Tibetan
་ཅད་ལ་ཡོངས་སུ་རྟོག་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མཚན་ཉིད་གཅིག་པའམ་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པར་མི་མཐོང་། ཆོས་དང་ཆོས་ལྷན་ཅིག་པའམ་སོ་སོ་བར་མི་མཐོང་། ཆོས་ལ་ཆོས་གནས་པར་ཡང་མི་མཐོང་སྟེ། དེ་ལྟར་རྟོག་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཞན་ནས་འོངས་པར་ཡང་མི་མཐོང་ངོ་། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པའི་གནས་ཡོད་པར་ཡང་མི་མཐོང་ངོ་། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་མེད། རྟེན་མེད། བྱུང་ བ་མེད་དེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་གནས་མེད་པ་ནི་རྟེན་མེད་པ་གནས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པའི་གནས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་འཛིན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱེ་བྲག་ཏུ་དབྱེ་བའི་མཚན་མ་མེད་དེ། རྐྱེན་མང་པོ་ལས་སྐྱེས་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བྱ་བ་ཡོད་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཡུལ་ན་མི་གནས། ཕྱོགས་ན་མི་གནས་སོ། །མཁས་པ་དག་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་ཡང་མ་ཡིན། མཚན་ཉིད་གཉིས་སུ་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན། ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཡང་མ་ཡིན་པར་དམིགས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་འཛིན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མ་སྐྱེས་པ། མ་བྱས་པ། མ་བྱུང་བ། བྱས་པ་མེད་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་སྟེ། རང་བཞིན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་གནས་མེད་པ་ནི་ཕྱིན་པའི་གནས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཤིན་ཏུ་རྟོག་པ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་མེད་གང་ཟག་མེད་པར་ལེགས་པར་ཆུད་ཅིང་རྟོགས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་མ་མེད་པར་རྟོགས་སོ། །མཚན་མ་མེད་པར་བལྟ་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྨོན་པ་མི་འབྱུང་སྟེ། དེའི་ཚེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། འདི་ལ་ཡང་དག་པར་ཆོས་གང་ཡང་སྐྱེ་བའམ་འགོག་པ་མེད་པར་སེམས་སོ། །དེ་ལྟར་རྟོག་པའི་ཚེ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པས་ན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཀུན་འབྱུང་དང་འགོག་པ་ཟད་པ་ཡང་མཐོང་ཞིང་ཤེས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་མ་དང་བྲལ་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བར་ཡང་རྟོགས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་འཛིན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ངེས་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་མ་མེད་ཅིང་མཚན་མ་དང་བྲལ་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་དོ། །འཇིག་རྟེན་འཛིན་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་རྟོག་པ་ལ་རྣལ་
Chinese
如果对一切法完全了知，就不会认为一切法具有单一的体性或不同的体性。不会认为法与法是同时存在或各自独立的。也不会认为法存在于法中。如果这样了知，就不会认为一切法是从他处而来。也不会认为一切法存在于某个处所。为什么呢？因为一切法没有处所，没有依靠，没有产生。一切法没有处所，是因为没有依靠，没有处所的缘故。因为没有所缘的处所的缘故。维系世间的一切法没有差别，是因为一切法没有区分差别的相状。虽然从众多因缘产生，会有颠倒的现象，但一切法并不存在于处所，也不存在于方位。智者们不会认为一切法具有单一的体性，也不会认为具有两种体性，也不会认为具有不同的体性。为什么呢？因为维系世间的一切法是不生的，不造的，不出现的，没有造作的。一切法是远离自性的，没有自性的，因为超越自性的缘故。一切法没有处所，是因为没有去处的缘故。如果这样对一切法进行深入的了知，就能很好地理解和证悟一切法中没有我，没有人。证悟一切法自性为空性。因为证悟一切法为空性，所以证悟一切法没有相状。因为观察没有相状，所以对一切法不会产生贪恋。那时，因为证悟一切法为不生之性，所以会这样想：对于此，没有任何法真实地产生或止灭。当这样了知的时候，心安住于一境性，因此就能通达一切法为不生之性，并且也能看到和知道一切法的生起和止灭都已穷尽。也能证悟一切法远离相状，远离自性。为什么呢？因为维系世间的一切法没有决定的体性，所以通达一切法没有相状，并且远离相状。维系世间，这样一来，菩萨摩诃萨们对于法随法行时，
English
If one fully understands all dharmas, one will not see all dharmas as having a single nature or different natures. One will not see dharmas and dharmas as being together or separate. One will not see dharmas residing in dharmas. If one understands in this way, one will not see all dharmas as coming from elsewhere. One will also not see that there is a place where all dharmas reside. Why is that? Because all dharmas have no place, no support, and no arising. All dharmas have no place because the absence of support is the reason for the absence of place. Because there is no place for an object of focus. The reason why all dharmas that maintain the world have no distinctions is that all dharmas have no characteristics that differentiate them. Although there may be inverted actions arising from many causes, all dharmas do not abide in a place, nor do they abide in a direction. The wise do not perceive all dharmas as having one characteristic, nor as having two characteristics, nor as having different characteristics. Why is that? Because all dharmas that maintain the world are unborn, unmade, unarisen, and uncreated. All dharmas are devoid of inherent existence and are without essence, because they transcend inherent existence. All dharmas have no place because there is no place to go. When one thoroughly contemplates all dharmas in this way, one will fully comprehend and realize that all dharmas are without self and without person. One will realize that all dharmas are empty of inherent existence. Because one realizes that all dharmas are empty, one realizes that all dharmas are without characteristics. Because one observes without characteristics, attachment to all dharmas does not arise. At that time, because one realizes that all dharmas are unborn, one thinks to oneself, "In this, there is no dharma that truly arises or ceases." When one understands in this way, the mind abides in one-pointedness, and therefore, one comprehends that all dharmas are unborn, and one also sees and knows that the origin and cessation of all dharmas are exhausted. One also realizes that all dharmas are devoid of characteristics and devoid of inherent existence. Why is that? Because all dharmas that maintain the world have no definite characteristics, therefore one comprehends that all dharmas are without characteristics and are devoid of characteristics. Maintaining the world, in this way, when Bodhisattva Mahasattvas practice according to the Dharma,
Tibetan
འབྱོར་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ ལྟར་རྟོགས་པ་ནི་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་མེད། ལེན་པ་མེད་དེ། ཆོས་ལ་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད། གནས་པར་མི་བྱེད། འགོག་པར་མི་བྱེད་པར་ནན་ཏན་བྱེད་དེ། དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མི་འགོག་པ་ཟད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་མཐོང་ངོ་། །འཇིག་རྟེན་འཛིན་དེ་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ལ་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཞིག་པའི་གནས་མེད། འབྱུང་བའི་གནས་མེད། གནས་པའི་གནས་མེད་པར་དེ་ལྟར་འཇུག་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དྲན་པ་མི་ཉམས་ཏེ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མི་གནས་པ་དང་། མ་སྐྱེས་པ་དང་། མི་ལེན་པར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་ཤིང་མཐོང་བའི་དོན་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ལེའུ་སྟེ་དྲུག་གོ། །།འཇིག་རྟེན་འཛིན་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་དབང་པོ་རྣམས་ལ་མཁས་པ་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དབང་པོ་ལྔ་ལ་ཡང་དག་པར་རྟོག་གོ །ལྔ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། དད་པའི་དབང་པོ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ་དང་། དྲན་པའི་དབང་པོ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དབང་པོ་ལྔ་པོ་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་སྤྱོད་པ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་བྱུང་བ་ལས་སྐྱེས་ཤིང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་བྱུང་བ་དང་། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྐྱེན་ལས་འདུས་པས་མེ་མགལ་བསྐོར་བ་ལྟ་བུ་འམ་རྨི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ལྟ་བུར་ཡིད་ཆེས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། མི་གཙང་བ་དང་། བདག་མེད་པ་དང་། ཟུག་རྔུ་ལྟ་བུ་དང་། ཤུ་བ་ལྟ་བུ་སྟེ་སྙིང་པོ་མེད་པ། མི་བརྟན་པ། འགྱུར་ཞིང་འཇིག་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཡིད་ཆེས་སོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡང་ དག་པ་མ་ཡིན་པས་ཅི་ཡང་མེད་པ་སྟེ། ཁུ་ཚུར་སྟོང་པའམ། ཁ་དོག་སྡུག་གུ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བྱིས་པ་ཆུང་ངུ་བྲིད་པ་ལྟ་བུར་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་ལས་བྱུང་བ་ལྟོས་པ་ལས་ཡོད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པས་དངོས་པོར་ངེས་པའི་ཆོས་སུ་གཅིག་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཡིད་ཆེས་སོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་འདས་པ་མ་ཡིན། མ་འོངས་པ་མ་ཡིན། ད་ལྟར་གྱི་མ་ཡིན་པར་ཡིད་ཆེས་སོ།
Chinese
名为“获得”。如此证悟，即不执著于法，不取著，不对法生起，不住留，不灭尽，而是精进。由此，也能见到一切法的不灭尽的体性与极寂静的体性。持世者，这些菩萨摩诃萨们对四念住极为通达，是为“通达”。为何称为“念住”呢？念住是指一切法无坏灭之处，无生起之处，无住留之处，如此行持，对一切法的忆念不失坏，故称为念住。又，念住的一切法是不住留、不生起、不取著，如实知见，此义即为念住。念住品第六完毕。持世者，如何菩萨摩诃萨们善巧于诸根呢？菩萨摩诃萨们对超世间的五根如实证悟。五者为何？即：信根，精进根，念根，定根，慧根。菩萨们修习此五根时，深信一切法由缘起而生，由颠倒而生，由非真实的因缘聚合，如旋转的火把，或如梦的自性。深信一切法是无常、痛苦、不净、无我、如箭矢、如疮疖，无有实义，不稳固，是变异和坏灭的体性。又，深信一切法因非真实而一无所有，如空拳，或如用各种鲜艳颜色欺骗幼儿，仅是由分别念产生，仅是依赖而存在，因此在真实存在的法中，连一个微尘也不存在。又，深信一切法既非过去，亦非未来，也非现在。
English
It is called "attainment." Understanding in this way means not fixating on the Dharma, not grasping, not causing the Dharma to arise, not abiding, not ceasing, but being diligent. By this, one also sees the nature of non-cessation and the nature of complete pacification of all Dharmas. Holder of the World, these Bodhisattva-Mahasattvas are said to be extremely knowledgeable about the four mindfulnesses, hence "knowledgeable." Why is it called "mindfulness"? Mindfulness means that all Dharmas have no place of destruction, no place of arising, no place of abiding. If one practices in this way, the memory of all Dharmas is not lost, hence it is called mindfulness. Furthermore, all Dharmas of mindfulness are non-abiding, unborn, and ungrasping. Knowing and seeing them as they truly are is the meaning of mindfulness. The sixth chapter on mindfulness is complete. Holder of the World, how are Bodhisattva-Mahasattvas skilled in the faculties? Bodhisattva-Mahasattvas truly realize the five transcendental faculties. What are the five? They are: the faculty of faith, the faculty of diligence, the faculty of mindfulness, the faculty of samadhi, and the faculty of wisdom. When Bodhisattvas practice these five faculties in yoga, they believe that all Dharmas arise from dependent origination, arise from inversion, and are assembled from unreal causes, like a whirling firebrand or like the nature of a dream. They believe that all Dharmas are impermanent, suffering, impure, selfless, like a thorn, like a boil, without essence, unstable, and of the nature of change and destruction. Furthermore, they believe that all Dharmas are non-existent because they are unreal, like an empty fist, or like deceiving a young child with various bright colors, arising only from conceptualization, existing only in dependence, so that not even a single atom exists in truly existing Dharmas. Furthermore, they believe that all Dharmas are neither past, nor future, nor present.