Tibetan
མ་དུ་ཡང་མི་མཉམ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འཇམ་དཔལ་ དེ་བཞིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མི་མཉམ་པ་མེད་པར་ཆོས་བསྟན་ཏོ། །འཇམ་དཔལ་གང་མི་མཉམ་པ་མེད་ན་མི་གཞོམ་པའོ། །གང་གཞོམ་པ་མ་ཡིན་ཞིང་མཉམ་པ་དེ་ནི་མི་མཉམ་པ་མེད་པའོ། །ལྟོས་པ་མེད་པའོ། །འཇུག་པ་མེད་པའོ། །འགྲོ་བ་མེད་པའོ། །འགྲོ་བ་ཡང་དག་པར་ཆད་པའོ། །ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའོ། །གང་དག་གིས་ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། མིག་དང་རྣ་བ་དང་སྣ་དང་ལྕེ་དང་ལུས་དང་ཡིད་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འདུ་བྱེད་དུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་ལུས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་དང་ངག་གི་འདུ་བྱེད་དང་། ཡིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་འགགས་པའོ། །ཅིའི་རྒྱུས་འགག །ཅི་སྔོན་བྱུང་བ་ལ་དེ་དག་ཕྱིས་འགགས་པ་ཞིག་གམ། འོན་ཏེ་འདས་པ་ན་ཞིག་པས་འགགས་སམ། གང་ཞིག་པས་འགགས། དེ་སྔོན་མི་ཤེས་པ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པས་མི་དགེ་བའི་ལས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དོ། ། དེ་ཤེས་ནས་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་དོ། །གང་སྔོན་འཕགས་པའི་ཆོས་ལ་མ་བརྟེན་ཏེ། མི་ཤེས་པ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པས་མི་དགེ་བའི་ལས་བྱེད་པ་དེ་འཕགས་པའི་ལམ་ལ་བརྟེན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་ནས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དོ། །གང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྟོང་པ་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། མིག་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྟོང་ངོ་། །རྣ་བ་དང་སྣ་དང་ལྕེ་དང་ལུས་དང་ཡིད་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡེ་ཤེས་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་མིག་དང་རྣ་བ་དང་སྣ་དང་ལྕེ་དང་ལུས་དང་ཡིད་དོ། །ཡིད་མི་དམིགས་པས་མིག་མིག་ལ་མི་གནས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤིན་ཏུ་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་མིག་མི་གནས་ཏེ། རྣ་བ་དང་སྣ་དང་ལྕེ་དང་ལུས་དང་ཡིད་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཡིད་མི་དམིགས་པས་མིག་དང་རྣ་བ་དང་སྣ་དང་ལྕེ་དང་ལུས་དང་ཡིད་ཀྱང་ཡིད་ལ་མི་གནས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མིག་ཤིན་ཏུ་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མིག་དང་རྣ་བ་དང་སྣ་དང་ལྕེ་དང་ལུས་དང་ཡིད་ཀྱང་མི་གནས་སོ། །དེ་མི་གནས་པས་བསིལ་བར་གྱུར་པ། དབེན་པའི་སེམས་ཀྱིས་གནས་སོ། །དབེན་པ་ཅི་ཞེ་ན། འཇམ་དཔལ་གང་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་མཐའ་དང་། གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཐའ་དང་། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་། ཤིན་ཏུ་ འབྱུང་བ་མེད་པའི་མཐའ་དེ་ནི་དབེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །འཇམ་དཔལ་དབེན་པ་ལ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་དང་། འཆི་བ་མེད་དོ། །གང་ལ་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་དང་འཆི་བ་མེད་པ་དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་མེད་དོ། །གང་ལ་སྡུག་བསྔལ་མེད་པ་དེ་ལ་སྡུག་བསྔ
Chinese
也就不再变得不平等了。文殊 正是这样。如来宣说了没有不平等的法。文殊，哪里没有不平等，就是不可摧毁的。哪里不可摧毁且平等，那就是没有不平等。没有依赖。没有进入。没有行走。行走完全断绝。不是可以被了解的。哪些不是可以被了解的呢？眼睛、耳朵、鼻子、舌头、身体和意，这些不是可以被了解的。所有成为行（འདུ་བྱེད།）的都不是可以被了解的。那就是身体的行、语言的行和意的行止息了。因为什么而止息？是先前发生的那些后来止息了吗？或者是在过去时坏灭而止息吗？什么坏灭而止息？那是先前不了解而安住于无知，从而显现不善业。了解之后就不再显现了。先前没有依靠圣法，安住于无知而造作不善业，那依靠圣道，以智慧证悟后就不再显现了。哪里以智慧空虚，那就是空性。眼睛以智慧空虚。耳朵、鼻子、舌头、身体和意也是如此。那是因为什么呢？智慧以智慧空虚，空性就是眼睛、耳朵、鼻子、舌头、身体和意。因为不缘意，所以眼睛不住于眼睛。那是因为什么呢？因为眼睛完全没有生起，所以眼睛不住，耳朵、鼻子、舌头、身体和意也是如此。因为不缘意，所以眼睛、耳朵、鼻子、舌头、身体和意也不住于意。那是因为什么呢？因为眼睛完全没有生起，所以眼睛、耳朵、鼻子、舌头、身体和意也不住。因为不住，所以变得清凉，以寂静的心而住。什么是寂静呢？文殊，哪里一切法都是平等性的边际，以及无二的边际，以及真实的边际，以及完全 没有生起的边际，那就是寂静。文殊，寂静中没有生、老、死。哪里没有生、老、死，那里就没有痛苦。哪里没有痛苦，那里就没有痛苦
English
It will not become unequal again. Manjushri, It is so. The Tathagata has taught the Dharma without inequality. Manjushri, where there is no inequality, it is indestructible. Where it is indestructible and equal, that is without inequality. Without dependence. Without entering. Without going. Going is completely cut off. It is not to be known. What is not to be known? Eyes, ears, nose, tongue, body, and mind are not to be known. All that has become karma is not to be known. That is the cessation of the karma of body, the karma of speech, and the karma of mind. Why does it cease? Did those that occurred earlier cease later? Or did it cease because it perished in the past? What perishes and ceases? That is, previously, dwelling in ignorance without knowing, one manifestly performs unwholesome deeds. Having known that, one does not manifestly perform them. One who previously did not rely on the noble Dharma, but dwelt in ignorance and performed unwholesome deeds, relies on the noble path and, having realized it with wisdom, does not manifestly perform them. That which is empty of wisdom is emptiness itself. The eye is empty of wisdom. The ear, nose, tongue, body, and mind are also the same. Why is that? Wisdom is empty of wisdom, and emptiness is the eye, ear, nose, tongue, body, and mind. Because the mind is not an object of focus, the eye does not abide in the eye. Why is that? Because the eye is utterly unborn, the eye does not abide, and the ear, nose, tongue, body, and mind are also the same. Because the mind is not an object of focus, the eye, ear, nose, tongue, body, and mind do not abide in the mind. Why is that? Because the eye is utterly unborn, the eye, ear, nose, tongue, body, and mind do not abide. Because it does not abide, it becomes cool, and abides with a secluded mind. What is seclusion? Manjushri, where all dharmas are the limit of equality, and the limit of non-duality, and the limit of truth, and utterly without the limit of arising, that is called seclusion. Manjushri, in seclusion there is no birth, aging, or death. Where there is no birth, aging, or death, there is no suffering. Where there is no suffering, there is no suffering.
Tibetan
ལ་མི་འབྱུང་ངོ་། །གང་ལ་སྡུག་བསྔལ་མི་འབྱུང་བ་དེ་འཇིགས་པ་མེད་དོ། །གང་འཇིགས་པ་མེད་པ་དེ་སེམས་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །གང་སེམས་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བ་དེ་ནི་མ་སྐྱེས་མ་འགགས་པའོ། །གང་མ་སྐྱེས་པ་མ་འགགས་པ་དེ་དབེན་པ་སྟེ། དེ་དང་དེས་གནས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དབེན་པར་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །འཇམ་དཔལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་གནས་པ་མེད་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་བརྟགས་པ་ནི་བརྟགས་པ་མེད་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་མཐོང་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཐོང་བའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཚིག་ནི་ཚིག་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ་སྟེ། བསྟན་དུ་མེད་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཇམ་དཔལ་ངས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡི་གེ་དང་ངེས་པའི་ཚིག་གིས་བསྟན་པ་འགག་པའི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་གྱི་འཇམ་དཔལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཡི་གེ་གཅིག་ཀྱང་མི་བརྗོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སེམས་ཀྱི་འཇུག་པ་མེད་དོ། །སེམས་ཀྱི་ལས་མེད་དོ། །སེམས་ལས་ངེས་པར་སེམས་པ་མེད་དོ། །སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་མེད་དོ། །སེམས་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པ་མེད་དོ། །སེམས་ཀྱི་ཞི་གནས་མེད་དོ། །སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་དོ། །རང་གི་སེམས་ཀྱི་གནས་མེད་དོ། །གཞན་གྱི་སེམས་ཀྱི་གནས་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་འདུ་བྱེད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་གནས་པའི་སེམས་མེད་དོ། །མིག་དང་རྣ་བ་དང་སྣ་དང་ལྕེ་དང་ལུས་དང་ཡིད་ལ་གནས་པའི་སེམས་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ་དང་རེག་བྱ་དང་ཆོས་ལ་གནས་པའི་སེམས་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཇམ་དཔལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཞི་བའོ། །བསིལ་བར་གྱུར་པའོ། །རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པའོ། །མི་སྣང་བའོ། །བལྟར་ མེད་པའོ། །མཐའ་ཡས་པའོ། །སྤྲིན་དང་མཚུངས་པའོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་སེམས་ཅན་རྣམས་སྔོན་དགེ་བའི་རྩ་བའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་དང་། སྤྱོད་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཐོང་ངོ་། །ངེས་པར་སེམས་སོ། །ཀུན་ཏུ་འདྲིའོ། །གང་དག་ཇི་ལྟར་དབང་པོ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་དང་། གང་དག་ཇི་ལྟར་འདུལ་བ་དེ་དག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ལྟར་གསུང་འབྱིན་པར་ཤེས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མ་སྐྱེས་མ་འགགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི
Chinese
不生啊。 哪个不生痛苦，那个就没有恐惧。 哪个没有恐惧，那个就远离心和意识。 哪个远离心和意识，那个就是不生不灭的。 哪个不生不灭，那个就是寂静，以彼和彼安住，所以如来应供正等觉安住在寂静中，这样说。 文殊，如来是没有住处的。 认为如来是无所认为的。 不见一切法就是见到如来。 如来的语言是超越一切语言的，是不可指示的。 那是什么原因呢？ 文殊，我因为一切法的文字和决定语的指示灭尽的缘故而说法，文殊，如来连一个字也不说。 那是什么原因呢？ 因为如来没有心的进入。 没有心的业。 没有从心而来的决定思念。 没有心的流转。 没有心的完全领悟。 没有心的寂止。 没有随心的意识。 没有自己的心的住处。 没有他人的心的住处。 如来没有安住在色、受、想、行、识上的心。 没有安住在眼、耳、鼻、舌、身、意上的心。 如来没有安住在色、声、香、味、触、法上的心。 那是什么原因呢？ 文殊，如来是寂静的。 是清凉的。 是恒常安住的。 是不显现的。 是不可见的。 是无边的。 是与云相似的。 虽然是这样，但是众生往昔生起善根的力量，以及如来往昔的愿望和行为的加持，就能见到如来。 一定会忆念。 会全部询问。 那些如何根器成熟的众生，以及如何调伏的那些众生，就能知道如来那样发出声音。 那是什么原因呢？ 因为如来是不生不灭的。 哪个是一切法的
English
There is no arising. That which does not arise suffering, that has no fear. That which has no fear is separated from mind and consciousness. That which is separated from mind and consciousness is unborn and unceasing. That which is unborn and unceasing is solitary; abiding in that and that, therefore the Thus-Gone One, the Arhat, the Perfectly Awakened Buddha is said to abide in solitude. Manjushri, the Thus-Gone One has no abiding place. Considering the Thus-Gone One is without consideration. Not seeing all phenomena is seeing the Thus-Gone One. The word of the Thus-Gone One is beyond all words; it is unteachable. Why is that? Manjushri, because my teaching of all phenomena through letters and definitive words has ceased, Manjushri, the Thus-Gone One does not utter even a single letter. Why is that? Because the Thus-Gone One has no entry of mind. There is no action of mind. There is no definite thought from mind. There is no movement of mind. There is no complete understanding of mind. There is no peaceful abiding of mind. There is no consciousness following mind. There is no dwelling of one's own mind. There is no dwelling of another's mind. The Thus-Gone One has no mind dwelling in form, feeling, perception, formation, and consciousness. There is no mind dwelling in eye, ear, nose, tongue, body, and mind. The Thus-Gone One has no mind dwelling in form, sound, smell, taste, touch, and phenomena. Why is that? Manjushri, the Thus-Gone One is peaceful. Has become cool. Is always in equanimity. Is invisible. Is unseeable. Is infinite. Is like a cloud. Although it is so, sentient beings, through the power of generating roots of virtue in the past, and through the blessings of the Thus-Gone One's past aspirations and actions, see the Thus-Gone One. They will definitely remember. They will inquire completely. Those sentient beings whose faculties are fully matured, and those who are to be tamed, will know that the Thus-Gone One utters sounds in that way. Why is that? Because the Thus-Gone One is unborn and unceasing. That which is of all phenomena