Tibetan
ཞེས་བྱར་མི་རུང་ངོ་། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཐབས་སྤངས་ཏེ་འོ་མ་ལས་ཞོར་གྱུར་པ་དང་། ཞོ་ལས་མར་འབྱུང་མི་སྲིད་དེ། དེ་ལྟར་མི་སྲིད་པ་ལ་བལྟས་ན་ཐབས་མཁས་པ་དགོས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཐབས་མཁས་པ་དག་ནི་ཐབས་སྤངས་པའི་ཕ་རོལ་ན་འོ་མ་ལས་ཞོར་གྱུར་པ་མི་བལྟ་སྟེ། མར་གྱི་བར་དུ་ཐབས་སྤངས་པའི་ཕ་རོལ་ན་མར་དུ་གྱུར་པར་མི་བལྟའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བས་ན་ངས་མདོ་སྡེ་འདི་ལས་རྒྱུ་སྐྱེ་བས་ཆོས་ཡོད་ལ། རྒྱུ་འགགས་པས་ཆོས་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དཔེར་ན་ལན་ཚྭའི་མཚན་ཉིད་ནི་ལན་ཚྭ་མི་བྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ལན་ཚྭ་བྲོ་བར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་ལན་ཚྭ་མི་བྲོ་བ་རྣམས་ལ་ཐོག་མ་ནས་ལན་ཚྭའི་རང་བཞིན་ཡོད་པ་ཞིག་ཡིན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པས་ལན་ཚྭ་ཚོལ་བར་བྱེད། ཇི་སྟེ་ཐོག་མ་ནས་མེད་པ་ཞིག་ཡིན་ན། ཐོག་མ་ནས་མེད་ལ་ད་ཡོད་པར་རིག་གོ །འོན་ཏེ་རྐྱེན་གཞན་གྱིས་ལན་ཚྭ་བྲོ་བར་གྱུར་ཏམ། གང་ཡང་འདི་སྐད་དུ་ལན་ཚྭ་མི་བྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ལན་ཚྭའི་རང་བཞིན་ཡོད་དེ། ཤས་ཆུང་བས་མི་ཤེས་ཀྱི། ཤས་ཅུང་ཟད་ཡོད་པའི་རང་བཞིན་དེས་ན། ལན་ཚྭས་ལན་ཚྭ་བྲོ་བར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཐོག་མ་ནས་རང་བཞིན་མེད་ན། ལན་ཚྭ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ལན་ཚྭ་བྲོ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ས་བོན་ཉིད་ལ་ཆེན་པོ་བཞི་ཡོད་པས། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཆེན་པོ་བཞིའི་རྐྱེན་གྱིས་མྱུ་གུ་དང་། སྡོང་བུ་དང་། ཡལ་ག་དང་། ལོ་མ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ལྟར་ལན་ཚྭའི་རང་བཞིན་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ་ཞེས་སྨྲ་ན་དེ་ཡང་དེ་ལྟར་མི་རུང་ངོ་། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལན་ཚྭ་མི་བྲོ་བ་ལ་ཐོག་མ་ནས་ལན་ཚྭའི་རང་བཞིན་ཡོད་ན་ལན་ཚྭ་ལ་ཡང་ལན་ཚྭ་མི་བྲོ་བའི་ཤས་ཡོད་པའི་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་ལན་ཚྭ་ལ་དེ་ལྟར་རང་བཞིན་གཉིས་ཡོད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ལན་ཚྭ་མི་བྲོ་བ་དགོས་པར་སྤྱོད་པར་མ་གྱུར། དེ་བས་ན་ལན་ཚྭ་ལ་ཐོག་མ་ནས་རང་བཞིན་གཉིས་མེད་པར་ཤེས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ལན་ཚྭ་དང་འདྲ་བར་ལན་ཚྭ་མི་བྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་དང་འདྲའོ། །གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཆེན་པོ་བཞིའི་མཐུས་ནང་གི་ཆེན་པོ་བཞི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་དེ་ལྟར་མི་རུང་ངོ་། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཐབས་མཁས་པ་མ་ཡིན་གྱི། རིམ་གྱིས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་མ་ལས་ཞོ་འབྱུང་བ་ནས་མར་གྱི་བར་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐབས་མེད་པར་གྲུབ་པ་མེད་པ་ལྟར་ཆེན་པོ་བཞི་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །དེ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཆེན་པོ་བཞི་ལས་ནང་གི་ཆེན་པོ་བཞི་ སྐྱེས་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ནང་གི་ཆེན་པོ་བཞི་ལས་ཕྱིའི་ཆེན་པོ་བཞི་སྐྱེ་བར་མི་མཐོང་། དཔེར་ན་ཤིང་ཐོག་ཤི་རི་ཤ་ཞེས་བྱ་བ་དང་མཚུངས་ཏེ། དབྱིབས་མེད་སྙིང་པོ་མེད་མོད་ཀྱི། སྐར་མ་པ་བ་སངས་མཐོང་བ་ན་འབྲས་བུ་སོར་ལྔ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་འབྲས་བུ་དེ་ཡང་དག་པར་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཆེན་པོ་བཞི་ལས་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཇི་ལྟར་ངས་མདོ་སྡེ་བཅུ་གཉིས་གསུངས་པ་ཡང་། ལ་ལ་ནི་བདག་གི་ཡིད་དང་སྦྱར་ཏེ་བཤད། ལ་ལ་ནི་གཞན་གྱི་ཡིད་དང་སྦྱར་ཏེ་བཤད། ལ་ལ་ནི་བདག་དང་གཞན་གྱི་ཡིད་དང་སྦྱར་ཏེ་བཤད་དོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ན་བདག་གི་ཡིད་དང་སྦྱར་ཏེ་བཤད་པ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱས་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་འདི་སྐད་དྲིས་པ་དང་འདྲ་སྟེ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལུས་ཀྱི་རྒྱུར་གསུངས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ལགས། ཤཱ་རིའི་བུས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་ཁྱེད་སོ་སོ་ནས་ཡང་དག་པར་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཐོབ་པས་ཤེས་པའི་རིགས་ན་ཅིའི་རྐྱེན་གྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་འདྲི། དེ་ལ་དགེ་སློང་ཁ་ཅིག་ནི་འདི་སྐད་དུ་བཙུན་པ་བདག་ཡང་དག་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མ་ཐོབ་པ་ན་འདི་སྙམ་དུ་མ་རིག་པ་ནི་ལུས་ཀྱི་རྒྱུའོ་སྙམ་བསམས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ནི་འདི་སྐད་དུ་བཙུན་པ་བདག་ཡང་དག་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མ་ཐོབ་པ་ན་སྲེད་པ་དང་མ་རིག་པ་ནི་ལུས་ཀྱི་རྒྱུའོ་སྙམ་བསམས་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ནི་འདི་སྐད་དུ་འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། མིང་དང་གཟུགས་དང་། དྲུག་གི་སྐྱེ་མཆེད་དང་། རེག་པ་དང་། ཚོར་བ་དང་། སྲེད་པ་དང་། ལེན་པ་དང་། སྲིད་པ་དང་། སྐྱེ་བ་དང་། བཟའ་བ་དང་། བཅའ་བ་དང་། འདོད་པ་ལྔ་ནི་ལུས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་སྙམ་སེམས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་སོ་སོ་ནས་བདག་བདག་གི་ཤེས་པ་སྨྲས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་དོང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་གཡས་སུ་ལན་གསུམ་བསྐོར་ཏེ། ཕྱག་བྱས་ཟིན་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དེ། སོ་སོ་ནས་ཇི་ལྟར་བདག་བདག་གིས་རིག་པའི་དོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། དེ་ནས་ཤཱ་ རིའི་བུས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་དེ་དག་ལ་གང་ནི་ཡང་དག་པར་སྨྲ་བ་ལགས། གང་ནི་ཡང་དག་པར་སྨྲ་བ་མ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཤཱ་རིའི་བུ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །དགེ་སློང་དག་ནི་ཡང་དག་པར་མ་སྨྲས་པ་ནི་གཅིག་ཀྱང་མེད་དོ
Chinese
這是不允許的。種姓之子，如果捨棄方便，牛奶就變成酸奶，酸奶也不可能變成奶油。看到這樣不可能的情況，就需要善巧方便。種姓之子，善巧方便的人不會觀察捨棄方便的對面，牛奶變成酸奶； 直到奶油，也不會觀察捨棄方便的對面變成奶油。種姓之子，因此我說，從這部經中，因為因產生，所以法存在；因為因滅絕，所以法不存在。種姓之子，譬如鹽的特性是，使所有沒有鹹味的東西都變得有鹹味。如果所有沒有鹹味的東西，本來就具有鹽的自性，為什麼世間人還要尋找鹽？如果本來就沒有，本來沒有而現在有了，那麼就是因為其他因緣而變得有鹹味嗎？或者有人這樣說，所有沒有鹹味的東西都具有鹽的自性，只是因為量少而不知道，因為有少許的量，所以鹽使鹽變得有鹹味。如果本來就沒有自性，即使有鹽，也不會變得有鹹味。譬如種子本身具有四大，因為外在四大之緣，而生出芽、莖、枝、葉，鹽的自性也與此相同，如果這樣說，那也是不允許的。為什麼呢？如果沒有鹹味的東西本來就具有鹽的自性，那麼鹽也應該有不鹹味的成分。如果鹽本來就具有兩種自性，為什麼不把沒有鹹味的鹽拿來使用？因此要知道鹽本來就沒有兩種自性，就像鹽一樣，所有沒有鹹味的東西也都是一樣的。如果說因為外在四大的力量，而生出內在四大，那也是不允許的。為什麼呢？因為這不是善巧方便，而是依次陳述的緣故。就像從牛奶變成酸奶，直到奶油，所有法都不能沒有方便而成就一樣，四大也是如此。如果這樣，從外在四大產生內在四大，為什麼內在四大
English
That is not permissible. Son of good family, if one abandons skillful means, milk turns into yogurt, and it is impossible for yogurt to turn into butter. Seeing that such a thing is impossible, one needs skillful means. Son of good family, those who are skilled in means do not look at the opposite of abandoning means, milk turning into yogurt; Until butter, they do not look at the opposite of abandoning means turning into butter. Son of good family, therefore I said, from this sutra, because the cause arises, the dharma exists; because the cause ceases, the dharma does not exist. Son of good family, for example, the characteristic of salt is that it makes everything that is not salty become salty. If all things that are not salty originally had the nature of salt, why do worldly people still seek salt? If it did not exist from the beginning, if it did not exist from the beginning but now exists, then is it because of other conditions that it becomes salty? Or someone might say this, all things that are not salty have the nature of salt, but because the amount is small, it is not known, because there is a small amount of nature, therefore salt makes salt salty. If there is no nature from the beginning, even if there is salt, it will not become salty. For example, the seed itself has the four great elements, because of the conditions of the external four great elements, sprouts, stems, branches, and leaves are produced, and the nature of salt is also the same, if you say so, that is also not permissible. Why is that? If something that is not salty originally has the nature of salt, then salt should also have a component that is not salty. If salt originally has two natures, why not use salt that is not salty when it is needed? Therefore, one should know that salt originally does not have two natures, just like salt, all things that are not salty are also the same. If it is said that the internal four great elements are produced by the power of the external four great elements, that is also not permissible. Why is that? Because it is not skillful means, but is stated sequentially. Just as from milk turning into yogurt, until butter, all dharmas cannot be accomplished without skillful means, the four great elements are also the same. If so, if the internal four great elements are produced from the external four great elements, why the internal four great elements
Chinese
从中无法看到外在四大产生。譬如名为希日夏的树木果实一样，虽然无形无核，但当看到巴巴桑星时，就会生出五指果。如此，那果实也并非真正从外在四大产生。种姓之子，正如我所说的十二部经，有些是结合自己的心意而说，有些是结合他人的心意而说，有些是结合自己和他人的心意而说。那么，如何是结合自己的心意而说呢？就像五百比丘问舍利子一样：尊者，世尊所说的身体之因是什么样的？舍利子说：尊者，你们各自获得了解脱，为何还要这样问？其中有些比丘这样说：尊者，我未获得解脱时，心想无明是身体之因。如此用心，便获得了阿罗汉果。其中有些比丘这样说：尊者，我未获得解脱时，心想贪爱和无明是身体之因。如此用心，便获得了阿罗汉果。其中有些比丘这样想：行、识、名色、六处、触、受、爱、取、有、生、食、具、五欲是身体之因。之后，五百比丘各自说了自己的见解，然后前往世尊所在之处，顶礼世尊之足，右绕三匝，礼拜完毕后，在一旁坐下，各自向世尊禀告了自己所理解的道理。之后，舍利子向世尊禀告：世尊，这些比丘中，谁说的是正确的？谁说的是不正确的？世尊回答说：舍利子，好啊，好啊！比丘们没有一个说的不正确的。
English
It is not seen that the four great elements arise from the outside. For example, it is like the fruit of a tree called Shirisha. Although it is formless and without a core, when the star Pabasang is seen, a five-fingered fruit will grow. Thus, that fruit is not truly born from the four great elements outside. Son of lineage, just as I have spoken of the twelve scriptures, some are spoken in conjunction with my own mind, some are spoken in conjunction with the minds of others, and some are spoken in conjunction with the minds of myself and others. So, how is it spoken in conjunction with my own mind? It is like the five hundred monks asking Shariputra: Venerable one, what is the cause of the body as spoken by the Blessed One? Shariputra said: Venerable ones, since you have each attained liberation, why do you ask such a question? Some of the monks said this: Venerable one, when I had not attained liberation, I thought that ignorance was the cause of the body. By focusing my mind in this way, I attained the fruit of an Arhat. Some of the monks said this: Venerable one, when I had not attained liberation, I thought that craving and ignorance were the cause of the body. By focusing my mind in this way, I attained the fruit of an Arhat. Some of the monks thought this: actions, consciousness, name and form, the six sense sources, contact, feeling, craving, grasping, existence, birth, food, implements, and the five desires are the cause of the body. Then, the five hundred monks each spoke of their own understanding, and then went to where the Blessed One was, prostrated at the feet of the Blessed One, circumambulated three times to the right, and after prostrating, sat down on one side. Each of them reported to the Blessed One the meaning they had understood. Then, Shariputra reported to the Blessed One: Blessed One, among these monks, who is speaking correctly? Who is not speaking correctly? The Blessed One replied: Shariputra, well done, well done! There is not one of the monks who is not speaking correctly.