Tibetan
་དོ། །མི་འཕྲོ་ན་ཞུམ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞུམ་པ་མེད་ན་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་མེད་དོ། །ཡོངས་སུ་གདུང་བ་མེད་ན་ཀུན་ཏུ་གདུང་བ་མེད་དོ། །ཀུན་ཏུ་གདུང་བ་མེད་ན་རྗེས་སུ་གདུང་བ་མེད་དོ། །གང་རྗེས་སུ་གདུང་བ་མེད་ན་དེ་མི་གདུང་བའོ། །གང་མི་གདུང་བ་དེ་ཀུན་ཏུ་མི་རྒྱུག་གོ །རྣམ་པར་མི་རྒྱུག་གོ །གང་མི་རྒྱུག་པ་དེ་རྣམ་པར་མི་རྒྱུག་གོ །རྣམ་པར་མི་རྒྱུག་པ་དེ་མི་ཉམས་སོ། །གང་མི་ཉམས་པ་དེ་རྣམ་པར་མི་འཁྱམ་མོ། །གང་རྣམ་པར་མི་འཁྱམ་པ་དེ་འཁྱམ་པ་མེད་དོ། །གང་འཁྱམ་པ་མེད་པ་དེ་འཁྱམ་པ་མ་ཡིན་པའོ། ། གང་འཁྱམ་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་རློམ་སེམས་མེད་པའོ། །གང་རློམ་སེམས་མེད་པ་དེ་བག་ཡོད་པའོ། །གང་བག་ཡོད་པ་དེ་འཕགས་པའོ། །གང་འཕགས་པ་དེ་དགྲ་བཅོམ་པའོ། །གང་དགྲ་བཅོམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་བདག་གི་རྡུལ་མེད་དོ། །སེམས་ཅན་གྱི་རྡུལ་མེད་དོ། །སྲོག་གི་རྡུལ་མེད་དོ། །གང་ཟག་གི་རྡུལ་མེད་དོ། །ཕུང་པོའི་རྡུལ་མེད་དོ། །ཁམས་ཀྱི་རྡུལ་མེད་དོ། །སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རྡུལ་མེད་དོ། །དངོས་པོའི་རྡུལ་མེད་དོ། །རྒྱུའི་རྡུལ་མེད་དོ། །རྐྱེན་གྱི་རྡུལ་མེད་དོ། །དམིགས་པའི་རྡུལ་མེད་དོ། །ཀུན་འབྱུང་བའི་རྡུལ་མེད་དོ། །ང་རྒྱལ་གྱིས་ལྷག་པར་བྱེད་པའི་རྡུལ་མེད་དོ། །ཚོར་བའི་རྡུལ་མེད་དོ། །འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྡུལ་མེད་དོ། །ཞེ་སྡང་གི་རྡུལ་མེད་དོ། །གཏི་མུག་གི་རྡུལ་མེད་དོ། །ཁྲོ་བའི་རྡུལ་མེད་དོ། །ཁོན་དུ་འཛིན་པའི་རྡུལ་མེད་དོ། །ང་རྒྱལ་གྱི་རྡུལ་མེད་དོ། །ང་རྒྱལ་དང་འཆབ་པ་དང་ཡོངས་སུ་གདུང་བའི་རྡུལ་མེད་དོ། །ང་རྒྱལ་དང་ལྷག་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་རྡུལ་མེད་དོ། །སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་དུད་འགྲོ་དང་ཡི་དགས་ཀྱི་རྡུལ་མེད་དོ། །གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་རྡུལ་མེད་དོ། །འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་རྡུལ་མེད་དོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་རྡུལ་མེད་དོ། །གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་རྡུལ་མེད་དོ། །འཁོར་བའི་རྡུལ་མེད་དོ། །རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུར་རྡུལ་མི་དམིགས་ཏེ། གང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ཞིང་རྡུལ་མེད་པ་དེ་དག་འཕགས་པ་ཞེས་བྱ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཞེས་བྱ། གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ། ལྷའི་དམ་པ་ཞེས་བྱ། རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཞེས་བྱ། སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཆོས་གང་ལ་ཡང་རློམ་སེམས་མེད་དོ། །རློམ་སེམས་མེད་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་ན་ཀུན་ཏུ་གདུང་བ་མེད་དོ། །ཀུན་ཏུ་གདུང་བ་མེད་ན་རང་བཞིན་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ར
Chinese
不退缩则不会沮丧。没有沮丧则没有完全的痛苦。没有完全的痛苦则没有普遍的痛苦。没有普遍的痛苦则没有随后的痛苦。如果没有任何随后的痛苦，那他就不痛苦。他不痛苦，就不会到处奔走。不会到处奔走。他不奔走，就不会到处奔走。不到处奔走，就不会衰退。不衰退，就不会到处游荡。不到处游荡，就没有游荡。没有游荡，就不是游荡者。 不是游荡者，就没有傲慢。没有傲慢，就谨慎。谨慎，就是圣者。圣者，就是阿罗汉。凡是阿罗汉，就没有我的尘垢。没有众生的尘垢。没有生命的尘垢。没有补特伽罗的尘垢。没有蕴的尘垢。没有界的尘垢。没有处（ayatana）的尘垢。没有事物的尘垢。没有因的尘垢。没有缘的尘垢。没有目标的尘垢。没有集起（samudaya）的尘垢。没有因傲慢而增上的尘垢。没有感受的尘垢。没有贪欲的尘垢。没有嗔恨的尘垢。没有愚痴的尘垢。没有愤怒的尘垢。没有怀恨的尘垢。没有我慢的尘垢。没有我慢、隐瞒和完全痛苦的尘垢。没有我慢和过分我慢的尘垢。没有众生、地狱、畜生和饿鬼的尘垢。没有阎罗王世界的尘垢。没有欲界的尘垢。没有色界的尘垢。没有无色界的尘垢。没有轮回的尘垢。以这样的方式，尘垢是不可见的。那些没有贪欲且没有尘垢的人被称为圣者。被称为阿罗汉。被称为解脱者。被称为完全解脱者。被称为天上的圣者。被称为常时处于等持者。被称为佛陀。他对任何法都没有傲慢。没有傲慢就不会完全烦恼。没有完全烦恼就没有普遍的痛苦。没有普遍的痛苦，就会获得自性。那么，
English
If one does not retreat, one will not be discouraged. If there is no discouragement, there is no complete suffering. If there is no complete suffering, there is no universal suffering. If there is no universal suffering, there is no subsequent suffering. If there is no subsequent suffering, then he does not suffer. He who does not suffer does not run around everywhere. He does not run around. He who does not run does not run around. He who does not run around does not decline. He who does not decline does not wander around. He who does not wander around has no wandering. He who has no wandering is not a wanderer. He who is not a wanderer has no arrogance. He who has no arrogance is mindful. He who is mindful is noble. He who is noble is an Arhat. He who is an Arhat has no dust of self. No dust of sentient beings. No dust of life. No dust of person. No dust of aggregates. No dust of elements. No dust of sense sources (ayatana). No dust of objects. No dust of cause. No dust of condition. No dust of object. No dust of arising (samudaya). No dust that is increased by pride. No dust of feeling. No dust of desire. No dust of hatred. No dust of delusion. No dust of anger. No dust of resentment. No dust of pride. No dust of pride, concealment, and complete suffering. No dust of pride and excessive pride. No dust of sentient beings, hell beings, animals, and hungry ghosts. No dust of the world of Yama. No dust of the desire realm. No dust of the form realm. No dust of the formless realm. No dust of samsara. In this way, dust is not perceived. Those who are free from desire and have no dust are called noble ones. Called Arhats. Called liberated ones. Called completely liberated ones. Called divine holy ones. Called those who are always in equanimity. Called Buddhas. They have no arrogance towards any dharma. Without arrogance, one will not be completely afflicted. Without complete affliction, there is no universal suffering. Without universal suffering, one will attain one's own nature. Then,
Tibetan
ང་བཞིན་ཐོབ་ན་ཆོས་གང་ལ་ཡང་མི་སྤྱོད་དོ། །མི་སྤྱོད་ན་འདི་ལྟར་ཅི་གཟུགས་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱའམ། འོན་ཏེ་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱའམ། སུ་ཞིག་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ། ཅི་ ཕུང་པོ་ལྔ་ཆོས་སྟོན་ཏམ། ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ། གསོབ་གསོག་དངོས་པོ་མེད་པ། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདུས་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་གསོབ་མ་ཡིན། གསོག་མ་ཡིན། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན། སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན། ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན། བྲག་ཅ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ན་སུ་ཞིག་ཆོས་འདི་སྟོན། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བཟང་སྐྱོང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་དག་པ། བདེན་པ། ཡང་དག་པ། གཞན་མ་ཡིན་པ། དེ་བཞིན་ཉིད་མ་ནོར་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ན། དེ་སྟོན་པ་སུ་ཡིན། ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་ནི་མི་རྟག་པ། སྡུག་བསྔལ་བ། སྟོང་པ། བདག་མེད་པ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་བྱུང་བ། ངན་པ་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་ནི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྤྲོས་པ་མེད་དེ། གཟུང་དུ་མེད་པ། སྒྲ་མེད་པ། མི་སྣང་བ། བལྟར་མེད་པ། མཚན་མ་མེད་པ། མཐའ་ཡས་པ། ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པ། མཉམ་པ་མེད་པ། མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པ། སེམས་དང་ཡིད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བ། སྒྲ་སྐད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ། ཡུལ་ན་མི་གནས་པ། ཕྱོགས་ན་མི་གནས་པ། བརྟག་ཏུ་མེད་པ། བསྟན་དུ་མེད་པ་ཞི་བ་ཞི་བ་དང་བྲལ་བ། བསིལ་བར་གྱུར་པ། ཀུན་གཞི་མེད་པ། གནས་མེད་པ། འདུས་མ་བྱས་པ། མི་སྐྱེ་བ། མི་འགོག་པ། མི་གཉིས་པ་ལ་གནས་པ། དེ་བཞིན་ཉིད་གཞན་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་ཉིད། མི་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་ཉིད། མ་འོངས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད། འགྲོ་བ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཉམ་པའོ། །བཟང་སྐྱོང་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མ་ཡིན། རྣམ་པར་བྱང་བ་མ་ཡིན། རྣམ་པར་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་འཁོར་བ་མ་ཡིན་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན། འགག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཐ་མ་མ་ཡིན། འབྲིང་མ་ཡིན། མཆོག་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་བདག་དང་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ གནས་མ་ཡིན། ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་གནས་མ་ཡི
Chinese
如果我获得，对任何法都不运用。 不运用，这样什么色身现证菩提圆满正等觉呢？ 或者受、想、行、识现证菩提圆满正等觉呢？ 谁现证菩提圆满正等觉？ 五蕴宣说佛法吗？ 五蕴不是真实的，如幻，空虚无实，非如理作意聚合而生。 法界不是空虚，不是无实，不是不真实的，不是非如理作意而生，不是如幻，不是阳焰，不是水月，不是幻城，那谁宣说此法？ 那为什么呢？ 善护！法界是清净的，真实的，正确的，非异体的，如实性无谬误即是如实性，那谁宣说它？ 五蕴是不恒常的，是痛苦的，是空性的，是无我的，是缘起，是坏灭之法。 菩提是如实无戏论的，不可取，无声，不可见，不可观，无相，无边，与虚空相同，无等同，与不等同等同，离心、意、识，随逐一切音声，不住于境，不住于方，不可思议，不可言说，寂静离寂静，已凉，无基，无处，非所作，不生，不灭，安住于不二，如实性非异体即是如实性，不变异即是如实性，未来即是如实性，无有行即是如实性，轮回与涅槃是平等的。 善护！如实性不是一切烦恼，不是清净，不是清白。 如实性不是轮回，不是完全的涅槃。 如实性不是生，不是灭。 如实性不是下等，不是中等，不是殊胜。 所谓如实性即是法界，法界不是我与法之自性之 处所，不是法之自性之处所。
English
If I attain, I do not apply to any dharma. If not applied, then how does form manifest perfect complete enlightenment? Or do feeling, perception, volition, and consciousness manifest perfect complete enlightenment? Who manifests perfect complete enlightenment? Do the five aggregates teach the Dharma? The five aggregates are not real, like illusions, empty and without substance, arising from non-virtuous mental activity. The realm of Dharma is not empty, not without substance, not unreal, not arising from non-virtuous mental activity, not like illusions, not like mirages, not like moon reflections in water, not like phantom cities. Then who teaches this Dharma? Why is that? Well-guarded, the realm of Dharma is pure, true, correct, non-different, suchness without error is suchness, then who teaches it? The five aggregates are impermanent, suffering, empty, selfless, dependently originated, and subject to decay. Enlightenment is without elaboration as it is, ungraspable, without sound, invisible, unobservable, without characteristics, infinite, like space, without equal, equal to the unequal, separate from mind, intellect, and consciousness, following all sounds, not abiding in objects, not abiding in directions, inconceivable, inexpressible, peaceful, separate from peace, cooled, without basis, without location, unconditioned, unborn, unceasing, abiding in non-duality, suchness non-different is suchness, unchanging is suchness, the future is suchness, the suchness without going, samsara and nirvana are equal. Well-guarded, suchness is not all afflictions, not purified, not immaculate. Suchness is not samsara, not complete nirvana. Suchness is not birth, not cessation. Suchness is not inferior, not middling, not supreme. What is called suchness is the realm of Dharma, the realm of Dharma is not the place of the self-nature of self and dharma, not the place of the self-nature of dharma.
Tibetan
ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་མ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གནས། དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གནས། ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གནས། མཆོག་གི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གནས། ཤིན་ཏུ་གནས་པའི་གནས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་མི་གཡོ་བ། མི་གནས་པ། གནས་མེད་པ། རང་བཞིན་མེད་པ། རྒྱུ་བ་མེད་པ། བླང་བ་མེད་པ། དོར་བ་མེད་པ། ཁས་ལེན་པ་མེད་པ། འཛིན་པ་མེད་པའོ། །གང་ཆོས་འདི་ཤེས་ཤིང་ཤེས་པ་ལ་ཡང་རློམ་སེམས་མེད་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་སངས་རྒྱས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ནི་ཡང་དག་པའི་མཐའོ། །རྡུལ་མེད་པའོ། །ཞི་བའོ། །བསིལ་བར་གྱུར་པའོ། །མ་སྐྱེས་པའོ། །མ་འགགས་པའོ། །ཕུང་པོ་ནི་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ། དེ་དག་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་ལྟར་སོ་སོར་རྟོག་སྟེ། སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་སྙམ་ནས། དེ་འདི་ལྟར་སོ་སོར་རྟོག་སྟེ། ཅི་གཟུགས་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱའམ། འོན་ཏེ་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ། གཟུགས་ནི་བེམས་པོ། གཡོ་བ་མེད་པ། སེམས་པ་མེད་པ། རྩྭ་དང་། རྩིག་པ་དང་། ཤིང་དང་། མིག་ཡོར་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་མི་རྒྱའོ། །ཚོར་བ་ནི་ཆུའི་ཆུ་བུར་ལྟ་བུ་ངན་པ། རེག་པ་འདུས་པ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་མི་རྒྱའོ། །འདུ་ཤེས་ནི་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུ་སྟེ། མིག་དང་གཟུགས་དང་སྣང་བ་དང་། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདུས་པ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་མི་རྒྱའོ། །འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་བརྫུན་པ་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན། མ་རིག་པ་འདུས་པ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ་དེ་དག་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་མི་རྒྱའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ། གསོབ། གསོག །ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ། འདུ་བྱེད་འདུས་པ་ལས་ངེས་པར་སྐྱེས་པ། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདུས་པ་ལས་བྱུང་བ་ སྟེ། དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་མི་རྒྱའོ་སྙམ་མོ། །བཟང་སྐྱོང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་འདི་ལྟར་སོ་སོར་རྟོག་སྟེ། གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་ལྔ་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་མི་རྒྱ་ན། མཚན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱའམ། ཅི་ཆོས་ཀྱིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱའམ། འོན་ཏེ་དགེ་བའི་རྩ་བས་སམ། དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་སྙམ་མོ།
Chinese
那，不是一切法的处所，而是空性为空性的处所，胜义为空性的处所，伟大为空性的处所，至高为空性的处所，是极度安住的处所。法界是不动摇的，不住留的，无处所的，无自性的，不流动的，不接受的，不抛弃的，不承诺的，不执着的。谁知晓此法，并且知晓后也没有傲慢之心，那便称为法界。法界即是佛，佛即是真实的边际，无尘垢的，寂静的，变得清凉的，不生的，不灭的。蕴是具有戏论的，对于这些，菩萨这样分别地思索：具有戏论的五蕴如何才能圆满现证菩提呢？于是他这样分别地思索：难道色能圆满现证菩提吗？或者受、想、行、识能圆满现证菩提吗？色是无情物，不动摇的，没有心识的，如同草、墙壁、树木、眼珠一样，它不能圆满现证菩提。受如同水泡一样虚幻，是接触聚合而产生的，它也不能圆满现证菩提。想如同阳焰一样，是眼、色、显现和作意聚合而产生的，它也不能圆满现证菩提。行是无实物的，虚假的，具有欺骗性的，是从无明聚合而产生的，它们也不能圆满现证菩提。识如同幻术一样，空虚，空洞，不真实的，是从行聚合而产生的，不如理作意聚合而产生的，它也不能圆满现证菩提，他这样想。善护菩萨这样分别地思索：如果五蕴不能圆满现证菩提，那么名能圆满现证菩提吗？或者法能圆满现证菩提吗？或者善根呢？那是怎样的呢？他这样想。
English
Now, it is not the place of all dharmas, but emptiness is the place of emptiness, ultimate reality is the place of emptiness, greatness is the place of emptiness, supreme is the place of emptiness, it is the place of extreme abiding. The Dharmadhatu is unmoving, non-abiding, without a place, without self-nature, non-flowing, non-accepting, non-abandoning, non-promising, non-grasping. Whoever knows this Dharma and has no arrogance in knowing it is called the Dharmadhatu. The Dharmadhatu is the Buddha, and the Buddha is the true limit, without dust, peaceful, cooled, unborn, and unceasing. The skandhas are with elaboration, and for these, the Bodhisattva thinks separately in this way: How can the five skandhas with elaboration fully awaken to enlightenment? So he thinks separately in this way: Can form fully awaken to enlightenment? Or can feeling, perception, volition, and consciousness fully awaken to enlightenment? Form is inanimate, unmoving, without mind, like grass, walls, trees, and eyeballs, it cannot fully awaken to enlightenment. Feeling is like a water bubble, illusory, arising from the aggregation of contact, it also cannot fully awaken to enlightenment. Perception is like a mirage, arising from the aggregation of eye, form, appearance, and attention, it also cannot fully awaken to enlightenment. Volitions are without substance, false, deceptive, arising from the aggregation of ignorance, they also cannot fully awaken to enlightenment. Consciousness is like an illusion, empty, hollow, untrue, necessarily arising from the aggregation of volitions, arising from the aggregation of improper attention, it also cannot fully awaken to enlightenment, he thinks. The Bodhisattva Good Protector thinks separately in this way: If the five skandhas cannot fully awaken to enlightenment, then can name fully awaken to enlightenment? Or can Dharma fully awaken to enlightenment? Or roots of virtue? What is it like? He thinks.