Tibetan
འི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་དང་། བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། བྱམས་པ་སྐྱེད་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་དང་། དགའ་བ་ལ་གཞོག་པ་དང་། བཏང་སྙོམས་སྒོམ་པ་དང་། བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་། བསམ་གཏན་གཉིས་པ་དང་། བསམ་གཏན་གསུམ་པ་དང་། བསམ་གཏན་བཞི་པ་དང་། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དང་། རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དང་། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དང་། འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་དང་། འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པ་མཐར་གྱིས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་པོ་འདི་དག་ནི་ཞི་གནས་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ལྟར་ཞི་གནས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་ཚད་མེད་པ་སྟེ། ཞི་གནས་ཀྱི་ཚོགས་དེ་དག་ལ་གང་བརྩོན་པ་འདི་ནི་ཞི་གནས་མི་ཟད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ལྷག་མཐོང་མི་ཟད་པ་གང་ཞེ་ན། གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་དང་འཐུན་པ་སྒོམ་པའི་ལམ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ལ་གཡོ་བ་མེད་པར་ཤེས་པ་དང་། བདག་མེད་པ་དང་། སེམས་ཅན་མེད་པ་དང་། སྲོག་མེད་པ་དང་། གསོ་བ་མེད་པ་དང་། གང་ཟག་མེད་པར་ཤེས་པ་དང་། ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་སྒྱུ་མར་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་དང་། ཁམས་རྣམས་ལ་སྦྲུལ་གདུག་པ་ལྟ་བུར་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་དང་། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་གྲོང་སྟོང་པ་ལྟ་བུར་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་དང་། བདེན་པ་རྣམས་ལ་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པར་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་དང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དང་མི་འགལ་བར་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་དང་། ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་དང་། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཆུད་མི་ཟ་བར་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་དང་། འབྲས་བུ་འཐོབ་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་ལ་ངེས་པར་ མཐོང་བའི་ཤེས་པ་དང་། ཡང་དག་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་ཞེས་བྱ་སྟེ། ལྷག་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཡང་དག་པར་མཐོང་བའོ། །ཆོས་རྣམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་བའོ། །ཆོས་རྣམས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མཐོང་བའོ། །ཆོས་རྣམས་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བའོ། །ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པར་མཐོང་བའོ། །ཆོས་རྣམས་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་མ་སྐྱེས་པ་དང་། མ་བྱུང་བ་དང་། དངོས་པོ་མེད་པ་དང་། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དང་། རྣམ་པར་དག་པ་དང་། དབེན་པར་མཐོང་བའོ། །ཆོས་རྣམས་གཡོ་བ་མེད་པ་དང་། བྱེད་པ་མེད་པ་དང་། བདག་པོ་མེད་པ་དང་། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་དང་། དབྱེར་མེད་ཅིང་རོ་གཅིག་པ་དང་། ནམ་མཁའི་
Chinese
生起菩提心，以及内心对如实安住感到欢喜，以及意念禅定的支分，以及生起慈爱，以及现前修习悲悯，以及专注于喜乐，以及修习舍，以及初禅，以及二禅，以及三禅，以及四禅，以及虚空无边处，以及识无边处，以及无所有处，以及非想非非想处，以及灭尽想和感受次第入定这九者，被称为寂止。如此寂止的集合是无量的，对于那些寂止的集合努力修行，这被称为无尽的寂止。那么，菩萨们的无尽胜观是什么呢？即是与智慧部分相应的修道之路，即是了知诸法不动摇，了知无我，了知无有情，了知无命，了知无滋养，了知无人，以及了知诸蕴如幻，以及了知诸界如毒蛇，以及了知诸处如空聚落，以及了知诸谛极为通达，以及了知缘起不相违背，以及了知远离一切见解，以及了知因和果以及异熟不会浪费，以及了知获得果实必定要现前，以及了知进入真实性，这被称为胜观，胜观即是如实地见诸法，如实地见诸法，如是地见诸法，见诸法为非异体性，见诸法为空性、无相、无愿，见诸法不显现造作，同样地，见诸法为不生、不来、无事物、如是、清净、寂静，见诸法不动摇、无作者、无主宰、无执持、无分别且一味，以及虚空。
English
Generating the mind of enlightenment, and inwardly rejoicing in truly abiding, and contemplating the limbs of meditation, and generating love, and manifestly cultivating compassion, and focusing on joy, and meditating on equanimity, and the first dhyana, and the second dhyana, and the third dhyana, and the fourth dhyana, and the sphere of infinite space, and the sphere of infinite consciousness, and the sphere of nothingness, and the sphere of neither perception nor non-perception, and the nine successive attainments of cessation of perception and feeling, these are called tranquility. Thus, the collection of tranquility is immeasurable, and striving for those collections of tranquility is called inexhaustible tranquility. What, then, is the inexhaustible insight of the Bodhisattvas? It is the path of cultivation that accords with the aspect of wisdom, that is, knowing that all phenomena are unwavering, knowing that there is no self, knowing that there is no sentient being, knowing that there is no life, knowing that there is no nourishment, knowing that there is no person, and knowing that the aggregates are seen as illusions, and knowing that the elements are seen as poisonous snakes, and knowing that the sense bases are seen as empty villages, and knowing that the truths are seen as thoroughly understood, and knowing that dependent origination is seen as not contradictory, and knowing that all views are seen as separate, and knowing that causes and effects and ripening are seen as not wasted, and knowing that the attainment of fruit must be directly realized, and knowing that entering into reality is seen, this is called insight, and insight is seeing all phenomena truly. Seeing all phenomena as they are. Seeing all phenomena as suchness. Seeing all phenomena as non-otherness. Seeing all phenomena as emptiness, signlessness, and wishlessness. Seeing all phenomena as not manifestly fabricated, and likewise, seeing them as unborn, unarisen, non-existent, as they are, pure, and solitary. Seeing all phenomena as unwavering, without an agent, without a master, without grasping, undifferentiated and of one taste, and like space.
Tibetan
ངོ་བོ་ཉིད་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མཐོང་བའོ། །ལྷག་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པའི་རྣམ་པར་ཡང་མི་མཐོང་། མེད་པའི་རྣམ་པར་ཡང་མི་མཐོང་། སྐྱེ་བ་དང་། འཇིག་པ་དང་། གནས་པའི་རྣམ་པར་ཡང་མི་མཐོང་། དམིགས་པ་དང་མཚན་མའི་རྣམ་པར་ཡང་མི་མཐོང་བ་སྟེ། དེ་མཐོང་མོད་ཀྱི་ཅི་ཡང་མི་མཐོང་ངོ་། །གང་གི་ཚེ་མཐོང་བ་མེད་པ་དེའི་ཚེ་མཐོང་སྟེ། ལྷག་མཐོང་གིས་ཀྱང་མཐོང་བ་ཡང་མ་ཡིན། མ་མཐོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་པར་མཐོང་ངོ་། །གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟར་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་ཡང་དག་པ་ཉིད་མཐོང་ངོ་། །ཡང་དག་པ་ཉིད་མཐོང་བས་ལྷག་མཐོང་ལ་མཁས་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྷག་མཐོང་གིས་དེ་ལྟར་མཐོང་ཡང་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པར་ཡང་མི་ལྟུང་ཞིང་དགེ་བའི་རྩ་བ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ལས་ཀྱང་མི་ལྡང་སྟེ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ལྷག་མཐོང་མི་ཟད་པ་ཞེས་བྱའོ། །བཙུན་པ་ཤཱ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ། དེ་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་མི་ཟད་པའོ། །བཙུན་པ་ཤཱ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ། གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་གཟུངས་དང་སྤོབས་པ་མི་ཟད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་གཟུངས་མི་ཟད་པ་གང་ཞེ་ན། གཟུངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་སྔོན་དགེ་བའི་རྩ་བའི་ཚོགས་བསགས་པ། དྲན་པས་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་འཛིན་པ་དང་། ཀུན་འཛིན་པ་དང་། མི་བརྗེད་པ་དང་། དྲན་པས་ཡང་ དག་པར་འཛིན་པ་སྟེ། འདི་ནི་གཟུངས་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་གཟུངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གིས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཀུན་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་། ཉན་ཐོས་ཐམས་ཅད་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྨྲས་པ་ཀུན་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཐམས་ཅད་མ་ལུས་པར་ཀུན་ཏུ་འཛིན་པ་སྟེ། འདི་ནི་གཟུངས་ཞེས་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་བསྐལ་པ་གཞན་དུ་བརྗེས་པར་གྱུར་ཏམ། ཚེ་གཞན་དུ་བརྗེས་པར་གྱུར་པ་དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེའི་གཟུངས་ཀྱི་དྲན་པའི་ཤེས་པ་དེ་ཆུད་ཟ་བར་མི་འགྱུར། བརྗེད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་འཕགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་གིས་ལག་མཐིལ་ན་སྐྱུ་རུ་རའི་འབྲུ་འདུག་པ་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་འདི་ནི་གཟུངས་མི་ཟད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་སྤོབས་པ་མི་ཟད་པ་གང་ཞེ་ན། སྤོབས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་འདི་ཐོགས་པ་མེད་པའི་སྤོབས་པ་དང་། རྒྱུན་ཆད་པ་མེད་པའི་སྤོབས་པ་དང་། མི་འཕྲོགས་པའི་སྤོབས་པ་དང་། མ་རྨོངས་པའི་སྤོབས་པ་དང
Chinese
本体和自性，视其为寂灭。观（梵文，Vipaśyanā，梵文罗马拟音，Vipaśyanā，胜观）名为既不视其为有之相，也不视其为无之相，不视其为生、灭、住之相，也不视其为所缘和相之相，虽见却什么也不见。何时不见，彼时则见，观亦非见，亦非不见而见。何时如是见，彼时则见真实。见真实故，将获得观之精通。菩萨如是观，虽如是见，亦不执著，亦不堕落，亦不厌倦于执著善根。此乃菩萨之不尽观。尊者舍利弗之子，此等乃菩萨之止和不尽观。尊者舍利弗之子，另有菩萨之不尽陀罗尼和无畏。何为不尽陀罗尼？陀罗尼名为，往昔积累善根之聚，以忆念持八万四千法蕴，总持，不忘失，以忆念如实持，此乃陀罗尼。又，陀罗尼名为，总持诸佛所说，总持一切菩萨、一切独觉、一切声闻、一切有情所说，总持一切善说无余，此乃陀罗尼。何时转世为他劫，或转世为他生，彼菩萨之陀罗尼忆念之识亦不耗损，亦不忘失，以圣慧之眼见一切法如掌中之庵摩罗果，此乃不尽陀罗尼。何为不尽无畏？无畏名为，此无碍无畏，无间断无畏，不可夺无畏，不愚痴无畏，和
English
The essence and nature, seeing it as nirvana. Vipaśyanā is named as neither seeing it as the aspect of existence, nor seeing it as the aspect of non-existence, not seeing it as the aspect of arising, ceasing, and abiding, nor seeing it as the aspect of object and sign, although seeing, yet seeing nothing. When one does not see, at that time one sees, and Vipaśyanā neither sees, nor does it see without seeing. When one sees in this way, at that time one sees reality. By seeing reality, one will attain proficiency in Vipaśyanā. Although the Bodhisattva sees in this way with Vipaśyanā, he neither clings to it nor falls into it, and he is not weary of clinging to the roots of virtue. This is called the inexhaustible Vipaśyanā of the Bodhisattvas. Venerable son of Śāradvatī, these are the inexhaustible Śamatha and Vipaśyanā of the Bodhisattvas. Venerable son of Śāradvatī, furthermore, the Bodhisattvas have inexhaustible Dhāraṇī and confidence. What is inexhaustible Dhāraṇī? Dhāraṇī is named as that which previously accumulated a collection of roots of virtue, holding eighty-four thousand aggregates of Dharma with mindfulness, holding all, not forgetting, and holding correctly with mindfulness, this is Dhāraṇī. Also, Dhāraṇī is named as that which holds all that is spoken by all the Buddhas, holds all that is spoken by all the Bodhisattvas, all the Pratyekabuddhas, all the Śrāvakas, and all sentient beings, and holds all well-spoken words without exception, this is Dhāraṇī. When one is reborn into another kalpa, or reborn into another life, the knowledge of mindfulness of that Bodhisattva's Dhāraṇī will not be exhausted, nor will it be forgotten, seeing all Dharmas with the eye of noble wisdom as if an Āmalaka fruit were in the palm of one's hand, this is called inexhaustible Dhāraṇī. What is inexhaustible confidence? Confidence is named as this unobstructed confidence, uninterrupted confidence, unseizable confidence, and undeluded confidence, and