Tibetan
་ནས་ཁྲིམས་བསྡུའོ། །གསུམ་ནི་ཕྱི་མོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྟོབས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྡུས་སོ། །བཞི་ནི་གཅིག་ཚོར་བ་སྤྱད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་དེ་བཞིན་དུ་མི་གཡོ་བར་འདུག་པ་སྟེ། དེ་ནི་རྐྱེན་བཞི་ཞེས་བྱའོ། །ཕོ་དགེ་བ་དེ་ལྟ་བུ་རྐྱེན་ཆེན་པོ་བཞིའི་སྟོབས་ཀྱིས་དོན་གྱི་མཚན་མ་ལ་མི་ཆགས་ན་ངོ་བོ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། གནས་གཅིག་དང་བྲལ་བས་བཙལ་དུ་མི་རྙེད་དོ། །ཕོ་དགེ་བ་དེ་ལྟ་བུ་དོན་གཅིག་གིས་ནི་སྤྱད་པ་དྲུག་སྤྱད་པར་བསྡུས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚོ་ཡིན་ནོ། །ཤཱ་རིའི་བུས་གསོལ་པ། དོན་གྱི་མཚན་མ་ལ་མ་ཆགས་ན་ངོ་སོ་མེད་པ་ལགས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་རྟག་སྐྱིད་ད་གཙང་ལགས། ང་གཉིས་ལས་འདས་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོ་ལགས་པས་སེམས་ཅི་ལ་ཡང་མ་ཆགས་ཏེ། མཐུ་ཆེན་པོ་ལགས་སོ། །ཞུགས་པ་དེའི་ཚོར་བའི་ནང་ན་ལམ་གྱི་ལེའུའི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་དང་ལྡན་པའི་རིགས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །ལམ་གྱི་ལེའུའི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་དང་ལྡན་ནོ། །བཞི་བསམ་པའི་གནས་དང་། དྲང་པོའི་འགྲུས་པ་བཞི་དང་། ཡིད་ཀྱི་རྐང་པ་བཞི་དང་། རྩ་བ་ལྔ་དང་། སྟོབས་ལྔ་དང་། ཚོར་བ་བདུན་གྱི་ཤས་དང་། དྲང་པོ་བརྒྱད་ཀྱི་ལམ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མིང་མང་ལ་གཞུང་གཅིག་པས་གཅིག་ཀྱང་མི་གཅིག་ཐ་ཡང་མི་དད་དོ། །མིང་གིས་བགྲངས་པས་ན་མིང་དང་མཁན་དུ་ཟད་མོད་ཀྱི་ཆོས་ཐོབ་པར་རུང་ངོ་། ། ཆོས་ཐོབ་པར་མི་རུང་བའི་ཆོས་ནི་གཞུང་གཅིག་ལ་ཡི་གེ་མེད་དོ། །ཡི་གེའི་མཚན་མ་མེད་པའི་གཞུང་ནི་ཡང་དག་པའི་བདེན་པའི་སྟོང་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །སྟོང་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་གཞུང་ནི་ཡང་དག་པའི་བདེན་པ་མི་གཡོ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པའི་མི་གཡོ་བའི་གཞུང་ནི་ཆོས་སོ་ཅོག་ལྡན་ནོ། །ཕོ་དགེ་བ་ཡང་དག་པའི་གཞུང་ལ་འདུག་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱི་མཚོ་ལས་འདས་སོ། །ཤཱ་རིའི་བུས་གསོལ་པ། ཆོས་སོ་ཅོག་ཐམས་ཅད་ནི་ཚིག་ཀུན་དང་ཡི་གེ་ལགས་སོ། །ཚིག་དང་ཡི་གེའི་གཟུགས་ནི་གཞུང་མ་མཆིས་པ་ལགས་སོ། །ཡང་དག་པའི་བདེན་པའི་གཞུང་ནི་ཚིག་གིས་བཤད་དུ་མི་རུང་ན་ཡང་དག་པར་གཤེགས་པར་ཇི་ལྟར་ཆོས་བཤད། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ། ངས་ཆོས་བཤད་པ་ནི་ཁྱེད་སེམས་ཅན་གྱི་རྣམས་བཤད་པའི་ཁར་ལུས་པས་ན་བཤད་དུ་མི་རུང་བ་བཤད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བཤད་ཅེས་བྱའོ། །ངས་བཤད་དོ་ཅོག་ནི་གཞུང་གི་ཚིག་སྟེ་ཡི་གེ་མེད་དོ། །སེམས་
Chinese
從而持戒。三是外母智慧的大悲力量之緣故，攝集有情之戒律。四是一者受用覺受之智慧力量之緣故，如是安住不動。此乃四緣。善男子，如是四大緣之力，若不著於義之相，則無自性，以離一處故，尋亦不得。善男子，如是義一，則攝集受用六度，乃是佛陀菩提智慧之海。舍利子請問：不著於義之相，則無面目，是為法之真常樂淨。我等已超脫二者，乃大涅槃，故心不著於任何事物，具大威力。入者於其覺受之中，具足三十七道品之類。佛所說即是也。具足三十七道品。四念住，四正勤，四神足，五根，五力，七覺支，八正道等。名雖多而義一，一亦非一，異亦非異。以名計數，則名與能者盡，然可得法。 不得法之法，乃一義而無字。無字之義，乃真實諦之空性自性。空性自性之義，乃真實諦不動搖。真實不動搖之義，乃具足一切法。善男子，安住於真實之義，則超越三苦之海。舍利子請問：一切法皆是語詞與文字。語詞與文字之形相，則無義。真實諦之義，若不能以語詞宣說，如來如何說法？佛言：我說法，乃於汝等有情宣說之外，尚有餘存，故說不可說。是故名為說。我所說一切，乃義之語詞，而無文字。心
English
Thus, discipline is gathered. Third, due to the power of the great compassion of the mother of wisdom, the discipline of sentient beings is gathered. Fourth, due to the power of the wisdom of experiencing one feeling, one abides unmoving in the same way. This is called the four conditions. O virtuous man, if one is not attached to the characteristics of meaning by the power of such great four conditions, then there is no essence, and because it is separated from one place, it cannot be found even if sought. O virtuous man, such a single meaning encompasses the practice of the six perfections, and is the ocean of the Buddha's enlightenment wisdom. Shariputra asked: If one is not attached to the characteristics of meaning, then there is no face, it is the true, constant, joyful, and pure Dharma. We have transcended the two, it is great Nirvana, so the mind is not attached to anything, and has great power. The one who enters has the nature of possessing the thirty-seven dharmas of the chapter of the path in his feelings. That is what the Buddha said. It possesses the thirty-seven dharmas of the chapter of the path. The four mindfulnesses, the four right exertions, the four legs of miraculous powers, the five roots, the five powers, the seven branches of enlightenment, the eightfold noble path, and so on. Although the names are many, the meaning is one, one is not one, and different is not different. Counting by names, the name and the able one are exhausted, but the Dharma can be obtained. That Dharma which cannot be obtained is one meaning without letters. The meaning without the characteristics of letters is the emptiness nature of true reality. The meaning of the emptiness nature is the unwavering true reality. The meaning of the unwavering true reality is that it possesses all dharmas. O virtuous man, abiding in the true meaning transcends the ocean of the three sufferings. Shariputra asked: All dharmas are all words and letters. The form of words and letters has no meaning. If the meaning of true reality cannot be expressed in words, how does the Tathagata preach the Dharma? The Buddha said: When I preach the Dharma, there is something left over in addition to what is preached to you sentient beings, so I preach the unspeakable. Therefore, it is called preaching. Everything I preach is the words of meaning, but there are no letters. Mind
Tibetan
ཅན་གྱིས་བཤད་པ་ནི་ཡི་གེའི་ཚིག་སྟེ་གཞུང་མེད་དོ། །གཞུང་མེད་པའི་ཚིག་ནི་ཀུན་སྟོང་པའོ། །མེད་པའི་སྟོང་པའི་ཆོས་ནི་གཞུང་མེད་པའི་ཚིག་གོ །གཞུང་བཞིན་གྱི་ཚིག་ནི་བདེན་པའི་སྟོང་པ་སྟེ་མི་སྟོང་པའོ། །སྟོང་པ་དང་བདེན་པ་ཡང་དག་པར་མེད་དེ། མཚན་མ་གཉིས་དང་བྲལ་ལ། བར་མ་དང་བར་མ་མེད་པ་ཡང་མེད་དེ། བར་མ་མེད་པའི་ཆོས་ནི་མཚན་མ་གསུམ་དང་བྲལ་ཏེ་གནས་ཀྱང་མི་མཐོང་ངོ་། །ཡང་དག་པའི་མི་གཡོ་བ་བཞིན་དུ་བཤད་དོ། །མི་གཡོ་བ་ལ་ཡོད་མེད་ཀྱང་མེད་དོ། །མེད་པ་ཡང་མེད་དོ། །མི་གཡོ་བ་ལ་ཡོད་མེད་མེད་དོ། །ཡོད་མེད་དང་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གནས་མེད་དོ། །གནས་མེད་པ་བཤད་པས་ན་མི་གཡོ་བ་ལ་གནས་སོ། །མི་གཡོ་བ་ལ་ཡང་མི་གཡོ་བ་མེད་ན་མི་གཡོ་བ་མེད་པར་མ་བཤད་དོ། །ཤཱ་རིའི་བུས་གསོལ་པ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ལོག་སྲེད་ཀྱི་གྲལ་གང་ལ་སོགས་པར་གནས་ན་ཡང་དག་པར་གཤེགས་པ་དང་། ཡང་དག་པར་གཤེགས་པའི་བདེན་པའི་མཚན་མ་ཕྱིན་པ་ཐོབ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ། ལོག་སྲེད་ཀྱི་སེམས་ནས་ཡང་དག་ པར་གཤེགས་པ་དང་། ཡང་དག་པར་གཤེགས་པའི་བདེན་པའི་མཚན་མར་ཕྱིན་པ་ནི་གྲལ་རྣམ་པ་ལྔ་ལ་གནས་ཏེ། གཅིག་ནི་ཡིད་ཆེས་པའི་གྲལ་ཡིན་ཏེ། ལུས་འདིའི་ནང་གི་ཡང་དག་པའི་མི་གཡོ་བའི་ས་བོན་མི་བདེན་པར་བསྒྲིབས་པར་ཡིད་ཆེས་ཏེ། མི་བདེན་པའི་སེམས་བཏང་བྲལ་ན་དང་བའི་སེམས་དཀར་གཙང་སྟེ། ཁམས་ཀྱི་རྣམས་ཡིད་དང་ཚིག་གིས་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པར་རིག་གོ །གཉིས་ནི་བསམ་པའི་གྲལ་ཏེ་བསམ་པ་ནི་གྲལ་རྣམས་ལས་བརྟགས་ན་ཡིད་དང་ཚིག་འབའ་ཞིག་སྟེ། ཡིད་དང་ཚིག་གིས་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་ནས་ཡིད་བཞིན་མངོན་པར་སྣང་ན་ཁམས་མཐོང་ངོ་ཅོག་ཀུན་བདག་གི་ཕྱི་མོའི་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་མོའི་ཤེས་པ་འདི་ལ་ནི་ཆོས་ཀྱང་མེད། གཞུང་ཡང་མེད། བླང་ངོ་ཅོག་བླང་ནུས་པ་མེད་པར་རིག་གོ །གསུམ་ནི་སྤྱོད་པའི་གྲལ་ཏེ། རྟག་པར་གཡོ་ནུས་པ་གཡོས་ན། གཡོ་བ་འཐུན་པའི་ཚེ་སྔར་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དྲངས་ཏེ། བསྒྲིབས་པ་དང་བགེགས་ཀྱི་རྣམས་བསལ་ནས་བཀབ་པ་དང་། དཀྲིས་པ་ལས་བྱུང་བྲལ་ལོ། །བཞི་ནི་སྤྱད་པའི་གྲལ་ཏེ་སྤྱད་པའི་ས་རྣམས་དང་བྲལ་ལ། སེམས་ལ་བླང་བ་དང་བཏང་བ་མེད་དོ་ཤིན་ཏུ་དག་པ་ལས་རྩ་བ་རྣོས་ཏེ། སེམས་མི་གཡོ་བས་ན་ཡང་དག་པར་མི་འགྱུར་བའི་བདེན་པའི་དབྱིངས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་འབའ་ཞིག་གོ །ལྔ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་གྲལ་ཏེ་བཏང་སྙོམས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པའི་དྲང་པོའི་ཤེས་ར
Chinese
阐述者所说的是文字的词句，没有依据啊。没有依据的词句都是空性的啊。没有的空性的法就是没有依据的词句啊。依据经典的词句是真实的空性，不是不空啊。空性和真实没有真正地存在，远离了两种相状。中间和没有中间也不存在，没有中间的法远离了三种相状，即使存在也看不见啊。如实地阐述了不动摇。不动摇中也没有有和没有啊。没有也没有啊。不动摇中没有有和没有啊。有和没有，有和没有没有处所啊。因为阐述了没有处所，所以在不动摇中安住啊。在不动摇中也没有不动摇，所以没有阐述不动摇不存在啊。舍利子请问：一切众生和邪见的行列等处安住，何时获得如实逝去和如实逝去的真实相状的到达？佛陀说：从邪见的内心如实逝去和如实逝去的真实相状的到达安住在五种行列中。一是信心的行列，相信这个身体内的如实不动摇的种子被不真实所遮蔽，如果舍弃不真实的内心，就会有清净的白色心，能够用意识和语言来区分诸界。二是思考的行列，如果从各种行列来考察思考，就只有意识和语言，如果用意识和语言来区分，如意显现，那么所见的一切界都不是我的根本识。这个根本识中既没有法，也没有经典，知道一切都不能接受。三是行为的行列，如果恒常能够摇动，当摇动一致时，先由智慧引导，消除遮蔽和障碍，从覆盖和缠绕中解脱。四是修习的行列，远离修习的处所，心中没有接受和舍弃，从非常清净中生根，因为心不动摇，所以是如实不变的真实界，大涅槃，仅仅是自性大空性。五是舍弃的行列，舍弃是自性空性的正直的智
English
What the speaker says are words of letters, without basis. Words without basis are all empty. The dharma of emptiness without existence is the word without basis. The word according to the scripture is the true emptiness, not non-emptiness. Emptiness and truth do not truly exist, being free from two characteristics. Neither the middle nor the absence of the middle exist, and the dharma without the middle is free from three characteristics, and even if it exists, it is not seen. It is explained as being like true immovability. In immovability, there is neither existence nor non-existence. Non-existence is also non-existent. In immovability, there is neither existence nor non-existence. Existence and non-existence, existence and non-existence have no place. Because the absence of place is explained, it abides in immovability. If there is no immovability in immovability, then the non-existence of immovability is not explained. Shariputra asked: When will all sentient beings and those abiding in the ranks of wrong views, etc., attain the going to reality and the attainment of the true characteristic of the going to reality? The Buddha said: The going to reality from the mind of wrong views and the attainment of the true characteristic of the going to reality abide in five ranks. One is the rank of faith, believing that the seed of true immovability within this body is obscured by untruth. If the untrue mind is abandoned, there will be a pure white mind, which can distinguish the realms with mind and speech. The second is the rank of thought. If thought is examined from all ranks, it is only mind and speech. If it is distinguished by mind and speech, and appears as desired, then all the realms seen are not the knowledge of my fundamental consciousness. In this fundamental consciousness, there is neither dharma nor scripture, and it is known that everything cannot be accepted. The third is the rank of action. If one is always able to move, when the movement is consistent, it is first guided by wisdom, eliminating obscurations and obstacles, and freeing oneself from coverings and entanglements. The fourth is the rank of practice, being free from the places of practice, and there is no acceptance or rejection in the mind. Rooted in extreme purity, because the mind is immovable, it is the true realm of reality that does not change, the great Nirvana, which is only the great emptiness of self-nature. The fifth is the rank of abandonment, abandonment is the straight wisdom of the emptiness of self-nature.