Tibetan
་སམ་འཆག་པ་རྣམས་སུ་ཡང་། །སངས་རྒྱས་སེམས་ནི་མཉམ་པར་མ་བཞག་ནམ་ཡང་མེད། །མི་གསུང་བཞུགས་དང་གསུང་བ་དང་ནི་བཤོས་གསོལ་དང་། །རྒྱལ་བ་མཉམ་པར་བཞག་ལ་གཡེང་བ་མི་དམིགས་སོ། །གང་ཞིག་བདེ་གཤེགས་མཉམ་པར་བཞག་པའི་སེམས་ཤེས་པ། །གང་ཟག་དེ་ནི་ཕྱོགས་བཅུ་དག་ནའང་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ནི་ཇི་ལྟར་མཉམ་བཞག་དེ་ལྟར་འགྲོ་བ་ལ། །རྟག་ཏུ་ཆོས་རྣམས་སྟོན་ཏེ་འདི་ནི་རྒྱལ་བའི་ལས། །རིགས་ཀྱི་བུ་གཞན་ཡང་ཐ་དད་པའི་འདུ་ཤེས་གང་གིས་སེམས་མི་མཉམ་པར་གནས་པར་འགྱུར་བའི་ཐ་དད་པའི་འདུ་ཤེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་ཞིང་མི་ཟད་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞིང་རྣམས་ལ་ཐ་དད་པའི་འདུ་ཤེས་མེད་དོ། །རང་བཞིན་གྱིས་བདག་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཐ་དད་པའི་འདུ་ཤེས་མེད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་འདྲེས་པ་མེད་ཅིང་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམས་ལ་ཐ་དད་པའི་འདུ་ཤེས་མེད་དོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་རྣམས་ལ་ཐ་དད་པའི་འདུ་ཤེས་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་ཡང་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་མེད། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད། ཕན་བཏགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ལན་དུ་ཕན་འདོགས་པ་མེད། གནོད་པ་བྱས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ལན་དུ་གནོད་པ་བྱེད་པ་མེད། འདུལ་བར་འོས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མ་ཡིན། ལོག་པར་ངེས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་སྨོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གནས་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཐ་དད་པའི་འདུ་ཤེས་མེད་ཅེས་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཐ་དད་པའི་འདུ་ཤེས་མེད་པ་དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐ་དད་པའི་འདུ་ཤེས་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་ཏེ། འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འཕྲིན་ལས་བཅུ་དགུ་པའོ། །དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཞིང་དང་སེམས་ཅན་དེ་བཞིན་ཆོས་རྣམས་ལ། །ཐ་དད་འདུ་ཤེས་བདེ་བར་གཤེགས་པ་མེད། །མཉམ་ཉིད་གནས་ཤིང་གྲགས་པ་ཆེ་རྣམས་ལ། །ཐ་དད་འདུ་ཤེས་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཁྲིམས་ལྡན་ཁ་ན་མ་ཐོ་མེད་པའི་ཁྲིམས། །སེམས་ཅན་འདུལ་བའི་འོས་དང་གདུལ་དཀའ་བ། །དེ་ལ་རྐང་གཉིས་དམ་པ་སེམས་མཉམ་སྟེ། །སེམས་ཅན་ཐ་དད་འཛིན་པ་ཐར་བར་བྱེད། །རིགས་ཀྱི་བུ་གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོ་སོར་མ་བརྟགས་པའི་བཏང་སྙོམས་མེད་
Chinese
即使在行走坐卧之中，佛陀的心也从未不平等安住。无论是默然不语、开口说话、还是饮食，如来都安住于平等之中，不会有散乱。如果有人知道如来安住于平等的心，那么这个人即使在十方世界也不存在。他如何安住于平等，就如何行走，恒常宣说诸法，这是如来的事业。善男子，此外，以何种差别之想，心会不安住于平等，如来没有那种差别之想。那是什么缘故呢？因为如同虚空一般，刹土无有穷尽，所以如来对刹土没有差别之想。因为自性无我的缘故，所以如来对众生没有差别之想。因为了知法界无有混杂且是平等性的缘故，所以如来对佛土没有差别之想。因为远离贪欲的法性的缘故，所以如来对诸法没有差别之想。如来对于具有戒律者，也没有随顺的贪著；对于破戒者，也没有嗔恨；对于施恩者，也不会想着回报恩情；对于加害之人，也不会想着报复；对于应调伏者，也不会不平等；对于邪见者，也不会谩骂。如来对一切法都安住于平等性中，因此说如来没有差别之想。如来如何没有差别之想，就为了断除一切众生的差别之想而宣说佛法，这是如来的第十九种如来事业。对此应如是说：对于刹土、众生以及诸法，如来没有差别之想。安住于平等性且名声远扬者，永远不会有差别之想。对于持戒者、无有罪过之戒，以及应调伏和难以调伏的众生，二足尊都是心怀平等，从而使执著众生差别的人得以解脱。善男子，此外，如来没有不分别的舍
English
Even in walking, sitting, and lying down, the Buddha's mind is never not equally abiding. Whether silent, speaking, eating, or drinking, the Tathagata abides in equality and is without distraction. If someone knows the mind of the Tathagata abiding in equality, that person does not exist even in the ten directions. How he abides in equality, so he walks, constantly teaching the Dharma, this is the work of the Tathagata. Furthermore, son of good family, with what kind of differentiated thought does the mind not abide in equality? The Tathagata does not have that kind of differentiated thought. Why is that? Because like space, the realms are inexhaustible, so the Tathagata has no differentiated thought about the realms. Because of the selflessness of nature, the Tathagata has no differentiated thought about sentient beings. Because of knowing that the realm of Dharma is unmixed and is of the nature of equality, the Tathagata has no differentiated thought about the Buddha-fields. Because of the Dharma-nature of being free from desire, the Tathagata has no differentiated thought about the Dharmas. The Tathagata has no attachment to those who possess discipline, nor anger towards those who break discipline. He does not think of repaying kindness to those who have shown kindness, nor does he think of retaliating against those who have harmed him. He is not unequal to those who should be tamed, nor does he revile those who hold wrong views. The Tathagata abides in equality in all Dharmas, therefore it is said that the Tathagata has no differentiated thought. How the Tathagata has no differentiated thought, so he teaches the Dharma in order to abandon the differentiated thoughts of all sentient beings, this is the nineteenth Tathagata-activity of the Tathagata. To this it should be said: For realms, sentient beings, and likewise for Dharmas, the Sugata has no differentiated thought. Those who abide in equality and are of great renown never have differentiated thoughts. For those who uphold discipline, for the faultless discipline, and for sentient beings who are fit to be tamed and difficult to tame, the supreme two-legged one has an equal mind, thereby liberating those who grasp at the differences of sentient beings. Furthermore, son of good family, the Tathagata does not have undifferentiated equanimity.
Tibetan
དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཏང་སྙོམས་ནི་ལམ་བསྒོམས་པ་ཡིན་གྱི། ལམ་མ་བསྒོམས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལུས་བསྒོམས་པ། སེམས་བསྒོམས་པ། ཚུལ་ཁྲིམས་བསྒོམས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཏང་སྙོམས་ནི་ཤེས་རབ་བསྒོམས་པ་ཡིན་གྱི། མ་བསྒོམས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཏང་སྙོམས་ནི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་གྱི། གཏི་མུག་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཏང་སྙོམས་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཡིན་གྱི། འཇིག་རྟེན་པར་ལྟུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཏང་སྙོམས་ནི་འཕགས་པ་ངེས་ པར་འབྱུང་བ་ཡིན་གྱི། འཕགས་པ་མ་ཡིན་པ་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཏང་སྙོམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྐོར་བ་སྟེ། སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཏང་སྙོམས་དེ་ནི་རང་གི་ཚུལ་གྱིས་སྒྲུབ་པ་སྟེ་གཉེན་པོའི་རྗེས་སུ་སོང་བ་མ་ཡིན། མཐོ་བར་སེམས་པ་མ་ཡིན། དམའ་བར་སེམས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གནས་པ་མི་གཡོ་བར་གྱུར་པ་། དམིགས་པ་དང་བྲལ་བ། རྟོག་པ་དང་སེལ་བ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ། དུས་ལ་ལྟ་བ། དུས་ལས་མ་ཡོལ་བ། མི་གཡོ་བ། མི་སེམས་པ། མི་རྟོག་པ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ། རྣམ་པར་མ་བསྒྲུབས་པ། བསྟན་དུ་མེད་པ། ཡང་དག་པ། དེ་ཁོ་ན། དེ་བཞིན་ཉིད། གཞན་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཆེན་པོ་དེ་ལྟ་བུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བཏང་སྙོམས་དེ་ལྟ་བུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་ཏེ། འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འཕྲིན་ལས་ཉི་ཤུ་པའོ། །དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ལེགས་སྤྱད་ལམ་མཆོག་ཤིན་ཏུ་བསྒོམས་པའི་ཕྱིར། །སོ་སོར་མ་བརྟགས་བཏང་སྙོམས་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་ཟག་མཆོག་ནི་ལུས་དང་དེ་བཞིན་སེམས། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཤེས་རབ་བདེན་པ་ཤིན་ཏུ་བསྒོམས། །རྒྱལ་བ་རྗེས་སུ་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་མེད། །རྟོག་དང་རྣམ་པར་རྟོག་དང་རྣམ་བསྒྲུབས་མེད། །བཏང་སྙོམས་ཡང་དག་དེ་བཞིན་གཞན་མ་ཡིན། །དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་འཆད། །རིགས་ཀྱི་བུ་གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འདུན་པ་ཉམས་པ་མེད་དོ། །དེ་ལ་འདུན་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་བའི་ཆོས་ལ་འདུན་པའོ། །དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། བྱམས་པ་ཆེན་པོ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འདུན་པ་ཉམས་པ་མེད་དོ། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འདུན་པ་ཉམས་པ་མེད་དོ། །ཆོས་སྟོན་པ་ལ་འདུན་པ་ཉམས་
Chinese
དོ། 为什么呢？如来的舍是修习道，不是没有修习道，即修习身、修习心、修习戒律。如来的舍是修习智慧，不是没有修习。如来的舍是具有智慧，不是具有愚痴。如来的舍是超越世间，不是堕入世间。如来的舍是圣者必定生起，不是非圣者必定不生起。如来的舍是转法轮，不是与众生的大悲分离。如来的舍是以自性成就，不是随顺对治。不是认为高，不是认为低，而是安住不动摇，远离对境，极度超越分别和遣除，观察时机，不逾越时机，不动摇，不思，不分别，不分别，不造作，不可指示，真实，唯一，如是，非异如是性。如来以如此圆满的大舍，为了使一切众生圆满如此的舍而说法。这是如来的如来事业第二十。对此应如是说：善行胜道极度修，不思舍心实非有。胜士身心及如是，戒律智慧真实修。胜者无有随贪嗔，分别不分别及造。舍心真实非他性，如是亦为众生说。种姓之子，此外，如来的意乐没有衰退。那么，什么是意乐呢？例如，对于善法具有意乐。那又是什么呢？对于大慈，如来的意乐没有衰退。对于大悲，如来的意乐没有衰退。对于说法，意乐衰
English
Do. Why is that? The Tathagata's equanimity is the practice of the path, not the non-practice of the path, namely, the practice of body, the practice of mind, and the practice of discipline. The Tathagata's equanimity is the practice of wisdom, not the non-practice. The Tathagata's equanimity is endowed with wisdom, not endowed with ignorance. The Tathagata's equanimity is beyond the world, not falling into the world. The Tathagata's equanimity is the definite arising of the noble ones, not the definite non-arising of the non-noble ones. The Tathagata's equanimity is the turning of the wheel of Dharma, not being separated from great compassion for sentient beings. That equanimity of the Tathagata is accomplished by its own nature, not following the antidote. It is not thinking of high, not thinking of low, but abiding immovably, being separated from the object, extremely transcending discrimination and elimination, observing the time, not exceeding the time, not moving, not thinking, not discriminating, not discriminating, not fabricating, not being indicated, true, only that, thusness, non-other thusness. The Tathagata teaches the Dharma in order to perfect such equanimity for all sentient beings with such perfect great equanimity. This is the twentieth act of the Tathagata of the Tathagatas. To this, one should say: Well-practiced supreme path, extremely cultivated, Undiscriminating equanimity is not existent. Supreme person, body and likewise mind, Discipline, wisdom, truth, extremely cultivated. Victorious one, without attachment and anger, Discrimination, non-discrimination, and fabrication are absent. Equanimity, true, not other than thusness, Thus it is, yet taught to all beings. Son of lineage, furthermore, the Tathagata's aspiration does not diminish. What is aspiration? For example, having aspiration for virtuous Dharma. What is that? For great love, the Tathagata's aspiration does not diminish. For great compassion, the Tathagata's aspiration does not diminish. For teaching the Dharma, aspiration diminishes.