Tibetan
་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་བདག་གིས་མངོན་སུམ་དུ་ཐོས་ཤིང་མངོན་སུམ་དུ་བཟུང་སྟེ། དགེ་སློང་འདུས་ཏེ་འཁོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱ་བ་གཉིས་ཡོད་དེ། ཆོས་ཀྱི་གཏམ་བརྗོད་པར་བྱ། འཕགས་པ་མི་སྨྲ་བར་གྱུར་པ་ལ་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་གནས་འདི་ལ་ཉན་ཐོས་རྣམས་མི་ནུས་ན་དེ་ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་བརྗོད་ཅིག །ཡང་ན་འཕགས་པ་མི་སྨྲ་བར་གྱུར་པས་གནས་པར་བྱོས་ཤིག་ཅེས་དོན་འདི་ཉེ་བར་བསྟན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་འདི་ཅི་སྙམ་དུ་སེམས། ཉན་ཐོས་རྣམས་མ་ཐོས་པར་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་བརྗོད་དམ། འཕགས་པ་མི་སྨྲ་བར་གྱུར་པ་རྩེ་གཅིག་པས་གནས་སམ། གསོལ་པ། དེ་མ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་རྣམ་གྲངས་འདིས་འདི་ལྟར་ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་ཡང་མེད། འཕགས་པ་མི་སྨྲ་བའང་མེད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རབ་འབྱོར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མཁྱེན་པ་དེ་དག་གནས་བརྟན་གྱིས་ཤེས་སམ་གང་དག་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་གཏམ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དེ་དག་ལ་རྗེས་སུ་འཐུན་པའི་གཏམ་བསྟན་པར་བྱ་བ་དེ་ལ་གནས་བརྟན་གྱི་ཡེ་ཤེས་འཇུག་གམ། སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་དེ་མ་ཡིན་ནོ། །འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། གནས་ བརྟན་རབ་འབྱོར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་གནས་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་ལྟ་ཞིང་། བདག་གི་སེམས་དང་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་སུ་སྒྲིབ་པར་མི་འགྱུར་བ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ལ་ལྟ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་གམ། སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་དེ་མ་ཡིན་ནོ། །འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སེམས་ཅན་གྱི་སྤྱོད་པ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་སོ་སོ་ཅི་རིགས་སུ་སྨན་པ་སྟོན་པས་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་བརྗོད་དོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་མཉམ་པ་ཉིད་ལས་ཀྱང་མི་གཡོ་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཡང་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏེ། བཙུན་པ་རབ་འབྱོར་རྣམ་གྲངས་འདིས་ཀྱང་འདི་ལྟར་འདི་ལ་ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །བཙུན་པ་རབ་འབྱོར་སེམས་ཅན་འདོད་ཆགས་སྤྱོད་པ་གང་དག་སྡུག་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་འགྲོལ་ཞིང་མི་སྡུག་པའི་རྣ
Chinese
梭。此后，具寿善现对薄伽梵如是说：“世尊，我曾亲闻、亲受于世尊处，众比丘集会而住有二事应作，谓说法，或安住于圣者之不语。世尊，若声闻众于此不能，则如来如何为声闻众说法？或安住于圣者之不语？世尊，此义已略示。”世尊告言：“善现，汝作何思？声闻众未闻而说法耶？或圣者之不语以专注而住耶？”答言：“不也，世尊。”世尊告言：“善现，由此道理，当知声闻及独觉等，亦无说法，亦无圣者之不语。”其后，童子文殊师利对具寿善现如是说：“善现，如来所知之有情之行八万四千，长老知耶？或于何等应说如是之语，于何等应示随顺之语，长老之智慧入耶？”答言：“文殊师利，非也。”文殊师利说：“长老善现，安住于何等三摩地而观一切有情之心行，于自心及他心不为障碍，安住于观一切有情心之三摩地耶？”答言：“文殊师利，非也。”文殊师利说：“尊者善现，如来为有情之行八万四千各各随应而示疗方，故说法。亦不离三摩地之平等性，亦极为了知一切有情之心行。尊者善现，由此道理，亦当知此非声闻及独觉等之境界。”“尊者善现，有情贪欲行者，以可憎之相而解脱，不可憎
English
So. Then, the venerable Subhuti said to the Blessed One: "Blessed One, I have heard and received directly from the Blessed One that there are two things that should be done by the assembly of monks: to speak about the Dharma, or to abide in the silence of the noble ones. Blessed One, if the hearers are not able to do this, then how does the Tathagata speak about the Dharma to the hearers? Or abide in the silence of the noble ones? Blessed One, this meaning has been briefly shown." The Blessed One said: "Subhuti, what do you think? Do the hearers speak about the Dharma without hearing it? Or do they abide in the silence of the noble ones with one-pointedness?" He replied: "No, Blessed One." The Blessed One said: "Subhuti, in this way, it should be understood that there is no Dharma talk for the hearers and solitary Buddhas, nor is there the silence of the noble ones." Then, the youth Manjushri said to the venerable Subhuti: "Subhuti, does the venerable one know the eighty-four thousand conducts of sentient beings that are known by the Tathagata? Or does the venerable one's wisdom enter into those to whom such words should be spoken, to whom words in accordance with them should be shown?" He replied: "Manjushri, no." Manjushri said: "Venerable Subhuti, abiding in what samadhi does he look at the conduct of the minds of all sentient beings, and without obscuring his own mind and the minds of others, does he abide in the samadhi of looking at the minds of all sentient beings?" He replied: "Manjushri, no." Manjushri said: "Venerable Subhuti, the Tathagata speaks the Dharma by showing remedies appropriate to each of the eighty-four thousand conducts of sentient beings. He does not move from the equality of samadhi, and he also knows very well the conduct of the minds of all sentient beings. Venerable Subhuti, in this way, it should also be understood that this is not the realm of hearers and solitary Buddhas." "Venerable Subhuti, those sentient beings who engage in desire are liberated by the aspect of the repulsive, and the non-repulsive
Tibetan
མ་པས་རྣམ་པར་མི་འགྲོལ་བའང་ཡོད་དེ། དེ་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ། །སེམས་ཅན་ཞེ་སྡང་ལ་སྤྱོད་པ་གང་སྐྱོན་མཐོང་བས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་ལ་བྱམས་པས་རྣམ་པར་འགྲོལ་བར་མི་འགྱུར་བ་ཡང་ཡོད་དེ། དེ་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ། །སེམས་ཅན་གཏི་མུག་སྤྱོད་པ་གང་དག་སྨད་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་ལ། ཆོས་བསྟན་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་བ་ཡང་ཡོད་དེ། དེ་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ། །སེམས་ཅན་ཆ་མཉམ་པར་སྤྱོད་པ་སྡུག་པའི་རྣམ་པས་ཀྱང་རྣམ་པར་མི་འགྲོལ། མི་སྡུག་པའི་རྣམ་པས་ཀྱང་མི་འགྲོལ། བྱམས་པས་ཀྱང་མི་འགྲོལ། སྐྱོན་གྱིས་ཀྱང་མི་འགྲོལ། ཆོས་བསྟན་པས་ཀྱང་མི་འགྲོལ། སྨད་པས་ཀྱང་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་བ་ཡང་ཡོད་དེ། དེ་དག་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཅི་ནས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་དབང་པོའི་ཁམས་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟ་བུར་ཆོས་སྟོན་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ། །རབ་འབྱོར་རྣམ་གྲངས་འདིས་འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཆོས་སྨྲ་བའི་མཆོག་ཡིན་པ་དང་། བསམ་གཏན་པའི་མཆོག་ཡིན་པ་དང་། མི་སྨྲ་བར་གྱུར་པ་ལ་དགའ་བའི་ མཆོག་ཡིན་པར་དེ་ལྟར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །འཇམ་དཔལ་གལ་ཏེ་ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་བརྗོད་པར་མི་ནུས། འཕགས་པ་མི་སྨྲ་བར་གྱུར་པ་ལ་གནས་པར་མི་ནུས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ལ་ལ་ཡོན་ཏན་འདི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པ་གང་ཇི་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་རྗོད་པར་བྱེད་ཅིང་། འཕགས་པ་མི་སྨྲ་བར་གྱུར་པ་ལ་གནས་པ་ཡོད་དམ། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འདི་མངོན་དུ་བཞུགས་པ་མཁྱེན་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མཁྱེན་གྱིས་འདི་ལ་ཞུས་ཤིག །དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །རབ་འབྱོར་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་གཡེང་བ་མེད་པའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོད་དེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་དག་གིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཐོབ་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཡོན་ཏན་འདི་དག་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཉམ་པར་གནས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་གང་སྤྱོད་པ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་བསྟན་
Chinese
也有不以慈爱而得解脱的，如来完全知晓那些。众生以嗔恨行事，有因见其过失而得解脱，却不以慈爱而得解脱的，如来完全知晓那些。众生以愚痴行事，有因呵责而得解脱，却不以说法而得解脱的，如来完全知晓那些。众生以平等行事，既不以可憎之相得解脱，也不以不可憎之相得解脱，也不以慈爱得解脱，也不以过失得解脱，也不以说法得解脱，也不以呵责而得解脱的也有。对于那些，如来以何种方式从平等性的根基中解脱，就以那种方式为之说法，如来完全知晓那些。 善现，以此等方式，应当了知如来是说法之最，是禅定之最，是乐于不言说之最。 之后，具寿善现对童子文殊说道：文殊，如果声闻和独觉不能宣说佛法，不能安住于圣者的不言说之中，那么具有如此功德的菩萨如何宣说佛法，以及安住于圣者的不言说之中呢？文殊说道：尊者善现，如果如来现前安住且知晓，就请向如来请教吧。当时，世尊对具寿善现说道：善现，诸佛的一切随法行，有一种称为“无散乱心”的三摩地，任何菩萨获得此三摩地，他们都将具备这些功德。之后，童子文殊对安住于平等的菩萨说道：善男子，无论八万四千行，还是所宣说的八万四千法蕴
English
There are also those who are not liberated by love, and the Tathagata fully knows them. Sentient beings who act with anger, some are liberated by seeing their faults, but not liberated by love, and the Tathagata fully knows them. Sentient beings who act with ignorance, some are liberated by reproach, but not liberated by teaching the Dharma, and the Tathagata fully knows them. Sentient beings who act with equanimity, neither liberated by a hateful appearance, nor liberated by a non-hateful appearance, nor liberated by love, nor liberated by fault, nor liberated by teaching the Dharma, nor liberated by reproach. For those, the Tathagata teaches the Dharma in such a way as to liberate them from the basis of equality, and the Tathagata fully knows them. Subhuti, in this way, it should be understood that the Tathagata is the best of Dharma speakers, the best of meditators, and the best of those who delight in non-speaking. Then, the Venerable Subhuti said to the youth Manjushri: Manjushri, if the Shravakas and Pratyekabuddhas cannot speak the Dharma, nor abide in the non-speaking of the noble ones, then how do Bodhisattvas who possess such qualities speak the Dharma, and abide in the non-speaking of the noble ones? Manjushri said: Venerable Subhuti, if the Tathagata is present and knows, then please ask the Tathagata about this. At that time, the Bhagavan said to the Venerable Subhuti: Subhuti, all the practices following the Dharma of all Buddhas, there is a Samadhi called "Undistracted Mind," any Bodhisattvas who obtain this Samadhi, they will all possess these qualities. Then, the youth Manjushri said to the Bodhisattva abiding in equality: Noble son, whether it be the eighty-four thousand conducts, or the eighty-four thousand aggregates of Dharma that are taught.
Tibetan
པ་འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་ཞེས་བྱའོ། །གང་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་འདི་ནི་འཕགས་པ་མི་སྨྲ་བར་གྱུར་པའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ངས་བསྐལ་པའམ། བསྐལ་པ་ལས་ལྷག་པར་ཡང་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་དང་འཕགས་པ་མི་སྨྲ་བར་གྱུར་པ་ལ་བརྩམས་ཏེ་ལུང་བསྟན་ཀྱང་ངའི་སྤོབས་པ་ཟད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེ་ཤིང་སཱ་ལ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུའི་བུ་མཉམ་པར་གནས་པ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་བྱུང་བ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་བས་ཆེས་གྲངས་མེད་པ། རྒྱ་ཆེ་བ་ཚད་མེད་པ་ནས་བསྐལ་པ་སྙན་པ་རྣམ་པར་གྲགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་བྱུང་སྟེ། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་མཐོང་ན་དགའ་བའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་ཀུན་ཏུ་འོད་ཟེར་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མཁྱེན་པ་དང་ཞབས་ སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་རིག་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བ། ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་ངོ་། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀུན་ཏུ་འོད་ཟེར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མཐོང་ན་དགའ་བ་རིན་པོ་ཆེ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་བཀྲམ་པ། འབྱོར་པ་རྒྱས་པ། བདེ་བ་ཤིན་ཏུ་ལོ་ལེགས་པ་ཉམས་དགའ་བ། ལྷ་དང་མིས་ཀུན་ཏུ་གང་བར་གྱུར་ཏོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེ་སྤོས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པས། རེག་ན་ཤིང་བལ་ལྟར་འཇམ་པ། གོས་ཀ་ཙ་ལིན་དི་ཀ་ལྟར་རེག་ན་བདེ་བ། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱིས་མཉམ་པར་བརྒྱན་པར་གྱུར་ཏོ། །མཐོང་ན་དགའ་བའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེ་ན་གླིང་བཞི་པ་བྱེ་བ་ཕྲག་བཞི་ཡོད་དེ། རེ་རེ་ལ་ཡང་གླིང་ཆེན་པོ་དཔག་ཚད་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཡོད་དོ། །གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རིན་པོ་ཆེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་དཔག་ཚད་ཀྱི་ཚད་ཙམ་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་རེ་རེ་ན་ཡང་གྲོང་དང་། རི་ཁྲོད་པ་དང་། ཡུལ་འཁོར་དང་། གྲོང་རྡལ་ལྔ་བརྒྱས་བསྐོར་བར་གྱུར་ཏོ། །གྲོང་དང་། གྲོང་ཁྱེར་དང་། གྲོང་རྡལ་དང་། ལྗོངས་ཐམས་ཅད་ན་ཡང་སྲོག་ཆགས་མང་པོ་བརྒྱ་སྟོང་གནས་ཏེ། མི་དེ་དག་གི་མིག་སྔར་ཅི་སྣང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྡུག་ཅིང་ཡིད་དུ་འོང་བ་སྣང་སྟེ། ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་མི་སྣང་ངོ་། །མི་དེ་དག་ཀྱང་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེ་མཐོང་ན་དགའ་བ་ཞེས་བྱའོ། །སངས་
Chinese
此乃名为法的开示。此乃止息一切想与受之等持，是圣者不语之境界。种姓之子，我纵经一劫，或逾一劫，依于法的开示与圣者不语之境界而作授记，然我之辩才亦无有穷尽。其后，世尊告彼安住于等性之婆罗门，如大娑罗树之子：种姓之子，于往昔已逝之时代，有较无数劫更为无数，广大无量之劫，名曰妙音普闻。于彼时，彼刻，于名为见喜之世界中，有如来、应供、正等觉、明行圆满、善逝、世间解、调御丈夫、无上士、天人师、佛、薄伽梵名为普光出现于世。薄伽梵普光如来之世界见喜，遍布一切珍宝，富饶丰足，安乐祥乐，悦意适意，为天人所遍满。彼世界为一切妙香所遍熏，触之如木棉般柔软，触之如卡扎林迪卡之衣般舒适，为七宝所平等庄严。于彼见喜世界中，有四俱胝四大洲，每一洲皆有八万四千由旬之广大。彼等一切大城市，皆以一切珍宝庄严，其量等同一由旬。每一大城市，皆为五百村落、山居、乡村、城镇所围绕。于一切村落、城市、城镇、国土中，皆有众多百千有情安住。于彼等众生眼前所显现之一切，皆悦意可爱，不悦意者则不显现。彼等众生亦皆获得随念佛之等持。是故，彼世界名为见喜。佛
English
This is called a Dharma talk. This is the absorption that stops all perceptions and feelings, which is the state of the noble ones who do not speak. Son of good family, even if I were to prophesy for a kalpa or more than a kalpa, based on the Dharma talk and the state of the noble ones who do not speak, my eloquence would not be exhausted. Then, the Bhagavan addressed the Brahmin who was abiding in equanimity, like the son of a great sala tree: Son of good family, in the past, there occurred a kalpa called "Well-Sounding and Widely Proclaimed" from a time that was more countless than countless kalpas, vast and immeasurable. At that time, in that era, in the world called "Seeing Joy," there appeared in the world a Tathagata, an Arhat, a Perfectly Complete Buddha, complete in knowledge and conduct, a Sugata, a Knower of the World, a Tamer of Beings, a Charioteer, an unsurpassed being, a Teacher of Gods and Humans, a Buddha, a Bhagavan named All-Illuminating Light. The world of the Bhagavan All-Illuminating Light, "Seeing Joy," was completely adorned with all kinds of jewels, prosperous and abundant, very happy and auspicious, delightful and pleasing, and filled with gods and humans. That world was completely perfumed with all kinds of fragrances, so that it was as soft to the touch as cotton, as comfortable to the touch as a Kacalindika garment, and equally adorned with the seven precious substances. In that world of "Seeing Joy," there were four hundred million continents, each of which was eighty-four thousand yojanas in size. All of those great cities were adorned with all kinds of jewels, and their size was equal to one yojana. Each great city was surrounded by five hundred villages, mountain dwellings, rural areas, and towns. In all the villages, cities, towns, and lands, many hundreds of thousands of beings lived. Everything that appeared before the eyes of those people appeared pleasing and delightful, and nothing displeasing appeared. Those people also attained the samadhi of mindfulness of the Buddha. Therefore, that world is called "Seeing Joy." Buddha