Tibetan
་དེ་དྲན་པར་བྱོས། །དགེ་སློང་གང་ལ་ཏིང་འཛིན་འདི་ཡོད་ལ། །སྐྱོ་བའི་སེམས་ནི་མེད་པར་བསྟེན་པར་བྱ། །རྗེས་སུ་དྲན་ཏེ་སྐྱེ་བ་སྔ་མ་ལ། །སྟོང་ཕྲག་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ལོ་ཚང་བར། །ངས་ནི་ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་རྟག་བརྟེན་ཀྱང་། །ཏིང་འཛིན་འདི་ནི་ནམ་ཡང་ཐོས་མ་གྱུར། །སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བྱུང་། །དེ་ན་དགེ་སློང་གཞོན་ནུ་ཐོས་མང་ཞིང་། །བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ནུབ་འོག་ཏུ། །དེ་ཚེ་དེས་ནི་ཏིང་འཛིན་འདི་ཉིད་བཟུང་། །ང་ནི་དེ་ན་རྒྱལ་རིགས་རྒྱལ་པོ་སྟེ། །དགེ་སློང་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་ཏིང་འཛིན་འདི། །འཛིན་གྱིས་དྲུང་དུ་ལེགས་པར་ཉོན་ཅིག་ཅེས། །རྨི་ལམ་དུ་ནི་ཏིང་འཛིན་འདི་ཐོས་ནས། །མྱུར་དུ་ལངས་ཏེ་རིངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ ནི། །འདི་འཛིན་པ་ཡི་དགེ་སློང་དེ་བཙལ་ཏེ། །མཐོང་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དེ་ལས་ནི། །འདི་ཉིད་ལན་འགའ་ཐོས་ལྟ་སྲིད་དམ་ཞེས། །སྟོང་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་རྩ་དྲུག་ལོ་ཚང་བར། །ངས་ནི་དགེ་སློང་དེ་ལ་དགའ་བས་བཀུར། །བདུད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར། །ལན་འགའ་ཙམ་ཡང་ཐོས་པར་མ་གྱུར་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་དགེ་སློང་རྣམས་དང་དགེ་སློང་མ། །དགེ་བསྙེན་དག་དང་དགེ་བསྙེན་མ་རྣམས་ལ། །ཏིང་འཛིན་ཐོས་ནས་མྱུར་དུ་ཟུང་ཤིག་ཅེས། །མོས་པར་བྱེད་ཅིང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད། །དེར་ནི་བསྐལ་པ་ཚང་བར་འདུག་ནས་ཀྱང་། །ཏིང་འཛིན་འཛིན་པ་དེ་ནི་བསྙེན་ཅིང་བསྟེན། །བསྐལ་པ་སྟོང་དུ་ལེགས་པར་བསྙེན་བཀུར་བྱས། །དེས་ནི་ཏིང་འཛིན་འདི་ཡང་བཤད་པར་གྱུར། །ཏིང་འཛིན་རྡུལ་མེད་འདི་ལ་རབ་སྤྱོད་པའི། །དགེ་སློང་གྲོང་དུ་སློང་བ་དེ་ཉིད་ལ། །བཟའ་བ་དང་ནི་བཅའ་དང་མལ་ཆ་དང་། །དེ་བཞིན་གོས་ཀྱང་བྱེ་བ་བྱིན་པར་གྱུར། །བཅའ་དང་བཟའ་དང་མལ་སྟན་དེ་བཞིན་གོས། །མང་པོ་བྱེ་བ་ཐམས་ཅད་ལྟ་ཡང་ཞོག །གལ་ཏེ་རང་གི་ཤ་བྱིན་ཐོབ་ན་ནི། །ལེགས་སྤྱད་ཡིན་ན་ཟས་སྐོམ་སྨོས་ཅི་དགོས། །རྟག་ཏུ་བྲན་གྱུར་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་ཅིང་ནི། །ཏིང་འཛིན་ཞི་བ་འདི་ཡང་ཚོལ་བྱེད་ལ། །མཁས་པས་རྙེད་ནས་དེ་ཡང་མྱུར་བྱེད་ཀྱང་། །དེ་ལ་བྱས་པ་གཟོ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །བསྐལ་པ་མང་པོ་བྱེ་བར་བཙལ་ཀྱང་ནི། །ཏིང་འཛིན་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའ། །འདི་ཡི་སྒྲ་ཡང་བརྒྱ་ལམ་ཐོས་འགྱུར་ན། །ཁ་ཏོན་བྱས་ནས་སྟོན་པ་སྨོས་ཅི་དགོས། །གང་གིས་གང་གཱའི་བྱེ་སྙེད་འཇིག་རྟེན་ཁམས། །རིན་པོ་ཆེས་ནི་བཀང་སྟེ་བྱིན་པ་བས། །གང་ཞིག་འདི་ལས་ཚིགས་བཅད་འགའ་ལུང་མནོས། །དེ་ཡི་བསོད་ནམས་ཚ
Chinese
要忆念它。任何比丘拥有此三摩地，就应毫无厌倦地修习。追忆前世，整整三万六千年中，我恒常依止说法者，却从未听闻过此三摩地。过去有一尊佛名为“谛实”。当时有一位年轻比丘，博学多闻，正值善逝教法衰落之际，他掌握了此三摩地。我那时是刹帝利种姓的国王，（心想）某位比丘掌握了此三摩地，去他那里好好听闻吧。在梦中听闻此三摩地后，我迅速起身，以急切的心情，寻找掌握此三摩地的比丘。见到那位出家人后，（心想）能否从他那里听闻几次此法？整整六万六千年中，我以欢喜心恭敬那位比丘。由于被魔加持，连一次也没能听闻。因此，诸位比丘、比丘尼、近事男和近事女们，听闻三摩地后，要迅速受持，生起信心并理解其义。即使住满一劫，也要亲近依止掌握三摩地者。于千劫中善加亲近恭敬，他才宣说了此三摩地。对于善于修习此无尘三摩地的，在城中乞食的比丘，给予食物、房舍、卧具，以及衣服，多达百千俱胝。房舍、食物、卧具以及衣服，即使是众多百千俱胝之物也应舍弃。如果能得到布施自己的血肉，如果善用，又何须说食物饮料呢？恒常作为奴仆，承侍恭敬，也在寻求此寂静三摩地。智者即使寻获并迅速修习，也无法报答其恩德。即使于众多百千劫中寻觅，此三摩地也极难获得。如果能听闻此法的声音百次，又何须说念诵和讲授呢？以充满恒河沙数世界之珍宝作布施，不如听闻此法一句偈的功德。
English
Remember it. Any monk who possesses this samadhi should practice it without weariness. Recalling past lives, for a full thirty-six thousand years, I constantly relied on those who preached the Dharma, yet I never heard of this samadhi. In the past, there was a Buddha named "Truth." At that time, there was a young monk, learned and well-versed, just as the Sugata's teachings were declining, he mastered this samadhi. I was then a king of the Kshatriya caste, (thinking) a certain monk has mastered this samadhi, go to him and listen well. After hearing this samadhi in a dream, I quickly got up, with an eager heart, searching for the monk who had mastered this samadhi. After seeing that renunciate, (thinking) can I hear this Dharma from him a few times? For a full sixty-six thousand years, I respectfully honored that monk with joy. Because I was blessed by Mara, I could not hear it even once. Therefore, all monks, nuns, laymen, and laywomen, after hearing the samadhi, should quickly uphold it, generate faith, and understand its meaning. Even if you live for a full kalpa, you should be close to and rely on the one who has mastered the samadhi. Having closely and respectfully served for a thousand kalpas, he then expounded this samadhi. To the monk who is skilled in practicing this stainless samadhi, who begs for alms in the city, give food, dwellings, bedding, and clothing, as many as hundreds of thousands of kotis. Dwellings, food, bedding, and clothing, even if they are many hundreds of thousands of kotis, should be abandoned. If one can obtain the donation of one's own flesh and blood, if used well, what need is there to mention food and drink? Constantly serving as a servant, attending and honoring, also seeking this peaceful samadhi. Even if the wise find it and practice it quickly, they cannot repay its kindness. Even if one searches for many hundreds of thousands of kalpas, this samadhi is extremely difficult to obtain. If one can hear the sound of this Dharma a hundred times, what need is there to mention recitation and teaching? Giving offerings by filling realms as numerous as the sands of the Ganges with jewels is less meritorious than hearing a single verse of this Dharma.