子，何时以无所缘之智慧与般若，于真实中甚深空性，甚深无相，甚深无愿。于真实中甚深不生不灭，以不知无实物之方式而善知时，天子，彼时以不知之方式而完全了知烦恼。天子，譬如持诵毒蛇咒语者，能令毒蛇之毒性完全平息。天子，如是，何者善知烦恼之种类，彼之烦恼将以极不明显之方式而完全平息。天子问曰：文殊，烦恼之种类为何？文殊答曰：天子，于真实中，一切法皆甚深不生不灭，无有实物，于此所作之分别，即是烦恼之种类。于真实中，因不分别故，则不生起烦恼。天子，因烦恼故，则无有基。因无有基故，于真实中则不住。不住故，于真实中则不燃。不燃故，于真实中则名为寂灭。于真实中，不如所说之那样，天子，于世俗中，此乃调伏烦恼。天子问曰：文殊，如何能调伏烦恼？是调伏有者，还是无者？文殊
English
In reality, to thoroughly know in a way that does not perceive all phenomena as being deeply unborn, unarisen, and without substance, that is undeluded in reality. What is undeluded in reality? It is without conception and without discrimination. What is without conception and without discrimination? It is proper attention. For whom is there proper attention? For them, in reality, there is no arising of clinging to a self. For whom, in reality, is there no arising of clinging to a self? For them, there is no arising of any view, and in reality, there is also no arising of viewing nirvana as a view. Thus, the conduct of the unborn should be done in a way that does not view afflictions as being deeply tamed. Son of the gods, this is called taming afflictions. Son of the gods, when, with wisdom and knowledge that have no object of focus, in reality, there is deep emptiness, deep signlessness, and deep wishlessness regarding afflictions. In reality, deeply unborn and unarisen, when thoroughly knowing in a way that does not perceive them as without substance, then, son of the gods, at that time, afflictions are completely known in a way of not knowing. Son of the gods, it is like this: for example, one who recites a mantra against a venomous snake pacifies the venom of the venomous snake. Son of the gods, likewise, whoever thoroughly knows the kinds of afflictions, their afflictions will be thoroughly pacified in a way that is extremely imperceptible. The son of the gods said: Manjushri, what is the kind of afflictions? Manjushri said: Son of the gods, in reality, all phenomena are deeply unborn and unarisen, without substance; whatever conceptualization occurs regarding this is the kind of afflictions. In reality, because of non-conceptualization, there is no affliction. Son of the gods, because of affliction, there is no basis. Because there is no basis, in reality, there is no abiding. Because there is no abiding, in reality, there is no burning. Because there is no burning, in reality, it is called pacification. In reality, it is not as it is said; son of the gods, conventionally, this is the taming of afflictions. The son of the gods said: Manjushri, how are afflictions tamed? Is it taming something that exists, or something that does not exist? Manjushri
Tibetan
དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་ཞིག་གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པའི་རྨི་ལམ་ལ་སྦྲུལ་ཁ་གདུག་པས་ཟིན་ནས་དེ་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གཙེ་བ་ལས་ཡང་དུག་སྨན་བཏང་ནས། དེའི་གདུག་པ་མེད་པར་གྱུར་ཏེ། གདུག་པ་མེད་པར་གྱུར་པས་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མེད་པར་གྱུར་ན། ལྷའི་བུ་དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། སྐྱེས་བུ་དེ་ཡང་དག་པར་ཟིན་ཏམ་འོན་ཏེ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན། ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་དོན་དམ་པར་ན་ཤིན་ཏུ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ་ཇི་ལྟར་དུག་དེ་མེད་པར་འགྱུར། ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་ཇི་ལྟར་ཟིན་པ་ཤིན་ཏུ་མི་བདེན་པ་དེ་བཞིན་དུ་དུག་མེད་པར་གྱུར་པ་ཡང་ཤིན་ཏུ་བདེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ་དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དོན་དམ་པར་མི་བལྟ་བའི་ཚུལ་གྱིས་བལྟའོ། །ལྷའི་བུ་གང་ཡང་འདི་སྐད་དུ་ཇི་ལྟར་ན་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་འདུལ་བར་འགྱུར་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་ལྷའི་བུ་ཇི་ལྟར་བདག་དོན་དམ་པར་ན་བདག་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ལྷའི་བུ་དོན་དམ་པར་ན་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་མ་ཡིན་ནོ། །ལྷའི་བུ་དེ་སྟེ་དོན་དམ་པར་ན་ བདག་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་ལྷའི་བུ་དོན་དམ་པར་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ལྷའི་བུ་འདི་ལྟར་བདག་དོན་དམ་པར་ན་བདག་མ་ཡིན་ཏེ། ལྷའི་བུ་དེ་བས་ན་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱང་དོན་དམ་པར་ན་ཉོན་མོངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ལྷའི་བུ་དེ་ལ་གང་གི་དོན་དམ་པར་ཉོན་མོངས་པ་འདུལ་བར་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་ནི་དོན་དམ་པར་ན་གང་ཡང་མི་དམིགས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལྷའི་བུ་དོན་དམ་པར་ན་ཤིན་ཏུ་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཞི་བའོ། །ལྷའི་བུ་དོན་དམ་པར་ན་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཉེ་བར་ཞི་བའོ། །ལྷའི་བུ་དོན་དམ་པར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྲོ་བཏགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རབ་ཏུ་ཞི་བའོ། །ལྷའི་བུ་དོན་དམ་པར་ན་ཤིན་ཏུ་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མི་ཟད་པའོ། །ལྷའི་བུ་དོན་དམ་པར་ན་ཤིན་ཏུ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཤིན་ཏུ་མ་སྐྱེས་པའོ། །ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒོ་གང་ཡིན། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ་སྨྲ་བར་བྱ་བ་དང་། སྨྲ་བ་དང་ཤེས་པ་དང་། ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་བྱ་བ་དང་ཐ་སྙད་དང་། བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་འཇུག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒོའོ། །སྨྲ་བ
Chinese
吉祥（དཔལ་，Śrī，吉祥天女）说道：天子，譬如某人睡梦中被毒蛇咬住，因此痛苦难忍，又用了解毒药，他的毒性消失了，毒性消失了痛苦也消失了。天子，您怎么想？那人是真正被咬住了吗？还是没有真正被咬住？天子说：文殊（འཇམ་དཔལ་，Mañjuśrī，文殊菩萨），如果从胜义谛（དོན་དམ་པར་，paramārtha， परमार्थ， परमार्थ，究竟真实）来说，就不是真正被咬住。文殊说：天子，毒是如何消失的？天子说：文殊，正如被咬住极不真实一样，毒的消失也极不真实。文殊说：天子，同样，圣者们也以不从胜义谛观察的方式来观察一切烦恼（ཉོན་མོངས་པ་，kleśa，क्लेश，烦恼）。天子，如果有人这样说，烦恼如何调伏？天子，正如我（བདག་，ātman，आत्मन्，我）从胜义谛来说没有我一样，天子，从胜义谛来说，烦恼也不是烦恼。天子，如果我从胜义谛来说是如是（དེ་བཞིན་ཉིད་，tathatā，तथता，如是），那么天子，从胜义谛来说，烦恼也将是如是。天子，如果我从胜义谛来说不是我，天子，因此，烦恼从胜义谛来说也不是烦恼。天子，对于那从胜义谛来说想要调伏烦恼的人来说，什么也无法证得。为什么呢？天子，从胜义谛来说，因为没有产生，所以一切法（ཆོས་，dharma，धर्म，法）是寂静的。天子，从胜义谛来说，因为没有执着，所以一切法是寂灭的。天子，从胜义谛来说，因为一切法没有虚构，所以一切法是极寂静的。天子，从胜义谛来说，因为没有产生，所以一切法是不灭的。天子，从胜义谛来说，因为没有实物，所以一切法是极不生的。天子说：文殊，一切法的门是什么？文殊说：天子，所说和说，以及知识和所知，以及行为和名称，以及一切作用所进入的世俗谛（ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་，saṃvṛti-satya，संवृतिसत्य，世俗谛）是一切法的门。说
English
Śrī said: Son of the gods, it is like this: for example, a person is bitten by a venomous snake in a dream while sleeping, and he is tormented by suffering. Then, he takes antidote medicine, and his venom disappears. When the venom disappears, the suffering also disappears. Son of the gods, what do you think? Is that person truly bitten, or is he not truly bitten? The son of the gods said: Mañjuśrī, if it is from the ultimate truth (paramārtha), then it is not truly bitten. Mañjuśrī said: Son of the gods, how does the venom disappear? The son of the gods said: Mañjuśrī, just as the biting is extremely untrue, so the disappearance of the venom is also not extremely true. Mañjuśrī said: Son of the gods, likewise, the noble ones also view all afflictions (kleśa) in a way that does not view them from the ultimate truth. Son of the gods, if anyone says this, how will the afflictions be subdued? Son of the gods, just as I (ātman) am without self from the ultimate truth, so too, son of the gods, from the ultimate truth, afflictions are also not afflictions. Son of the gods, if that self is suchness (tathatā) from the ultimate truth, then, son of the gods, from the ultimate truth, afflictions will also become suchness. Son of the gods, if I am not self from the ultimate truth, then, son of the gods, therefore, afflictions are also not afflictions from the ultimate truth. Son of the gods, for one who aims to subdue afflictions from the ultimate truth, nothing can be attained from the ultimate truth. Why is that? Son of the gods, from the ultimate truth, because there is no arising, all dharmas are peaceful. Son of the gods, from the ultimate truth, because there is no grasping, all dharmas are pacified. Son of the gods, from the ultimate truth, because all dharmas are without imputation, all dharmas are completely peaceful. Son of the gods, from the ultimate truth, because there is no arising, all dharmas are inexhaustible. Son of the gods, from the ultimate truth, because there is no entity, all dharmas are completely unborn. The son of the gods said: Mañjuśrī, what is the door of all dharmas? Mañjuśrī said: Son of the gods, the conventional truth (saṃvṛti-satya) in which all that is to be spoken, speaking, knowledge, what is to be known, action, name, and all actions enter, is the door of all dharmas. Speaking