Tibetan
ད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་སྐུའི་འཕྲིན་ལས་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། ཀུན་དུ་གཟིགས་པ་དང་། རྣམ་པར་གཟིགས་པ་དང་། བསྐུམ་ པ་དང་། སྨྱང་བ་དང་། ཆོས་གོས་སྣམ་སྦྱར་དང་། ཐང་བ་དང་། ལྷུང་བཟེད་དང་། ཆོས་གོས་ཐོགས་པས་སྤྱོད་ལམ་མཛེས་པ། བཞུད་པ་དང་། བྱོན་པ་དང་། འཆག་པ་དང་། བཞེངས་པ་དང་། བཞུགས་པ་དང་། གཟིམས་པ་དང་། གྲོང་དང་། གྲོང་ཁྱེར་དང་། གྲོང་རྡལ་དུ་འཇུག་པ་དང་། འབྱུང་བ་ན་ཞབས་ཀྱི་མཐིལ་ས་ལ་མི་རེག་སྟེ། འཁོར་ལོ་རྩིབས་སྟོང་པ་ས་ལས་འབྱུང་ཞིང་དྲི་ཡིད་དུ་འོང་བའི་པད་མ་མངོན་པར་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཞབས་འཇོག་གོ །དེ་ལ་གང་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུ་སོང་བའི་སེམས་ཅན་གང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཞབས་ལ་རེག་པ་དེ་དག་ཞག་བདུན་རབ་ཏུ་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །ཤི་འཕོས་ན་ཡང་བདེ་འགྲོ་མཐོ་རིས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ལ་ཆོས་གོས་སོར་བཞི་ཙམ་གྱིས་མི་རེག་མོད་ཀྱི། རྣམ་པར་འཐོར་རླུང་གི་རླུང་གིས་ཀྱང་བཟློག་པར་མི་ནུས་སོ། །སྐུའི་འོད་ཀྱིས་མནར་མེད་པའི་བར་གྱི་སེམས་ཅན་བདེ་བར་བྱེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་ཅེས་བྱའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཡང་གང་གི་ཕྱིར་དེའི་གསུང་གི་འཁྲུལ་པས་བྱིས་པའམ་མཁས་པས་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཆོས་དང་འཐུན་པས་རྒོལ་བར་འགྱུར་བའི་གསུང་གི་འཁྲུལ་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་དུས་སུ་གསུང་བ། ཚིགས་སུ་གསུང་བ། ཡང་དག་པར་གསུང་བ། བདེན་པར་གསུང་བ། ཇི་སྐད་གསུངས་པ་དེ་བཞིན་དུ་མཛད་པའོ། །ཤིན་ཏུ་ངེས་པའི་ཚིག་དང་ལྡན་པའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཚིམ་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་དང་ལྡན་པའོ། །མི་ཟློས་པའི་ཚིག་དང་ལྡན་པའོ། །དོན་དང་ཚིག་འབྲུས་བརྒྱན་པའི་ཚིག་དང་ལྡན་པའོ། །སྐད་ཅིག་བརྗོད་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསམ་པ་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་འཁྲུལ་པ་མེད་ཅེས་བྱའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཡང་གང་གི་ཕྱིར་དེའི་ཐུགས་འཁྲུལ་པས་བྱིས་པའམ། མཁས་པས་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཆོས་དང་འཐུན་པས་རྩོད་པར་འགྱུར་བའི་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པའི་གནས་མི་འདོར་ཞིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་མཛད་ཀྱང་སེམས་དེར་མི་
Chinese
那又怎么样呢？因为诸佛薄伽梵具有无误的身之事业，即：普观、遍观、收缩、伸展、穿着袈裟、持钵、以持衣钵的威仪而庄严，行走、来临、踱步、站立、端坐、睡眠，进入村庄、城市、城镇，出现时双脚不触地，千辐轮从地上涌出，散发着悦意的香气，显现莲花，如来双足安住其上。凡是堕入畜生道的众生，若触及如来的双足，都能享受七天的极乐。死后也能转生到善趣天界。如来的身体，即使只有四指宽的袈裟也无法触及，更不用说被四散的风所吹动了。身光能使无间地狱的众生感到快乐，因此说如来的身体没有错误。善男子，又因为他的语无谬误，无论是孩童还是智者，都不会因为与佛法相悖而反驳如来。那又怎么样呢？善男子，如来说话应时、有条理、正确、真实，所说即所做。具有非常确定的语言。具有使一切众生满足的语言。具有不重复的语言。具有以意义和词句装饰的语言。刹那间就能使一切众生的心意得到满足，因此说如来的语言没有错误。善男子，又因为他的意无谬误，无论是孩童还是智者，都不会因为与佛法相悖而争论。那又怎么样呢？比如，如来不会舍弃等持的境界，虽然做着一切佛的事业，但心却不
English
Now, what is the reason for that? Because the Buddhas, the Bhagavat, possess the unerring activity of body, namely: looking everywhere, looking in all directions, contracting, extending, wearing monastic robes, holding a begging bowl, being adorned with the dignified conduct of holding robes and a bowl, walking, coming, pacing, standing, sitting, sleeping, entering villages, cities, and towns, and when appearing, the soles of their feet do not touch the ground. Thousand-spoked wheels arise from the earth, and lotuses with pleasing fragrance manifest, upon which the Tathagata places their feet. Those beings who have fallen into the realm of animals, who touch the feet of the Tathagata, will experience great bliss for seven days. And even after death, they will be reborn in the happy realm of the heavens. The body of the Tathagata cannot be touched even by a monastic robe four fingers wide, let alone be moved by the wind that scatters in all directions. The light of his body brings happiness to beings as far as the Avici hell, therefore it is said that the body of the Tathagata is without error. Son of good family, also because of the unerring speech of the Tathagata, whether child or wise, none can refute him by contradicting the Dharma. What is the reason for that? Son of good family, the Tathagata speaks at the right time, speaks in an orderly manner, speaks correctly, speaks truthfully, and acts according to what he has spoken. He possesses words that are very certain. He possesses words that satisfy all beings. He possesses words that are not repeated. He possesses words adorned with meaning and phrases. In an instant, he satisfies the minds of all beings, therefore it is said that the speech of the Tathagata is without error. Son of good family, also because of the unerring mind of the Tathagata, whether child or wise, none can argue with him by contradicting the Dharma. What is the reason for that? For example, the Tathagata does not abandon the state of meditative equipoise, and although he performs all the deeds of a Buddha, his mind does not
Tibetan
གཏོང་ཞིང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཐོང་བ་འཇུག་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སེམས་འཁྲུལ་པ་མེད་ཅེས་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་དེའི་སེམས་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་པ་ཐམས་ཅད་སེལ་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་ཏེ། འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འཕྲིན་ལས་བཅྭ་ལྔ་པའོ། །དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་དག །རྣམ་པར་འདྲེན་ལ་ཅུང་ཟད་ཡོད་མ་ཡིན། །འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་ཁ་ན་མ་ཐོ་མེད། །འཁྲུལ་མེད་འགྲོ་ལ་ཕན་བྱེད་ཀུན་ནས་གཟིགས། །ཇི་ལྟར་རྒྱལ་བ་ཅུང་ཟད་འཁྲུལ་མེད་པ། །དེ་ལྟར་ཆོས་མཆོག་ཞི་བ་འགྲོ་ལ་སྟོན། །འཁྲུལ་པ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་རྣམ་སྤངས་པ། །འདི་ནི་རྒྱལ་བའི་འཕྲིན་ལས་བཅྭ་ལྔ་པ། །རིགས་ཀྱི་བུ་གཞན་ཡང་དེའི་ཅ་ཅོ་གང་ལས་བདུད་དམ། བདུད་ཀྱི་རིས་ཀྱི་ལྷའམ། གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་དག་གིས་གླགས་རྙེད་པར་འགྱུར་བའི་ཅ་ཅོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཅ་ཅོ་འམ་རྗེས་སུ་ཅ་ཅོ་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་། ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཀུར་སྟི་བྱས་ཀྱང་མཐོས་པར་མི་སེམས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཀུར་སྟི་མ་བྱས་ཀྱང་སྲོ་ཤི་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་འགྱོད་པས་རྗེས་སུ་ཅ་ཅོ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་བྱ་དཀའ་བའི་བྱ་བའམ། མཐར་མ་ཕྱིན་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གང་དང་ཡང་རྩོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཅ་ཅོ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ལ་གནས་པ་སྟེ། ངའི་བ་མེད་པ། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ། ལེན་པ་མེད་པ། མདུད་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཅ་ཅོ་མེད་དོ། །ཇི་ལྟར་དེ་ལ་ཅ་ཅོ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཅ་ཅོ་ཐམས་ཅད་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་ཏེ། འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འཕྲིན་ལས་བཅུ་དྲུག་པའོ། །དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །བསྔགས་པ་ཐོས་ཀྱང་མཐོས་པར་སེམས་པ་མེད། །མི་བསྔགས་ཐོས་ཀྱང་སྲོ་ཤིར་མི་འགྱུར་ཏེ། །རྗེས་སུ་འཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོར་འགྱུར་བ་མེད། །སྔོན་སྤྱོད་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་སྨད་པ་མིན། །རྒྱལ་བས་ཉོན་མོངས་མེད་པ་རྟག་ཏུ་བསྒོམས། །དེ་ལ་ང་ཡི་མེད་ཅིང་འཛིན་མདུད་མེད། །ཇི་
Chinese
施舍且对一切法无有执著的智慧之见解生起，因此称为如来无有错乱之心。如其心无有错乱，同样为了遣除一切错乱而为众生宣说佛法，这是如来的如来之事业第十五。对此应如是说：身语意之错乱，于引导者丝毫也不存在。世间怙主毫无过失，无有错乱利益有情普皆见。如若胜者丝毫无错乱，如是至上寂静之法为众宣。此等一切错乱皆已断除，此乃胜者之事业第十五。种姓之子，此外，从何而来的喧嚣能被魔，魔之眷属之天，或其他外道所乘之隙的喧嚣，如来没有。那是什么缘故呢？因为如来没有喧嚣或随后的喧嚣。那是什么缘故呢？因为如来已远离随后的贪执和嗔怒，一切有情恭敬也不生骄慢，一切有情不恭敬也不会沮丧。因为他没有因后悔而产生随后的喧嚣，没有难做之事，也没有丝毫未完成之事。如来不与任何世间争论，因此如来没有喧嚣。如来安住于无有烦恼，无有我所，无有执取，无有取受，远离一切结缚，因此如来没有喧嚣。如若他没有喧嚣，如是为了一切有情舍弃一切喧嚣而宣说佛法，这是如来的如来之事业第十六。对此应如是说：听闻赞叹也不生骄慢，听闻不赞叹也不会沮丧，不会转为随后的贪执和嗔怒，先前所行善妙之行不被诽谤。胜者恒常修习无有烦恼，于彼无有我所，无有执取结缚。如
English
Giving and the arising of the wisdom view that is unattached to all dharmas, therefore, the Tathagata is said to have no deluded mind. Just as his mind is without delusion, so too, in order to dispel all delusions, he teaches the Dharma to sentient beings. This is the fifteenth act of the Tathagata of the Tathagatas. To this, one should say: Errors of body, speech, and mind, are not at all present in the guide. The protector of the world is without fault, without delusion, he sees all that benefits beings. Just as the Victorious One is without any delusion, so he shows the supreme peaceful Dharma to beings. All these delusions are completely abandoned, this is the fifteenth act of the Victorious One. Son of lineage, furthermore, from what clamor could demons, gods of the demonic class, or other non-Buddhists find an opportunity? The Tathagata has no such clamor. Why is that? Because the Tathagata has no clamor or subsequent clamor. Why is that? Because the Tathagata is free from subsequent attachment and anger. Even if all sentient beings revere him, he does not think highly of himself. Even if all sentient beings do not revere him, he does not become despondent. Because he has no difficult deeds or anything unfinished that would cause subsequent clamor due to regret, the Tathagata does not quarrel with any world, therefore the Tathagata has no clamor. The Tathagata abides in the absence of afflictions, without "mine," without grasping, without taking, free from all bonds, therefore the Tathagata has no clamor. Just as he has no clamor, so he teaches the Dharma in order to abandon all clamor of all sentient beings. This is the sixteenth act of the Tathagata of the Tathagatas. To this, one should say: Hearing praise, he does not think highly of himself; hearing dispraise, he does not become despondent; he does not turn to subsequent attachment and anger; his previous well-performed actions are not defamed. The Victorious One always meditates on the absence of afflictions; in him, there is no "mine," no grasping, no bonds. Like
Tibetan
ལྟར་གནས་པ་དེ་ལྟར་ཆོས་སྟོན་ཏེ། །འདི་ནི་བདེན་པ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་མཆོག །རིགས་ཀྱི་བུ་གཞན་ཡང་བསྙེལ་བ་གང་གིས་ཆོས་གང་ལ་ཡང་རྨོངས་པར་འགྱུར་བའི་བསྙེལ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་བསམ་གཏན་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བསྙེལ་བ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་། གཡོ་བ་ལ་རྣམ་པར་ལྟ་ཞིང་སོ་སོ་ཅི་རིགས་པར་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་བསྙེལ་བ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་དོན་དང་། ཆོས་དང་། ངེས་པའི་ཚིག་དང་། སྤོབས་པ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་རྣམས་ལ་བསྙེལ་བ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལ་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་ལ་བསྙེལ་བ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཇི་ལྟར་བདག་བསྙེལ་བ་མེད་པ་དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བརྗེད་པར་མི་འགྱུར་བར་ཆོས་སྟོན་ཏེ། འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འཕྲིན་ལས་བཅུ་བདུན་པའོ། །དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཆོས་དང་ཡེ་ཤེས་རྣམ་ཐར་སྤྱོད་ཡུལ་ལ། །རྣམ་པར་འདྲེན་པ་བསྙེལ་བ་མེད་པ་སྟེ། །བསམ་པ་ཇི་བཞིན་ཆོས་རྣམས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །སེམས་ཅན་བསམ་པ་རྣམས་ལ་སྤྱོད་མཐའ་ཡས། །སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་ལ་བསྙེལ་བ་མེད། །དུས་གསུམ་ལ་ནི་ཡེ་ཤེས་བསྒྲིབས་པ་མེད། །ཇི་ལྟར་མི་བསྙེལ་དེ་ལྟར་ཆོས་སྟོན་ཏེ། །འདི་ནི་སྐྱེས་མཆོག་རྣམས་ཀྱི་འཕྲིན་ལས་ཡིན། །རིགས་ཀྱི་བུ་གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ལ་སེམས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་འཆག་གམ། བཞེངས་སམ། བཞུགས་སམ། གཟིམས་སམ། བཤོས་གསོལ་ལམ། གསུང་ངམ། ཅང་མི་གསུང་ཡང་རུང་སྟེ། རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཟབ་མོའི་མཆོག་ཐོབ་པ། སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་བསམ་གཏན་ལ་བསམ་གཏན་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་མ་གཏོགས་པར་སེམས་ཅན་གྱི་རིས་ན་སེམས་ཅན་གང་མཉམ་པར་བཞག་ཀྱང་རུང་མཉམ་པར་མ་བཞག་ཀྱང་རུང་སྟེ། སུ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སེམས་ལ་ལྟ་བར་ནུས་པ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཇི་ལྟར་རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པ་དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་མི་གཡེང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་ཏེ། འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འཕྲིན་ལས་བཅྭ་བརྒྱད་པའོ། །དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །བཞེངས་སམ་བཞུགས་སམ་གཟིམས
Chinese
如是安住，如是说法，此乃见真谛之道之殊胜。 种姓之子，另有任何因忘失而于任何法皆生迷惑之忘失，如来无有。 何以故？ 如来于禅定、解脱、等持、等至一切皆无忘失。 如来善观一切有情之心行与动摇，并各随所宜而说法，无有忘失。 如来于义、法、决定词、辩才各自如实证知，无有忘失。 如来于过去、未来、现在所生，无有染著之智慧见，无有忘失。 如来如何于自无忘失，亦如是为令一切有情不忘失而说法，此乃如来之如来事业第十七。 对此当如是说： 法与智慧解脱行境中，善逝无有忘失，为如其所思而示诸法故，于有情诸思行无涯。 于各自如实证知无忘失，于三时之智慧无有遮障，如何不忘失，如是说法，此乃胜士之事业。 种姓之子，另有如来无有不平等住心。 如来或行，或立，或坐，或卧，或用餐，或语，或不语，然恒常平等住，获得甚深等持之殊胜，于无障之禅定而禅定，除如来之加持外，于有情之列，无论有情平等住与否，然亦无人能见如来之心。 如来如何恒常平等住，如是如来为令有情不从等持散乱而说法，此乃如来之如来事业第十八。 对此当如是说： 立或坐或卧
English
Thus abiding, thus teaching the Dharma, this is the supreme path of seeing the truth. Son of lineage, furthermore, the Tathagata does not have any forgetting that causes confusion about any Dharma due to forgetting. Why is that? The Tathagata has no forgetting in all of meditation, liberation, samadhi, and samapatti. The Tathagata has no forgetting in observing the conduct and movements of the minds of all sentient beings and teaching the Dharma according to what is appropriate for each. The Tathagata has no forgetting in individually and correctly knowing the meaning, the Dharma, the definitive words, and the eloquence. The Tathagata has no forgetting in the wisdom vision that is free from attachment to the past, the future, and the present. Just as the Tathagata has no forgetting in himself, so he teaches the Dharma so that all sentient beings will not forget, this is the seventeenth deed of the Tathagata of the Tathagata. To this, one should say: In the realm of Dharma, wisdom, and liberation, the guide has no forgetting, because he shows all Dharmas as they are thought, the conduct towards the thoughts of sentient beings is limitless. There is no forgetting in individually and correctly knowing, there is no obscuration of wisdom in the three times, how he does not forget, so he teaches the Dharma, this is the deed of the supreme beings. Son of lineage, furthermore, the Tathagata has no mind that is not equally abiding. Whether the Tathagata is walking, standing, sitting, lying down, eating, speaking, or not speaking, he is always equally abiding, having attained the supreme of profound samadhi, meditating in unobstructed meditation, except for the blessings of the Tathagata, in the ranks of sentient beings, whether sentient beings are equally abiding or not, no one can see the mind of the Tathagata. Just as the Tathagata is always equally abiding, so the Tathagata teaches the Dharma so that sentient beings will not be distracted from samadhi, this is the eighteenth deed of the Tathagata of the Tathagata. To this, one should say: Standing or sitting or lying down