Tibetan
མིང་མེད་པའི་གཞུང་གི་མཚན་མ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། མིང་མེད་པའི་མིང་ནི་མིང་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གཞུང་མེད་པའི་གཞུང་ནི་གཞུང་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །མཐུ་ཆེན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གསོལ་པ། དེ་ལྟ་བུའི་མིང་དང་གཞུང་ཡང་དག་པའི་བདེན་པ་མི་གཡོ་བའི་མཚན་མ་ལགས་སོ། །ཡང་དག་པར་གཤེགས་པའི་མི་གཡོ་བའི་མཚན་མ་མི་གཡོ་བ་ལ་མི་ཆགས་སོ། །མི་གཡོ་བ་ལ་མི་གཡོ་བའི་མཚན་མ་མ་མཆིས་སོ། །མི་གཡོ་བ་ལ་མཚན་མ་མཆིས་ན། ཡང་དག་པར་གཤེགས་པ་མ་ལགས་སམ། སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་མཚན་མ་ཡང་དག་པར་གཤེགས་པའི་མཚན་མ་མ་ལགས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱང་ཁམས་ཐ་དད་པ་མ་མཆིས་པའི་རིགས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་ནི་བདེན་པར་ཁམས་ཐ་དད་པ་མེད་དོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་གྱི་ཕྱི་མོ་གཙང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཡུང་དྲུང་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་ན་རྡུལ་གྱིས་གོས་པའི་མིང་ཁམས་གསུམ་ཞེས་བྱའོ། །ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ནི་མིང་ཐ་དད་པའི་ཁམས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཁམས་དེ་ནི་སྒྱུ་མ་མི་བདེན་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ལུས་སུ་གྱུར་པས་སྐྱེས་སོ། །སེམས་ལས་མི་བདེན་པ་མེད་ན། ཐ་དད་པའི་ཁམས་ཀྱང་མེད་དོ། །མཐུ་ཆེན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གསོལ་པ། སེམས་གཙང་དང་ན་ཁམས་ཀྱི་རྣམས་མི་སྐྱེའོ། །སེམས་དེ་དང་ན་ཁམས་གསུམ་མཆིས་པའི་རིགས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ལ་ནི་ཁམས་མི་སྐྱེའོ། །ཁམས་ལས་སེམས་མི་སྐྱེའོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། ཁམས་མཐོང་ངོ་ཅོག་ནི་སེམས་འབའ་ཞིག་མཐོང་སྟེ། སེམས་ལས་སྒྱུ་མ་མ་རྫུས་ན། ཅི་ཡང་མཐོང་བ་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ནང་ན་ལོགས་ན་སེམས་ཅན་མེད་དོ། །རང་བཞིན་གསུམ་སྟོང་ཞིང་མི་གཡོ་བ་ན། གདོད་བདག་ཅག་ཅེས་བྱ་བ་ཡང་མེད། ཁ་དོག་ཅེས་བྱ་བ་ཡང་མེད་དེ། ཞུགས་པ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ཡན་ ཆད་ཀྱི་སེམས་ཀྱང་མི་སྐྱེད་ན། དེ་ལྟ་བུ་བགྲོད་པའི་ཐོབ་པས་གདོད་ཁམས་གསུམ་ཡང་མེད་དོ། །མཐུ་ཆེན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གསོལ་པ། ཇི་ལྟ་བུར་ན་ཞུགས་པ་གཉིས་སེམས་ལས་མ་སྐྱེས་ཞེས་བགྱི། སེམས་ཀྱི་ཕྱི་མོ་ནས་མི་སྐྱེ་ན། ཇི་ལྟ་བུར་ཞུགས་པ་ཡོད་ཅེས་བགྱི། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ། ཞུགས་པ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་གཅིག་ནི་གཞུང་ཞུགས་པའོ། །གཉིས་ནི་སྤྱོད་པ་ཞུགས་པའོ། །གཞུང་ཞུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དག་པར་ངོ་བོ་ཉིད་ཐ་མི་དད་པར་རབ་ཏུ་ཡིད་ཆེས་པའོ། །གཅིག་ཀྱང་མི་གཅིག་འཐུན་པ་ཡང་མི་འཐུན་ན
Chinese
无名之教的相是不可思议的。如何呢？无名的名不是无名。无教之教不是无教。大威力菩萨禀告说：如是的名和教，是真实不动的相。如来不动的相不执着于不动。不动中没有不动的相。不动中有相，难道不是如来吗？众生之心的相不是如来的相，众生之心也没有他性的界。佛说就是这样。众生之心，真实没有他性的界。如何呢？因为众生的本性是清净的。若轮回没有生，则名为被尘垢覆盖的三界。三界之心名为异名之界，此界是幻化不真实的，因为心化为身体而生。若心没有不真实，则也没有他性的界。大威力菩萨禀告说：心清净则界的相不生。心如此则有三界的理。佛说就是这样。菩萨于心不生界。界不生心。如何呢？所见一切界唯是见心，心若不造作幻化，则什么也见不到。菩萨说，内里外面没有众生。三自性空寂不动时，最初也没有所谓我等，也没有所谓颜色。乃至不生所谓二入之念，如此行持获得，最初也没有三界。大威力菩萨禀告说：如何说二入不从心生？若不从心的本性生，如何说有入？佛说：所谓二入，一是入于教理，二是入于行持。所谓入于教理，是众生真实不异本质的深信。一也不一，合也不合。
English
The characteristic of the nameless teaching is inconceivable. How so? The name of the nameless is not nameless. The teaching of the un-teaching is not un-teaching. The mighty Bodhisattva inquired: Such name and teaching are the true and immovable characteristic. The Tathagata's immovable characteristic does not cling to immovability. In immovability, there is no immovable characteristic. If there is a characteristic in immovability, is it not the Tathagata? The characteristic of sentient beings' minds is not the characteristic of the Tathagata, and the minds of sentient beings are also without different realms. That is what the Buddha said. The minds of sentient beings truly have no different realms. How so? Because the essence of sentient beings is pure. If samsara has no birth, then it is called the three realms covered by dust. The mind of the three realms is called the realm of different names, and this realm is illusory and unreal, because the mind transforms into a body and is born. If the mind has no unreality, then there is also no realm of otherness. The mighty Bodhisattva inquired: If the mind is pure, then the characteristics of the realms do not arise. If the mind is like that, then there is the reason for the three realms. That is what the Buddha said. Bodhisattvas do not give rise to realms in the mind. Realms do not give rise to mind. How so? All the realms that are seen are only the mind that is seen, and if the mind does not fabricate illusions, then nothing is seen. The Bodhisattva said that there are no sentient beings inside or outside. When the three natures are empty and unmoving, there is initially no so-called "we," nor is there any so-called "color." Even if the mind of the so-called "two entries" is not generated, then by attaining such conduct, there are initially no three realms. The mighty Bodhisattva inquired: How can it be said that the two entries do not arise from the mind? If they do not arise from the essence of the mind, how can it be said that there are entries? The Buddha said: The so-called two entries, one is entering into doctrine, and the other is entering into practice. The so-called entering into doctrine is the profound belief that sentient beings are truly not different in essence. One is neither one nor not one, united is neither united nor not united.
Tibetan
། ཕྱི་ལོགས་ཀྱི་རྡུལ་གྱིས་བསྒྲིབས་ཤིང་ཆོད་དོ། །མ་སོང་མ་འོངས་ཏེ་ཚོར་ཞུགས་པ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གནས་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་རྟོགས་པར་བརྟགས་ན། ཡོད་པ་ཡང་མེད། མེད་པ་ཡང་མེད་དེ། བདག་ཀྱང་མེད། གཞན་ཡང་མེད། ཐ་མལ་པ་དང་འཕྲུལ་རྣམ་གཉིས་ཀྱང་མེད་དེ། རྡོ་རྗེའི་སེམས་ཀྱི་སར་སྲན་ཐུབ་པར་གནས་ཏེ། མི་འགྱུར་ན་སྟོང་པ་མི་གཡོ་ཞིང་བྱང་བ་མེད་དོ། །མཚན་མ་འདུས་པ་ལས་ཀྱང་མ་གྲུབ། འབའ་ཞིག་ལས་ཀྱང་མ་གྲུབ། འབའ་ཞིག་ཀྱང་མ་ལགས། མ་འདུས། མ་གྱེས། མ་སྐྱེས། མ་ཤི། འོངས་པ་དང་། སོང་བ་དང་། འདུས་པའི་མཚན་མ་ཡང་མ་མཆིས་ཏེ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་སེམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། མི་གཡོ་བའི་སེམས་ལ་ཐ་དད་པ་མེད་དེ། སེམས་ཀྱི་ཕྱི་མོ་ནས་མི་གཡོ་བས་ན། སེམས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་ཀྱང་མི་གཅིག །ཐ་ཡང་མི་དད་དེ། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཕྱི་མོ་ནས་སྐྱེ་ཤི་མེད་དོ། །སྐྱེ་ཤི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱི་མོ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མ་ཕྱི་མོ་ནས་མི་གཡོ་སྟེ། མི་གཡོ་བ་ལ་གཡོ་བ་མེད་པས་ན། ཆོས་སོ་ཅོག་གི་མཚན་མ་ནི་རྐྱེན་ལས་ལངས་པ་མེད་དོ། །ལངས་པའི་མཚན་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མི་གཡོའོ། །མི་གཡོ་ལ་ཅི་ཡང་གཡོ་བ་མེད་དེ། རྐྱེན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མ་ཕྱི་མོ་ནས་སྟོང་སྟེ། མེད་ན་རྐྱེན་ གྱི་རྐྱེན་དང་། སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ལས་རྐྱེན་ལྡང་བ་མེད་དོ། །རྐྱེན་གྱི་ཆོས་སོ་ཅོག་ནི་བསླད་པའི་སེམས་ཀྱིས་མི་བདེན་པའི་མཚན་མ་མཐོང་ངོ་། །མངོན་པར་ན་ཕྱི་མོ་ནས་མི་སྐྱེའོ། །རྐྱེན་གྱིས་ཕྱི་མོ་ནས་མེད་པས་ན། སེམས་མི་གཡོ་བའི་ཆོས་ཀྱི་གཞུང་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་མེད་པའོ། །སྟོང་པའི་རྒྱལ་པོ་དང་མཚུངས་ཏེ། ཕྱི་མོ་ནས་འདུག་པའི་གནས་མེད་ན། ཐ་མལ་པའི་སེམས་ཀྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པར་བརྟགས་པས་མཐོང་ངོ་། །ཡང་དག་པའི་མི་གཡོ་བའི་མཚན་མ་ལ་ཕྱི་མོ་ནས་ཡོད་མེད་དོ། །ཡོད་མེད་ཀྱི་མཚན་མ་ནི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབའ་ཞིག་གིས་མཐོང་ངོ་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་གཡོ་བའི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལ་མ་ཡིན། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མི་ཡོང་མི་བྱེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མེད་པ་དང་། མི་བྱེད་པའི་མཚན་མ་ནི་ཚིག་གིས་བཤད་པའི་ས་མེད་དོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། ཡང་དག
Chinese
被外在的尘埃遮蔽并断绝了。未逝去，未来到，进入感觉时，从禅定处，如果考察对佛性的证悟，存在也不存在，不存在也不存在，我也不存在，他者也不存在，凡夫和幻相二者也不存在，在金刚心的位置上能够忍耐地安住，如果不变，则空性不动摇且没有净化。相的聚集也没有成立，唯一也没有成立，唯一也不存在，不聚集，不分离，不生，不死，到来和，逝去和，聚集的相也不存在，不可思议啊！这是佛所说的。不可思议啊！不可思议的心也是如此。如何呢？不动的心的差别不存在，因为心从根本上不动，众生的自性和，佛的自性，既不相同，也不相异，因为心的自性从根本上没有生灭。生灭自性的根本是涅槃，自性的相从根本上不动，因为不动就没有动摇，所以，一切法的相不是从因缘而生起的。生起的相的自性是不动的。不动就没有什么动摇，因为因缘的自性的相从根本上是空性的，如果没有，则因缘 的因缘和，空性的空性中，因缘不会生起。一切因缘之法是被迷惑的心看到不真实的相。显现上从根本上不生起。因为因缘从根本上不存在，所以，心不动的法的法理是自己的自性空性不存在。与空性之王相同，如果从根本上没有安住之处，则被凡夫心的真实相所考察而见到。真实的，不动的相，从根本上既存在也不存在。存在与不存在的相，仅仅是被心的意识所见到。菩提萨埵，不动之心的法，不是自己的自性不存在，也不是自己的自性存在，不来临也不作为。菩提萨埵，不存在和，不作为的相，是没有用语言讲述的处所。如何呢？真实。
English
It is obscured and severed by external dust. Not gone, not coming, when entering into feeling, from the place of Samadhi, if one examines the realization of the Buddha-nature, existence is also non-existent, non-existence is also non-existent, I am also non-existent, others are also non-existent, neither ordinary people nor illusions exist, abiding steadfastly in the place of the Vajra-heart, if unchanging, then emptiness is unmoving and without purification. The aggregation of characteristics is also not established, nor is the singular established. The singular is also not. Not assembled. Not separated. Not born. Not dead. Coming and, going and, the characteristics of assembly are also non-existent, inconceivable! That is what the Buddha said. Inconceivable! The inconceivable mind is also the same. How is it? There is no difference in the unmoving mind, because the mind is fundamentally unmoving, the nature of sentient beings and, the nature of the Buddha are neither the same nor different, because the nature of the mind has no birth or death from the beginning. The root of the nature of birth and death is Nirvana, the characteristic of nature is unmoving from the beginning, because there is no movement in the unmoving, therefore, the characteristics of all dharmas do not arise from conditions. The nature of the arising characteristic is unmoving. There is nothing moving in the unmoving, because the characteristic of the nature of conditions is empty from the beginning, if there is not, then the condition of conditions and, from the emptiness of emptiness, conditions do not arise. All conditioned dharmas are seen as untrue characteristics by the deluded mind. Manifestly, it does not arise from the beginning. Because conditions do not exist from the beginning, therefore, the doctrine of the unmoving mind is that one's own nature of emptiness does not exist. It is the same as the king of emptiness, if there is no place to abide from the beginning, then it is seen by examining the true aspect of the ordinary mind. The true, unmoving characteristic, from the beginning, neither exists nor does not exist. The characteristic of existence and non-existence is seen only by the consciousness of the mind. Bodhisattva, the dharma of the unmoving mind, is not that one's own nature does not exist, nor that one's own nature exists, it does not come and does not act. Bodhisattva, the characteristic of non-existence and, non-action, is a place where there is no speech. How is it? True.