English
Then, following the body, observing the true characteristics of following the body, one can completely eliminate and cut off attachment and craving for the body, and correct mindfulness can also immediately abide in the body as it is. These are the yogis who observe the body following the body. World protector, how does a Bodhisattva-Mahasattva observe feelings following feelings as a yogi? When a Bodhisattva-Mahasattva observes the three kinds of feelings: painful feelings, pleasant feelings, and feelings that are neither painful nor pleasant, he knows that they do not come from anywhere, nor do they go anywhere. He knows that this is caused by unreal causes, the maturation of the fruits of past karma, and distorted appearances. He knows that feelings arise from unreal and inverted discriminations. When a Bodhisattva observes various feelings in this way, he does not cling to past feelings, he does not cling to future feelings, and he does not cling to present feelings. The Bodhisattva observes past feelings as emptiness, selflessness, absence of self, impermanence, instability, lack of essence, immutability, and absence of characteristics. He also understands past feelings as having the characteristics of emptiness, the characteristics of peace, and the characteristics of signlessness. He also observes future feelings as emptiness, selflessness, absence of self, impermanence, instability, lack of essence, immutability, and non-existence. He also understands future feelings as having the characteristics of emptiness, the characteristics of peace, and the characteristics of signlessness. When a Bodhisattva observes in this way, he thinks: Feelings have no definite characteristics.
Tibetan
་པ་ལས་ཚོར་བ་ཡོད་པར་གྱུར་ཏོ། །ཚོར་བ་ནི་ཀུན་ཀྱང་སྟོང་པ། མི་བརྟན་པ། སྙིང་པོ་མེད་པ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ་ཁང་པ་སྟོང་པ་དང་མཚུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་རྟོག་པའི་ཚེ་ཚོར་བ་མང་པོའི་རྒྱུ་ལས་སེམས་གཅིག་ཏུ་གནས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེའི་ཚེ་ཚོར་བ་རྣམས་ལ་འདུས་ནས་འགག་པའི་མཚན་ཉིད་ཆུད་ཅིང་རྟོག་སྟེ་ཚོར་བ་རྣམས་ལ་འདུས་པ་ཡང་མ་ཡིན་སོ་སོ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པར་བལྟའོ། །གཞན་ཡང་ཚོར་བའི་ནང་ན་ཚོར་བ་མི་མཐོང་སྟེ་འདི་སྙམ་དུ་ཚོར་བ་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །རང་བཞིན་སྟོང་པས་ཚོར་བ་རྣམས་ལ་མ་སྐྱེས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་རྟོགས་སོ། །ཚོར་བ་རྣམས་མ་སྐྱེས་པ་མི་འགོག་པས་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་སོ། །དེ་ལྟར་ཚོར་བ་རྣམས་ཡིད་ལ་བྱེད་པར་ཆགས་པ་མེད་དོ། །ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཤེས་ཤིང་མཐོང་ངོ་། །ཚོར་བ་རྣམས་དང་བྲལ་ཏེ་ཚོར་བ་རྣམས་ལ་མི་གནས་པས་ཚོར་བ་རྣམས་སེམས་བཏང་སྙོམས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །འཇིག་རྟེན་འཛིན་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཚོར་བ་ལ་ཚོར་བའི་རྗེས་སུ་རྟོག་པ་གང་ལ་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱའོ། །འཇིག་རྟེན་འཛིན་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སེམས་ལ་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་རྟོག་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སེམས་ལ་སྐྱེ་བ་དང་། འགོག་པ་དང་། གནས་པ་དང་། འཕོ་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་རྟོག་གོ །དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ན་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། འདི་ནི་གང་ནས་ཀྱང་མ་འོངས་ ལ། གང་དུ་ཡང་མི་འགྲོ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པས་དངོས་པོ་མེད་དེ་ངེས་པའི་ཆོས་སུ་དམིགས་སུ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །སེམས་འདི་ནི་འོངས་པ་ཡང་མེད། སོང་བ་ཡང་མེད། གནས་པའམ་འཕོ་བ་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་དོ། །སེམས་འདི་ནི་འདས་པ་ཡང་མ་ཡིན། མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་གྱི་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་འདི་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། རྐྱེན་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་སྐྱེས་སོ། །སེམས་ནི་ནང་ན་མི་གནས། ཕྱི་རོལ་ན་མི་གནས། གཉི་གའི་བར་ན་མི་གནས་ཏེ། སེམས་འདི་ནི་སྐྱེ་ཞིང་འབྱུང་བའི་མཚན་མ་གཅིག་ཙམ་ཡང་མེད་པའོ། །སེམས་འདི་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ། ངེས་པ་མེད་པ། སྐྱེད་པ་མེད་པ། སྐྱེས་པ་མེད་པ་སྟེ། ལས་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཞེས་བྱའོ། །རྣམ་པར་
Chinese
从……生起感受。感受全部是空性，无常，无有实义，不是真实的法性，如同空房子一般。如此完全领悟之时，从众多感受之因中，心安住于一。彼菩萨尔时，通达并领悟感受的自性是聚集而灭，观待感受既非聚集亦非分离。此外，在感受之中不见感受，心想：感受皆是空性。以自性空之故，领悟感受为不生之自性。感受不生不灭，故领悟为无成之自性。如是，对于感受不执著于作意。如实了知并见到感受的自性。远离感受，不住于感受，故感受之心变得平静。因此，也将获得平静的禅定。持世者，如是菩萨摩诃萨们，于感受上随观感受，此称为瑜伽士。持世者，如何菩萨摩诃萨于心上随观心而成为瑜伽士呢？菩萨摩诃萨完全领悟心的生、灭、住、变的自性。如是完全领悟时，心想：此心从任何地方未来，亦不往任何地方去。由识和缘而生，故无有实体，于决定之法中无有可缘。此心未来，已去，安住或变异亦无有可缘。此心非过去，非未来，亦非现在。此心由识、缘和分别而生。心不住于内，不住于外，不住于二者之间。此心甚至没有一丝生起和出现的迹象。此心无自性，无决定性，无生因，无生者。因为产生各种各样的业，所以称为心。分别
English
From... feelings arise. All feelings are emptiness, impermanent, without essence, and not the true nature of phenomena, like an empty house. When thus fully comprehended, from the causes of many feelings, the mind abides in one. At that time, the Bodhisattva understands and comprehends that the nature of feelings is to gather and cease, and contemplates that feelings are neither gathered nor separate. Furthermore, feelings are not seen within feelings, and one thinks: feelings are all emptiness. Because of the emptiness of inherent nature, feelings are understood as the nature of non-arising. Feelings do not arise and do not cease, so they are understood as having no accomplished nature. Thus, there is no attachment to attending to feelings. One knows and sees the nature of feelings as they truly are. Being separated from feelings and not abiding in them, the mind of feelings becomes peaceful. Therefore, one will also attain the samadhi of equanimity. Holder of the World, thus, Bodhisattvas and great beings, who contemplate feelings upon feelings, are called yogis. Holder of the World, how does a Bodhisattva Mahasattva become a yogi by contemplating mind upon mind? A Bodhisattva Mahasattva fully comprehends the nature of the mind's arising, ceasing, abiding, and changing. When thus fully comprehended, one thinks: this mind has not come from anywhere, nor does it go anywhere. It arises from consciousness and conditions, so it has no substance, and there is nothing to grasp in the determined phenomena. This mind has not come, has not gone, and there is nothing to grasp in its abiding or changing. This mind is not past, not future, and not present. This mind arises from consciousness, conditions, and conceptualization. The mind does not abide within, does not abide without, and does not abide between the two. This mind does not even have a single sign of arising and occurring. This mind is without inherent nature, without determination, without a cause of arising, and without an arising entity. Because it produces various actions, it is called mind. Discrimination