Tibetan
ས་སུ་འཛིན་མི་ནུས་ཏེ། ཐོས་ན་དངངས་སྐྲག་ནས་བཅུད་དཀར་པོ་བཏང་ལ་པང་རྣ་ལེན་ཏོ། །ཕལ་ཐ་མལ་པ་གཞན་གྱིས་གསོ་བའི་ཁེ་རྙེད་པ་མཐོང་ན་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སེམས་སྐྱེས་ཏེ། སེམས་ལ་འདི་སྙམ་བྱེད་དོ། །བདག་ལ་སོགས་པའང་དེ་ལྟ་བུའི་ཚིག་བརྗོད་པ་བསླབ་པར་རིགས་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལྟ་བུའི་མིས་བླ་ན་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་བཏང་སྟེ། ཡོན་པོ་མཐོང་བར་ལྷུང་ཞིང་འདུག་པ་ནི་དགེ་སྦྱོང་གི་དགྲ་ཡིན་ནོ། །གོས་སྐྱ་བོ་ཅན་ཁ་དོག་ཡོད་པ་དེའི་གན་དུ་དོང་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་མི་ངན་པས་དེ་དག་ལ་ཆོས་བཤད་དེ་གསོ་བའི་ཁེའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་སྙན་པར་བསྟོད་དེ། སྲོག་གསོ་བའི་ནོར་དང་གཡོག་དང་བྲན་བཙལ་བ་འབའ་ཞིག་གི་ཕྱིར་རོ། །གོས་དང་ཟས་ལ་འདོད་ཅིང་ལྕི་བས་བདག་ཇི་ལ་སྲེད་པ་བཞིན་དུ་བསྟོད་དེ་སྦྱིན་པ་བྱས་པས་ནི་གནམ་གྱི་སྟེང་དུ་སྐྱེ་བ་ཐོབ་བོ་ཞེས་ཟེར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ནང་ན་ནི་སྦྱིན་པ་སྨད་རིམས་ཀྱི་ཆོས་ནི་བསྟོད། ཕལ་ནི་ནང་གི་མཆོག་གོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཚིག་དེ་སྐད་དུ་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་གནམ་གྱི་སྟེང་དུ་སྐྱེ་བ་ཐོབ་བོ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཚིག་འབྲུ་མ་རིག ། གཞུང་ཕྱོགས་པ་མི་ཤེས་ཐོག་མ་ཉེ་ཞིང་མི་ཟབ་པའི་ཆོས་ཐ་མལ་ཞུགས་པ་འབའ་ཞིག་ཤེས་པས་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་། གང་ཟག་ཏུ་འདོད་ཆགས་ཏེ། མཆོག་གི་གཞུང་བཏང་ངོ་། །ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་བཤད་པས་བར་བར་ནི་མི་ལ་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་སྐྱེས་ཏེ། ཁྱིམ་ནས་བྱུང་ནས་མི་ངན་པ་རྣམས་དང་འདུས་ཚོགས་ཏེ། མཆོག་གི་ཟབ་མོའི་གཞུང་ནི་འགྲུས་པར་ཚོལ་མི་ནུས་སོ། །ཐོབ་པར་ཡོད་པ་དང་། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་། གང་ཟག་དང་ཚེ་དང་སྲོག་ཡོད་པར་བཤད་དོ། །དྲན་པ་དང་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཆོས་ལ་རྣམ་པར་བརྟགས་ཏེ། རྨད་དུ་བྱུང་བའི་སྡེ་དང་། མདོའི་སྡེ་རང་གིས་འགྲོས་བཤད་དེ་བར་ བར་ནི་རྟག་པ་དང་ཆད་པ་བཤད། བར་བར་ནི་བྱ་བ་མེད་པ་བཤད། ཤཱ་རིའི་བུ་ངའི་ཆོས་དེའི་ཚེ་མུར་འདུག་གི་ཆོས་མང་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་དྲང་པོ་མཐོང་བའི་སེམས་ཞིག་པར་བྱས་སོ། །དེ་ལྟ་སྟེ། ཤཱ་རིའི་བུ་ང་ཆོས་གཙང་དག་པའི་ཆོས་དེ་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་ཁད་ཀྱིས་ཞི་ཞིང་ཟད་དོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་ང་ཡུན་རིང་དུ་སྐྱེ་ཤིའི་ནང་དུ་འདུག་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་ནས་བྱང་ཆུབ་གྲུབ་ན་གང་ཟག་མནོས་པ་དེའི་ཚེ་དངས་ཤིང་ཞིགས་སོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་དགེ་སློང་ལ་ལ་ཞིག་ཐོབ་པ་ཡོད་པ་མཐོ
Chinese
不能在地上站立，听到后惊慌恐惧，射出精液并捂住耳朵。庸俗之人看到他人因供养而获利，便生起贪欲之心，心中想：我们也应该学习说那样的话。舍利子，那样的人舍弃了无上的佛法宝藏，沉溺于追求名利，是僧侣的敌人。跑到那些穿着彩色俗衣的人那里，那些恶人为了得到供养，便为他们说法，为了维持生计而赞美佛、法、僧，仅仅是为了寻求维持生命的财物、仆人和奴隶。贪图衣食，像渴望自己一样赞美施舍，说布施可以获得升天的果报。在佛教中，贬低布施，赞扬恶劣的法，说庸俗是内在的精华。他们用这样的话语说，通过大布施的因缘可以获得升天的果报，却不理解话语的真正含义。不了解经论，只知道肤浅、不深入的庸俗之法，执着于我见和人我执，舍弃了殊胜的教义。舍利子，那样说法的结果是，有些人会因此产生信仰，离开家庭，与恶人聚集在一起，无法努力寻求殊胜深奥的教义。他们宣扬存在可得之物、我见、人、寿命和灵魂。对与记忆和意识毫无关联的法进行分别思辨，以奇特的部类和经部的名义随意解释，时而宣扬常与断，时而宣扬无所作为。舍利子，我的法在那时会变成许多世俗之法，使众生正直的见解之心破灭。因此，舍利子，我清净纯洁的法会因那样的因缘而逐渐衰退消亡。舍利子，我长久地处于生死轮回之中，被痛苦所折磨，如果证得菩提，那么所调伏之人便会清净解脱。舍利子，有些比丘认为存在可得之物。
English
Unable to stand on the ground, upon hearing it, they panic and fear, ejaculate semen, and cover their ears. When vulgar people see others profiting from offerings, they develop a desire and think, "We should also learn to speak such words." Shariputra, such people abandon the supreme treasure of the Dharma, fall into the pursuit of fame and gain, and are enemies of the Sangha. They run to those wearing colored secular clothes, and those evil people preach the Dharma to them for the sake of offerings, praising the Buddha, Dharma, and Sangha to maintain their livelihood, seeking only wealth, servants, and slaves to sustain their lives. Desiring clothing and food, they praise giving as if craving for themselves, saying that giving can lead to rebirth in heaven. Within the Buddha's teachings, they denigrate giving and praise inferior Dharma, saying that vulgarity is the inner essence. They say with such words that through the cause of great giving, one can attain rebirth in heaven, but they do not understand the true meaning of the words. Not understanding the scriptures, they only know superficial and shallow vulgar Dharma, clinging to the view of self and attachment to persons, abandoning the supreme teachings. Shariputra, as a result of such teachings, some people will develop faith, leave their homes, gather with evil people, and be unable to strive to seek the supreme and profound teachings. They proclaim the existence of attainable things, the view of self, persons, lifespan, and soul. They speculate on Dharma that has no connection with memory and consciousness, arbitrarily interpreting it in the name of strange categories and sutras, sometimes proclaiming permanence and annihilation, sometimes proclaiming inaction. Shariputra, at that time, my Dharma will become many worldly Dharmas, causing the minds of beings with upright views to be destroyed. Therefore, Shariputra, my pure and immaculate Dharma will gradually decline and perish due to such causes. Shariputra, I have long been in the cycle of birth and death, tormented by suffering, and if I attain enlightenment, then those who are tamed will be purified and liberated. Shariputra, some monks think that there are attainable things.
Tibetan
ང་བ་དང་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་མཐོང་བ་དང་། གང་ཟག་མཐོང་བ་པ་དེ། གཏོང་མ་ནུས་ན་ཡང་དག་པར་གཤེགས་པས་སྤྱོད་པ་བཞིན་དུ་བཤད་པ་མི་ཤེས་སོ། །ཡང་དག་པར་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་། གང་ཟག་དང་ཆོས་ཡོད་ཅེས་ཟེར་ན། དེ་ལྟ་བུའི་མི་ནི་ཆུ་རྔུབ་གཅིག་ལེན་དུའང་མི་གནང་ངོ་། །གལ་ཏེ་མི་དེས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཐོས་ལ་ཡིད་ཆེས་ཤིང་སེམས་གཙང་དག་སྟེ། མི་དངང་མི་དོགས་ན་མོད་བཞིན་སླར་མི་ཕལ་བཀྲིས་དྲངས་ཏེ། བདེན་པའི་མཚན་མའི་གཞུང་དུ་འཇུག་པ་རིགས་སོ། །ཡང་ཁྱིམ་ནས་བྱུང་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཆོ་ག་ཚང་བར་མནོས་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤཱ་རིའི་བུ་མི་ལ་ལ་ཞིག་དེ་ལྟ་བུའི་མཐོང་བ་མ་བཏང་ན། དེའི་མིང་མུར་འདུག་ཅེས་བྱའོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་ངས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་མལ་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་སྤྱད་ནས་སྒྱུ་མར་ང་ཡོད་པར་བཤད་པ་ནི་མཆོག་གི་གཞུང་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་མི་ལ་ལ་ཞིག་ན་རེ། ངས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་མལ་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་སྤྱད་དེ་ང་ཡོད་པར་བཤད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན། མི་དེས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་། འགོག་པ་མེད་པ་དང་། མཚན་མ་མེད་པའི་ཆོས་ཁོང་དུ་ཆུད་མ་ནུས་ཏེ། ཡང་བཤད་དོ་ཅོག་དང་འགལ་ན་ངའི་སློབ་མ་མ་ཡིན་ནོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་མི་ལ་ལ་ཞིག་ན་རེ། ཡང་དག་པར་གཤེགས་པས་ཅིའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་བཞིན་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ལ་ཟག་པ་མེད་པར་བཤད། ཡང་དག་པར་གཤེགས་པས་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཕྱིར་མི་བདེན་པའི་ཚིག་གིས་བཤད་པའི་མི་རིགས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཆོས་ཀྱི་ཡི་གེ་གཞན་གྱི་ནང་ན་ཡང་གང་ཟག་ཡོད་ཅེས་བཤད་པ་མང་སྟེ། སངས་རྒྱས་ ཀྱིས་བཤད་པ་ནི་བརྫུན་པ་མི་རིགས་སོ་ཞེས་ཟེར་བ་ཞིག་ཡོད་ན། ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལ་ལན་གླན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སོ་ཅོག་སྟོང་པ་སྟེ། བདག་པོ་ཡང་མེད། རང་བཞིན་ཡང་མེད་དོ། །ཐ་མལ་པ་ནི་སྒྱུ་མ་མི་བདེན་པ་སྟེ། མཆོག་གི་གཞུང་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་གཤེགས་པས་མཆོག་གི་གཞུང་དེ་བཤད་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་། གང་ཟག་ཡོད་པར་མ་བཤད་དོ། །འཕྲུལ་གྱི་མིས་ཚིག་བཤད་པ་ལ་འདོད་ཅིང་ཆགས་པ་མེད་དོ། །ཤེས་རབ་མེད་པའི་མི་ནི་སངས་རྒྱས་དང་མཚུངས་པ་མེད་དེ་འདས་པ་ཡང་མེད་དོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་ཡང་དག་པར་གཤེགས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བོ། །ཤེས་རབ་དེ་སྤྱད་པས་ན་སེམས་ཀྱིས་སེམས་རིག་སྟེ། ཉིས་ན་མི་ལ་ལ་ཞིག་སངས་རྒྱས་དང་མཉམ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་བླའི་སངས་རྒྱས་ཀླུ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཆེན་པོའི་རྒྱལ་པོ་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གང་ཟག་ཡོད་པར་བཤད་དོ་ཞེས་བཟློག་པ་མི་རིགས་སོ། །འཇིག་རྟེན་ཐམས
Chinese
如果执着于我见和人见，就不能理解如来所说的行持。如果说有真实的我见，以及人与法，那么这样的人连一滴水都不应该给他。如果这个人听闻空性之法而生信，内心清净，不惊慌不疑惑，那么就应该像对待普通人一样，再次引导他进入真实的无相之法。还有，从在家出家，完整地接受戒律。为什么呢？舍利子，如果有人不舍弃这样的见解，他的名字就叫做“愚痴”。舍利子，我说运用世俗的因缘，以幻化的方式说“我存在”，这不是究竟的教法。还有人说：“我也运用世俗的因缘，说‘我存在’”，这个人不能领悟无生、无灭、无相之法，如果与我所说的一切相违背，就不是我的弟子。舍利子，有人说：“如来为什么像世间的因缘一样，说无有的法是无漏的？如来为了世间，用不真实的语言在种族之上宣说，在其他的法本中也多有宣说人存在，佛陀所说的不应该是虚假的。”舍利子，对这样的人，反驳他说，佛陀的一切法都是空性的，没有主宰，也没有自性。世俗是虚幻不真实的，不是究竟的教法。如来说究竟的教法，不说我见和人存在。幻化的人说的话，没有贪恋和执着。没有智慧的人不能与佛陀相比，也没有超越。舍利子，如来的智慧是不可思议的。运用这样的智慧，心能觉知心。如果有人说与佛陀平等，那么对于至上的佛陀、大龙、大法之王，不应该反驳说佛陀说人存在。一切世间
English
If one clings to the view of 'I' and the view of 'person,' one cannot understand the conduct spoken of by the Tathagata. If one says there is a real view of 'I,' and that there are 'person' and 'dharma,' such a person should not even be given a drop of water. If that person hears the Dharma of emptiness and has faith, and their mind is pure, without fear or doubt, then they should be guided like an ordinary person, and led again into the true, signless Dharma. Also, having left home, they should fully receive the precepts. Why? Shariputra, if someone does not abandon such a view, their name is called 'foolish.' Shariputra, my saying that 'I exist' in an illusory way, using worldly causes and conditions, is not the ultimate teaching. And if someone says, 'I also use worldly causes and conditions and say 'I exist',' that person cannot comprehend the Dharma of no birth, no cessation, and no sign. If they contradict everything I say, they are not my disciple. Shariputra, if someone says, 'Why does the Tathagata, like worldly causes and conditions, say that the non-existent Dharma is without defilements? The Tathagata, for the sake of the world, speaks with untrue words upon the races, and in other Dharma texts there are many statements that a person exists. What the Buddha says should not be false.' Shariputra, to such a person, refute them by saying that all the Buddha's teachings are emptiness, without a lord, and without inherent nature. The mundane is illusory and untrue, not the ultimate teaching. The Tathagata speaks the ultimate teaching, not speaking of the view of 'I' and the existence of a 'person.' The words spoken by an illusory person have no desire or attachment. A person without wisdom cannot be compared to the Buddha, nor is there transcendence. Shariputra, the wisdom of the Tathagata is inconceivable. By using such wisdom, the mind knows the mind. If someone says they are equal to the Buddha, then for the supreme Buddha, the Great Naga, the King of the Great Dharma, it is not appropriate to retort that the Buddha said a person exists. All the world