English
It is not the future. Attachment and grasping are not simultaneous, although grasping does not arise from attachment, but because there is attachment, and because cause and condition are simultaneous, it is nominally called subsequent grasping. Grasping and attachment are not simultaneous, nor are they other than attachment. Attachment is also not simultaneous with grasping, because it is not different from grasping, so it does not dwell within attachment, it does not dwell outside of attachment, it does not dwell between the two. If attachment itself has no object, what need to mention that grasping arises from the condition of attachment? The definite characteristic of grasping has no object. The wise realize that grasping is also not real, and that there is nothing at all, because there is no characteristic of grasping within grasping, so grasping is not past, not future, not present. Grasping does not dwell within grasping, it does not dwell outside of grasping, it does not dwell between the two. It arises from perversion and is born from cause and condition. Grasping is named from the aggregation of many conditions. No dharma is simultaneous or separate. Grasping has no self-nature, and although there is no definite dharma, foolish ordinary beings perceive unreal grasping. Because all formations are unreal, worldly people are bound by grasping. The wise realize that grasping is unreal, empty, without essence, without substance, and that there is not even a little bit of definite dharma that can be objectified. Because of grasping, there is existence. Grasping does not come relying on existence. Because grasping can produce existence, it is not that existence is caused by grasping. Existence does not dwell within grasping, nor does it dwell outside of grasping, nor does it dwell between the two. Existence does not dwell in grasping. Grasping is neither simultaneous nor separate from existence, but because many conditions are gathered together, it is said that existence is caused by grasping. Grasping cannot produce existence, and grasping cannot distinguish existence. If grasping itself is unreal and without anything, what need is there to say that existence is caused by grasping? There is no need to rely on existence. Existence itself is not objectified as existence, and existence itself is within existence.
Tibetan
ན་མི་ གནས། སྲིད་པའི་ཕྱི་རོལ་ན་མི་གནས་ཏེ། གཉི་གའི་བར་ན་མི་གནས་པས་སྲིད་པ་དེ་ནི་འདས་པ་མ་ཡིན། མ་འོངས་པ་མ་ཡིན་ད་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ། །མཁས་པ་དག་ནི་སྲིད་པ་དེ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་ལྡན་པ་ལྷན་ཅིག་པའམ་སོ་སོ་བ་མ་ཡིན་པས་སྲིད་པ་ནི་ཤེས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་རྣམ་པར་མི་འབྱེད། སྲིད་པ་དེ་ནི་ཡུལ་ན་མི་གནས། ཕྱོགས་ན་མི་གནས་སོ། །སྲིད་པ་དེ་ནི་སྔ་མའི་མཐའ་མེད། ཕྱི་མའི་མཐའ་མེད། ད་ལྟར་གྱི་མཐའ་མེད་དོ། །སྲིད་པ་དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན། མེད་པ་མ་ཡིན་པས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ནང་དུ་སྲིད་པའོ་ཞེས་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་རྟོགས་སོ། །མཁས་པ་བློ་ཅན་དག་ནི་སྲིད་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད། སྙིང་པོ་མེད་པ། གསོབ། གསོག་ལྟ་བུར་ཡོངས་སུ་རྟོགས་སོ། །སྲིད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲིད་པ་དེ་སྐྱེ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་འོངས་པ་མ་ཡིན། སྐྱེ་བ་དེ་སྲིད་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པ་ཡང་མ་ཡིན། སོ་སོ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། སྐྱེ་བ་དེ་ནི་སྲིད་པའི་ནང་ན་མི་གནས། སྲིད་པའི་ཕྱི་རོལ་ན་མི་གནས། གཉི་གའི་བར་ན་མི་གནས་ཏེ། སྲིད་པས་སྐྱེ་བ་མ་བསྐྱེད་ལ་སྲིད་པ་ལས་གུད་ནས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་གྱི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བ་བཅུ་གཉིས་གཅིག་གིས་གཅིག་བསབས་པའི་རྒྱུན་མ་ཆད་པ་ལས་སྲིད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེ་བ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །སྲིད་པ་དང་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་གཅིག་རྐྱེན་བྱས་པ་ཡང་མ་ཡིན། རྐྱེན་མ་བྱས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྲིད་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་སུ་མེད་ན་སྲིད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེ་བ་སྐྱེས་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། མཁས་པ་དག་ནི་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་སྲིད་པ་ལ་མི་གནས་ལ་སྐྱེ་བ་ལ་སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་མེད། སྐྱེ་བ་ལ་རང་བཞིན་མེད། སྐྱེ་བ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་ངེས་པར་དམིགས་སུ་རུང་བའི་ཆོས་གཅིག་ཙམ་ཡང་མེད་པར་རྟོགས་སོ། །མཁས་པ་དག་གི་དེ་ལྟར་སྐྱེ་བ་ལ་རང་བཞིན་མེད་ལ་ཅི་ཡང་མེད་དེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་བྱུང་བ་བཅུ་གཉིས་གཅིག་གིས་གཅིག་བསབས་པའི་རྒྱུན་ཙམ་ཞིག་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྲིད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེ་བ་ཞེས་བརྗོད་པར་ཡོངས་སུ་རྟོགས་སོ། །སྐྱེ་བ་ལ་ལྷན་ཅིག་པའམ་སོ་སོ་བའི་ཆོས་མེད་དེ། སྐྱེ་བ་དེ་སྲིད་པའི་ ནང་ན་མི་གནས། སྲིད་པའི་ཕྱི་རོལ་ན་མི་གནས། གཉི་གའི་བར་ན་ཡང་མི་གནས་སོ། །སྐྱེ་བ་དེ་འདས་པ་མ་ཡིན། མ་འོངས་པ་མ་ཡིན། ད་ལྟར་མ་ཡིན། སྐྱེ་བ་དེ་སྔ་མའི་མཐའ་དང་། ཕྱི་མའི་མཐའ་དང་། བར་གྱི་མཐར་དམིགས་སུ་མེད་དོ།
Chinese
不住。 不住于有之外。不住于二者之间，因此有不是过去，不是未来，也不是现在。智者们认为有不是真实的，是颠倒的，不是同时的，也不是分离的，因此有是无知的自性，不能分别。有不住于处所，不住于方所。有无有前际，无有后际，无有现在际。有不是有，不是无，因此在十二缘起中，了知并证悟有。聪慧的智者们完全了悟有是空性，无有实义，虚幻，如糠秕。所谓有的缘故而生，不是有依赖于生而来，生不是与有同时，也不是分离，生不住于有之中，不住于有之外，不住于二者之间，不是有产生生，也不是从有之外产生生，而是十二缘起一者支持一者，相续不断，因此说有的缘故而生。有和生不是一者作为一者的缘，也不是非缘，因为有本身也是无所缘，何况说有的缘故而生呢？智者们认为生不住于有，生没有生的体性，生没有自性，生没有自性，因此证悟到没有可以确定指向的法。智者们如是认为生没有自性，也没有任何事物，为了显示十二缘起一者支持一者，仅仅是相续不断，因此完全了悟说有的缘故而生。生没有同时或分离的法，生不住于有之中，不住于有之外，也不住于二者之间。生不是过去，不是未来，也不是现在。生对于前际、后际和中间际都无所缘。
English
Does not abide. It does not abide outside of existence. It does not abide between the two, therefore existence is not past, not future, nor present. The wise consider existence to be not true, to be inverted, not simultaneous, nor separate, therefore existence is of the nature of ignorance, and cannot be distinguished. Existence does not abide in a place, nor does it abide in a direction. Existence has no prior limit, no posterior limit, and no present limit. Existence is neither existent nor non-existent, therefore, within the twelve links of dependent origination, existence is understood and realized. Wise and intelligent ones fully realize existence as emptiness, devoid of essence, illusory, like chaff. The so-called 'birth due to existence' is not that existence comes in dependence on birth. Birth is neither simultaneous with existence, nor separate. Birth does not abide within existence, nor does it abide outside of existence, nor does it abide between the two. Existence does not produce birth, nor does birth arise separately from existence, but because the twelve links of dependent origination support each other in an unbroken continuum, it is said that birth arises due to existence. Existence and birth are neither one causing the other, nor not causing the other, because existence itself is without an object of focus, so what need is there to mention birth arising due to existence? The wise realize that birth does not abide in existence, birth has no characteristic of birth, birth has no self-nature, birth has no essence, therefore they realize that there is not even a single phenomenon that can be definitively pointed to. The wise thus realize that birth has no self-nature and nothing at all, because in order to show that the twelve links of dependent origination support each other, it is merely a continuous stream, therefore they fully understand that birth is said to arise due to existence. Birth has no quality of being simultaneous or separate, birth does not abide within existence, it does not abide outside of existence, nor does it abide between the two. Birth is not past, not future, nor present. Birth has no object of focus in the prior limit, the posterior limit, or the intermediate limit.
Tibetan
།སྐྱེ་བ་དེ་དངོས་པོར་དམིགས་སུ་མེད་པས་མཁས་པ་དག་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་མང་པོ་འདུས་པ་དང་། ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་ལྡན་པའི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ། ཅི་ཡང་མེད་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལས་སྐྱེས་པར་ཡོངས་སུ་རྟོགས་སོ། །སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་རྒ་ཤི་དང་། སློས་པའི་མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་དེ་རྒ་ཤི་དང་། སློས་པའི་མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ལ་ལྟོས་ཏེ་འོངས་པ་མ་ཡིན་གྱི་སྐྱེ་བས་ཀྱང་རྒ་ཤི་དང་། སློས་པའི་མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་བསྐྱེད་མི་ནུས་སོ། །རྒ་ཤི་ད་དང་། སློས་པའི་མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་སྐྱེ་བའི་ནང་ན་མི་གནས། སྐྱེ་བའི་ཕྱི་རོལ་ན་མི་གནས། གཉི་གའི་བར་ན་ཡང་མི་གནས་སོ། །རྒ་ཤི་དང་། སློས་པའི་མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་སྐྱེ་བ་གནས་ཏེ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རྒ་ཤི་དང་། སློས་པའི་མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་བརྗོད་པ་ཡང་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་མང་པོ་ལས་སྐྱེ་བའི་ཆོས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་བ་ཉིད་རྒ་ཤི་དང་། སློས་པའི་མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་པ་ཡང་མ་ཡིན། སོ་སོ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་བ་ལ་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་སུ་མེད་ན་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་རྒ་ཤི་དང་། སློས་པའི་མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས། རྒ་ཤི་དང་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ལ་རྒ་ཤི་དང་སྡུག་བསྔལ་དམིགས་སུ་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྒ་ཤི་དང་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་རྒ་ཤི་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ནང་ན་མི་གནས། ཕྱི་རོལ་གྱི་ནང་ན་མི་གནས། གཉི་གའི་བར་ན་མི་གནས་སོ། །རྒ་ཤི་དང་སྡུག་བསྔལ་འདས་པ་མ་ཡིན། མ་འོངས་པ་མ་ཡིན། ད་ལྟར་གྱི་མ་ཡིན་ནོ། །རྒ་ཤི་དང་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ རྒ་ཤི་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་ལྷན་ཅིག་པ་མ་ཡིན། སོ་སོ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་ལྡན་པ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་མང་པོ་འདུས་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བ་བཅུ་གཉིས་ཚོགས་པ་ལས་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་རྒ་ཤི་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །རྒ་ཤི་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་གནས་མེད། རྒ་ཤི་དང་། སྡུག་བསྔལ་ལ་ངེས་པའི་མཚན་ཉིད་དམིགས་སུ་མེད་དོ། །རྒ་ཤི་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་འདས་པའི་མཐའ་དང་། མ་འོངས་པའི་མཐའ་དང་། ད་ལྟར་གྱི་མཐའ་དམིགས་སུ་མེད་དོ། །མཁས་པ་དག་ནི་རྒ་ཤི་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཡང་
Chinese
因为生不存在实有自性，所以智者们完全了悟到，它是从众多因缘聚合，与颠倒相应，并非真实，从一无所有如幻化般的事物中产生的。所谓以生为缘而有老死、忧悲、啼哭和痛苦，并非是生依赖于老死、忧悲、啼哭和痛苦而产生的，也不是生能够产生老死、忧悲、啼哭和痛苦。老死等，忧悲、啼哭和痛苦不住在生之中，不住在生之外，也不住在二者之间。老死、忧悲、啼哭和痛苦安住于生，因为生的缘故而说老死、忧悲、啼哭和痛苦，这也是为了显示从众多因缘产生的法的缘故。生本身也并非与老死、忧悲、啼哭和痛苦同时存在，也不是各自独立的。如果生本身都不存在可执著之处，更何况以生为缘而产生的老死、忧悲、啼哭和痛苦呢？老死和痛苦本身也不存在可执著的老死和痛苦。那是因为什么呢？因为老死和痛苦本身不住在老死和痛苦之中，不住在外境之中，也不住在二者之间。老死和痛苦不是过去，不是未来，也不是现在。老死和痛苦本身 不是与老死和痛苦同时存在，也不是各自独立的。与颠倒相应，众多因缘聚合，十二缘起聚集，因此说以生为缘而有老死和痛苦。老死和痛苦没有住处，老死和痛苦没有确定的自性可执著。老死和痛苦没有过去的边际，没有未来的边际，也没有现在的边际可执著。智者们对于老死和痛苦也
English
Since birth does not exist as a real entity, wise people fully realize that it arises from the aggregation of many causes and conditions, is associated with inversion, is not true, and arises from something that is like an illusion, devoid of anything. The so-called aging and death, sorrow, lamentation, crying, and suffering due to birth are not because birth relies on aging and death, sorrow, lamentation, crying, and suffering, nor can birth produce aging and death, sorrow, lamentation, crying, and suffering. Aging and death, sorrow, lamentation, crying, and suffering do not dwell within birth, do not dwell outside of birth, nor do they dwell between the two. Aging and death, sorrow, lamentation, crying, and suffering abide in birth, and because of birth, aging and death, sorrow, lamentation, crying, and suffering are spoken of, which is also to show the Dharma arising from many causes and conditions. Birth itself is neither simultaneous with aging and death, sorrow, lamentation, crying, and suffering, nor is it separate. If there is nothing to cling to in birth itself, what more to say about aging and death, sorrow, lamentation, crying, and suffering arising from birth? There is no aging and death or suffering to cling to in aging and death and suffering themselves. Why is that? Because aging and death and suffering themselves do not dwell within aging and death and suffering, do not dwell in external objects, nor do they dwell between the two. Aging and death and suffering are not past, not future, and not present. Aging and death and suffering themselves are neither simultaneous with aging and death and suffering, nor are they separate. Associated with inversion, the aggregation of many causes and conditions, the gathering of the twelve links of dependent origination, therefore it is said that aging and death and suffering arise from birth as a condition. Aging and death and suffering have no dwelling place, and there is no definite nature to cling to in aging and death and suffering. Aging and death and suffering have no past limit, no future limit, and no present limit to cling to. Wise people also regarding aging and death and suffering