Tibetan
་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ལ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ནང་དང་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལ་ནང་དང་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་མེད་པ་དེ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། མཉམ་པ་ཉིད་ལས་མི་གཡོ་བ། རབ་ཏུ་མི་གཡོ་བ། རྣམ་པར་མི་གཡོ་བའོ། །མཉམ་པ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། བདག་མཉམ་པ་ཉིད་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། བདག་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉི་གའང་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གཉི་ག་ཅིས་སྟོང་ཞེ་ན། མིང་དུ་བརྗོད་པ་དེ་གཉིས་སྟོང་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པའོ། །དེ་ལྟར་མཉམ་པ་ཉིད་མཐོང་བ་དེས་ནད་ཉིད་གཞན་མ་ཡིན། སྟོང་པ་ཉིད་གཞན་དུ་མི་བྱེད་དེ། ནད་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཚོར་བ་དེ་ནི་ཚོར་བ་མེད་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེས་ཚོར་བ་འགོག་པ་ཡང་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ་ཚོར་བ་གཉི་ག་དོར་མོད་ཀྱི་ངན་འགྲོར་སྐྱེས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མི་སྐྱེད་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་འདི་དག་ལ་ཚུལ་བཞིན་ངེས་པར་སེམས་པས་ནད་སེལ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བྱའོ། །འདི་དག་ལ་ཆོས་གང་ཡང་ཉེ་བར་སྦྱར་བར་ཡང་མི་བྱ། བསལ་བར་ཡང་མི་བྱ་སྟེ། དེ་གཞི་གང་ལས་ནད་བྱུང་བ་དེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་ཆོས་བཤད་པར་བྱའོ། །གཞི་དེ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ལྷག་པར་དམིགས་པ་ནི་གཞིའོ། །ལྷག་པར་དམིགས་པའི་གཞི་ལ་ཇི་ཙམ་དུ་དམིགས་པ་དེ་ཙམ་དུ་ནད་ཀྱི་གཞིའོ། །ཅི་ལ་ལྷག་པར་དམིགས་ཤེ་ན། ཁམས་གསུམ་ལ་ལྷག་པར་དམིགས་སོ། །ལྷག་པར་དམིགས་པའི་གཞི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། དམིགས་པ་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པའོ། །གང་མི་དམིགས་པ་དེ་ནི་ལྷག་པར་མི་དམིགས་པའོ། །ཅི་མི་དམིགས་ཤེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ལྟ་བ་དང་། ལྟ་བ་གཉིས་སུ་མི་དམིགས་ཏེ། དེས་ན་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །འཇམ་དཔལ་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ན་བས་རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་དང་། སྐྱེ་བ་སྤང་བའི་ཕྱིར་བདག་གི་སེམས་ལ་ངེས་པར་བསམ་པར་བྱའོ། །འཇམ་དཔལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ནད་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ན། འབད་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་བྱ་ན་ཕྱིར་རྒོལ་བ་བཅོམ་པས་དཔའ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཞིན་དུ་རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བར་བྱེད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་
Chinese
和远离的。那么，什么是和二者远离呢？就像这样，没有在内部和外部都普遍行持的。那么，什么是没有在内部和外部都普遍行持的呢？就像这样，不从平等性中动摇，完全不动摇，彻底不动摇。什么是平等性呢？从我平等性到涅槃平等性之间。那为什么呢？就像这样，我和涅槃二者都是空性的缘故。那二者因何是空性的呢？名为言说的二者是空性的，那些也都是未完全成立的。那样见到平等性，那疾病本身不是其他的，空性本身不作为其他的，疾病本身就是空性。那个感受应当认知为没有感受，因此感受的止息也不应当显现。在圆满的佛法中，虽然舍弃了二种感受，但也不是不对生于恶趣的一切众生生起大悲心。应当像这样如理如实地思维众生，从而使疾病得以消除。对于这些，什么法也不应当靠近施加，也不应当去除，为了完全了知从什么根源产生疾病，应当为他们宣说佛法。那个根源是什么呢？就像这样，特别执著是根源。在特别执著的根源上，执著多少，疾病的根源就有多少。执著于什么呢？执著于三界。完全了知特别执著的根源是什么呢？就像这样，没有执著并且不执著。什么是不执著呢？那是不特别执著。不执著什么呢？就像这样，不执著于视我为有，视他为有，以及视为二者有，因此称为不执著。文殊，菩萨以这样的方式，为了舍弃因生病而产生的衰老，生病，死亡和出生，应当在自心中如实思维。文殊，菩萨们的疾病就是这样，如果不是这样，那么努力就会变得没有意义。就像这样，譬如战胜外敌被称为勇士一样，平息衰老，生病和死亡的痛苦，因此称为菩萨。
English
And separation. So, what is separation from the two? Like this, there is no universal practice in the inner and outer. So, what is it that there is no universal practice in the inner and outer? Like this, it does not move from equality, does not move completely, and does not move thoroughly. What is equality? From the equality of self to the equality of nirvana. Why is that? Like this, both self and nirvana are empty. Why are the two empty? The two named are empty, and those are not completely established. Thus, seeing equality, that disease itself is not other, emptiness itself is not made other, disease itself is emptiness. That feeling should be recognized as without feeling, so the cessation of feeling should not be manifested. In the complete Buddhadharma, although both feelings are abandoned, it is not that great compassion is not generated for all sentient beings born in evil destinies. One should think of sentient beings in this way, according to the truth, so that diseases can be eliminated. For these, no Dharma should be closely applied, nor should it be removed, in order to fully know from what root the disease arises, Dharma should be taught to them. What is that root? Like this, special attachment is the root. On the root of special attachment, how much attachment there is, that much is the root of disease. What is attached to? Attached to the three realms. What is the complete knowledge of the root of special attachment? Like this, there is no attachment and no non-attachment. What is non-attachment? That is non-special attachment. What is not attached to? Like this, not attaching to seeing oneself as existent, seeing others as existent, and seeing both as existent, therefore it is called non-attachment. Manjushri, in this way, Bodhisattvas, in order to abandon aging, sickness, death, and birth caused by illness, should truly contemplate in their own minds. Manjushri, the diseases of Bodhisattvas are like this, if it is not like this, then the effort will become meaningless. Like this, just as defeating external enemies is called a hero, pacifying the suffering of aging, sickness, and death is called a Bodhisattva.
Tibetan
བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ན་བ་དེས་འདི་སྙམ་དུ་ཇི་ལྟར་བདག་གི་ནད་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཞིང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནད་ཀྱང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཞིང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་དེ་ལྟར་རྟོག་པ་ན་ཕན་ཡོན་དུ་ལྟ་བར་མི་ལྟུང་ཞིང་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་སྟེ། བློ་བུར་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་མངོན་པར་བརྩོན་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྐྱེ་བ་ནི་མ་གཏོགས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཕན་ཡོན་དུ་ལྟ་བར་ལྟུང་བའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ནི་སྐྱེ་བ་རྣམས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྐྱོ་བར་འགྱུར་རོ། །ཕན་ཡོན་དུ་ལྟ་བའི་ཀུན་ནས་ལྡང་བ་དང་བྲལ་བའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྐྱེ་བ་རྣམས་སུ་སྐྱོ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ལྟ་བ་ཀུན་ནས་ལྡང་བ་ཀུན་ཏུ་ལྡང་ཞིང་མི་སྐྱེ་སྟེ། དེ་སེམས་ཀུན་ནས་ལྡང་བ་མེད་པར་སྐྱེ་བས་དེ་གྲོལ་བཞིན་དུ་སྐྱེ། དེ་གྲོལ་བཞིན་དུ་འབྱུང་ངོ་། །གྲོལ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་ཞིང་གྲོལ་བཞིན་དུ་འབྱུང་བས་སེམས་ཅན་བཅིངས་པ་རྣམས་བཅིངས་པ་ལས་གྲོལ་བའི་ཆོས་སྟོན་པར་ནུས་ཤིང་མཐུ་ཡོད་དོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་ཉིད་བཅིངས་པས་ཕ་རོལ་བཅིངས་པ་ལས་འགྲོལ་བ་དེ་ནི་གནས་མེད་དེ། བདག་གྲོལ་བས་ཕ་རོལ་བཅིངས་པ་ལས་འགྲོལ་བ་དེ་ནི་གནས་ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གྲོལ་བར་བྱའི། བཅིངས་པར་ནི་མི་བྱའོ། །དེ་ལ་བཅིངས་པ་གང་། གྲོལ་བ་གང་ཞེ་ན། ཐབས་མེད་པར་སྲིད་པའི་གྲོལ་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བཅིངས་པའོ། །ཐབས་ཀྱིས་སྲིད་པའི་འགྲོ་བར་འཇུག་པ་ནི་གྲོལ་བའོ། །ཐབས་མེད་ པས་བསམ་གཏན་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རོ་མྱང་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བཅིངས་པའོ། །ཐབས་ཀྱིས་བསམ་གཏན་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རོ་མྱང་བ་ནི་གྲོལ་བའོ། །ཐབས་ཀྱིས་མ་ཟིན་པའི་ཤེས་རབ་ནི་བཅིངས་པའོ། །ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་ཤེས་རབ་ནི་གྲོལ་བའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་མ་ཟིན་པའི་ཐབས་ནི་བཅིངས་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པའི་ཐབས་ནི་གྲོལ་བའོ། །དེ་ལ་ཐབས་ཀྱིས་མ་ཟིན་པའི་ཤེས་རབ་བཅིངས་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པ་ལ་ངེས་པར་སེམས་ཤིང་། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་རྒྱན་དང་། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བ་ལ་ངེས་པར་མི་སེམས་པ་ནི་ཐབས་ཀྱིས་མ་ཟི
Chinese
应作是念。若菩萨患，当如是观，谓我此病非真非有，一切众生病亦如是，非真非有。如是观时，不堕利益，于诸众生起大悲心，除为断除卒暴烦恼，为诸众生起大精进大悲心。何以故？堕利益大悲心，令菩萨于诸生中生疲厌故。不堕利益起大悲心，菩萨于诸生中终不疲厌。观起遍起而不生，彼心无遍起而生，是故彼解脱而生，彼解脱而起。解脱而生，解脱而起，是故能有力能为众生说解脱法，令诸缚者得解脱。譬如世尊说，自身缚而能解脱他缚，无有是处。自身解脱而能解脱他缚，斯有是处。是故菩萨当求解脱，勿为缚也。何谓为缚？何谓解脱？无方便摄受有世间解脱，是菩萨缚。以方便入世间行，是名解脱。无方便故，耽著禅定、三摩地、等至味，是菩萨缚。以方便故，味禅定、三摩地，是名解脱。无方便所摄智慧是缚。方便所摄智慧是解脱。智慧所不摄方便是缚。智慧所摄方便是解脱。何谓无方便所摄智慧是缚？谓于空、无相、无愿，决定思惟，于相好、佛土庄严、成熟众生，不决定思惟，是无方便所
English
One should think thus: 'If a Bodhisattva is ill, he should contemplate as follows: Just as my illness is neither true nor existent, so too the illness of all sentient beings is neither true nor existent.' When contemplating in this way, one does not fall into the view of benefit, and great compassion arises for all sentient beings. Except for the great compassionate mind that arises for sentient beings, striving diligently to abandon sudden afflictions. Why is that? Because great compassion that falls into the view of benefit causes the Bodhisattva to become weary in all births. Great compassion that arises without falling into the view of benefit does not cause the Bodhisattva to become weary in all births. The arising of views arises pervasively and does not arise; because it arises without pervasive mental activity, it is born in liberation; it arises in liberation. Because it is born in liberation and arises in liberation, it is able and has the power to teach the Dharma of liberation to beings who are bound, so that they may be liberated from their bonds. For example, the Blessed One said, 'It is impossible for someone who is bound himself to liberate others from their bonds. It is possible for someone who is liberated himself to liberate others from their bonds.' Therefore, a Bodhisattva should seek liberation and not be bound. What is being bound? What is liberation? To fully grasp liberation from existence without skillful means is the binding of a Bodhisattva. To enter into the realms of existence with skillful means is liberation. Without skillful means, savoring the taste of meditative absorption, samadhi, and attainments is the binding of a Bodhisattva. With skillful means, savoring the taste of meditative absorption and samadhi is liberation. Wisdom not grasped by skillful means is binding. Wisdom grasped by skillful means is liberation. Skillful means not grasped by wisdom is binding. Skillful means grasped by wisdom is liberation. What is wisdom not grasped by skillful means that is binding? It is like this: to definitely contemplate emptiness, signlessness, and wishlessness, and not definitely contemplate the excellent marks and signs, the adornments of the Buddha-fields, and the maturation of sentient beings, this is without skillful means.