Tibetan
།འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་རྣམས་བསྟན་ལ་གུས་པ་མེད། །ཁེངས་པ་ཁྲེལ་མེད་རྟག་ཏུ་མི་འཐུན་པ། །ཕྲག་དོག་ཟིལ་གནོན་རྟགས་ནི་འདི་རྣམས་ཡིན། །གཞན་དག་གིས་ནི་བསྔགས་པ་མ་ཡིན་ལ། །མི་དགར་མི་བྱེད་དབུལ་པོས་གསེར་རྙེད་བཞིན། །སྙིང་པོར་འཛིན་ཅིང་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས། །གནོད་སེམས་ཅན་ལ་བྱང་ཆུབ་ག་ལ་ཡོད། །སྔ་མ་དེ་ཡིས་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ལྟས། །དེ་ཡི་རྣམ་སྨིན་གྱིས་ནི་ངན་འགྲོ་མྱོང་། །འདིར་ནི་མི་ལུས་ཐོབ་ནས་མིག་ཀྱང་སེར། །དེ་ཡི་མདོག་ཀྱང་གསལ་ཞིང་མཛེས་མི་འགྱུར། །དེ་ནི་སུ་ལའང་བཙམ་པ་མང་ཡོད་དེ། །ཀུན་ཏུ་དེ་ཡི་ཞེ་ནི་འགྲས་པར་འགྱུར། །ལ་ལའི་ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་མཐོང་ན་ཡང་། །ཕྲག་དོག་བསྐྱེད་ནས་ཆོས་ནི་སྤོང་བར་བྱེད། །རྒོད་ཅིང་སྙིང་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཡིས། །གཞན་དང་ལྷན་ཅིག་སྡིག་པ་མང་པོ་སྨྲ། །གལ་ཏེ་གཞན་གྱིས་གཏམ་ངན་མ་སྨྲས་ཀྱང་། །འཁྲུག་པའི་སེམས་ཀྱིས་མཚན་མོ་འདའ་བར་བྱེད། །དེ་ནི་གྲོང་དུ་སྤྱོད་ལམ་གཞན་དུ་སྒྱུར། །གཙུག་ལག་ཁང་དུ་དམུ་རྒོད་རྟ་བཞིན་བྱེད། །གཞན་གྱི་སྐྱོན་འཛིན་བདག་གི་འཛིན་མི་བྱེད། །ཕྲག་དོག་ཅན་རྣམས་ཆོས་ནི་དེ་འདྲའོ། །འདི་ནི་ཅི་ནས་ཕྱོགས་འདིར་མི་གནས་པར། །འདི་ཡི་ཁྱིམ་དུ་འདི་དང་འདི་སྐད་བྱ། །སང་ནི་བདག་གིས་ངན་དུ་བརྗོད་སྙམ་སྟེ། །དེ་ནི་སྡང་བའི་ཡིད་ཀྱིས་མང་དུ་སེམས། །དེ་ནི་མྱ་ངན་མང་ཞིང་ཡིད་མི་བདེ། །གཞན་གྱིས་ཤེས་ཕྱིར་བཀུར་པ་རྣམས་མཐོང་ན། །དེ་ནི་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ཡིད་མི་ཆེས། །ཉེས་པས་ནོན་ནས་བསྔགས་པ་མ་ཡིན་སྨྲ། །མཁས་པ་དེ་དག་སྨན་རྣམས་ཁོང་དུ་ཆུད། །དེ་ཕྱིར་དེ་ཡི་བསྙེན་བཀུར་འཕེལ་འགྱུར་ན། །དེ་ནི་སྦྱིན་མཆོག་བླ་མེད་སྦྱིན་བྱེད་ན། །ཆོས་མཆོག་འཛིན་པར་ཡིན་པ་ཡོང་མི་ཤེས། །དགེ་སློང་བྱ་བ་དག་ལ་དེས་པ་ཡི། །གློ་བུར་པ་དག་འོང་བ་མཐོང་ན་གནོང་། །ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ གནས་འདིར་ཅི་འདོད་ཅེས། །གུས་པ་མེད་པར་མ་དད་ཆོས་རྣམས་སྨྲ། །གཙུག་ལག་ཁང་འདི་རྟག་ཏུ་ལས་མང་ལ། །རྙེད་པའང་མེད་དེ་སྤྱོད་ཡུལ་རྣམས་མི་བཟད། །གལ་ཏེ་དེས་བསྐུལ་དེ་ནི་མི་འགྲོ་ན། །ལེགས་པར་མ་བསྡམས་ཐབ་མོ་བྱེད་པར་འགྱུར། །འདི་འདྲ་དག་གི་གནས་འདིར་གང་ཡང་མེད། །ཡུལ་ཞིག་ཏུ་ནི་ཅི་འདྲ་དྲན་པར་གྱིས། །གནས་པའི་དགེ་སློང་དག་གིས་ཁྱོད་བསྐྲད་ན། །ཡུལ་འདི་སུན་དབྱུང་ཕྱིར་ནི་འོངས་སམ་ཁྱོད། །དགེ་བསྙེན་བླུན་པོ་རྣམས་ནི་འདི་མི་ཤེས། །འདི་དག་ཁྲིམས་འཆལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་མི་ཤེས། །དགེ་སློང་ད
Chinese
了知世间者对教法无有恭敬， 傲慢无耻之人总是格格不入， 嫉妒压制他人，这些就是征象。 他人之赞扬，彼等不欢喜， 不悦也不作，如贫者得金。 执为心要且一切皆舍弃， 害心者怎会有菩提？ 前者以种种折磨之心视之， 彼之异熟果报乃受恶趣苦。 于此处得人身，然眼亦发黄， 彼之颜色不明亮，亦不美丽。 彼于何人亦多有欺诳语， 总是对彼心生嫌隙。 纵见他人智慧之差别， 亦生嫉妒且舍弃正法。 粗暴且内心无所顾忌者， 与他人一同说诸多罪恶语。 纵使他人未说恶语， 亦以争斗之心度过夜晚。 彼于村落中改变行为， 于寺庙中如未驯服之马。 执持他人之过，不执持自己之过， 嫉妒者之法即是如此。 此人无论如何不住于此方， 于彼之家中如是如是说。 明日我将说其坏话，如是想， 彼以憎恨之心多作思量。 彼多忧愁且内心不安乐， 见他人为众人所敬， 彼不信乃是业之果报， 被罪业所压，说非赞扬语。 彼等智者已将药物纳入腹中， 是故彼之侍奉供养渐增长， 彼若作殊胜无上之布施， 亦不知是否为持法之殊胜者。 于比丘之事业心生厌倦， 见有新来者则感羞愧， 极其痛苦， 于此处欲求何物耶？ 无恭敬且说不信之法， 此寺庙总是事务繁多， 亦无所得，受用之处皆不适意。 若彼催促，则彼不去， 未善调伏，则将成为争端。 如此之人在本处一无所有， 于某地当忆念何事耶？ 若住处之比丘驱逐汝， 汝来此地是为了破坏此地吗？ 愚笨之居士们不知晓此理， 不知此等是犯戒者，还是持戒者， 比丘
English
Those who know the world have no respect for the teachings, The arrogant and shameless are always incompatible, Jealousy suppresses others; these are the signs. They do not rejoice in the praise of others, They are not displeased or act like a poor person finding gold. They hold it as essential and abandon everything, How can those with harmful intentions have enlightenment? The former views them with all kinds of tormenting thoughts, The ripening of that karma is experiencing suffering in the lower realms. Having obtained a human body here, even the eyes turn yellow, The color of that person is not bright and not beautiful. That person has many deceptive words to anyone, Always, their mind becomes hateful. Even if they see the difference in others' wisdom, They generate jealousy and abandon the Dharma. Those who are rude and have no regard in their hearts, Speak many sinful words together with others. Even if others do not speak evil words, They spend the night with a mind of conflict. That person changes their behavior in the village, In the monastery, they act like an untamed horse. They hold onto the faults of others and do not hold onto their own faults, The Dharma of the jealous is like that. This person, by any means, does not stay in this place, In their home, they say this and that. Thinking, "Tomorrow I will speak badly of them," They think much with a hateful mind. That person has much sorrow and is not happy in their heart, When they see others being respected by the people, They do not believe it is the result of karma, Oppressed by faults, they speak words that are not praise. Those wise ones have taken the medicines into their stomachs, Therefore, their service and offerings gradually increase, If they make supreme and unsurpassed offerings, They do not know whether they are holders of the supreme Dharma. They are weary of the activities of monks, When they see newcomers, they feel ashamed, Extremely painful, What do you want here? Without respect, they speak of non-believing teachings, This monastery always has many affairs, And there is no gain, the places of enjoyment are all unpleasant. If they urge them, they do not go, Not well subdued, they will become a source of conflict. Such people have nothing in this place, In some place, what should you remember? If the resident monks expel you, Did you come here to destroy this place? The foolish lay practitioners do not know this, They do not know whether these are those who break vows or those who keep vows, Monk
Tibetan
གའ་དང་མི་དགས་མྱུར་དུ་སོང་། །མི་སྡུག་པ་དང་དྲག་པོས་སོང་ང་རེ། །སངས་རྒྱས་ལ་ནི་སློབ་པའི་ཆོས་སྨྲ་བ། །དེས་ཤིང་དམ་བརྟན་དག་གིས་མཐོང་ན་ནི། །བླུན་དང་མི་འཐུན་འགྱུར་ན་མི་རུང་ཞེས། །དེ་དག་ག་ལས་འོངས་པར་ཕྱིར་ཡང་འགྲོ། །ཀྱེ་མ་བདག་གི་འདྲེན་པའི་བསྟན་པ་པོ། །རྒྱལ་བ་དག་གི་ཆོས་འདི་འགག་པར་འགྱུར། །དགེ་སློང་སྡིག་ཅན་འདི་དག་རབ་ཏུ་འཕེལ། །ཆོས་སྨྲ་གང་ཡིན་རྣམས་ནི་ཉུང་བར་འགྱུར། །གང་ཚེ་མང་དུ་ཐོས་པ་གློ་བུར་འོངས། །སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དགའ་བྱེད་སྟོན་པ་ན། །བློ་གྲོས་ཆུང་ངུ་འདི་ལྟར་ཅི་ཤེས་ཞེས། །མི་གུས་དེ་དག་གཞན་ལ་སྦྲོན་པར་བྱེད། །དེས་ནི་ལུང་ཡང་མ་མནོས་ཆོས་མ་དྲིས། །འདི་ཡི་མཁན་པོ་ཅི་འདྲ་སློབ་དཔོན་གང་། །རང་སྐྱེ་ཤིང་ལྟར་ཆོས་གོས་བགོས་ནས་ནི། །བདེ་བའི་དོན་དུ་རྙེད་པ་ཚོལ་བར་བྱེད། །དེ་འདིར་མདོ་སྡེ་དེ་ལ་མི་མཁས་ཏེ། །དེ་ཡིས་ཤེས་པ་བདག་ཅག་ཤེས་སོ་སྙམ། །དེ་དག་བླུན་ཞིང་བསྟན་པ་སུན་འབྱིན་པ། །ཏིང་འཛིན་མ་ཐོབ་བྱིས་པའི་བསམ་པ་སེམས། །རྒྱལ་པོ་ངས་ནི་འདས་པའི་དུས་དྲན་པས། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་འོད་ཅེས་བྱ་བ་བྱུང་། །ལོ་ནི་བརྒྱད་ཁྲི་ཐམ་པའི་བར་དག་ཏུ། །ཆོས་རྣམས་བསྟན་ནས་རྒྱལ་བ་མྱ་ངན་འདས། །རྒྱལ་བ་དེ་ནི་འདས་པའི་དུས་ཀྱི་འོག །དམ་པའི་ཆོས་ནི་ཉམས་ཤིང་ཐུག་པ་ན། །དགེ་སློང་དྲན་པའི་བློ་ཅན་ཞེས་བྱ་བྱུང་། །གཟུངས་ཐོབ་མ་ཡིན་སྤོབས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །མཛེས་ ཤིང་དེས་ལ་བཀའ་བློ་བདེ་བ་དང་། །རྟག་ཏུ་ངན་ངོན་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་པ། །སྐྱེ་དགུ་སྤྲིན་གྱི་ཆུས་ནི་ཚིམ་བྱེད་ལྟར། །ལྷར་བཅས་འགྲོ་བ་ཆོས་ཀྱིས་ཚིམ་པར་བྱེད། །དེ་ཡི་དུས་ཀྱི་ཚེ་ན་ས་སྟེང་དུ། །བཀོད་པའི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་གྲོང་ཁྱེར་བྱུང་། །ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་དཔག་ཚད་བརྒྱད་དུ་གྱུར། །མི་རྣམས་དེ་དག་བློ་ལྡན་ལོ་ལེགས་བདེ། །ཆོས་སྨྲ་དྲན་པའི་བློ་ཅན་དེ་འོངས་ནས། །སྲོག་ཆགས་རྣམས་ལ་ཕན་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱང་བསྟན། །སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་ཕྲག་ནི་ཉི་ཤུ་གསུམ། །བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ལ་ནི་བཀོད་པར་གྱུར། །མེ་ཏོག་རྣམས་དང་སྤོས་དང་གོས་རྣམས་དང་། །བཅའ་བ་ཐུག་པ་དང་ནི་འཚམ་པ་ཡི། །གླུ་དབྱངས་རོལ་མོའི་སྒྲ་རྣམས་རབ་མཆོག་གིས། །དེ་དག་དེ་ལ་སངས་རྒྱས་བཞིན་དུ་མཆོད། །དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་ཤིན་ཏུ་མི་འཐུན་གྱུར། །གྲོང་ཁྱེར་དུ་ནི་དེ་ཡི་བསྔགས་མིན་སྒྲོགས། །ཚུལ་ཁྲིམས་མི་ལྡན་ཉེས་པ་དེས་ཤེས་ཞེས། །རེ་རེ་ནས་ནི་ཕྱིན་པའི་མདུན་དུ་བརྗོད། །ཟླ་བ་ཉ་བ
Chinese
嘎和米达迅速离去！丑陋者和暴徒离我而去！对于佛陀，讲授学习的佛法，如果他们看到坚定的誓言，说愚蠢和不和谐是不行的，那些人从哪里来又回到哪里去。唉，我的引导者，教法持有者，胜者们的这个佛法将会衰退。罪恶的比丘们会增长，讲法者会减少。何时博学之士突然到来，当导师使众多人欢喜时，他们会不恭敬地说：‘这个小智慧知道什么？’他们会怂恿其他人。因此，他没有接受预言，也没有询问佛法。这个的堪布是什么样的？导师是谁？像自生的树一样披上法衣，为了安乐而寻求利养。他不精通这里的经部，他认为自己知道，我们知道。那些愚蠢并诋毁教法的人，心中想着未获得禅定的孩童的想法。国王啊，我回忆起过去，出现了一位名为智慧光佛的佛陀。在八万年里，他讲授佛法，然后胜者涅槃。那位胜者涅槃之后，当神圣的佛法衰退和终结时，出现了一位名为具念的比丘。他没有获得陀罗尼，却获得了自信。美丽，并且对他的话感到满意，总是知足于少许，就像云朵的水使众生满足一样，使天神和众生因佛法而满足。在他那个时代，大地上出现了一座名为庄严国王的城市。它的周围有八逾缮那。那里的人们聪明、丰收、安乐。讲法者具念来到那里，为了利益众生而讲授佛法。两千三百俱胝的众生，被安置于无上菩提。用鲜花、香、衣服，以及食物和饮料，用最上等的歌声和音乐，像供养佛陀一样供养他。五百比丘非常不和合，在城市里宣扬他的坏话，说他不持戒，知道罪过，一个接一个地走到他面前说。满月。
English
Ga and Mida, leave quickly! Ugly ones and thugs, leave me! For the Buddha, teaching the Dharma to be learned, if they see steadfast vows, saying that foolishness and disharmony are not right, where do those people come from and where do they go back to? Alas, my guide, the holder of the teachings, this Dharma of the Victors will decline. Sinful monks will increase, and Dharma speakers will decrease. When erudite ones suddenly arrive, when the teacher makes many people happy, they will disrespectfully say, 'What does this small wisdom know?' They will incite others. Therefore, he has not received prophecy, nor has he inquired about the Dharma. What kind of Khenpo is this? Who is the teacher? Like a self-born tree, he dons the Dharma robes, seeking gain for the sake of happiness. He is not proficient in the Sutras here, he thinks he knows, we know. Those who are foolish and denigrate the teachings, think in their hearts like children who have not attained Samadhi. King, I remember the past, and a Buddha named Jnana Light appeared. For eighty thousand years, he taught the Dharma, and then the Victor passed into Nirvana. After that Victor passed into Nirvana, when the sacred Dharma declined and ended, a monk named Possessing Mindfulness appeared. He did not attain Dharani, but he gained confidence. Beautiful, and pleased with his words, always content with little, just as the water of clouds satisfies beings, he satisfies gods and beings with the Dharma. In his time, a city called Adorned King appeared on the earth. Its surroundings were eight yojanas. The people there were intelligent, had good harvests, and were happy. The Dharma speaker Possessing Mindfulness came there and taught the Dharma for the benefit of beings. Two trillion and three hundred billion beings were placed in unsurpassed Bodhi. With flowers, incense, clothes, and food and drink, with the most excellent songs and music, they offered to him as they would to a Buddha. Five hundred monks were very discordant, and they proclaimed his bad words in the city, saying that he did not keep the precepts and knew sins, one by one going before him and saying. Full moon.