Tibetan
ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །གང་ཟག་སུ་ཞིག་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཤེས་ན་གཟུགས་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཤེས་སོ། །གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་མ་སྐྱེས་པའི་ཁམས་སུ་ཤེས་ན། གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་མ་བྱས་པའི་ཁམས་སུ་ཤེས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་འདས་པ་མ་ཡིན། མ་འོངས་པ་མ་ཡིན། ད་ལྟར་གྱི་མ་ཡིན། མཚན་ཉིད་ཅིའང་མེད་པ་བསྟན་པ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ། བླ་དགས་སུ་བཏགས་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལ་རྟོག་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དེ་ནས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལ་རྟོག་གོ །འདི་ལྟ་སྟེ། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་མེད། རྟག་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་དོ། །མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ལ་དངོས་པོ་མེད། ངེས་པའི་ཆོས་མེད་དོ། །མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ནི་བསྟན་དུ་མེད་པའོ། །མིག་གི་ རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ནི་འདུས་པ་མ་ཡིན་གྱེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོའི་རྩ་བ་མེད་དོ། །དེའང་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དང་། ད་ལྟར་གྱི་རྐྱེན་དང་གཟུགས་ལ་རག་ལུས་པའི་ཕྱིར་འདི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ཞེས་བྱའོ། །བུས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོང་བས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཁམས་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་རྟོགས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ལ་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་རྐྱེན་རྣམས་ལས་སྐྱེས་ཏེ། རྐྱེན་ལ་རག་ལུས་པའི་ཕྱིར་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ཞེས་བྱའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་གནས་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་ངེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བཤད་དོ། །མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ཀྱི་མཚན་མར་རྣམ་པར་རྟག་པའི་ཕྱིར། རྐྱེན་རྣམས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ཞེས་བཤད་དོ། །སེམས་ཅན་དག་ཇི་ལྟར་ཤེས་པའི་རྗེས་སུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཐབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ། ཆ་གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་གཞོམ་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་བཤད་དོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ངེས་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་དེ་མིག་གི་དབང་པོ་རྣམ་པར་དག་པས་གཟུགས་ཀྱི་
Chinese
称之为“彼”。如果有人了解色的体性，也就能了解无色的体性。如果了解色的体性为不生之界，就能了解色的体性为不作之界。那是什么缘故呢？因为色的体性不是过去，不是未来，不是现在。所显示的是毫无体性，所显示的是非真实的体性，所显示的是假立的体性。这些被称为色界。如此，菩萨对色界进行辨别时会产生分别念。菩萨从那时起，对眼识的体性进行辨别时也会产生分别念。例如，眼识中没有眼识，没有眼识界，没有常恒的体性。眼识界中没有事物，没有决定的法。眼识界是不可指示的。眼识 界不是聚集，不是分离，没有事物的根本。那也是因为往昔业的因和缘，以及现在的缘和依赖于色的缘故，这被称为识界。凡夫俗子由于随顺颠倒错乱的心，所以称为眼识界。对此，圣者们则通达并证悟到没有界。那是什么缘故呢？因为眼识界没有决定的缘故。它是从各种因缘所生，依赖于因缘的缘故，所以称为眼识界。识的行境之处称为眼识界。像这样，因为没有决定，所以宣说了决定的体性。为了显示不生，也为了显示非真实。为了对色的相进行辨别，为了显示各种因缘，所以宣说了眼识界。如来以方便来辨别众生如何了知，为了摧毁同一和不同的体性，所以宣说了那样的体性。识没有决定的体性，因为眼根清净的缘故。
English
It is called "That." If someone understands the nature of form, they also understand the nature of formlessness. If one understands the nature of form as the unoriginated realm, one understands the nature of form as the unmade realm. Why is that? Because the nature of form is not past, not future, not present. What is shown is the absence of any nature, what is shown is the unreal nature, what is shown is the nominally designated nature. These are called the realm of form. Thus, when a Bodhisattva distinguishes the realm of form, conceptual thoughts arise. From then on, when a Bodhisattva distinguishes the nature of eye consciousness, conceptual thoughts also arise. For example, in eye consciousness, there is no eye consciousness, no realm of eye consciousness, no permanent nature. In the realm of eye consciousness, there are no things, no definite dharmas. The realm of eye consciousness is un-demonstrable. The realm of eye consciousness is neither assembled nor separated; there is no root of things. That is also because of the causes and conditions of past actions, and because of present conditions and dependence on form, this is called the realm of consciousness. Ordinary people, because they follow the inverted and confused mind, are called the realm of eye consciousness. Regarding this, the noble ones understand and realize that there is no realm. Why is that? Because the realm of eye consciousness is not definite. It arises from various conditions, and because it depends on conditions, it is called the realm of eye consciousness. The place of the field of activity of consciousness is called the realm of eye consciousness. Like this, because there is no definiteness, the nature of definiteness is spoken of. In order to show the unborn, and also to show the unreal. In order to distinguish the characteristics of form, and in order to show the various conditions, the realm of eye consciousness is spoken of. The Tathagata distinguishes by means of skillful means how beings know, and in order to destroy the nature of sameness and difference, such a nature is spoken of. Consciousness does not have a definite nature, because the eye faculty is completely pure.
Tibetan
མཚན་ཉིད་ཤེས་ཏེ། ཆོས་གཉིས་འདུས་པའི་ཕྱིར་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ཞེས་བཤད་དོ། །མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡང་དག་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ཞེས་བཤད་དོ། །མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ནི་མིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་གནས་ཏེ། གཟུགས་སུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་དེའི་ཡང་ཁམས་མེད་པར་བཤད་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མཁས་པ་དག་གིས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ལ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་སུ་དམིགས་སུ་མེད་དེ། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ལ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་སུ་དམིགས་སུ་མེད་པས་དངོས་ པོར་མི་རྙེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ངེས་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་སོ། །མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ནི་བརྟགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །ཁམས་ཞེས་བཤད་པ་དེ་ཡང་མི་ལེན་པའི་དོན་བཤད་པར་ཟད་དོ། །མཐོང་བར་བྱ་བའི་གནས་ཡོད་པས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ལས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་སྐྱེས་པས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །མིག་གི་ཁམས་དང་། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་དང་། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་དང་། དངོས་པོ་གསུམ་འདུས་པ་ལས་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཤེས་ཏེ་དེ་ནི་ཁམས་ཀྱི་དོན་ལས་དབེན་པའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། མིག་གི་ཁམས་དང་། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་དང་། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་རྣམ་གྲངས་དེ་སྙེད་ཀྱིས་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡང་དག་པའི་ལམ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལ་ཡང་དག་པར་ན་མིག་གི་ཁམས་མེད། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་མེད། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་མེད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཚན་ཉིད་རྣམས་ཤེས་པ་དང་། མཐོང་བ་དང་། རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཐབས་སུ་གསུངས་ཏེ། མཚན་ཉིད་གསུངས་པ་འདི་ལ་གང་ཟག་སུ་ཞིག་ཆུད་ཅིང་རྟོགས་ན་ཁམས་གསུམ་པོ་ལ་ཁམས་མེད་པར་ཤེས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཁམས་རྣམས་ལ་ཁམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཁམས་རྣམས་ལ་མཚན་ཉིད་དུ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣ་བའི་ཁམས་དང་། སྒྲའི་ཁམས་དང་། རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་དང་། སྣའི་ཁམས་དང་། དྲིའི་ཁམས་དང་། སྣའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་དང་། ལྕེའི་ཁམས་དང་། རོའི་ཁམས་དང་། ལྕེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་དང་། ལུས་ཀྱི་ཁམས་དང་། རེག་བྱའི་ཁམས་དང་། ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ཀྱང་གཞུང་འདིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །འཇིག་རྟེན་འཛིན་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔ
Chinese
了知自性，因二法聚合故说为眼识界。为了显示眼识的真实自性，故说为眼识界。眼识界是眼根行境之处，于色而了别是说眼识界彼亦无界。何以故？智者们于眼识界中，不执著有眼识界，以于眼识界中不执著有眼识界故，不得实物。何以故？无有决定之自性即是眼识界。眼识界唯是假立而已。说界亦唯是说不取之义而已。以有可见之境故，由眼识及意之业而生眼识之自性故，称为眼识。眼界与色界与眼识界，三物聚合而知诸缘之自性，彼即是远离界之义。譬如，眼界与色界与眼识界如是众多名目，则众生将趣入正道，于此真实而言，无有眼界，无有色界，无有眼识界，如是诸如来以为了知诸自性，及见与分别之方便而宣说，于此所说之自性，若有何人领会及了悟，则知三界为无界。何以故？以诸界无有界之自性故，于诸界不执著为自性故。耳界与声界与耳识界，及鼻界与香界与鼻识界，及舌界与味界与舌识界，及身界与触界与身识界亦当以此理而知。世间持者，彼如何为菩提萨埵
English
Knowing the characteristics, it is said to be the realm of eye consciousness because of the aggregation of two dharmas. It is said to be the realm of eye consciousness in order to show the true characteristic of eye consciousness. The realm of eye consciousness is the place where the eye's activity takes place, and distinguishing forms is said to be without a realm even within that realm of eye consciousness. Why is that? Because wise people do not fixate on the realm of eye consciousness as the realm of eye consciousness. Because there is no fixation on the realm of eye consciousness as the realm of eye consciousness, no real object is found. Why is that? The realm of eye consciousness is that which has no definite characteristic. The realm of eye consciousness is merely a designation. Saying "realm" is merely expressing the meaning of non-grasping. Because there is an object to be seen, and because the characteristic of eye consciousness arises from the activity of eye consciousness and mind, it is called eye consciousness. Knowing the characteristics of the causes from the aggregation of the three things: the eye realm, the form realm, and the eye consciousness realm, that is separate from the meaning of realm. For example, with so many categories of the eye realm, the form realm, and the eye consciousness realm, beings will enter the right path. In truth, there is no eye realm, no form realm, and no eye consciousness realm. Thus, all the Tathagatas have spoken of knowing all characteristics, and as a means of seeing and discriminating. If anyone comprehends and realizes this spoken characteristic, they will know that the three realms are without realms. Why is that? Because the realms do not have the characteristic of realms, and therefore one does not fixate on the realms as characteristics. The ear realm, the sound realm, and the ear consciousness realm, and the nose realm, the smell realm, and the nose consciousness realm, and the tongue realm, the taste realm, and the tongue consciousness realm, and the body realm, the touch realm, and the body consciousness realm should also be understood by this principle. World Holder, how does that become a Bodhisattva?