Tibetan
ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་པས་ནང་ན་གནས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐབས་མི་འབྱེད་དོ། །དེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་པས། ཕྱི་རོལ་གྱི་རྗེས་སུ་སོང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མི་གནས་སོ། །དེ་ལུས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ལུས་ཀྱི་ལས་དང་ལྡན་པ་ཡིན། དེ་ལུས་ཀྱི་ལས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་ལྡན་པས། ལྷ་དང་མིའི་ནང་ན་མཚན་གྱིས་ལེགས་པར་བརྒྱན་པའི་ལུས་ཐོབ་སྟེ། དེའི་ལུས་མཚན་གྱིས་ལེགས་པར་བརྒྱན་པས། ལྷ་དང་མི་རྣམས་མངོན་དུ་འདོད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་ཏེ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོར་བ་རྣམས་ལ་ཚོར་བའི་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ནི། ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོར་བ་ལ་ཚོར་བའི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་ཤེ་ན། འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཚོར་བ་གང་ཅི་ཡང་རུང་སྟེ། དེ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་བའོ་སྙམ་ནས་དེས་ཚོར་བ་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྟོགས་པ་དང་། ཉེ་བར་ཞི་བས་རྟོགས་པས་བདེ་བའི་ཚོར་བ་ཡང་ཚོར་བར་བྱེད་དེ། དེ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་བག་ལ་ཉལ་ཡང་བག་ལ་ཉལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བས་རེག་ན་ཡང་ངན་སོང་དང་མི་ཁོམ་པར་སྐྱེས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྐྱེད་དེ། དེ་ཁོང་ཁྲོ་བའི་བག་ལ་ཉལ་ཡང་བག་ལ་ཉལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བས་རེག་སྟེ། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་ཡང་ཚོར་བར་བྱེད་དེ། དེ་མ་རིག་པའི་བག་ལ་ཉལ་ཡང་བག་ལ་ཉལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཚོར་བ་དང་ལྡན་པའི་དྲན་པས་ཚོར་བ་གང་ཅི་ཡང་རུང་སྟེ། བདེ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་བའམ། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཚོར་ན། ཚོར་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལས་འབྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་སྒོམ་མོ། །དེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚོར་བ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གོ་གྱོན་ཏེ། སེམས་ཅན་འདི་དག་ཚོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མི་ཤེས་ཏེ། དེ་དག་འབྱུང་བ་མི་ཤེས་པས་བདེ་བའི་ཚོར་བས་རེག་ན་ནི་རྗེས་སུ་ཆགས་པར་འགྱུར། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བས་རེག་ན་ནི་ཁོང་ཁྲོ་བར་འགྱུར། སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན
Chinese
由于观察并安住于此，因此不会产生内在烦恼的时机。他以外在的身体为对象，观察并安住于身体，因此不会与外在的烦恼相伴。由于他的身体不是烦恼之源，因此具有完全清净的身体之业。由于他具有完全清净的身体之业，因此在天人和人类之中，获得以相好庄严的身体，由于他的身体以相好庄严，因此天人和人类都渴望见到他。如此，菩萨观察并安住于身体，这就是菩萨对身体的观察，即身念住。 再者，菩萨对感受的观察，即受念住是：菩萨如何观察并安住于感受呢？在此，菩萨这样想：无论感受是什么，一切都是痛苦。因此，他以彻底的理解、智慧的理解、般若的理解和寂静的理解来感受快乐的感受，但他不会让贪欲的习气潜伏。即使被痛苦的感受触及，也会对所有生于恶趣和无暇之处的众生生起大悲心，但他也不会让嗔恨的习气潜伏。被非乐非苦的感受触及时，也会感受非乐非苦的感受，但他也不会让无明的习气潜伏。他以具有感受的忆念，无论感受是什么，是快乐的、痛苦的、或非乐非苦的，当感受到这些感受时，就修习从所有这些感受中产生的智慧之见。他为了完全了解所有众生的感受而披上盔甲，因为这些众生不了解感受的真实生起，由于他们不了解生起，当被快乐的感受触及时，就会产生贪恋；当被痛苦的感受触及时，就会产生嗔恨；既非痛苦。
English
Because he observes and abides in this, the occasion for internal afflictions does not arise. He takes the external body as the object, observes and abides in the body, therefore he does not dwell together with the afflictions that have gone after the external. Because his body is not the source of afflictions, he possesses the karma of a completely pure body. Because he possesses the karma of a completely pure body, he obtains a body adorned with marks and signs among gods and humans, and because his body is adorned with marks and signs, gods and humans desire to see him. Thus, the Bodhisattva observes and abides in the body, this is the Bodhisattva's observation of the body, which is called mindfulness of the body. Furthermore, the Bodhisattva's observation of feelings, which is mindfulness of feelings, is: How does the Bodhisattva observe and abide in feelings? Here, the Bodhisattva thinks thus: Whatever feeling there is, all of it is suffering. Therefore, he feels the pleasant feeling with thorough understanding, with wisdom understanding, with prajna understanding, and with peaceful understanding, but he does not allow the latent tendencies of desire to lie dormant. Even if touched by a painful feeling, he generates great compassion for all beings born in evil realms and places without leisure, but he does not allow the latent tendencies of anger to lie dormant. When touched by a feeling that is neither pleasant nor painful, he also feels the feeling that is neither pleasant nor painful, but he does not allow the latent tendencies of ignorance to lie dormant. With mindfulness that possesses feeling, whatever feeling there is, whether it is pleasant, painful, or neither pleasant nor painful, when these feelings are felt, he cultivates the vision of wisdom that arises from all those feelings. He puts on armor in order to fully understand the feelings of all beings, because these beings do not understand the true arising of feelings, and because they do not understand the arising, when touched by a pleasant feeling, they become attached; when touched by a painful feeling, they become angry; neither is painful.
Tibetan
་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བས་རེག་ན་ནི་རྨོངས་པར་འགྱུར་ཏེ། བདག་ནི་ཤེས་རབ་དང་། ཡེ་ཤེས་སུ་ལྡན་པའི་ཚོར་བས་ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་ཆད་པའི་ཐབས་མཁས་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཟིན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་ཚོགས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་དེ་དག་གི་ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་བསྟན་ཏོ་སྙམ་མོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཚོར་བ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། མ་རིག་པས་ རྟོགས་པའི་ཚོར་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དུ་འགྱུར། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་ཚོར་བ་ནི་བདེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་ཚོར་བ་ནི་བདེ་བར་འགྱུར་བ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལ་བདག་གམ། སེམས་ཅན་ནམ། སྲོག་གམ། སྐྱེ་བ་པོའམ། གསོ་བའམ། སྐྱེས་བུའམ། གང་ཟག་གམ། ཤེད་ལས་སྐྱེས་སམ། ཤེད་བུ་ཡང་རུང་། གང་གིས་ཀྱང་ཚོར་བར་འགྱུར་བ་མེད་ཀྱི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་ཚོར་བའོ། །ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ནི་ཚོར་བའོ། །ཉེ་བར་ལེན་པ་ནི་ཚོར་བའོ། །དམིགས་པ་ནི་ཚོར་བའོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་ཚོར་བའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཚོར་བའོ། །ལྟ་བ་དང་བག་ལ་ཉལ་བ་ནི་ཚོར་བའོ། །མིག་ཏུ་འདུ་ཤེས་པ་ནི་ཚོར་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣ་བ་དང་། སྣ་དང་། ལྕེ་དང་། ལུས་དང་། ཡིད་དུ་འདུ་ཤེས་པ་ནི་ཚོར་བའོ། །གཟུགས་སུ་འདུ་ཤེས་པ་ནི་ཚོར་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་དང་། དྲི་དང་། རོ་དང་། རེག་བྱ་དང་། ཆོས་སུ་འདུ་ཤེས་པ་ནི་ཚོར་བའོ། །གང་ཡང་མིག་དང་གཟུགས་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པའི་བདེ་བའང་རུང་། སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་རུང་། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཡང་རུང་སྟེ། འདི་ནི་ཚོར་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣ་བ་དང་སྒྲར་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་དང་། སྣ་དང་དྲིར་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་དང་། ལྕེ་དང་རོར་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་དང་། ལུས་དང་རེག་བྱར་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་དང་། གང་ཡང་ཡིད་དང་ཆོས་སུ་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་ཚོར་བ་བདེ་བ་ཡང་རུང་། སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་རུང་། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཡང་རུང་སྟེ་འདི་ནི་ཚོར་བ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་རྣམ་གྲངས་སུ་ན་ཚོར་བ་ནི་གཅིག་པུ་ཁོ་ན་སྟེ། གང་འདི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པའོ། །ཚོར་བ་གཉིས་ཏེ། གང་འདི་ནང་གི་དང་ཕྱིའོ། །ཚོར་བ་གསུམ་སྟེ། གང་འདི་འདས་པ་རྣམ་པར་རིག་པ་དང་། མ་འོངས་པ་རྣམ་པར་རིག་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བ་རྣམ་པར་རིག་པའོ། །ཚོར་བ་བཞི་སྟེ། གང་འདི་ཁམས་བཞི་རྣམ་པར་རིག་པའོ། །ཚོར་བ་ལྔ་སྟེ། གང་འདི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཡིད་ལ་
Chinese
如果被非快乐的感受所触及，就会变得愚痴。我认为，我以智慧和觉性的感受，以及断绝一切感受的善巧方便，以及以大悲心所摄持的善根之聚，为了遣除那些众生的一切感受而宣说了法。又为何称为感受呢？因为由无明所 领悟的感受会变成痛苦，由觉性所领悟的感受会变成快乐。那么，由觉性所领悟的感受会变成快乐是指什么呢？在此，无论是“我”，还是“有情”，还是“命”，还是“生者”，还是“养育者”，还是“士夫”，还是“补特伽罗”，还是“势力生”，或者“势力子”，无论由谁来感受都不会改变，但显现的执着就是感受。完全执取就是感受。亲近取就是感受。所缘就是感受。颠倒就是感受。分别就是感受。见和习气就是感受。在眼中产生意识就是感受。同样，在耳、鼻、舌、身、意中产生意识就是感受。在色中产生意识就是感受。同样，在声、香、味、触、法中产生意识就是感受。任何眼和色聚合，由触的因缘所生的快乐也好，痛苦也好，非快乐也非痛苦也好，这都称为感受。同样，耳和声聚合，由触的因缘，鼻和香聚合，由触的因缘，舌和味聚合，由触的因缘，身和触聚合，由触的因缘，任何意和法聚合，由触的因缘所生的感受，快乐也好，痛苦也好，非快乐也非痛苦也好，这都称为感受。另外，从分类上说，感受唯一，就是心的识。感受有两种，即内在的和外在的。感受有三种，即对过去进行识别，对未来进行识别，对现在发生的进行识别。感受有四种，即对四大进行识别。感受有五种，即对五蕴进行意念。
English
If touched by a feeling that is not happiness, one becomes ignorant. I think that I have taught the Dharma in order to dispel all the feelings of those sentient beings with the accumulation of roots of virtue sustained by skillful means of cutting off all feelings with feelings of wisdom and awareness, and with great compassion. Furthermore, why is it called feeling? Because feeling understood by ignorance becomes suffering, and feeling understood by awareness becomes happiness. So, what is the feeling understood by awareness that becomes happiness? Here, whether it is "I," or "sentient being," or "life," or "birth-giver," or "nourisher," or "man," or "person," or "born of power," or "son of power," no matter who feels it, it does not change, but manifest attachment is feeling. Complete grasping is feeling. Close taking is feeling. Object is feeling. Inversion is feeling. Discrimination is feeling. Views and latent tendencies are feeling. Consciousness arising in the eye is feeling. Similarly, consciousness arising in the ear, nose, tongue, body, and mind is feeling. Consciousness arising in form is feeling. Similarly, consciousness arising in sound, smell, taste, touch, and phenomena is feeling. Whatever happiness arises from the condition of contact when the eye and form come together, or suffering, or neither happiness nor suffering, this is called feeling. Similarly, when the ear and sound come together by the condition of contact, when the nose and smell come together by the condition of contact, when the tongue and taste come together by the condition of contact, when the body and touch come together by the condition of contact, whatever feeling arises from the condition of contact when the mind and phenomena come together, whether it is happiness, or suffering, or neither happiness nor suffering, this is called feeling. Furthermore, in terms of categories, feeling is only one, which is the consciousness of the mind. There are two feelings, which are internal and external. There are three feelings, which are distinguishing the past, distinguishing the future, and distinguishing the present. There are four feelings, which are distinguishing the four elements. There are five feelings, which are contemplating the five aggregates.