Tibetan
་པ་དེ་ནི་གཉི་ག་ལ་དམིགས་པའི་བཟོད་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་བཟོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་སུ་ཞིག་གཤེ་ཞེས་བཟོད་པ་དེ་ནི་ཆོས་ལ་བགྲང་ཞིང་རྟོག་པའི་བཟོད་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་བཟོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་བདག་གི་མིག་ལ་མིག་གཤེའམ་ཞེས་བཟོད་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཅི་བདག་གི་རྣ་བ་དང་། སྣ་དང་། ལྕེ་དང་། ལུས་དང་། ཡིད་ལ་ཡིད་གཤེའམ་ཞེས་བཟོད་པ་དེ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་རྟོག་པའི་བཟོད་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་བཟོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་གང་སུ་ཡང་གཤེ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བཟོད་པ་དེ་ནི་བདག་མེད་པ་ལ་རྟོག་པའི་བཟོད་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་བཟོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ནི་ཡི་གེའི་སྒྲ་འབྱུང་བའོ་ཞེས་བཟོད་པ་དེ་ནི་བྲག་ཅའི་སྒྲ་ལ་བཟོད་པ་སྟེ། དེ་ ནི་ཤིན་ཏུ་བཟོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིའང་མི་རྟག་པའོ། །བདག་ཀྱང་མི་རྟག་པའོ་ཞེས་བཟོད་པ་དེ་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་འཇུག་པའི་བཟོད་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་བཟོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་གྱི་བདག་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ཡིན་ཞེས་བཟོད་པ་དེ་ནི་མཐོན་དམན་གྱི་བཟོད་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་བཟོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་ནི་རིགས་ཀྱི་འདི་ནི་མི་རིགས་པའོ་ཞེས་བཟོད་པ་དེ་ནི་རིགས་པ་དང་། མི་རིགས་པའི་བཟོད་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་བཟོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་ནི་ལམ་བཟང་པོ་ལ་གནས་ཀྱི་འདི་ནི་ལམ་ངན་པ་ལ་གནས་སོ་ཞེས་བཟོད་པ་དེ་ནི་ལམ་དང་ལམ་མ་ཡིན་པའི་བཟོད་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་བཟོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་བཟོད་ཀྱི། རྟག་པ་ལ་བདག་མི་བཟོད་དོ་ཞེས་བཟོད་པ་དེ་ནི་གཉེན་པོས་སྤོང་བའི་བཟོད་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་བཟོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་བཟོད་ཀྱི། བདེ་བ་ལ་བདག་མི་བཟོད་དོ། །བདག་ནི་བདག་མེད་པ་ལ་བཟོད་ཀྱི། བདག་ལ་ནི་བདག་མི་བཟོད་དོ། །བདག་ནི་མི་སྡུག་པ་ལ་བཟོད་ཀྱི། སྡུག་པ་ལ་བདག་མི་བཟོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་གཉེན་པོས་སྤོང་བའི་བཟོད་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་བཟོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བཟོད་ཀྱི། ལྟ་བའི་རྣམ་པ་ལ་བདག་མི་བཟོད་དོ། །བདག་ནི་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་བཟོད་ཀྱི། མཚན་མར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་བདག་མི་བཟོད་དོ། །བདག་ནི་སྨོན་པ་མེད་པ་ལ་བཟོད་ཀྱི། སྨོན་པ་ལ་བདག་མི་བཟོད་དོ། །བདག་ནི་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པ་ལ་བཟོད་ཀྱི། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ལ་བདག་མི་བཟོད་དོ། །བདག་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མི་ཟད་པ་ལ་བཟོད་ཀྱི། ཉོན་མོངས་པ་ཟད་པ་ལ་བདག་མི་བཟོད་དོ། །བདག་ནི་དགེ་བ་ལ་
Chinese
那是指向二者的容忍，那不是极度的容忍。如果容忍说“谁在辱骂这个”，那是对法进行衡量和思考的容忍，那不是极度的容忍。如果容忍说“我的眼睛被眼睛辱骂了吗？”，同样地，“我的耳朵、鼻子、舌头、身体和意识被意识辱骂了吗？”，那是对处所进行思考的容忍，那不是极度的容忍。如果容忍说“这里没有任何人辱骂”，那是对无我进行思考的容忍，那不是极度的容忍。如果容忍说“这些是文字的声音出现”，那是对悬崖的声音的容忍，那不是极度的容忍。这个也是无常的，我也是无常的，如果容忍说“”，那是进入无常的容忍，那不是极度的容忍。如果容忍说“这是颠倒的，我不是颠倒的”，那是高低的容忍，那不是极度的容忍。如果容忍说“我是合乎道理的，这个是不合乎道理的”，那是道理和非道理的容忍，那不是极度的容忍。如果容忍说“我处于好的道路上，这个处于坏的道路上”，那是道路和非道路的容忍，那不是极度的容忍。如果容忍说“我容忍无常，我不容忍常”，那是通过对治来舍弃的容忍，那不是极度的容忍。我容忍痛苦，我不容忍快乐。我容忍无我，我不容忍我。我容忍不悦意，我不容忍悦意，这被称为是通过对治来舍弃的容忍，那不是极度的容忍。我容忍空性，我不容忍观看的相状。我容忍无相，我不容忍对相的分别。我容忍无愿，我不容忍愿。我容忍不显现造作，我不容忍显现造作。我容忍烦恼不灭尽，我不容忍烦恼灭尽。我容忍善
English
That is tolerance directed towards both, and that is not extreme tolerance. If one tolerates by saying, "Who is scolding this?", that is tolerance of measuring and contemplating the Dharma, and that is not extreme tolerance. If one tolerates by saying, "Are my eyes being scolded by eyes?", and similarly, "Are my ears, nose, tongue, body, and mind being scolded by mind?", that is tolerance of contemplating the sense bases, and that is not extreme tolerance. If one tolerates by saying, "No one is scolding here," that is tolerance of contemplating selflessness, and that is not extreme tolerance. If one tolerates by saying, "These are the sounds of letters arising," that is tolerance of the sound of an echo, and that is not extreme tolerance. This too is impermanent, and I too am impermanent, if one tolerates by saying that, that is tolerance of engaging with impermanence, and that is not extreme tolerance. If one tolerates by saying, "This is inverted, but I am not inverted," that is tolerance of high and low, and that is not extreme tolerance. If one tolerates by saying, "I am reasonable, but this is unreasonable," that is tolerance of reason and unreason, and that is not extreme tolerance. If one tolerates by saying, "I abide on the good path, but this one abides on the bad path," that is tolerance of the path and non-path, and that is not extreme tolerance. If one tolerates by saying, "I tolerate impermanence, but I do not tolerate permanence," that is tolerance of abandoning through antidotes, and that is not extreme tolerance. I tolerate suffering, but I do not tolerate happiness. I tolerate selflessness, but I do not tolerate self. I tolerate the unpleasant, but I do not tolerate the pleasant, this is called tolerance of abandoning through antidotes, and that is not extreme tolerance. I tolerate emptiness, but I do not tolerate the aspect of viewing. I tolerate the signless, but I do not tolerate the conceptualization of signs. I tolerate the wishless, but I do not tolerate wishes. I tolerate non-manifestation of action, but I do not tolerate manifestation of action. I tolerate non-exhaustion of afflictions, but I do not tolerate the exhaustion of afflictions. I tolerate virtue
Tibetan
བཟོད་ཀྱི། མི་དགེ་བ་ལ་བདག་མི་བཟོད་དོ། །བདག་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ལ་བཟོད་ཀྱི། འཇིག་རྟེན་པ་ལ་བདག་མི་བཟོད་དོ། །བདག་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་ལ་བཟོད་ཀྱི། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་ལ་བདག་མི་བཟོད་དོ། །བདག་ནི་ཟག་པ་མེད་པ་ལ་བཟོད་ཀྱི། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ལ་བདག་མི་བཟོད་དོ། །བདག་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བ་ལ་བཟོད་ཀྱི། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་བདག་མི་བཟོད་དོ། །བདག་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བཟོད་ཀྱི། འཁོར་བ་ལ་བདག་མི་བཟོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་གཉེན་པོས་སྤོང་བའི་བཟོད་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་བཟོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་བཟོད་པ་གང་ཞེ་ན། གང་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་དེ་ལ་ལྟ་བར་གྱུར་པ་ཡང་བསལ་བ་མེད། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཡང་མེད་དེ། ལྟ་བར་གྱུར་པ་ཉིད་སྟོང་པའོ་ཞེས་གང་འདི་ལ་བཟོད་པ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་བཟོད་པའོ། །གང་མཚན་མ་མེད་པར་རྟོགས་པ་དེ་ལ་མཚན་མའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་བསལ་བ་མེད། མཚན་མ་མེད་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཡང་མེད་དེ། མཚན་མའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་སྟོང་པ་སྟེ། གང་འདི་ལ་བཟོད་པ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་བཟོད་པའོ། །གང་སྨོན་པ་མེད་པར་རྟོགས་པ་དེ་ལ་སྨོན་པ་བསལ་བ་ཡང་མེད། སྨོན་པ་མེད་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཡང་མེད་དེ། སྨོན་པ་ཉིད་སྟོང་པ་སྟེ།གང་འདི་ལ་བཟོད་པ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་བཟོད་པའོ། །གང་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པ་རྟོགས་པ་དེ་ལ། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་བསལ་བ་ཡང་མེད། མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཡང་མེད་དེ། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཉིད་སྟོང་པ་སྟེ། གང་འདི་ལ་བཟོད་པ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་བཟོད་པའོ། །གང་ཉོན་མོངས་པ་ཟད་པར་རྟོགས་པ་དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་བསལ་བ་ཡང་མེད། ཉོན་མོངས་པ་ཟད་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཡང་མེད་དེ། ཉོན་མོངས་པ་ཉིད་སྟོང་པ་སྟེ། གང་འདི་ལ་བཟོད་པ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་བཟོད་པའོ། །གང་དགེ་བ་རྟོགས་པ་དེ་ལ་མི་དགེ་བ་བསལ་བ་ཡང་མེད། དགེ་བར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཡང་མེད་དེ། མི་དགེ་བ་ཉིད་སྟོང་པ་སྟེ། གང་འདི་ལ་བཟོད་པ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་བཟོད་པའོ། །གང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་རྟོགས་པ་དེ་ལ། འཇིག་རྟེན་པ་བསལ་བ་ཡང་མེད། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཡང་མེད་དེ། འཇིག་རྟེན་པ་ཉིད་སྟོང་པ་སྟེ། གང་འདི་ལ་བཟོད་པ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་བཟོད་པའོ། །གང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པར་རྟོགས་པ་དེ་ལ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་བསལ་བ་ཡང་མེད། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཡང་མེད་དེ། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་ཉིད་སྟོང་པ་སྟེ། གང་འདི་ལ་
Chinese
安忍。对于不善，我不安忍。我对于出世间安忍，对于世间我不安忍。我对于无罪安忍，对于有罪我不安忍。我对于无漏安忍，对于有漏我不安忍。我对于清净安忍， 对于一切烦恼我不安忍。我对于涅槃安忍，对于轮回我不安忍。这被称为以对治断除的安忍，但这不是最极安忍。那么，什么是最极安忍呢？对于证悟空性，观见亦不遮除，亦不于空性增益，观见即是空性，于此安忍者，是最极安忍。对于证悟无相，于相之分别亦不遮除，亦不于无相增益，相之分别即是空性，于此安忍者，是最极安忍。对于证悟无愿，于愿亦不遮除，亦不于无愿增益，愿即是空性，于此安忍者，是最极安忍。对于证悟无所作为，于作为亦不遮除，亦不于无所作为增益，作为即是空性，于此安忍者，是最极安忍。对于证悟烦恼灭尽，于烦恼亦不遮除，亦不于烦恼灭尽增益，烦恼即是空性，于此安忍者，是最极安忍。对于证悟善，于不善亦不遮除，亦不于善增益，不善即是空性，于此安忍者，是最极安忍。对于证悟出世间，于世间亦不遮除，亦不于出世间增益，世间即是空性，于此安忍者，是最极安忍。对于证悟无罪，于有罪亦不遮除，亦不于无罪增益，有罪即是空性，于此
English
Patience. I am not patient with non-virtue. I am patient with transcendence, but I am not patient with the mundane. I am patient with the faultless, but I am not patient with the faulty. I am patient with the uncontaminated, but I am not patient with the contaminated. I am patient with the purified, but I am not patient with all defilements. I am patient with nirvana, but I am not patient with samsara. This is called patience that abandons through antidotes, but it is not the ultimate patience. So, what is the ultimate patience? For one who realizes emptiness, there is no elimination of what has become a view, nor is there any superimposition on emptiness. The very thing that has become a view is empty. Patience with this is the ultimate patience. For one who realizes the signless, there is no elimination of the appearance of signs, nor is there any superimposition on the signless. The very appearance of signs is empty. Patience with this is the ultimate patience. For one who realizes the wishless, there is no elimination of wishes, nor is there any superimposition on the wishless. Wishes themselves are empty. Patience with this is the ultimate patience. For one who realizes the non-intentional, there is no elimination of intentionality, nor is there any superimposition on the non-intentional. Intentionality itself is empty. Patience with this is the ultimate patience. For one who realizes the exhaustion of afflictions, there is no elimination of afflictions, nor is there any superimposition on the exhaustion of afflictions. Afflictions themselves are empty. Patience with this is the ultimate patience. For one who realizes virtue, there is no elimination of non-virtue, nor is there any superimposition on virtue. Non-virtue itself is empty. Patience with this is the ultimate patience. For one who realizes transcendence, there is no elimination of the mundane, nor is there any superimposition on transcendence. The mundane itself is empty. Patience with this is the ultimate patience. For one who realizes faultlessness, there is no elimination of faultiness, nor is there any superimposition on faultlessness. Faultiness itself is empty. With this