Tibetan
ན་འདས་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ཞེས་བགྱི། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་ཚེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་གསུངས་སོ། །མཁས་པ་དེ་དག་གཟུགས་གཞིག་ཕྱིར། །བྱང་ཆུབ་ཏུ་ནི་མ་ཞུགས་ཏེ། །གཟུགས་བཞིན་བྱང་ཆུབ་དེ་བཞིན་ཞེས། །མཁས་པ་དག་ནི་དེ་ལྟར་འཇུག །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱེ་བས་ན། །གཟུགས་ལྟར་བྱང་ཆུབ་དེ་བཞིན་ཏེ། །མཁས་མཆོག་དེ་དག་བྱང་ཆུབ་ལ། །ཡོངས་སུ་དབྱེ་བར་མི་འཇུག་གོ །བྱང་ཆུབ་དོན་ནི་དབྱེར་མེད་དེ། །དོན་ལ་བྱང་ཆུབ་མི་དམིགས་སོ། །དོན་དམ་འདི་ལ་གང་བརྩོན་པ། །དེ་དག་བྱང་ཆུབ་ཉིད་ལ་ཞུགས། །ཕུང་པོ་དང་ནི་ཁམས་རྣམས་དང་། །སྐྱེ་མཆེད་དག་ལ་བྱང་ཆུབ་ཚོལ། །བྱང་ཆུབ་དེ་ཡི་རང་བཞིན་ཏེ། །དེ་དག་གུད་ན་བྱང་ཆུབ་མེད། །ཆོས་རྣམས་རབ་དང་ཐ་མ་དང་། །བར་མའང་ནམ་ཞིག་མི་འཛིན་ཅིང་། །གང་ཡང་འདོར་བར་མི་བྱེད་པ། །དེ་ཚེ་བྱང་ཆུབ་ཡང་དག་ཞུགས། །ནམ་ཞིག་ཆོས་དང་ ཆོས་མ་ཡིན། །གཉིས་སུ་དེ་དག་ཁས་མི་ལེན། །གཉིས་སུ་གྱུར་པའང་མ་ཡིན་པ། །དེ་དག་བྱང་ཆུབ་རབ་ཏུ་ཞུགས། །འདུས་མ་བྱས་ནི་གཉིས་སུ་མེད། །འདུས་བྱས་དག་ནི་གཉིས་ཡོད་ན། །འདི་གཉིས་མཐའ་སྟེ་རྣམ་པར་སྤང་། །བྱང་ཆུབ་སྤྱད་པ་དེ་དག་སྤྱོད། །སོ་སོའི་སྐྱེ་ལས་རབ་འདས་ལ། །མི་འགྱུར་བ་ལའང་མི་གནས་ཤིང་། །འབྲས་བུའང་མ་ཐོབ་འཕགས་པ་རྣམས། །དེ་དག་འཇིག་རྟེན་སྦྱིན་འོས་ཡིན། །འཇིག་རྟེན་ཆོས་རྣམས་ཀུན་ལྟ་ཞིང་། །འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་པད་མོ་བཞིན། །སྤྱོད་པ་མཆོག་ལ་སྤྱོད་པ་ནི། །དེ་དག་བྱང་ཆུབ་ཞུགས་པ་ཡིན། །གང་ལ་འཇིག་རྟེན་སྤྱོད་པ་དེར། །དེ་དག་སྤྱོད་པར་བྱེད་མོད་ཀྱི། །གང་ལ་འཇིག་རྟེན་རྨོངས་འགྱུར་བ། །དེ་ལ་མཁས་པ་དེ་དག་གྲོལ། །དེ་དག་འཁོར་བར་ཉོན་མི་མོངས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཇིགས་མེད་པ། །ཞན་པ་མེད་ཅིང་ཞུམ་མེད་པ། །དེ་དག་བྱང་ཆུབ་སྤྱད་པ་སྤྱོད། །ཇི་བཞིན་མཁས་ཤིང་བརྟག་པར་བགྱི། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཚུལ་ཡང་རྟོགས། །དེ་དག་ཆོས་དང་ཆོས་མིན་དུ། །འདི་ལ་མཁས་པ་མི་རྟོག་གོ །བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པ་རབ་སྤྱོད་ཅིང་། །དེ་དག་ཆོས་རྣམས་འཇིག་མི་བྱེད། །གང་ཡང་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་དེ། །འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་མཚན་ཉིད་དོ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་མེད། །ནམ་མཁའ་མཚུངས་ཤིང་མཉམ་པ་སྟེ། །མཁས་པ་དེ་དག་ནམ་དུ་ཡང་། །མཚན་གཞི་མཚན་གཞི་མེད་མི་སྙམ། །སྤྱོད་པ་མཁས་པར་གྱུར་པ་ཡིན། །ཐབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་རབ་སོང་ཞིང་། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་
Chinese
那麼如何稱呼菩薩們已真實進入大乘？ 之後，世尊在那時說了這些偈頌： 智者為了破壞色， 並未進入菩提， 如色般菩提亦如是， 智者們如是進入。 以如實性來區分， 如色般菩提亦如是， 殊勝智者們對於菩提， 不會完全區分。 菩提之義無有分別， 對於義不執著菩提， 誰精勤於此真實義， 彼等即入於菩提。 於蘊、界以及處， 尋求菩提， 菩提即是彼之自性， 於彼等之外無有菩提。 諸法之初、末與中， 何時皆不執取， 亦不捨棄任何， 彼時即是真實入菩提。 何時法與非法， 彼等皆不承許為二， 亦非成為二者， 彼等即是善入菩提。 無為法無有二， 有為法則有二， 此二乃邊，應當捨棄， 彼等行者即是行菩提行。 於個別生已超越， 亦不住於不變， 未得果之聖者們， 彼等是世間應供養者。 觀視一切世間法， 於世間亦如蓮花般， 行於殊勝之行， 彼等即是入菩提者。 於何者世間之行， 彼等雖行於彼， 然於何者世間轉為愚昧， 智者們於彼解脫。 彼等不為輪迴所惑， 菩提薩埵無所畏懼， 無有怯懦亦無畏縮， 彼等即是行菩提行者。 如實精通且善加觀察， 亦了悟法界之理， 彼等對於法與非法， 智者於此不分別。 善行菩提之行， 彼等不毀壞諸法， 亦不生起任何， 此乃菩提之特徵。 一切諸法無有特徵， 如虛空般平等， 智者們無論何時， 皆不思有相與無相。 乃是善巧於行者， 已善逝度至方便彼岸， 為了眾生之
English
How then are Bodhisattvas said to have truly entered the Great Vehicle? Then, the Blessed One spoke these verses at that time: Those wise ones, for the sake of destroying form, Do not enter into enlightenment; Like form, enlightenment is also such, The wise ones enter in that way. Because it is distinguished by suchness, Like form, enlightenment is also such; Those supreme wise ones, for enlightenment, Do not allow complete distinction. The meaning of enlightenment is without distinction, For meaning, enlightenment is not fixated; Whoever strives for this ultimate meaning, They themselves enter into enlightenment. In the aggregates, elements, and sense bases, They seek enlightenment; The nature of that enlightenment, Apart from them, there is no enlightenment. The beginning, end, and middle of all phenomena, When they never grasp, Nor abandon anything, At that time, they have truly entered enlightenment. When dharma and non-dharma, They do not accept as two, Nor are they transformed into two, They have well entered enlightenment. The unconditioned is not twofold, The conditioned is twofold; These two are extremes, they should be abandoned, Those who practice, practice the practice of enlightenment. Having completely transcended individual birth, And not abiding in the unchanging, The noble ones who have not obtained the fruit, They are worthy of offerings in the world. Observing all worldly phenomena, Like a lotus in the world, Practicing the supreme practice, They are the ones who have entered enlightenment. In whatever the world's conduct is, They may act in that way, But in whatever the world becomes deluded, The wise ones are liberated from that. They are not deluded by samsara, The Bodhisattva is fearless, Without weakness and without shrinking, They are the ones who practice the practice of enlightenment. Being wise and examining accordingly, Also realizing the nature of the realm of dharma, They, regarding dharma and non-dharma, The wise do not discriminate in this. Practicing well the practice of enlightenment, They do not destroy all phenomena, Nor do they generate anything, This is the characteristic of enlightenment. All phenomena are without characteristics, Equal like the sky, Those wise ones, at any time, Do not think of the characterized and the uncharacterized. They are skilled in practice, Having well gone to the other shore of means, For sentient beings,
Tibetan
བསམ་པ་ཡང་། །མཁས་པ་དག་ནི་རྫོགས་པར་བྱེད། །རྟག་ཏུ་དམ་པའི་ཆོས་འཛིན་ཅིང་། །མངོན་པ་ཉིད་ལ་རབ་ཏུ་གནས། །ཆོས་ལ་རློམ་སེམས་མི་བྱེད་པ། །འདི་ནི་ང་ཡི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། །སངས་རྒྱས་དག་ནི་སྐྱེས་ཀྱང་རུང་། །འོན་ཏེ་འདྲེན་པ་མ་སྐྱེས་ཀྱང་། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་སྟེ། །དེ་དག་ཆོས་ཉིད་དེ་མི་འདོར། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་ལ་མངོན་སུམ་སྟེ། །ཆོས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་གང་ཡིན་པ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་རབ་གནས་ཤིང་། །དེ་དག་བརྟན་པ་ཤིན་ཏུ་སྟེན། །བདུད་ཀྱི་ཟབ་མོ་སྤྱོད་པ་ཡི། །གཏིང་ཡང་རྟག་ཏུ་རིག་མི་འགྱུར། །འདི་ལྟར་དེ་དག་ཆོས་རྣམས་ལ། །མ་ལུས་པར་ནི་མི་འཛིན་ཏོ། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་རབ་ཚོལ་ན། །ཡང་དག་ཞུགས་ པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །ཡེ་ཤེས་དེ་ཡང་ཡུལ་གནས་དང་། །ཕྱོགས་ལ་གནས་པ་མི་ཐོབ་བོ། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཆགས་མེད་དེ། །ཆོས་དང་ཆོས་ལ་ཆགས་མི་བྱེད། །བྱང་ཆུབ་ཏུ་ནི་གང་གཞོལ་བ། །དེ་བཞིན་དེ་དག་ཆགས་མི་བྱེད། །སྦྱིན་པས་མངོན་པར་རྟག་ཏུ་འཕགས། །སེམས་དུལ་དུལ་ལ་རབ་ཏུ་དགའ། །དེ་དག་མ་ལུས་གཏོང་བ་ན། །ཞེན་པའི་སེམས་ནི་ཡོང་མེད་དོ། །ཆོས་ནི་གཏོང་བར་མི་ནུས་ཏེ། །གཟུང་བར་ཡང་ནི་མི་ནུས་སོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ། །བདག་གི་དངོས་པོ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མ་མཆིས་ཤིང་། །གྲོལ་བའང་མེད་པར་གང་གིས་ཤེས། །གང་ལ་ལྟ་བ་མེད་པ་སྟེ། །དེ་ནི་སྦྱིན་བདག་ཆེན་པོ་ཡིན། །ང་དང་ང་ཡིར་ལྟ་བ་གང་། །དེ་ལ་དེ་དག་ཡོང་མེད་དེ། །དེ་ཕྱིར་དེ་དག་གཏོང་བ་ན། །དངོས་པོ་ཅི་ལའང་རྟེན་མི་འགྱུར། །སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །བྱང་ཆུབ་ལ་ནི་སྔོ་བར་བྱེད། །བྱང་ཆུབ་ལ་ནི་སྦྱིན་པ་ཡི། །གཉིས་སུ་འདུ་ཤེས་མི་བསྐྱེད་དོ། །འདུ་བྱེད་མེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ། །རྟག་པར་ཤིན་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ཡང་བདག་གནས་ཤེས། །དེ་དག་ལ་ནི་རློམ་སེམས་མེད། །ཚུལ་ཁྲིམས་དག་ནི་མ་བྱས་ཤིང་། །མ་སྐྱེས་པར་ཡང་མཁས་པས་ཤེས། །དེ་ཕྱིར་དེ་ཡི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། །རབ་དག་དྲི་མེད་ནམ་མཁའ་བཞིན། །ལུས་ནི་གཟུགས་བརྙན་ཉིད་དང་འདྲ། །ངག་ནི་བྲག་ཅ་ཇི་བཞིན་ཏེ། །སེམས་ཀྱང་སྒྱུ་མ་འདྲར་རིག་ནས། །དེ་དག་ཚུལ་ཁྲིམས་མི་སྙེམས་སོ། །དེ་དག་ཞི་ཞིང་རབ་ཏུ་ཞི། །ཉེ་བར་ཞི་ཞིང་མཉམ་པར་གཞག །སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བྱེད་ཅིང་། །རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཕ་རོལ་སོང་། །ངང་ཚུལ་ངན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། །གཉིས་སུ་བྱ་བ་དེ་ལ་མེད། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་ཡོངས་ཤེས་ནས། །དེ་ཡི་ཚུལ་ཁྲིམས
Chinese
思维亦然，智者能令圆满。 恒常执持圣妙法， 极善安住于现观。 不于正法起慢心， 此乃吾之正法也。 诸佛出世亦如是， 然无引导未生时， 一切诸法皆空性， 彼等法性亦不舍。 一切诸法皆现前， 何者是为法之性， 极善安住于真如， 彼等稳固极坚实。 魔之深奥行境者， 其深亦恒不能知。 如是彼等诸法中， 于诸法亦不执取。 若欲寻求佛智慧， 非是真实趣入处。 彼之智慧亦是于， 处所及与方所住， 亦不可得。 佛之智慧无染着， 不于法及法生染。 何者趋向菩提者， 如是彼等不生染。 布施之中恒超胜， 心调柔者极欢喜。 彼等无余施舍时， 贪着之心永无有。 不能舍弃于正法， 亦复不能执取之。 如是于诸一切法， 无有我之自性也。 一切诸法皆不生， 无有解脱谁能知？ 谁人无有诸见者， 彼乃施主之大者。 何者我与我所见， 彼等之中永无有。 是故彼等布施时， 不依任何诸事物。 一切布施之施舍， 皆为菩提而回向。 于菩提中布施之， 不生二取之念想。 于无作意之戒律， 恒常极善安住之。 于戒律中亦知我， 彼等心中无慢心。 诸戒律者无所作， 亦无生者智者知。 是故彼之诸戒律， 极净无垢如虚空。 身如影像之自性， 语如谷响之一般。 心亦了知如幻化， 是故彼等不慢戒。 彼等寂静极寂静， 寂静临近而安住。 一切罪恶皆息灭， 超越寂静之彼岸。 恶劣行止与戒律， 于彼二者皆非有。 通达诸法之法界， 彼之戒律
English
Thoughts, too, are perfected by the wise. Always holding the sacred Dharma, Abiding greatly in the manifest. Not being arrogant towards the Dharma, This is my Dharma. Even if Buddhas are born, Or if guides are not born, All dharmas are empty, They do not abandon that Dharma-nature. All dharmas are manifest, Whatever is the Dharma-nature of Dharma, Abiding greatly in Suchness, They are very firm and stable. The profound conduct of demons, Its depth is always unknowable. Thus, they do not grasp All of these dharmas. If one seeks the wisdom of the Buddhas, It is not a place to truly enter. That wisdom also, residing in a place and Direction, is not attainable. The wisdom of the Buddhas is without attachment, They do not become attached to Dharma or dharmas. Whoever inclines towards enlightenment, Likewise, they do not become attached. Always supremely excellent in giving, Delighting greatly in a tamed mind. When they give without remainder, There is no clinging mind. One cannot abandon the Dharma, Nor can one grasp it. Thus, in all dharmas, There is no self-nature of self. All dharmas are unborn, Who knows that there is no liberation? Whoever has no views, Is a great benefactor. Whatever view of self and mine, They are never there. Therefore, when they give, They do not rely on any object. All giving is dedicated To enlightenment. In enlightenment, giving Does not generate dualistic thoughts. In the morality of non-action, One always abides greatly. Knowing that self abides in morality, They have no pride. The wise know that morality is unmade And unborn. Therefore, their morality Is perfectly pure, immaculate, like the sky. The body is like an image, Speech is like an echo. Knowing that the mind is like an illusion, They are not proud of morality. They are peaceful and very peaceful, Abiding peacefully and equally. Pacifying all sins, Gone beyond the shore of perfect peace. Bad conduct and morality, There is no duality for them. Having fully understood the realm of Dharma, Their morality