Tibetan
ཤེས་པའི་རྐྱེན་སྣ་ཚོགས་ལས་སེམས་ཞེས་བྱའོ། །སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་གིས་སྐྱེ་ཞིང་འགོག་པ་གཅིག་གིས་བསགས་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པས་སེམས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དག་སེམས་ཀྱིས་མི་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ལ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མེད་དོ། །སེམས་འདི་ནི་ཐོག་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པ། མ་བྱུང་བ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། བློ་བུར་གྱི་ཉོན་མོངས་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་ཀྱང་སེམས་ཀྱིས་སེམས་མི་ཤེས་སེམས་མི་མཐོང་ངོ་། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་འདི་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་པས་ན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའོ། །སེམས་འདི་ནི་ངེས་པའི་ཆོས་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། ངེས་པའི་ཆོས་སུ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་འདི་ནི་གཅིག་དང་ཐ་དད་པའི་ཆོས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་འདི་ནི་སྔ་མའི་མཐའ་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་ལ་ཕྱི་མའི་མཐའ་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་དེ་བར་གྱི་མཐའ་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་དོ། །སེམས་འདི་ནི་གཟུགས་མེད་དེ་མཐོང་བར་མི་ནུས་པས་སེམས་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་མི་མཐོང་ལ་རང་བཞིན་མི་ཤེས་ཏེ། བུས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་ལྡན་པ་དག་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྐྱེན་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པས་དམིགས་པའི་ཕྱིར་འབྱུང་ངོ་། །སེམས་འདི་ནི་ སྟོང་པ་ཉིད་དེ་བདག་མེད་པ། བདག་གི་བ་མེད་པ། མི་རྟག་པ། མི་བརྟན་པ། སྙིང་པོ་མེད་པ། མི་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་མ་ཡིན་པའོ། །ད་ལྟར་སེམས་ཤིང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན། སེམས་ཀྱི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་འཐོབ་སྟེ། གང་ཟག་དེ་དེའི་ཚེ་ན་སེམས་སམ། སེམས་མ་ཡིན་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་སྟེ། སེམས་ལ་མ་སྐྱེས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་ལེགས་པར་ཤེས་པས་སེམས་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུའང་རྟོགས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་ལ་ངེས་པའི་རང་བཞིན་མེད་དེ། ངེས་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཁས་པ་དག་ནི་དེ་ལྟར་སེམས་ལ་མ་སྐྱེས་པ་དང་། མཚན་ཉིད་མེད་པར་ཆུད་ཅིང་རྟོགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱི་འདུས་པ་དང་འགོག་པའི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་ཏེ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ན་སེམས་ལ་ཀུན་འབྱུང་ངམ་འགོག་པའི་མཚན་ཉིད་མ་རྙེད་དོ། །སེམས་ལ་འགོག་པའམ་མི་འགོག་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སེམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དེ་ལྟར་སེམས་རྣམ་པར་དག་པས་ན་བློ་བུར་གྱི་ཉོན་མོངས་པས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་བདག་གི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་ཤིང་མཐོང་བས་སེམས་ཅན་དག་གི་སེམས་ཀྱང་རྣམ་པར་དག་པར་ཤེས་ཏེ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །སེམས་དྲི་མ་ཡོད་པས་ན། སེམས་རྣམ་པར་དག་པས་ན་སེམས་ཅན་ཡང་རྣམ་པར་དག་པའོ་སྙམ་སེམས་ཤིང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན་སེམས་ལ་དྲི་མའི་མཚན་ཉིད་དམ། སེམས་ལ་རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་མི་དམིགས་ཏེ། སེམས་ཉིད་རྟག་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཤེས་སོ། །འཇིག་རྟེན་འཛིན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་རྟོག་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ནང་ངམ། ཕྱི་རོལ་ལམ། གཉི་གའི་བར་ན་ཡོད་པར་མི་རྟོག་གོ །གཞན་ཡང་ཆོས་ལ་འདས་པའམ། མ་འོངས་པའམ། ད་ལྟར་གྱིར་མི་དམིགས་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྐྱེན་མང་པོ་ལས་སྐྱེས་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་བྱུང་བའི་ ངེས་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་གང་ཟག་དབང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་མེད་དེ། ཆོས་རྣམས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་མི་གནས། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་ན་མི་གནས། གཉི་གའི་བར་ན་མི་གནས་སོ། །ཆོས་ནི་ཆོས་དང་ལྷན་ཅིག་པའང་མ་ཡིན། སོ་སོ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངེས་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ན། གཡོ་བ་མེད་བྱས་པ་མེད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་སྟེ་ཅི་ཡང་མེད་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ། སྒྱུ་མའི་མཚན་ཉིད་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། ཅིས་ཀྱང་མ་གོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མི་ལེན་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། ལེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྟེ། རྨི་ལམ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་གཟུགས་མེད་པ་སྟེ། གཟུགས་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་སྟེ། གཟུགས་བརྙན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མིང་མེད་མཚན་མ་མེད་དེ། མིང་དང་མཚན་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བྲག་ཅ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་བྱུང་བས་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་སྟེ། རང་བཞིན་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཅི་ཡང་མེད་པར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས
Chinese
由各种认识的条件，故名为心。刹那刹那生灭，由一积累，相续不断，故名为心。这是为了使各个凡夫能够理解和证悟心不可得的体性。心没有心的体性。此心从一开始就是不生的，不出现的，自性清净的。即使被突发的烦恼所染污，心也不会认识心，心也不会看到心。那是什么原因呢？因为此心是空性，因为是空性，所以是无自性。此心不是具有决定的法，因为没有可以执着的决定的法。此心没有一和异的法。此心前际也不可得，后际也不可得，中间际也不可得。此心是无色的，因为不能被看见，所以心自身不能看见心，也不能认识自性。被迷惑的各个凡夫，由于具有颠倒，由非真实的因和分别识所缘的缘故而生起。此心是 空性，是无我，无我所，无常，不稳固，无有实义，不是不变的法。现在思维和作意时，能够获得心的正念近住。那个人在那时，不会分别心或者非心，因为很好地了知心不生的体性，所以也证悟心不生。那是什么原因呢？因为心没有决定的自性，因为没有决定的体性。智者们就是这样理解和证悟心不生和无体性。那时，如实地证悟心的集合和止息的体性。这样证悟时，在心中没有找到生起或止息的体性。对于心不执着止息或不止息，就能获得心的如是性清净的体性。菩萨们这样心清净，就不会被突发的烦恼所染污。那是什么原因呢？
English
It is called mind because of various conditions of cognition. It is called mind because it arises and ceases moment by moment, accumulated by one, and the continuity is uninterrupted. This is so that each individual can understand and realize the nature of the mind that is unobtainable. The mind does not have the nature of mind. This mind is unborn from the beginning, unarisen, and naturally pure. Even if it is completely afflicted by sudden afflictions, the mind does not know the mind, and the mind does not see the mind. Why is that? Because this mind is emptiness, and because it is emptiness, it is without self-nature. This mind is not of a definite nature, because there is no definite dharma to be clung to. This mind does not have the dharma of one and different. This mind has no prior limit to be found, nor a later limit to be found, nor an intermediate limit to be found. This mind is formless, because it cannot be seen, so the mind itself cannot see the mind, nor know its own nature. Deluded individuals arise because they possess inversion, due to unreal causes and the object of discriminating consciousness. This mind is emptiness, selfless, without mine, impermanent, unstable, without essence, and not of an unchanging nature. Now, when thinking and paying attention, one obtains the mindfulness of mind. At that time, that person does not discriminate mind or non-mind, because he knows well the nature of the unborn mind, so he also realizes the unborn nature of mind. Why is that? Because the mind has no definite nature, because it has no definite nature. The wise thus understand and realize the unborn and natureless nature of mind. At that time, one realizes the nature of the assembly and cessation of mind as it is. When one realizes in this way, one does not find the nature of arising or ceasing in the mind. Without clinging to cessation or non-cessation in the mind, one will obtain the nature of suchness, the pure nature of mind. Bodhisattvas, with such a pure mind, will not be afflicted by sudden afflictions. Why is that?
Chinese
如果问，菩萨们因为知晓并见到自己的心是完全清净的，所以心想众生的心也是完全清净的。因为心有垢染，所以心想如果心是完全清净的，那么众生也是完全清净的，并且心中作意时，对于心上的垢染之相，或者心上的完全清净之相，都不执著，而是知晓心本身就是恒常完全清净的相。世间依怙菩萨摩诃萨，对于法随法行瑜伽者，如果问，菩萨们对于一切法，无论是内，还是外，还是两者之间，都不作存在之想。此外，对于法，无论是过去，还是未来，还是现在，都不执著，因为一切法都是从众多因缘所生，是从颠倒中产生的，没有决定的自性。例如，一切法，所谓“补特伽罗自在”和“法的自性”，对于一切法来说，并没有所谓的“法”，因为法不住于法之内，不住于法之外，不住于两者之间。法既不是与法同在，也不是与法分离，一切法是没有实体的，没有决定的自性。因为一切法不是存在的，所以没有动摇，没有造作。一切法犹如虚空，什么也没有。一切法是具有欺骗性的，犹如幻术。因为幻术的相是不可见的。一切法是完全清净的，因为没有被任何事物所染污。一切法是不接受的自性，因为没有接受。一切法犹如梦境，因为梦境本身是不存在的。一切法是没有形体的，因为没有任何形体。一切法犹如影像，因为影像本身是不存在的。一切法是没有名称，没有相状的，因为没有名称和相状。一切法犹如山谷回音，因为是从不真实中产生的，所以什么也没有。一切法是没有自性的，因为自性是不可见的。一切法犹如阳焰，因为知道什么也没有。菩萨如是观察一切法
English
If asked, bodhisattvas, because they know and see that their own minds are completely pure, think that the minds of sentient beings are also completely pure. Because the mind has defilements, they think that if the mind is completely pure, then sentient beings are also completely pure, and when they contemplate in their minds, they do not fixate on the characteristics of defilements on the mind, or the characteristics of complete purity on the mind, but know that the mind itself is always the characteristic of complete purity. Worldly Protector Bodhisattva Mahasattva, for those who practice yoga in accordance with the Dharma, if asked, bodhisattvas do not think that all dharmas exist within, outside, or in between. Furthermore, they do not fixate on the past, future, or present dharmas, because all dharmas arise from many causes and conditions, and arise from inversion, without a definite nature. For example, all dharmas, so-called "Person Empowerment" and "the nature of Dharma," for all dharmas, there is no so-called "Dharma," because dharmas do not abide within dharmas, do not abide outside dharmas, and do not abide in between. Dharma is neither together with Dharma, nor separate from it, all dharmas are without substance, without a definite nature. Because all dharmas are not existent, there is no movement, no action. All dharmas are like the sky, nothing at all. All dharmas are of the nature of deception, like illusions. Because the characteristics of illusions are invisible. All dharmas are completely pure, because they are not stained by anything. All dharmas are of the nature of non-acceptance, because there is no acceptance. All dharmas are like dreams, because dreams themselves do not exist. All dharmas are without form, because there is no form at all. All dharmas are like reflections, because reflections themselves do not exist. All dharmas are without name and without characteristics, because there are no names and characteristics. All dharmas are like echoes, because they arise from untruth and therefore there is nothing. All dharmas are without essence, because essence is invisible. All dharmas are like mirages, because they know that there is nothing. Bodhisattvas thus observe all dharmas.