Tibetan
།འཇམ་དཔལ་དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་བརྩོན་འགྲུས་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །བརྩོན་འགྲུས་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་བརྩོན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ལ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མངོན་དུ་འགྱུར་ཏེ། བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བརྩོན་འགྲུས་མཉམ་པ་ཉིད་རྙེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སེམས་རྩེ་གཅིག་པར་གྱུར་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ཞི་བ་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །འཇམ་དཔལ་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ ན་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད། གྲངས་མེད། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ། མཚུངས་པ་མེད། གཞལ་དུ་མེད། བརྗོད་དུ་མེད་པ་དེའི་ཕ་རོལ་གྱི་ཡང་ཆེས་ཕ་རོལ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞི་གནས་ཡང་དག་འཕགས་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། འཇམ་དཔལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞི་གནས་ཡང་དག་འཕགས་དེའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྒྱུ་བ་མེད་པར་གྱུར་ཏེ་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་འདོད་པའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་མི་སྐྱེའོ། །འཇམ་དཔལ་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞི་གནས་ཡང་དག་འཕགས་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་གསུང་རབ་དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེའི་རིམ་གྲོ་བྱེད་པ་དགེ་སློང་བསམ་གཏན་སྤྱོད་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞི་གནས་ཡང་དག་འཕགས་ལ་བསྐལ་པ་བཅྭ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུ་ཡིད་དུ་འོང་བས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ཏེ། ཡིད་དུ་མི་འོང་བས་མ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་བསམ་གཏན་སྤྱོད་ཡུལ་དེ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བསམ་གཏན་གྱི་དམིགས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟར་དགེ་སློང་བསམ་གཏན་སྤྱོད་ཡུལ་དེས་བསྐལ་པ་བཅྭ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུ་ཞི་གནས་ལ་བསྒོམས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ཞི་གནས་ཀྱི་སྟོབས་དེ་དང་ལྡན་པས་རྩོམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ཆོས་གང་དང་གང་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ཆོས་དེ་དང་དེ་ཞི་བར་ཀུན་བསྒོམས་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་མཚུངས་པ། མཚན་ཉིད་མེད་པ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ངེས་པ། ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་ཞིང་མཚུངས་པ་སྟེ། གང་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་སེམས་ཀྱང་དེའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པའོ། །གང་སེམས་ཀྱི་མཚན
Chinese
。 འཇམ་དཔལ་དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་བརྩོན་འགྲུས་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ།། འཇམ་དཔལ་，因此菩萨摩诃萨应当勤奋于精进平等性。 བརྩོན་འགྲུས་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་བརྩོན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ལ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མངོན་དུ་འགྱུར་ཏེ། 对于勤奋于精进平等性的菩萨摩诃萨来说，禅定的波罗蜜多将会显现，བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ།། 修习将会圆满。 དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། 为什么呢？ བརྩོན་འགྲུས་མཉམ་པ་ཉིད་རྙེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སེམས་རྩེ་གཅིག་པར་གྱུར་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ཞི་བ་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་རོ།། 因为为了获得精进平等性，心会变得专注，因此那会变成最殊胜的寂静。 འཇམ་དཔལ་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ ན་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད། འཇམ་དཔལ་，在过去久远的时间里，有无数劫，གྲངས་མེད། 无量劫，བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ། 不可思议劫，མཚུངས་པ་མེད། 无等劫，གཞལ་དུ་མེད། 无量劫，བརྗོད་དུ་མེད་པ་དེའི་ཕ་རོལ་གྱི་ཡང་ཆེས་ཕ་རོལ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། 无法言说劫的更遥远之处，有如来、应供、正遍知、明行足、善逝、世间解、无上士调御丈夫、天人师、佛、薄伽梵，名为寂静处正妙。 འཇམ་དཔལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞི་གནས་ཡང་དག་འཕགས་དེའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྒྱུ་བ་མེད་པར་གྱུར་ཏེ་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་འདོད་པའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་མི་སྐྱེའོ།། འཇམ་དཔལ་，那位如来寂静处正妙的佛刹中，一切的一切、所有的一切，都没有在欲望中行走的烦恼，所有那些众生都不会生起欲望的缠缚。 འཇམ་དཔལ་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞི་གནས་ཡང་དག་འཕགས་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་གསུང་རབ་དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེའི་རིམ་གྲོ་བྱེད་པ་དགེ་སློང་བསམ་གཏན་སྤྱོད་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། འཇམ་དཔལ་，在那时，那位薄伽梵如来寂静处正妙的教法中，有一位服侍那位如来的比丘，名为禅定行境。 དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞི་གནས་ཡང་དག་འཕགས་ལ་བསྐལ་པ་བཅྭ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུ་ཡིད་དུ་འོང་བས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ཏེ། 他以悦意之物侍奉如来寂静处正妙十八劫，ཡིད་དུ་མི་འོང་བས་མ་ཡིན་ནོ།། 而非不悦意之物。 དགེ་སློང་བསམ་གཏན་སྤྱོད་ཡུལ་དེ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བསམ་གཏན་གྱི་དམིགས་པར་གྱུར་ཏོ།། 那位比丘禅定行境，一切法都成了禅定的所缘。 དེ་ལྟར་དགེ་སློང་བསམ་གཏན་སྤྱོད་ཡུལ་དེས་བསྐལ་པ་བཅྭ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུ་ཞི་གནས་ལ་བསྒོམས་པར་གྱུར་ཏོ།། 如此，那位比丘禅定行境修习寂止十八劫。 དེ་ཞི་གནས་ཀྱི་སྟོབས་དེ་དང་ལྡན་པས་རྩོམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ།། 他因为具有那寂止的力量，而获得了对一切事业的自在。 དེ་ཆོས་གང་དང་གང་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ཆོས་དེ་དང་དེ་ཞི་བར་ཀུན་བསྒོམས་ཏེ། 他缘于任何法，都完全修习那法为寂静，མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་མཚུངས་པ། 与涅槃相同，མཚན་ཉིད་མེད་པ། 无相，ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ངེས་པ། 决定于法界，ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་ཞིང་མཚུངས་པ་སྟེ། 与虚空平等相同，གང་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་སེམས་ཀྱང་དེའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པའོ།། 任何成为所缘的相，心也成为那相。 གང་སེམས་ཀྱི་མཚན
English
O, Mañjuśrī, therefore, a Bodhisattva-Mahāsattva should strive for equality in diligence. For a Bodhisattva-Mahāsattva who strives for equality in diligence, the perfection of meditation will manifest, and the practice will be completely fulfilled. Why is that? Because in order to attain equality in diligence, the mind becomes one-pointed, and therefore it becomes the supreme peace. O, Mañjuśrī, in the past, in a time long ago, there were immeasurable, countless, inconceivable, incomparable, unmeasurable, and inexpressible eons, even beyond that, there was a Tathāgata, Arhat, Samyaksaṃbuddha, endowed with knowledge and conduct, Sugata, Lokavid, Anuttara-puruṣadamyasārathi, Śāsta devamanuṣyāṇāṃ, Buddha, Bhagavan, named Śāntasthāna-yathārtha-abhijña, who appeared in the world. O, Mañjuśrī, in the Buddha-field of that Tathāgata Śāntasthāna-yathārtha-abhijña, there were no afflictions that roam in desire in all of everything, in every way of everything, and no entanglements of desire arose for all those beings. O, Mañjuśrī, at that time, in that era, in the teachings of that Bhagavan Tathāgata Śāntasthāna-yathārtha-abhijña, there was a monk named Dhyāna-gocara who served that Tathāgata. He served the Tathāgata Śāntasthāna-yathārtha-abhijña with pleasing things for eighteen eons, not with displeasing things. For that monk Dhyāna-gocara, all dharmas became the object of meditation. Thus, that monk Dhyāna-gocara meditated on Śamatha for eighteen eons. Because he possessed that power of Śamatha, he gained mastery over all undertakings. Whatever dharma he focused on, he completely meditated on that dharma as peaceful, equal to Nirvana, without characteristics, determined in the Dharmadhatu, equal and similar to space. Whatever became the characteristic of the object, the mind also became that characteristic. Whatever is the characteristic of the mind
Tibetan
་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དེ་རྩེ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པའོ། །གང་རྩེ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པའོ། །གང་བྱང་ ཆུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པའོ། །གང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པའོ། །གང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དེ་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཞི་བ་ལ་ནེམ་ནུར་མེད་ཅིང་ཐེ་ཚོམ་མི་ཟའོ། །དེ་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེས་བསྐལ་པ་བརྗོད་དུ་མེད་པར་ནམ་ཡང་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལྡན་པར་མ་གྱུར་ཏེ། སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི་ལན་མང་དུ་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་སྐྱེས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདོད་པའི་ཁམས་ན་སེམས་ཅན་སྣོད་དུ་འགྱུར་བ་མང་བས་དོན་གྱི་དབང་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་སྐྱེས་ཏེ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཡོངས་སུ་ནོན་ཅིང་སྙིང་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཇམ་དཔལ་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་དགེ་སློང་བསམ་གཏན་སྤྱོད་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་དེ་གཞན་ཞིག་ཡིན་པ་སྙམ་དུ་འཛིན་ན་འཇམ་དཔལ་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་མི་བལྟའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་དེ་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་དགེ་སློང་བསམ་གཏན་སྤྱོད་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ། །འཇམ་དཔལ་དེ་ལྟ་བས་ན་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཞི་གནས་དང་འཐུན་པའི་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞི་གནས་དང་འཐུན་པའི་ལྷག་མཐོང་སྒོམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ལ་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་བོ། །འཇམ་དཔལ་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ནས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བར་དེའི་ཕ་རོལ་གྱི་ཡང་ཆེས་ཕ་རོལ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏོག་གི་རྒྱལ་པོ་ ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། འཇམ་དཔལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཏོག་གི་རྒྱལ་པོ་དེའི་ཚེའི་ཚད་ནི་ལོ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་ཕྲག་དགུ་བཅུར་གྱུ
Chinese
即是轉變為一心之相。何者轉變為一心之相，即是轉變為菩提之相。何者轉變為菩提之相，即是轉變為菩提分法之相。何者轉變為菩提分法之相，即是轉變為菩薩之相。何者轉變為菩薩之相，即是轉變為寂靜之相，即是一切法寂靜而無有動搖，亦無有疑惑。彼以善根之力，於不可說劫中，未曾與耽著欲樂之煩惱相應，然以願力之故，多生於欲界。何以故？以欲界中堪為法器之有情眾多，依此義之勢力而生於欲界，以大悲周遍，以慈愛故。妙吉祥，汝意云何？彼時彼刻名為修禪住處之比丘，若謂是另一人，妙吉祥，汝勿如是觀。何以故？如來一切義成，即彼時彼刻名為修禪住處之比丘。妙吉祥，是故欲現證無上正等菩提之菩薩，應修止觀雙運。修止觀雙運之菩薩摩訶薩，能圓滿成就極寂靜之般若波羅蜜多。妙吉祥，往昔過去世，於無量劫乃至不可說劫之彼岸之又彼岸，有如來、應供、正等覺、明行圓滿、善逝、世間解、無上士調御丈夫、天人師、佛、薄伽梵，名為頂髻王，出現於世。妙吉祥，薄伽梵如來頂髻王之壽量，為九十億百千俱胝年。
English
That which has become that is the characteristic of being one-pointed. That which has become the characteristic of being one-pointed has become the characteristic of enlightenment. That which has become the characteristic of enlightenment has become the characteristic of the Dharma of the aspects of enlightenment. That which has become the characteristic of the Dharma of the aspects of enlightenment has become the characteristic of a Bodhisattva. That which has become the characteristic of a Bodhisattva has become the characteristic of peace, that is, all Dharmas are peaceful, without wavering, and without doubt. With that root of virtue, for incalculable eons, he never became associated with the afflictions of indulging in desires, but by the power of aspiration, he was born many times in the desire realm. Why is that? Because in the desire realm there are many sentient beings who can become vessels, and relying on this power of meaning, he was born in the desire realm, being completely overwhelmed by great compassion and out of loving-kindness. Manjushri, what do you think? If you think that the monk called "Dwelling in Meditative Practice" at that time and at that moment was someone else, Manjushri, you should not view it that way. Why is that? The Tathagata All-Meaning-Accomplished was the monk called "Dwelling in Meditative Practice" at that time and at that moment. Manjushri, therefore, a Bodhisattva who wishes to manifestly awaken to unsurpassed, perfect, and complete enlightenment should cultivate Vipashyana that is in harmony with Shamatha. A Bodhisattva Mahasattva who cultivates Vipashyana in harmony with Shamatha will perfectly accomplish the Prajnaparamita of supreme peace. Manjushri, in the past, in the past, beyond countless eons to the furthest shore of the unspeakable, there appeared in the world a Tathagata, Arhat, Perfectly Awakened One, complete in knowledge and conduct, Well-Gone, Knower of the World, unsurpassed tamer of beings, teacher of gods and humans, Buddha, Bhagavan, named King of Crests. Manjushri, the lifespan of that Bhagavan Tathagata King of Crests was ninety billion, hundred thousand, kotis of years.