Tibetan
་ལྟ་བས་ན་ཤེས་པར་བྱོས་ཤིག ། མི་དེ་རང་གི་རལ་གྲི་རྣོན་པོ་བདར་ཏེ། ལྕེ་གཅོད་ན་ཕོད་ཀྱི་ཕལ་གྱི་ནང་དུ་མི་གཙང་བར་ཆོས་འཆད་པ་ནི་མི་རིགས་སོ། །ལེའུ་བདུན་ཏེ་གནའ་འདས་པའི་ལེའུའོ།། །། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གནའ་འདས་པའི་ཡུན་རིང་པོ་དཔག་ཏུ་མེད་མུ་མེད། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་ཤིག་ཡོད་པ་མཚན་བཟང་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གསོལ་བ་ཞེས་རིགས་དྲང་ཁྱབ་མཁྱེན་སྣང་མཛད་ཞབས་བདེ་གཤེགས་འཇིག་རྟེན་སྒྲོལ། བླ་ན་མེད་པའི་དྲ་མ་གདུལ་ཐུལ་སྐྱེས་བུ་ལྷ་དང་མིའི་མཁན་པོ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་སྟེ་སངས་རྒྱས་དེ་འཇིག་རྟེན་ན་ཚེ་སྲོག་ལོ་འབུམ་ཁྲི་ཕྲག་བརྒྱད་བརྒྱ་དང་དྲུག་ཅུ་ལོན་ཏེ། སློབ་མ་ཆེན་པོ་ཕལ་འབུམ་ཁྲི་ཕྲག་བརྒྱད་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་པ་ཡོད་དེ། སངས་རྒྱས་དེ་འདས་པའི་ཕྱི་ན་སྐུ་གདུང་ཁྱབ་པར་བཀྲམ་པ་ནི་ང་འདས་པའི་ཕྱི་ན་བ་དང་མཚུངས་ཏེ་ཐ་དད་པ་མེད་དོ། །དྲང་པོའི་ཆོས་འཇིག་རྟེན་ན་འདུག་པ་ཡང་ལོ་ལྔ་བརྒྱ་སྟེ་ང་འདས་པའི་ཕྱི་ན་བ་དང་མཚུངས་ཏེ་ཐ་དད་པ་མེད་དོ། །སངས་རྒྱས་འདས་པའི་ཕྱི་ན་ཕལ་ཆེན་པོ་དེ་དག་གི་ནང་ནས་ཉི་མ་གཅིག་ལ་དགེ་སློང་བརྒྱ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཞུགས་པ་ཡོད་དོ། །ཉིས་བརྒྱ་སུམ་བརྒྱ་བཞི་བརྒྱ་ལྔ་བརྒྱ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཞུགས་པ་ཡོད་དོ། །ཉི་མ་གཅིག་ལ་བར་བར་དགེ་སློང་འབུམ་ཁྲི་ཕྲག་བཅུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཞུགས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟ་བུར་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་སངས་རྒྱས་དེ་ལ་ཤེས་པ་མང་པོ་དང་། རིམ་པ་མང་པོ་ཡོད་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་ངོ་ལ་ཀུན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཞུགས་སོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་སངས་རྒྱས་བཟང་རྒྱན་ཆེན་པོས་དྲང་པོའི་ཆོས་ཁྱབ་པར་བཀྲམ་པ་ལ། ལྷ་དང་མི་མང་པོ་ཀུན་གྱིས་ཡོན་ཕུལ་ལོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་སངས་རྒྱས་བཟང་རྒྱན་ཆེན་པོ་དང་། སློབ་མ་ཆེན་པོ་རྣམས་མེད་པར་འདས་པའི་ཕྱི་ན་མི་ལ་ཁད་ཀྱིས་དགེ་སྦྱོང་གི་ཆོས་ཤེས་ཤིང་བདེ་སྐྱིད་པ་ལས་ཁྱིམ་ནས་འབྱུང་ཞིང་ལམ་སློབ་པའང་མང་དུ་ཡོད་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་ཡི་གེ་ཤིན་ཏུ་ཟབ་མོ་བསྒྲུན་དུ་མེད་པའི་སྟོང་པའི་གཞུང་དྲངས་ཤིང་བཤད་པ་ཤེས་པར་མི་ནུས་ཏེ། བདུད་ངན་པས་བསླད་རྨོངས་པ་མང་བས། དེའི་ཚེ་ཆོས་འཆད་པ་ཡང་སེམས་གཅིག་ཏུ་མི་ཐུབ་པས་བཤད་པ་ཡང་མི་གཙང་མི་གདང་སྟེ། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་། གང་ ཟག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་ཚེ་སྲོག་ཡོད་པར་བཤད་ཀྱི་ཆོས་སོ་ཅོག་ཀུན་སྟོང་པ་ཞི་བར་མ་བཤད་
Chinese
因此，要知道。如果有人磨砺自己的利剑，割断舌头，在污秽之中宣讲佛法，这是不合适的。第七品，即关于过去的品。 佛陀对舍利子说：在过去漫长、不可估量、无尽、不可思议的无数劫之前，有一尊佛，名为善妙如来应供，正遍知，明行足，善逝，世间解，无上士，调御丈夫，天人师，佛，世尊。那尊佛在世间寿命长达八百六十万亿年。有八百六十万亿大弟子。那尊佛逝世后，舍利散布各处，与我逝世后一样，没有差别。正法住世也有五百年，与我逝世后一样，没有差别。佛陀逝世后，在那众多弟子中，有一天有一百位比丘入于涅槃。二百、三百、四百、五百位比丘入于涅槃。有一天，陆续有十万亿比丘入于涅槃。像这样，一个接一个，那尊佛有许多智慧和许多次第的神通，都在三个月内全部入于涅槃。舍利子，善妙大庄严佛广泛宣扬正法时，许多天人和人都供养了。舍利子，善妙大庄严佛和他的大弟子们都逝世后，如果有人稍微知道一些修行之法，并且快乐地从在家出家，学习佛法的人也很多。佛陀所说的极其深奥、无与伦比的空性之法，他们不能理解，因为被恶魔迷惑的人很多。那时，讲法的人也不能一心一意，所以讲法也不清净不纯正，而是讲我见、人见和有命，而不讲一切法皆是空性寂灭。
English
Therefore, know this. If someone sharpens their own sharp sword and cuts off their tongue, it is inappropriate to preach the Dharma in impurity. Chapter Seven, which is the chapter on the past. The Buddha said to Shariputra: In the long, immeasurable, endless, inconceivable, countless eons of the past, there was a Buddha named Good Splendor Tathagata, Arhat, Perfectly Enlightened One, endowed with knowledge and conduct, Well-Gone, World-Knower, Unsurpassed, Tamer of Beings, Teacher of Gods and Humans, Buddha, World-Honored One. That Buddha lived in the world for eight hundred and sixty trillion years. There were eight hundred and sixty trillion great disciples. After that Buddha passed away, the relics were scattered everywhere, just as it will be after my passing, there is no difference. The true Dharma also remained in the world for five hundred years, just as it will be after my passing, there is no difference. After the Buddha passed away, among those many disciples, one day one hundred monks entered into Nirvana. Two hundred, three hundred, four hundred, five hundred monks entered into Nirvana. One day, successively, ten trillion monks entered into Nirvana. In this way, one after another, that Buddha had many wisdoms and many levels of miraculous powers, and all entered into Nirvana within three months. Shariputra, when the Good Splendor Great Adornment Buddha widely proclaimed the true Dharma, many gods and humans made offerings. Shariputra, after the Good Splendor Great Adornment Buddha and his great disciples had all passed away, if someone slightly knew some Dharma of practice, and happily went forth from home and studied the path, there were also many. They could not understand the extremely profound and incomparable Dharma of emptiness spoken by the Buddha, because many were deluded by evil demons. At that time, those who preached the Dharma could not be of one mind, so their preaching was also impure and not pure, but they spoke of self-view, person-view, and the existence of life, and did not preach that all dharmas are empty and peaceful.
Tibetan
དོ། །སངས་རྒྱས་དེ་མེད་པར་འདས་པའི་ཕྱི་ན་ལོ་བརྒྱ་ལོན་ན་སློབ་མ་རྣམས་ཀྱི་སྡེ་ལྔར་བགོས་ཏེ། གཅིག་གི་མིང་ནི་ཁྱབ་དོན། གཉིས་ཀྱི་མིང་ནི་སྡུག་བསྔལ་བཀྲམ། གསུམ་གྱི་མིང་ནི་ཐམས་ཅད་སྐྱོབ་བཞིའི་མིང་ནི་ཙང་ཀི། ལྔའི་མིང་ནི་བར་འདན་ཏ་ཞེས་བྱའོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་དགེ་སློང་ཁྱབ་དོན་དང་། དགེ་སློང་སྡུག་བསྔལ་བཀྲམ་དང་། དགེ་སློང་རྩྭ་དྭ་ཏ་དང་། དགེ་སློང་ཙང་ཀི་དང་། དགེ་སློང་བར་འདན་ཏ་དང་། དགེ་སློང་འདི་ལྔས་ཕལ་མང་པོའི་མཁན་པོ་བྱས་ན། ཁྱབ་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཡང་དག་པའི་བདེན་པའི་སྟོང་པའི་གཞུང་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཆོས་བཤད་དོ་ཅོག་ཤེས་སོ། །དགེ་སློང་བཞི་པོ་གཞན་ནི་ཀུན་ཡོན་པོའི་ལམ་དུ་ལྟུང་ངོ་། །བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཡོད་པར་འཆད་པ་མང་། གང་ཟག་ཡོད་པར་འཆད་པ་མང་ངོ་། །ཤཱ་རིའི་བུ་དགེ་སློང་ཁྱབ་དོན་ནི་སྡེ་བཞིས་བརྙས་ཏེ། དཔུང་དང་མཐུ་མེད་པས་མི་མང་པོས་སྨད་དོ། །དགེ་སློང་ངན་པ་བཞི་ནི་ཕལ་ནི་མང་དུ་ཡོན་པོའི་ལམ་དུ་ལྟ་བར་བསླབས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་གཅིག་ལ་གཅིག་རི་མོ་གུས་པར་མི་བྱེད་དེ། གཅིག་ལ་གཅིག་གལ་བས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མང་བར་གྱུར་ཏོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་མི་ལ་ལ་ཞིག་དགེ་སློང་ཁྱབ་དོན་གྱིས་སྟོང་པའི་ཆོས་བཤད་དོ་ཅོག་ཤེས་སླ་ཡིད་ཆེས་པར་མནོས་ཏེ། མ་འགལ་ན་ངས་དེ་ལྟ་བུའི་མི་ནི་ཚེ་དུས་སྔ་མ་ལ་སངས་རྒྱས་ལྔ་སྟོང་ལ་ཡོན་གསོལ་མྱོང་བར་མངོན་ཏེ། མི་གྲངས་འདའ་ཡུ་ཏ་འབུམ་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་ཡོད་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཞུགས་ཟིན་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤཱ་རིའི་བུ་མི་དེས་འདས་པའི་དུས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་བསྐྱེད་དོ། །ཅི་ཡང་ཐོབ་པ་མེད་པའི་སྟོང་པའི་ཆོས་སྤྱད་སྦྱངས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འཇུག་པའི་རིགས་སོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་དགེ་སློང་ཐམས་ཅད་ཡོད་དང་། དགེ་སློང་ཙང་ཀི་དང་། དགེ་སློང་བར་འདན་ཏ་དང་། དེ་ཀུན་ཐོབ་པ་ཡོད་པར་འཛིན་ཏེ། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་། གང་ཟག་དང་། སེམས་ཅན་དང་། ཚེ་སྲོག་ཡོད་པར་འཆད་དོ། །གྲོགས་མང་པོ་མདོ་དར་བས་མི་ངན་པ་དེ་བཞིས་ཁྱིམ་ན་འདུག་པ་ དང་། ཁྱིམ་ནས་བྱུང་བ་མང་དུ་ཡོན་པོ་མཐོང་བ་ལ་ཆགས་པར་བྱས་ཏེ། མཆོག་གི་གཞུང་ཅི་ཡང་མེད་པ་མཐའ་ཡུན་དུ་སྟོང་པའི་ཆོས་བཏང་ནས་མུར་འདུག་འཛི་གེན་གྱིས་ཆོས་བཤད་པ་ལ་དད་ཅིང་ཆགས་སོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་མི་ངན་པ་དེ་བཞིས་ཁྱིམ་ན་འདུག་པ་དང་། ཁྱིམ་ནས་བྱུང་བའི་སློབ་མའི་ཆོས་ཟད་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་རྟག་པར་ཕྱི་
Chinese
དོ། 当那位佛陀灭度后一百年，弟子们被分为五个派别。一个的名字是遍义，第二个的名字是苦恼遍布，第三个的名字是救护一切，第四个的名字是藏给，第五个的名字是巴丹达。舍利子，比丘遍义，比丘苦恼遍布，比丘草达达，比丘藏给，比丘巴丹达，这五个比丘担任众多人的导师。所谓的遍义，知晓佛陀所说的所有关于空性的教法，即没有任何实在的真理。其他四个比丘都堕入了错误的道路。他们宣扬存在自我的观点，宣扬存在补特伽罗的观点。舍利子，比丘遍义被四个派别轻蔑，因为他没有力量和势力，被许多人诽谤。四个恶比丘教导许多人堕入错误的道路，他们不尊重佛陀的教法，互相争论，因此佛陀的教法变得繁多。舍利子，如果有人认为比丘遍义所说的所有关于空性的教法容易理解且值得相信，那么如果我不反对，我认为这样的人在前世曾经供养过五千位佛陀。有六十八亿人已经进入涅槃。为什么呢？舍利子，因为那个人在过去的时间里为诸佛种下了善根。他修习了没有任何可得之物的空性之法，这是进入涅槃的因缘。舍利子，比丘一切有，比丘藏给，比丘巴丹达，他们都执着于有，宣扬存在自我，存在补特伽罗，存在众生，存在寿命。由于许多朋友弘扬教义，这四个恶人使许多在家和出家的人都执着于错误的见解。他们放弃了至高的教义，即没有任何实在的，终极的空性之法，转而信仰并执着于穆尔·阿杜克·埃增所说的教法。舍利子，这四个恶人使在家和出家的弟子的佛法直到耗尽为止都永远向外。
English
Do. One hundred years after that Buddha passed away, the disciples were divided into five groups. One was named Khyabdon, the second was named Suffering Spread, the third was named Saving All, the fourth was named Tsangki, and the fifth was named Bardanta. Shariputra, the monk Khyabdon, the monk Suffering Spread, the monk Tsa Dawa Ta, the monk Tsangki, the monk Bardanta, these five monks served as teachers for many people. The so-called Khyabdon knew all the teachings about emptiness that the Buddha taught, that is, there is no real truth. The other four monks all fell into the wrong path. They preached the view that there is a self, and preached the view that there is a person. Shariputra, the monk Khyabdon was despised by the four groups, because he had no power and influence, and was slandered by many people. The four evil monks taught many people to fall into the wrong path, they did not respect the Buddha's teachings, and argued with each other, so the Buddha's teachings became numerous. Shariputra, if someone thinks that all the teachings about emptiness that the monk Khyabdon said are easy to understand and worthy of belief, then if I do not object, I think that such a person has offered to five thousand Buddhas in the previous life. Sixty-eight billion people have already entered Nirvana. Why? Shariputra, because that person planted the roots of virtue for the Buddhas in the past. He practiced the Dharma of emptiness without anything to be obtained, which is the cause of entering Nirvana. Shariputra, the monk All Exists, the monk Tsangki, the monk Bardanta, they all cling to existence, and preach that there is a self, there is a person, there are sentient beings, and there is life. Because many friends promoted the doctrine, these four evil people made many lay and ordained people cling to wrong views. They abandoned the supreme doctrine, that is, the Dharma of emptiness that has no reality and is ultimately empty, and turned to believe in and cling to the teachings of Mur Adruk Ezin. Shariputra, these four evil people make the Dharma of the disciples, both lay and ordained, always outward until it is exhausted.