English
From the top: By that root of virtue, may one never be ignorant of the Dharma for countless kalpas. May one never regard discipline as the essence. May one never regard samadhi and the like as the essence. May one always and continuously be devoted to the Perfection of Wisdom. May one never fixate on the Perfection of Wisdom as a real entity. For example, just as a person crosses the great ocean by boat and then abandons the boat and goes wherever he pleases, so too, the monk King of Clouds knows the Perfection of Wisdom, but does not become attached to the Perfection of Wisdom. For example, just as a person who desires fire uses fire to accomplish what is needed, but also protects against the harm of burning, so too, the Bodhisattva King of Clouds sees all dharmas through the Perfection of Wisdom, but also protects against the harm of attachment. Although he shows the Perfection of Wisdom to others, he also averts the harm of attachment. Although he performs the deeds of a Buddha in immeasurable Buddha-fields through the Perfection of Wisdom, he does not grasp at those sentient beings or those Buddhas. Manjushri, what do you think? Do you think that the one who was called the monk King of Clouds at that time and at that moment was someone else? Manjushri, you should not view it that way. Why is that? The Tathagata Sarvarthasiddha was the one who was called the monk King of Clouds at that time and at that moment. Manjushri, therefore, with whatever skillful means one is endowed, a Bodhisattva Mahasattva should practice the Perfection of Wisdom with the skillful means with which the monk King of Clouds practiced the Perfection of Wisdom. A Bodhisattva who is endowed with such skillful means completely purifies immeasurable Buddha-fields. He purifies countless, inconceivable, incomparable, immeasurable, and inexpressible Buddha-fields. Then again, the Blessed One spoke to the youthful Manjushri: Manjushri, the Tathagata Sarvarthasiddha
Tibetan
་གྲུབ་པ་དེ་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་བསྒོམས་ཏེ། རབ་ཏུ་གོམས་པར་བྱས། ལམ་དུ་བྱས། རྟེན་དུ་བྱས། ནན་ཏན་དུ་བྱས། རབ་ཏུ་འདྲིས་པར་བྱས། ལེགས་པར་བརྩམས་ཤིང་རབ་ཏུ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ། དེས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞི་བ་དང་རབ་ཏུ་ཞི་བར་རྟོགས་སོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་ཞི་བ་དང་རབ་ཏུ་ཞི་བར་རྟོགས་སོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་ཞི་བ་དང་རབ་ཏུ་ཞི་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཀྱང་ཞི་བ་དང་རབ་ཏུ་ཞི་བར་རྟོགས་སོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་མི་སྐྱེ་མི་འགག་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཀྱང་མི་སྐྱེ་མི་འགག་གོ །འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་བདག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་མི་དམིགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་མི་དམིགས་ཏེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མི་སྐྱེ་མི་འགག་གོ །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཞི་བ་སྟེ་ཞི་བ་དེ་ཡང་མི་དམིགས། གང་གི་ཞི་བ་དེ་ཡང་མི་དམིགས་སོ། །འཇམ་དཔལ་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ། མཚུངས་པ་མེད། གཞལ་དུ་མེད། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕ་རོལ་གྱི་ཡང་ཆེས་ཕ་རོལ་ན། ཉི་མ་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་བསྐལ་པ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་དེའི་རིམ་གྲོ་བྱེད་པ་དགེ་སློང་ཞི་བའི་བློ་གྲོས་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ ཡོད་དེ། དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་ལ་ལོ་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཡིད་དུ་འོང་བས་རིམ་གྲོ་བྱས་ཏེ། ཡིད་དུ་མི་འོང་བས་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་དེའི་གན་དུ་སོང་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་
Chinese
成就此事，往昔菩萨行持菩萨行时，修习菩萨之禅定名为寂静，极度串习，作为道路，作为所依，殷重，极度亲近，善为造作且极度圆满，由此了悟布施波罗蜜寂静且极度寂静。持戒波罗蜜，忍辱波罗蜜，精进波罗蜜，禅定波罗蜜，智慧波罗蜜亦了悟寂静且极度寂静。譬如，无为之界寂静且极度寂静，如是六波罗蜜亦了悟寂静且极度寂静。譬如，无为之界不生不灭，如是六波罗蜜亦不生不灭。譬如，于一切之一切皆不可得，如是六波罗蜜亦于一切之一切皆不可得，六波罗蜜如何，一切法亦不生不灭。一切法乃寂静，寂静亦不可得，何者之寂静亦不可得。妙吉祥，往昔过去时，于无数劫，不可思议，无等，无量，不可言说之彼岸之又彼岸，于名为日光之劫，如来应供正等觉，明行足，善逝，世间解，无上调御丈夫，天人师，佛薄伽梵，名为一切降伏者出现于世。彼如来一切降伏者之侍者，有比丘名为寂静慧，彼为欲求无上正等菩提，以八十俱胝年以悦意而侍奉如来一切降伏者，非以不悦意。彼薄伽梵如来一切降伏者前去，如是禀白道：薄
English
Having accomplished this, in the past, when Bodhisattvas practiced the conduct of Bodhisattvas, they meditated on the Bodhisattva's Samadhi called Tranquility. They thoroughly familiarized themselves with it, made it their path, their support, were diligent in it, became extremely intimate with it, skillfully crafted it, and brought it to perfect completion. Through this, they realized that the Perfection of Generosity is tranquil and extremely tranquil. The Perfection of Discipline, the Perfection of Patience, the Perfection of Diligence, the Perfection of Meditation, and the Perfection of Wisdom were also realized as tranquil and extremely tranquil. Just as the unconditioned realm is tranquil and extremely tranquil, so too are the six perfections realized as tranquil and extremely tranquil. Just as the unconditioned realm is unborn and unceasing, so too are the six perfections unborn and unceasing. Just as self is not perceived in all of everything, so too are the six perfections not perceived in all of everything. Just as the six perfections are, so too are all phenomena unborn and unceasing. All phenomena are tranquility, and even that tranquility is not perceived. The tranquility of what is also not perceived. Manjushri, in the past, in a bygone era, in countless eons, inconceivable, incomparable, immeasurable, beyond expression, beyond the beyond, in an eon called Sunlight, a Tathagata, Arhat, Perfectly Awakened One, endowed with knowledge and conduct, Well-Gone, Knower of the World, Supreme Guide of beings to be tamed, Teacher of gods and humans, a Buddha, Bhagavan, named All-Subduing One, appeared in the world. A monk named Tranquil Intelligence, who attended upon that Tathagata All-Subduing One, for eighty crore years, desiring unsurpassed, perfect, and complete enlightenment, attended upon him with delight, not with displeasure. He went to that Bhagavan, the Tathagata All-Subduing One, and said this: "Bhagavan,"
Tibetan
ལྡན་འདས་ཞི་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་སློབ་པར་འཚལ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཆོས་གང་ལ་བརྩོན་པར་བགྱི། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པས་དགེ་སློང་ཞི་བའི་བློ་གྲོས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དགེ་སློང་ཞི་བའི་བློ་གྲོས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་སློབ་པར་འདོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་ཇི་ལྟར་སྤྱད་པས་བདག་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་སྦྱིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་དམིགས་པར་བྱའི་སྦྱིན་པ་མི་སྦྱིན་པར་ནི་མི་བྱའོ། །སྦྱིན་གནས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་དམིགས་པར་བྱའི་སྦྱིན་གནས་མི་འཚལ་བར་ནི་མི་བྱའོ། །སྦྱིན་བདག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དམིགས་པར་མི་བྱའི་སྦྱིན་བདག་ཏུ་མི་འགྱུར་བར་ནི་མི་བྱའོ། །དེས་ལས་ཀྱི་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པར་བྱའི་ལས་བདག་གིར་བྱ་བ་དང་འགལ་བར་ནི་མི་བྱའོ། །བསླབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་དམིགས་པར་བྱའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་མི་བསླབ་པར་ནི་མི་བྱའོ། །སྦྱིན་པ་དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བར་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དམིགས་པར་མི་བྱ། བསྔོ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་པར་མི་བྱ། དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་མི་བསྔོ་བར་ཡང་མི་བྱའོ། །དགེ་སློང་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་ཆུའི་ནང་ན་ཟླ་བའི་གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་དེ་ཟླ་བར་ཡང་ཤེས་པར་མི་བྱ། དེ་ཟླ་བ་མ་ཡིན་པར་ཡང་ཤེས་པར་མི་བྱ་བ་དེ་བཞིན་དུ་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུས་སྦྱིན་པ་བྱིན་ན་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་ཞི་བའི་བློ་གྲོས་དེ་ལ་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པས་སྦྱིན་པ་དེ་ལྟ་བུས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྟན་པས་སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཡེ་ཤེས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། །འཇམ་དཔལ་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་གང་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་དེས་སྦྱིན་པ་བསྔོ་བའི་སྣང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་རྙེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གདམས་པ་དགེ་སློང་ཞི་བའི་བློ་གྲོས་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་དེ་གཞན་ཞིག་ཡིན་པ་སྙམ་དུ་འཛིན་ན། འཇམ་དཔལ་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་མི་བལྟའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་དེ་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་དགེ་སློང
Chinese
已逝寂静佛陀之境地，为求学者菩萨摩诃萨应勤于何法？如是请问后，一切降伏如来对寂静慧比丘如是开示道：比丘寂静慧，欲于佛陀之境地求学者菩萨摩诃萨，应勤于布施波罗蜜多。比丘，如何行持，我等布施波罗蜜多方得圆满？菩萨摩诃萨不应执着布施之自性，然亦不应不行布施。不应执着布施处之自性，然亦不应不寻布施处。不应执着布施者之自性，然亦不应不成为布施者。如是不应执着业之自性，然亦不应违背以业为己有。不应执着所学之自性，然亦不应不学佛陀之智慧。彼布施亦应回向菩提，然不应执着菩提之自性。回向之自性亦不应执着，然亦不应不回向善根。比丘，譬如水中显现之月影，不应视其为月亮，亦不应视其非月亮，如是亦应了知一切事物。如是行持布施，则布施波罗蜜多方得圆满。其后，寂静慧比丘，如来一切降伏者以如是布施开示布施波罗蜜多，遂具足布施圆满回向之无量智慧。文殊师利，彼时彼刻，世尊一切降伏如来，为得布施回向之不可思议显现，所教导之比丘名为寂静慧者，若汝以为是另一人，文殊师利，汝不应如是观之。何以故？如来一切义成者，即彼时彼刻之比丘。
English
What Dharma should a Bodhisattva Mahasattva, who seeks to learn in the realm of the departed, peaceful Buddha, diligently practice? After this request, the Tathagata All-Subduing One spoke thus to the Bhikshu Peaceful Wisdom: "Bhikshu Peaceful Wisdom, a Bodhisattva Mahasattva who wishes to learn in the realm of the Buddha should diligently practice the Paramita of Giving. Bhikshu, how should one act so that I may perfect the Paramita of Giving? A Bodhisattva Mahasattva should not fixate on the essence of giving, but should not refrain from giving. One should not fixate on the essence of the object of giving, but should not fail to seek an object of giving. One should not fixate on the essence of the giver, but should not fail to become a giver. Thus, one should not fixate on the nature of action, but should not contradict the appropriation of action. One should not fixate on the nature of learning, but should not fail to learn the wisdom of the Buddha. That giving should also be dedicated to Bodhi, but one should not fixate on the essence of Bodhi. One should not fixate on the essence of dedication, but one should not fail to dedicate the roots of virtue. Bhikshu, it is like this: for example, the reflection of the moon appearing in water should not be understood as the moon, nor should it be understood as not the moon; likewise, all things should be understood. If giving is done in such a way, the Paramita of Giving will be perfected." Then, the Bhikshu Peaceful Wisdom, to whom the Tathagata All-Subduing One had taught the Paramita of Giving through such giving, became endowed with immeasurable wisdom of the complete dedication of giving. Manjushri, if at that time, at that moment, you were to think that the Bhagavan Tathagata All-Subduing One, who had become the Bhikshu named Peaceful Wisdom, who was instructed for the sake of attaining the inconceivable appearance of the dedication of giving, was someone else, Manjushri, you should not view it that way. Why is that? The Tathagata All-Accomplishing One was the Bhikshu at that time, at that moment.