Tibetan
་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་ལ་བཏང་སྙོམས་པ་དང་། བདག་དང་གཞན་སྲུང་བའི་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་པ་དང་། དུས་དང་དུས་མ་ཡིན་པ་ལ་བཏང་སྙོམས་པའོ། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ལ་བཏང་སྙོམས་པ་གང་ཞེ་ན། བསྟི་སྟང་དུ་བྱས་པས་མཐོ་བར་མི་སེམས་པ་དང་། བསྟི་སྟང་དུ་མ་བྱས་པས་དམའ་བར་མི་སེམས་པ་དང་། རྙེད་པ་དག་ལ་རློམ་སེམས་མེད་པ་དང་། མ་རྙེད་པ་དག་ལ་ཡི་ཆད་པ་མེད་པ་དང་། སྙན་པ་དག་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་མེད་པ་དང་། མི་སྙན་པ་དག་ལ་ཞུམ་པ་མེད་པ་དང་། སྨད་པས་སྲོ་ཤི་བར་མི་འགྱུར་བ་དང་། བསྔགས་པ་ལ་ཆོས་ཉིད་རབ་ཏུ་གནས་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དག་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་སྟོབས་དང་། བདེ་བ་དག་ལ་མི་རྟག་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བར་རྟོག་པའི་སྟོབས་དང་། རྗེས་སུ་ཆགས་པ་འདོར་བ་དང་། ཁོང་ཁྲོ་བ་སྤོང་བས་མཛའ་བ་དང་། མི་མཛའ་བ་དག་ལ་སེམས་མཉམ་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་རྣམས་ལ་བློ་མཉམ་པ་དང་། ལེགས་པར་བྱས་པ་དང་ཉེས་པར་བྱས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་གཉིས་སུ་མི་བྱེད་པ་དང་། སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པར་མི་ལྟ་བ་དང་། ལེགས་པར་ཐོས་པ་དང་ཉེས་པར་ཐོས་པ་ལ་མི་མཇེད་པ་དང་། ལེགས་པར་སྨྲས་པ་དང་ཉེས་པར་སྨྲས་པ་ལ་བག་ལ་ཉལ་བ་མེད་པ་དང་། རོ་མྱང་བའི་ཉེས་དམིགས་རྣམས་ལ་མཚུངས་པར་ཡོངས་སུ་འཇལ་བ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བསམ་པ་མཉམ་པ་དང་། ལུས་དང་སྲོག་ལ་མི་ལྟ་བ་དང་། རབ་དང་། འབྲིང་དང་། ཐ་མ་རྣམས་ལ་འོད་ཟེར་མཉམ་པ་དང་། བསྔགས་པ་དང་བསྔགས་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ལ་སེམས་མཉམ་པ་དང་། བདེན་པ་དང་མི་བདེན་པ་རྣམས་ལ་རང་གི་སེམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་སྟེ། བཙུན་པ་ཤཱ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ། དེ་ལྟར་གང་བསྟི་སྟང་དུ་བྱེད་པ་དང་། གནོད་པར་བྱེད་པ་ལ་མཐོན་དམན་དུ་མི་སེམས་ཤིང་ དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཏང་སྙོམས་པ་ཡིན་ཏེ། བཙུན་པ་ཤཱ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་བཏང་སྙོམས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བདག་དང་གཞན་སྲུང་བའི་བཏང་སྙོམས་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལུས་དང་། ཡན་ལག་དང་། ཉིང་ལག་རྣམས་བཅད་ཀྱང་ཁོང་ཁྲོ་བར་མི་བྱེད་ཅིང་མི་ཚོལ་ཏེ་བཏང་སྙོམས་པ་ཡིན་ནོ། །ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་དང་། ངག་གི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ལས་ཀྱང་རུང་སྟེ་གཉི་ག་ལ་བཟོད་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་ཞེས་བྱའོ། །མིག་གི་རྣམ་པས་ཀྱང་རྨ་མི་ཕྱིན། གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པས་ཀྱང་རྨ་མི་ཕྱིན་ཏེ། གཉི་གས་ཀྱང་རྨ་མི་ཕྱིན་ཏོ།
Chinese
那么，就像这样：对烦恼的舍，为了守护自己和他人而舍，对时和非时而舍。其中，对烦恼的舍是什么呢？被尊重时不生起高慢之心，不被尊重时不生起低劣之心，得到利养时不生起骄傲之心，没有得到利养时不生起失望之心，听到悦耳之声时不生起特别欢喜之心，听到不悦耳之声时不生起沮丧之心，被诽谤时不会因此而死去，被赞扬时安住于法性，对于痛苦具有分别观察的力量，对于快乐视其为无常，具有观察痛苦的力量，舍弃随后的贪恋，断除嗔恨而友善，对于朋友和非朋友心怀平等，具有戒律，对于破戒者心怀平等，对于善行和恶行也不作区分，不去看待可爱和不可爱，对于听到的好话和坏话不生厌倦，对于说的好话和坏话没有潜藏的习气，对于品尝味道的过患都能平等地衡量，对于一切众生心怀平等，不顾惜身体和性命，对于上等、中等、下等都给予平等的关照，对于赞扬和不赞扬心怀平等，对于真实和不真实，自己的心完全清净。尊者夏拉达瓦蒂之子，像这样，对于尊重和损害，不生起高下之念， 因此菩萨是舍的。尊者夏拉达瓦蒂之子，这就是菩萨们对于烦恼的舍。那么，菩萨们为了守护自己和他人而舍是什么呢？对于菩萨的身体、肢体和细微肢体，即使被切割也不会生起嗔恨，也不会去寻仇，这就是舍。无论是身体的改变，还是语言的改变，都能忍受，因此称为舍。眼睛的形相也不会受伤，色相的形相也不会受伤，两者都不会受伤。
English
Well then, it is like this: equanimity towards afflictions, equanimity for the sake of protecting oneself and others, and equanimity towards time and non-time. Among these, what is equanimity towards afflictions? Not thinking highly of being respected, not thinking lowly of not being respected, not being arrogant when gaining, not being disappointed when not gaining, not being particularly happy when hearing pleasant things, not being discouraged when hearing unpleasant things, not dying from being slandered, abiding in the nature of reality when praised, having the power to individually discern suffering, seeing impermanence in happiness, having the power to discern suffering, abandoning subsequent attachment, abandoning anger and being friendly, having equanimity towards friends and non-friends, possessing discipline, having equanimity towards those who break discipline, not differentiating between good deeds and bad deeds, not looking at what is lovely and unlovely, not being weary of hearing good and bad things, not having latent habits towards good and bad speech, equally measuring the faults of tasting flavors, having equal thoughts towards all sentient beings, not caring for body and life, giving equal radiance to the superior, middling, and inferior, having equanimity towards praise and non-praise, and purifying one's own mind completely towards truth and untruth. Venerable Sharadvatiputra, in this way, not thinking highly or lowly of those who respect and harm, therefore the Bodhisattva is equanimous. Venerable Sharadvatiputra, this is called the equanimity of Bodhisattvas towards afflictions. Now, what is the equanimity of Bodhisattvas for the sake of protecting themselves and others? Even if the body, limbs, and minor limbs of a Bodhisattva are cut off, they do not become angry and do not seek revenge; this is equanimity. Whether it is a change in body or a change in speech, they are able to endure both, therefore it is called equanimity. The form of the eye is not injured, the form of the object is not injured, neither is injured.
Tibetan
།དེ་བཞིན་དུ་རྣ་བས་མ་ཡིན། སྒྲས་མ་ཡིན། སྣས་མ་ཡིན། དྲིས་མ་ཡིན། ལྕེས་མ་ཡིན། རོས་མ་ཡིན། ལུས་ཀྱིས་མ་ཡིན། རེག་བྱས་མ་ཡིན། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པས་ཀྱང་རྨ་མི་ཕྱིན། ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པས་ཀྱང་རྨ་མི་ཕྱིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་ཞེས་བྱའོ། །རྨ་མི་ཕྱིན་ཅིང་ཉམས་པ་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་ཞེས་བྱའོ། །རྨ་ཕྱུང་བ་ལ་རྨ་མི་ཕྱིན་པས་དེའི་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་ཞེས་བྱའོ། །བདག་དང་གཞན་དང་གཉི་ག་སྲུང་བས་དེའི་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་ཞེས་བྱའོ། །ཕན་པར་བྱེད་པ་དང་གནོད་པར་བྱེད་པ་ལ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བས་དེའི་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་ཞེས་བྱའོ། །བཏང་སྙོམས་ནི་མཆོག་ཏུ་རྩོད་པ་མེད་པའོ། །བཏང་སྙོམས་ནི་རང་གི་སེམས་ལ་ངེས་པར་སེམས་པའོ། །བཏང་སྙོམས་ནི་གཞན་གྱི་སེམས་སྲུང་བའོ། །བཏང་སྙོམས་ནི་བདག་ལ་རྟོག་པའོ། །བཏང་སྙོམས་ནི་སེམས་ཅན་གཞན་དག་ལ་གནོད་པ་མེད་པའོ། །བཏང་སྙོམས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཉམ་པར་བཞག་པའི་གནས་སྐབས་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བདག་དང་གཞན་སྲུང་བའི་བཏང་སྙོམས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དུས་དང་དུས་མ་ཡིན་པ་ལ་བཏང་སྙོམས་པ་གང་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཐམས་ཅད་བཏང་སྙོམས་བྱ་བར་བཀའ་མི་སྩོལ་ཏོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རྟག་ཏུ་བདག་དང་གཞན་གྱི་དགེ་བའི་ ཆོས་བཙལ་བ་ལ་བརྩོན་ཞིང་འབད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེས་དུས་དང་དུས་མ་ཡིན་པར་བཏང་སྙོམས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་དུས་དང་དུས་མ་ཡིན་པའི་བཏང་སྙོམས་གང་ཞེ་ན། སྣོད་མ་ཡིན་པ་དང་ཉན་པར་མི་འདོད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བཏང་སྙོམས་པ་དང་། མ་རྙེད་པ་དང་། སྨད་པ་དང་། མི་སྙན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་བཏང་སྙོམས་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཅན་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་བཏང་སྙོམས་པ་དང་། སྦྱིན་པའི་དུས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་བརྟུལ་བའི་བཏང་སྙོམས་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དུས་ན་སྦྱིན་པ་བརྟུལ་བའི་བཏང་སྙོམས་དང་། བཟོད་པའི་དུས་ན་བརྩོན་འགྲུས་བརྟུལ་བའི་བཏང་སྙོམས་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དུས་ན་བསམ་གཏན་བརྟུལ་བའི་བཏང་སྙོམས་དང་། བསམ་གཏན་གྱི་དུས་ན་སྦྱིན་པ་ལ་ཆགས་པ་བརྟུལ་བའི་བཏང་སྙོམས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་དུས་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་ལ་དམིགས་པ་བརྟུལ་བའི་བཏང་སྙོམས་ཏེ། འདི་ནི་དུས་དང་དུས་མ་ཡིན་པ་ལ་བཏང་སྙོམས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་གང་མི་བྱ་བའི་ཆོས་རྣམས་མི་བྱེད་པ་འདི་ནི་བཏང་སྙོམས་
Chinese
同样，不是用耳朵，不是用声音，不是用鼻子，不是用气味，不是用舌头，不是用味道，不是用身体，不是用所触，也不是用意识的形态造成伤害，也不是用法的形态造成伤害，因此称为舍。不造成伤害且没有衰损，因此称为舍。对于已造成的伤害不再造成伤害，因此称为舍。守护自己和他人两者，因此称为舍。对于有利的和有害的平等对待，因此称为舍。舍是最高的无诤。舍是对自己的心确定地思考。舍是守护他人的心。舍是对自己的观察。舍是对其他众生没有损害。舍是菩萨的等持状态。这被称为菩萨守护自己和他人的舍。那么，什么是菩萨在适当和不适当的时候的舍呢？诸佛世尊不会命令菩萨对一切都舍。为什么呢？因为菩萨应当时常勤奋努力地寻求自己和他人的善法。因此，他应该在适当和不适当的时候舍。那么，什么是适当和不适当的舍呢？对于非器和不愿听闻的众生舍，对于未获得的、被诽谤的、不悦耳的、痛苦的事物舍，对于已进入声闻乘且无过失的众生舍，在布施的时候舍弃持戒，在持戒的时候舍弃布施，在忍辱的时候舍弃精进，在精进的时候舍弃禅定，在禅定的时候舍弃对布施的执着，在智慧的时候舍弃对五度彼岸的执着。这被称为在适当和不适当的时候舍。像这样，不应做的法不去做，这就是舍。
English
Likewise, not with the ear, not with sound, not with the nose, not with smell, not with the tongue, not with taste, not with the body, not with touch, nor with the form of mind is harm done, nor with the form of dharma is harm done, therefore it is called equanimity. Because it does not harm and is without decay, therefore it is called equanimity. Because it does not harm what has been harmed, therefore it is called equanimity. Because it protects oneself and others, therefore it is called equanimity. Because it equally applies to what is beneficial and what is harmful, therefore it is called equanimity. Equanimity is the supreme non-contention. Equanimity is to think definitely about one's own mind. Equanimity is to protect the minds of others. Equanimity is to contemplate oneself. Equanimity is to not harm other sentient beings. Equanimity is the state of meditative equipoise of a Bodhisattva. This is called the equanimity of a Bodhisattva protecting oneself and others. What is the equanimity of a Bodhisattva at the right time and the wrong time? The Buddhas, the Bhagavat, do not command that Bodhisattvas should be equanimous about everything. Why is that? Because Bodhisattvas should always diligently and earnestly seek the virtuous dharmas of themselves and others. Therefore, they should be equanimous at the right time and the wrong time. What is equanimity at the right time and the wrong time? Equanimity towards those who are not vessels and sentient beings who do not want to listen, equanimity towards what is not obtained, what is reviled, what is unpleasant, and what is painful, equanimity towards sentient beings who have entered the Hearer Vehicle without fault, equanimity in abandoning morality at the time of giving, equanimity in abandoning giving at the time of morality, equanimity in abandoning diligence at the time of patience, equanimity in abandoning meditation at the time of diligence, equanimity in abandoning attachment to giving at the time of meditation, equanimity in abandoning the focus on the five perfections at the time of wisdom. This is called equanimity at the right time and the wrong time. Thus, not doing what should not be done, this is equanimity.