Tibetan
་ལ་ལ་ཞིག་གཞི་བསམ་པའི་གནས་ ཐོབ་ན། མི་དེས་ཆོས་སོ་ཅོག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐོབ་པར་ནུས་ཏེ། རང་གི་ལུས་ཐོབ་པར་ནུས། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཐོབ། གང་ཟག་ཐོབ་སྟེ། དེ་ནི་བདེན་པ་ཡོང་མེད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་མཚན་མ་ཐ་དད། སྟོང་པ་ཐ་དད། སྟོང་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བསམ་པའི་གནས་བཤད་དོ། །གཞི་བསམ་པའི་གནས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད། གནས་མེད། བསམ་པའང་མེད། བཤད་པའང་མེད། འདོད་ཆགས་ཀྱང་མེད་དོ། །སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་མེད་ན་སེམས་ཀྱི་གནས་མེད་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། དེ་བས་ན་ཡང་དག་པར་གཤེགས་པས་མིང་སེམས་ཀྱི་གནས་ཞེས་བཤད་དོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་ཆོས་སོ་ཅོག་ལ་ཡང་དག་པར་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་སྐྲ་སྤུའི་ཉག་མ་བཅུ་ཚལ་གྱི་བརྒྱ་ཆ་གཅིག་ཙམ་ཞིག་ཡོད་དུ་ཟིན་ན་དེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚིག་རྣམས་འཇིག་རྟེན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། མཐར་ཆོས་སོ་ཅོག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པར་ཡང་མི་བཤད་དོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སོ་ཅོག་ནི་བདེན་པར་སྟོང་པ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཅིང་མཚན་མ་གཅིག་པུ་སྟེ། དེ་ནི་མཚན་མ་མེད་པར་ཡང་དག་པར་གཤེགས་པ་ཀུན་གྱིས་གཟིགས་སོ། །ཡང་དག་པར་གཤེགས་པ་དེའི་ཕྱིར་བསམ་པའི་གནས་ཡོད་ཅེས་བཤད་དོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་བསམ་པའི་གནས་ནི་མིང་གནས་མེད། གནས་མེད་པའང་མེད་ཅེས་བྱའོ། །བསམ་པ་མེད། བསམ་པའི་ལས་ཀྱང་མེད། འདུ་ཤེས་མེད། རྣམ་པར་བརྟག་པའང་མེད། ཡིད་མེད། ཡིད་ཀྱི་ལས་ཀྱང་མེད། བསམ་པ་མེད། བསམ་པའི་ལས་ཀྱང་མེད། ཆོས་མེད། ཆོས་ཀྱི་མཚན་མའང་མེད། དེ་ཀུན་འདུས་ཀྱིས་མེད་པས་ན་མཛངས་ཤིང་འཕྲུལ་བའི་མིང་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་མེད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེའི་མིང་བསམ་པའི་གནས་ཞེས་བྱའོ། ། ཡང་དག་པར་གཤེགས་པས་དེའི་ཕྱིར་བསམ་པའི་གནས་ཡོད་ཅེས་བཤད་དོ། །ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་བསམ་པའི་གནས་ཞེས་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་བསམ་པའི་ཕྱིར་མིང་བསམ་པའི་གནས་ཞེས་བྱའོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་ཇི་ལྟར་ན་མིང་སངས་རྒྱས་བསམ་པ་ཞེས་བྱ། ཅི་ཡང་མེད་པར་མཐོང་བ་ནི་མིང་སངས་རྒྱས་བསམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་སངས་རྒྱས་ཀུན་ནི་དཔག་ཏུ་མེད། བསམ་ གྱིས་མི་ཁྱབ། བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་ངོ་། །གཞུང་དེ་ལྟ་བས་ན་ཅི་ཡང་མེད་པར་མཐོང་བ་ནི་མིང་སངས་རྒྱས་བསམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བདེན་པར་མིང་རྣམ་པར་བརྟག་པ་མེད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཆོས་སོ་ཅོག་ལ་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་མེད་པས་ན། སེམས་ལ་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་མེད་ན་གདོད་སངས་རྒྱས་བསམ་པ་ཡིན་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་གཅིག་ཏུ་ན་ཆོས་སོ་ཅོག་གི་བདེན་པའི་མཚན་མ་མཐོང
Chinese
如果有人获得了基础思处，那个人就能获得一切法的自性，能够获得自己的身体，能够获得我见，能够获得人，这不是真实的。法的相各不相同，空性各不相同，为了显示空性，所以宣说了思处。基础思处的自性没有自性，没有处所，没有思，没有说，也没有贪欲。心的自性都没有，更何况心的处所呢？因此，如来宣说了名为心的处所。舍利子，如果一切法真实地具有像十分之一头发梢那样微小的自性，那么佛的教言就不会在世间转变，最终也不会宣说一切法的自性是空性。舍利子，佛的一切法都是真实空性的，没有自性，只有一个相，那就是没有相，如来都见到了。如来因此宣说了有思处。舍利子，思处是名处没有，没有处所也没有没有。没有思，也没有思的业，没有感觉，也没有分别，没有意，也没有意的业，没有思，也没有思的业，没有法，也没有法的相。因为这一切聚合都没有，所以称为聪明和神变的名称没有分别，它的名称叫做思处。如来因此宣说了有思处。因为什么都没有，所以叫做思处。因为思佛，所以名称叫做思处。舍利子，怎样称为思佛呢？见到什么都没有就称为思佛。舍利子，一切佛都是不可思议的，不可思议的，不可言说的。因此，见到什么都没有就称为思佛，真实地没有名称分别。因为佛的一切法都没有分别，如果心没有分别，那么就称为思佛。另外，见到一切法真实的相。
English
If someone attains the basis of thought, that person can attain the essence of all dharmas, can attain their own body, can attain the view of self, can attain a person, which is not true. The characteristics of dharmas are different, emptinesses are different, and the place of thought is explained to show emptiness. The essence of the basis of thought has no essence, no place, no thought, no speech, and no desire. If the essence of mind does not exist, what need is there to mention the absence of a place for the mind? Therefore, the Tathagata has spoken of the place called the mind. Shariputra, if all dharmas truly had an essence as small as one-tenth of a hair tip, then the words of the Buddha would not change in the world, and ultimately the essence of all dharmas would not be spoken of as emptiness. Shariputra, all the dharmas of the Buddha are truly empty, without essence, and with only one characteristic, which is no characteristic, and all the Tathagatas have seen it. Therefore, the Tathagata has spoken of the existence of the place of thought. Shariputra, the place of thought is called the place of name without existence, and there is no non-existence. There is no thought, no action of thought, no feeling, no discrimination, no mind, no action of mind, no thought, no action of thought, no dharma, and no characteristic of dharma. Because all these aggregates do not exist, it is called the name of intelligence and transformation without discrimination, and its name is called the place of thought. Therefore, the Tathagata has spoken of the existence of the place of thought. Because there is nothing, it is called the place of thought. Because of thinking of the Buddha, the name is called the place of thought. Shariputra, how is it called thinking of the Buddha? Seeing that there is nothing is called thinking of the Buddha. Shariputra, all Buddhas are immeasurable, inconceivable, and inexpressible. Therefore, seeing that there is nothing is called thinking of the Buddha, and there is truly no name discrimination. Because all the dharmas of the Buddha have no discrimination, if the mind has no discrimination, then it is called thinking of the Buddha. Furthermore, seeing the true characteristic of all dharmas.
Tibetan
་ན་མིང་སངས་རྒྱས་མཐོང་ཞེས་བྱའོ། །གང་ལ་སོགས་པའི་མིང་ཆོས་སོ་ཅོག་གི་བདེན་པའི་མཚན་མ་ཞེས་བྱས་ན་དེ་ནི་ཆོས་སོ་ཅོག་མཐའ་ཡུན་དུ་སྟོང་ཞིང་ཅི་ཡང་མེད་པའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་མཐའ་ཡུན་དུ་སྟོང་ཞིང་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཆོས་ནི་སངས་རྒྱས་བསམ་པའོ། །ཡང་གཅིག་ཏུ་ན་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཀྱི་ནང་ན་སེམས་ཅུང་ཟད་ཡན་ཆད་ཀྱང་ཐོབ་པར་མི་རུང་སྟེ། དེའི་མིང་སངས་རྒྱས་བསམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་དེའི་མིང་སངས་རྒྱས་བསམ་པའི་ཆོས་ཏེ། སྨྲ་བའི་ཚིག་གི་ལམ་ཆད་ལ་སེམས་སོ་ཅོག་ལས་འདས་ཤིང་བྱུང་སྟེ། སེམས་ཐོབ་པར་མི་རུང་བ་དེའི་མིང་སངས་རྒྱས་བསམ་པའོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་སེམས་སོ་ཅོག་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་མཚན་མ་སྟོང་པ་ཞི་བ་སྟེ། ཆོས་དེ་བཞིན་དུ་མ་གལ་ན་དེ་ནི་མིང་སངས་རྒྱས་བསམ་པ་སྤྱོད་པ་སྦྱོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཁ་དོག་སྤྱད་དེ་སངས་རྒྱས་བསམ་དུའང་མི་རུང་ངོ་། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཁ་དོག་བསམས་གཟུགས་བླངས་བྲོ་ལ་ཆགས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཟུགས་མེད། ཁ་དོག་མེད། རྐྱེན་མེད། རང་བཞིན་མེད་ན་མིང་སངས་རྒྱས་བསམ་པའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་མེད། བླང་བ་མེད། དོར་བ་མེད་ན། སངས་རྒྱས་བསམ་པ་ཡང་དག་པ་ཡིན་པར་མངོན་ནོ། །ལེའུ་གསུམ་སྟེ་ཆོས་བསམ་པའི་ལེའུའོ།། །།དེའི་ཚེ་ཤཱ་རིའི་བུས་སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ན་མི་གཞན་ལ་ཆོས་འདི་བཤད་ན་ངན་པའི་བཤེས་གཉེན་ཞེས་བགྱི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟ་བུར་ན་མི་གཞན་ལ་ཆོས་འདི་བཤད་ན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཞེས་བགྱི། ཤཱ་རིའི་བུ་མི་ལ་ལ་ཞིག་གིས་དགེ་སློང་གཞན་ལ་བསྟན་པ་ཁྱོད་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག ། སངས་རྒྱས་བསམ་པ་ནི་སྟོང་པའོ། །རྐྱེན་ གྱི་གནས་བསམ་པ་དེ་ནི་བསམ་པའི་མི་རིགས་སོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་སྟོང་པ་བསམས་ན་བསམ་པ་ཡང་སྟོང་པ་སྟེ། རང་བཞིན་མེད་པའི་སྟོང་པ་དེས་ཁ་དོག་གི་འདུ་ཤེས་ཆོད་པར་ནུས། འདུ་ཤེས་ལེན་པ་ཆོད་པར་ནུས་སོ། །མི་དེས་དེའི་ཚེ་འདུ་ཤེས་མེད་པའང་མ་ཐོབ་ན་སེམས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། མི་དེས་དེའི་ཚེ་ཅི་ཡང་ཡོད་མེད་ལ་སྟོང་པར་ཞི་སྟེ། རང་བཞིན་མེད་ན་འདུ་ཤེས་རྣམས་མི་འདུའོ། །ཆོས་སོ་ཅོག་ཞི་བར་བྱས་ན་དེའི་བསམ་པའི་སྤྱོད་པ་སྦྱོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་པའི་མིང་ནི་དགེ་མི་དགེ་དང་། ཚོར་བ་དང་བརྟག་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཚོར་བའང་མེད་བརྟག་པའང་མེད་ལ་སྟོང་ཞིང་འདུ་ཤེས་མེད་ན་མིང་སངས་རྒྱས་བསམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཚོར་བ་དང་བརྟག་པ་སྤྱ
Chinese
名为证见佛。如果将一切法的真实相称为，那么一切法最终都是空性，什么也没有。因此，最终空性且什么也没有的法就是佛之思。又，在那样的法中，连一丝一毫的心都不能得到，那名为佛之思。舍利子，那名为佛之思的法，是言语之道断绝，超越一切心而生起，心不可得，那名为佛之思。舍利子，一切心都是空性、寂静的相，如果法不是那样，那就是名为佛之思的行持修习。不能以运用颜色来思佛。为什么呢？因为思颜色，取色相，执着味道，那称为识。无色，无颜色，无因缘，无自性，名为佛之思。因此，没有分别，没有取，没有舍，那么，佛之思就显现为真实。第三品，即法之思品。那时，舍利子向佛请问：世尊，如果向他人宣说此法，如何成为恶知识？世尊，如果向他人宣说此法，如何成为善知识？舍利子，如果有人向其他比丘指示，你要知道，佛之思是空性。因缘之处的思，那是思的种姓。如果你思空性，那么思也是空性，以无自性的空性，能够断除颜色的意识，能够断除取意识。如果那人那时连无意识都未得到，更何况是心呢？那人那时对一切有无都寂静为空性，如果没有自性，那么意识就不会聚集。如果一切法都寂静，那就是思的行持修习。成佛之名就是善不善，以及一切感受和分别都寂静。没有感受，也没有分别，空性且没有意识，名为佛之思。为什么呢？因为感受和分别...
English
It is called seeing the Buddha by name. If the true characteristics of all dharmas are called, then all dharmas are ultimately empty and there is nothing. Therefore, the dharma that is ultimately empty and has nothing is the thought of the Buddha. Also, in such a dharma, not even a trace of mind can be obtained, that is called the thought of the Buddha. Shariputra, that is called the dharma of the thought of the Buddha, it is the path of speech that is cut off, arising beyond all minds, mind cannot be obtained, that is called the thought of the Buddha. Shariputra, all minds are empty and peaceful signs, if the dharma is not like that, then it is called the practice and cultivation of the thought of the Buddha. It is not possible to think of the Buddha by using colors. Why? Because thinking of colors, taking forms, clinging to tastes, that is called consciousness. Without form, without color, without conditions, without self-nature, it is called the thought of the Buddha. Therefore, if there is no discrimination, no taking, no abandoning, then the thought of the Buddha will appear to be true. Chapter Three, namely the chapter on the thought of dharma. At that time, Shariputra asked the Buddha: World Honored One, if this dharma is preached to others, how does it become an evil friend? World Honored One, if this dharma is preached to others, how does it become a good friend? Shariputra, if someone points out to other monks, you should know that the thought of the Buddha is emptiness. The thought of the place of conditions, that is the lineage of thought. If you think of emptiness, then thought is also emptiness, with the emptiness of no self-nature, it is possible to cut off the consciousness of color, it is possible to cut off the taking of consciousness. If that person does not even obtain unconsciousness at that time, what need is there to mention the mind? That person is then peaceful and empty to everything that exists or does not exist, if there is no self-nature, then consciousness will not gather. If all dharmas are peaceful, then that is the practice and cultivation of thought. The name of becoming a Buddha is that good and non-good, and all feelings and discriminations are peaceful. Without feelings, and without discriminations, emptiness and without consciousness, it is called the thought of the Buddha. Why? Because feelings and discriminations...