Tibetan
མ་པར་ན་སྣ་ཚོགས་སུ་མི་སྤྱོད་དོ། །དེ་དག་དོན་དམ་པར་སྣ་ཚོགས་སུ་མི་སྤྱོད་ན། དོན་དམ་པར་ཤིན་ཏུ་དངོས་པོ་མེད་པར་འགྲོ་བའི་ཚུལ་གྱིས་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་མ་སྐྱེས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་མཉམ་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་རོ། །ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། རྣམ་གྲངས་གང་གིས་ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཡོད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ལ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་གྲངས་ཡོད་དམ། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ་ཡོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལྷའི་བུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འབྱུང་བ་ཡང་འབྱུང་ངོ་། །མི་འབྱུང་ཡང་མི་འབྱུང་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལྷའི་བུ་དོན་དམ་པར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་ཅིང་མི་སྐྱེ་མི་འགག་སྟེ། ཆོས་གང་དོན་དམ་པར་མི་སྐྱེ་མི་འགག་པ་དེ་དོན་དམ་པར་གང་གིས་ཀྱང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་མ་རྒྱས་སོ། །མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་མི་རྒྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལྷའི་བུ་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལྷའི་བུ་རྣམ་གྲངས་དེ་ལྟ་བུས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་འབྱུང་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་རྣམ་གྲངས་གང་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་ པོ་སེར་སྣ་ཅན་ལ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་འགྱུར་ཏེ། གཏོང་བ་དང་ལྡན་པ་ལ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་གྲངས་ཡོད་དམ། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ཡོད་དེ་ལྷའི་བུ་རྣམ་གྲངས་གང་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སེར་སྣ་ཅན་གྱི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་འགྱུར་གྱི་གཏོང་བ་དང་ལྡན་པ་ལ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་གྲངས་ཡོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་མི་འདོར་བ་དེ་ནི་ལྷའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་སེར་སྣའོ། །ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་གང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ངན་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་འགྱུར་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ལ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་གྲངས་ཡོད་དམ། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ཡོད་དེ་ལྷའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་སེམས་
Chinese
不如此则不会以多种方式使用。如果它们实际上不以多种方式使用，那么实际上，以完全无事物存在的方式，实际上所有法都将被理解为与完全不生之自性相同。天子问道：以何种方式，具有烦恼的菩萨摩诃萨有菩提，而没有烦恼的则没有？有这样的方式吗？文殊师利答道：天子，有。为什么呢？天子，所有法在世俗中生起，也并非不生起。菩萨摩诃萨的菩提也在世俗中生起。为什么呢？天子，实际上，所有法都没有烦恼，不生不灭。如果任何法实际上不生不灭，那么实际上没有任何人能现证菩提。不会现证菩提。不会现证菩提。为什么呢？天子，实际上，所有法都是完全不生的。天子，以这样的方式，具有烦恼的菩萨摩诃萨会生起菩提，而没有烦恼的则不会。天子问道：文殊师利，以何种方式，菩萨摩诃萨
English
If not, it will not be used in various ways. If they are not actually used in various ways, then in reality, in the manner of going into complete non-existence, in reality, all dharmas will be understood as being equal to the characteristic of being completely unborn. The son of the gods said: By what means does a Bodhisattva-Mahasattva who possesses afflictions have enlightenment, but not one who is without afflictions? Is there such a means? Manjushri said: Son of the gods, there is. Why is that? Son of the gods, all dharmas arise in conventional truth, and also do not arise. The enlightenment of Bodhisattva-Mahasattvas also arises in conventional truth. Why is that? Son of the gods, in reality, all dharmas are without afflictions, and do not arise or cease. If any dharma does not arise or cease in reality, then in reality, no one attains complete perfect enlightenment. One will not attain complete perfect enlightenment. One will not attain complete perfect enlightenment. Why is that? Son of the gods, in reality, all dharmas are completely unborn. Son of the gods, by such means, a Bodhisattva-Mahasattva who possesses afflictions attains enlightenment, but not one who is without afflictions. The son of the gods said: Manjushri, by what means does a Bodhisattva-Mahasattva
Tibetan
ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ལ་ལྟའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་གང་བཟོད་པ་བོར་ལ་བཟོད་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་གྲངས་ཡོད་དམ། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ་ཡོད་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་ལ་ལ་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རྫས་དང་དངོས་པོ་དང་། ངོ་བོར་མི་བཟོད་པ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་མ་སྨྲས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བླ་ན་མེད་པའི་བཟོད་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ཏེ། ལྷའི་བུ་དེ་ནི་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་བཟོད་པ་དམ་པའོ། །ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ལེ་ལོ་ཅན་བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བའི་རྣམ་གྲངས་ཡོད་དམ། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ་ཡོད་དེ། ལྷའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ལེ་ལོ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ནི་བླའི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་། མུ་སྟེགས་ཅན་དམིགས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བརྗེད་ངས་པ་གང་མཉམ་པར་གཞག་པར་འགྱུར་བའི་རྣམ་གྲངས་ཡོད་དམ། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ་ཡོད་དེ། ལྷའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་ལ་ལ་རྨི་ལམ་དུ་ཡང་དོན་དམ་པར་རྫས་དང་། ངོ་བོ་དང་། དངོས་པོའི་སེམས་མི་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཤིན་ཏུ་ མཉམ་པར་གཞག་པར་འགྱུར་རོ། །ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་ཤེས་རབ་མེད་པ། ཤེས་རབ་ཆེན་པོར་འགྱུར་བའི་རྣམ་གྲངས་ཡོད་དམ། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ་ཡོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལྷའི་བུ་དོན་དམ་པར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་དཔྱད་དེ། བཙལ་ན་ཤིན་ཏུ་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་ཏེ། ཤེས་རབ་དེ་ཡང་དོན་དམ་པར་ན་ཤིན་ཏུ་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པས་ན། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཤེས་རབ་ཅན་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཤེས་རབ་དེ་ཡང་དོན་དམ་པར་ན་ཤིན་ཏུ་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྷའི་བུ་རྣམ་གྲངས་དེས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་མེད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །ཤེས་རབ་བྱེ་བྲག་ཏུ་འཕགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཤེས་རབ་དམ་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཤེས་རབ་གྱ་
Chinese
为了使一切有情成熟，对于有情不作损害的戒律，从世俗谛来说，就是菩萨摩诃萨的戒律波罗蜜多。天子说：文殊，菩萨摩诃萨舍弃什么能成为有忍辱者？文殊说：天子，有的，菩萨摩诃萨对于一切法，胜义中不忍受实有、事物和自性，这就是以不说的方式，具有无上的忍辱。天子，这就是以无所缘的方式，成为菩萨摩诃萨的殊胜忍辱。天子说：文殊，菩萨摩诃萨懈怠者，有什么成为具有精进的相？文殊说：天子，有的。天子，菩萨摩诃萨成为懈怠者，不是以低劣的声闻、独觉和外道所缘的精进而成为具有精进。天子说：文殊，菩萨摩诃萨忘失者，有什么成为等持的相？文殊说：天子，有的。天子，菩萨摩诃萨对于任何在梦中也不生起胜义中实有、自性和事物之心，这就是以无所缘的方式，成为极其等持。天子说：文殊，菩萨摩诃萨没有智慧者，有什么成为大智慧的相？文殊说：天子，有的。为什么呢？天子，胜义中以智慧观察一切法，寻找时，完全不可得且无所缘，智慧在胜义中也是完全不可得且无所缘，所以在世俗谛中称为有智慧者，智慧在胜义中也是完全不生。天子，以这样的相，菩萨摩诃萨没有智慧者，就称为具有大智慧者，称为智慧殊胜者，称为具有殊胜智慧者，称为智慧广大者。
English
In order to fully ripen all sentient beings, the discipline of not harming sentient beings is, from the perspective of conventional truth, the perfection of discipline of a Bodhisattva Mahasattva. The son of the gods said: Manjushri, by abandoning what does a Bodhisattva Mahasattva become one who possesses patience? Manjushri said: Son of the gods, there is. Son of the gods, a Bodhisattva Mahasattva who, in ultimate truth, does not tolerate substance, things, and self-nature in all dharmas, becomes endowed with unsurpassed patience through the manner of not speaking. Son of the gods, that is the supreme patience of a Bodhisattva Mahasattva through the manner of non-objectification. The son of the gods said: Manjushri, what is the aspect by which a lazy Bodhisattva Mahasattva becomes endowed with diligence? Manjushri said: Son of the gods, there is. Son of the gods, a Bodhisattva Mahasattva who has become lazy is not endowed with diligence by the diligence aimed at by inferior Shravakas, Pratyekabuddhas, and heretics. The son of the gods said: Manjushri, what is the aspect by which a forgetful Bodhisattva Mahasattva becomes one who is in equipoise? Manjushri said: Son of the gods, there is. Son of the gods, a Bodhisattva Mahasattva who does not generate a mind of substance, self-nature, and things in ultimate truth even in dreams, becomes extremely equipoised through the manner of non-objectification. The son of the gods said: Manjushri, what is the aspect by which a Bodhisattva Mahasattva who lacks wisdom becomes one of great wisdom? Manjushri said: Son of the gods, there is. Why is that? Son of the gods, in ultimate truth, all dharmas are analyzed by wisdom, and when searched for, they are completely unattainable and non-objective. Since wisdom is also completely unattainable and non-objective in ultimate truth, it is called wise in conventional truth, but wisdom is also completely unborn in ultimate truth. Son of the gods, by that aspect, a Bodhisattva Mahasattva who lacks wisdom is called one who possesses great wisdom, called one who is particularly excellent in wisdom, called one who possesses supreme wisdom, called one who has vast wisdom.