Tibetan
སྙེད་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་སོ། །མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱའོ། །མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ལྷ་མོས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་ཡི་གེ་བགྲང་བའི་བརྡའི་ཚིག་བླ་དགས་ཏེ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་འདས་པའམ་མ་འོངས་པའམ། ད་ལྟར་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ནི་དུས་གསུམ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའོ། །གནས་བརྟན་གྱིས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་བམ། སྨྲས་པ། ཐོབ་པ་མེད་པའི་རྒྱུས་ཐོབ་བོ། །སྨྲས་པ། དེ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་མེད་པའི་རྒྱུས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་བོ། །དེ་ནས་ལིད་ཙ་བི་དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གནས་བརྟན་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལྷ་མོ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་ཕྲག་དགུ་བཅུ་རྩ་གཉིས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ཏེ། མངོན་པར་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་རྣམ་པར་རྩེ་བ། སྨོན་ ལམ་ལས་ཡང་དག་པར་བྱུང་བ། བཟོད་པ་ཐོབ་པ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་གནས་སོ། །ལྷ་མོའི་ལེའུ་སྟེ་དྲུག་པའོ།། །།དེ་ནས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པས་ལིད་ཙ་བི་དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་འགྲོ་བར་སོང་བ་ཡིན། སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པར་འགྲོ་བ་དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་འགྲོ་བར་སོང་བ་ཡིན་ནོ། །སྨྲས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པར་འགྲོ་བ་གང་། སྨྲས་པ། གང་གི་ཚེ་མཚམས་མེད་པ་ལྔའི་འགྲོ་བར་འགྲོ་ཡང་གནོད་སེམས་དང་། རྣམ་པར་འཚེ་བ་དང་། རབ་ཏུ་སྡང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་འགྲོ་བར་འགྲོ་ཡང་ཉོན་མོངས་པའི་རྡུལ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཡིན། དུད་འགྲོའི་འགྲོ་བར་འགྲོ་ཡང་གླེན་པའི་མུན་པ་མུན་གནག་དང་བྲལ་བ་ཡིན། ལྷ་མ་ཡིན་དུ་འགྲོ་བར་འགྲོ་ཡང་ང་རྒྱལ་དང་། རྒྱགས་པ་དང་། དྲེགས་པ་མེད་པ་ཡིན། གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་དུ་འགྲོ་བར་འགྲོ་ཡང་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་བླངས་པ་ཡིན། མི་གཡོ་བ་དང་གཟུགས་མེད་པའི་འགྲོ་བར་འགྲོ་ཡང་དེའི་འགྲོ་བ་ལ་ཡང་དག་པར་འཇུག་
Chinese
如是诸如来现证菩提。现证正等菩提。现证正等菩提，如是说。天女说：尊者舍利子，过去、未来、现在诸佛之名，乃是计数之方便语。诸佛非过去、非未来、非现在，菩提已真实超越三时。尊者已得阿罗汉果耶？答：以未得之因故得之。曰：如是，以未现证菩提之因故现证菩提。其后，离垢称居士对具寿舍利弗如是说：尊者舍利子，此天女已供养九十二俱胝那由他百千佛，于神通智中游戏，从愿力中真实生起，已得堪忍，已真实趣入不退转地，为令众生圆熟故，依愿力之自在而安住。天女品第六竟。 其后，童子文殊师利对离垢称居士如是说：族子，云何菩萨行于诸佛之法？答：文殊师利，于菩萨不行之行时，菩萨即行于诸佛之法。曰：菩萨不行之行云何？答：于何时，行于五无间罪之行，然不生嗔恚、恼害、极度憎恨之心。行于有情地狱之行，然远离一切烦恼之垢。行于旁生之行，然远离愚痴之黑暗。行于非天之行，然无我慢、骄慢、傲慢。行于阎魔世界之行，然已摄取一切福德与智慧之聚。行于无动与无色之行，然亦真实趣入彼行。
English
Thus, the Tathagatas attain perfect enlightenment. They attain perfect and complete enlightenment. They will attain perfect and complete enlightenment, so it is said. The goddess said: Venerable Shariputra, the term 'Buddhas of the past, future, and present' is merely a conventional expression for counting. The Buddhas are not past, future, or present, for enlightenment has truly transcended the three times. Has the venerable one attained Arhatship? He replied: Through the cause of non-attainment, it is attained. He said: Likewise, through the cause of not having perfectly awakened, one perfectly awakens. Then, the Licchavi Vimalakirti said to the venerable Shariputra: Venerable Shariputra, this goddess has paid homage to ninety-two billion nayutas of hundreds of thousands of Buddhas, plays in the wisdom of superknowledge, has truly arisen from aspiration, has obtained forbearance, and has truly entered the irreversible stage. For the sake of fully ripening sentient beings, she abides as she wishes by the power of her aspiration. The Sixth Chapter, The Goddess, is complete. Then, the youth Manjushri said to the Licchavi Vimalakirti: Son of good family, how does a Bodhisattva go to the Dharmas of the Buddhas? He said: Manjushri, when a Bodhisattva goes to the non-going, then the Bodhisattva goes to the Dharmas of the Buddhas. He said: What is the non-going to which a Bodhisattva goes? He said: When one goes to the going of the five heinous crimes, yet does not become angry, harmful, or extremely hateful. One goes to the going of sentient beings in hell, yet is separated from all the dust of afflictions. One goes to the going of animals, yet is separated from the darkness of ignorance. One goes to the going of Asuras, yet is without pride, arrogance, and conceit. One goes to the world of Yama, yet has taken all the accumulations of merit and wisdom. One goes to the going of the Immovable and the Formless, yet also truly enters into that going.