Tibetan
ཆད། ཆེད་འགའ་ནི་རྟག་པ་ཡོད་པར་འཆད། ཆེད་འགའ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བར་འཆད། ཆེད་འགའ་ནི་བདེ་བར་འཆད། ཆེད་འགའ་ནི་བདག་ཡོད་པར་འཆད། ཆེད་འགའ་ནི་བདག་མེད་པར་འཆད། ཆེད་འགའ་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡོད་པར་འཆད། ཆེད་འགའ་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པ་མེད་པར་འཆད། ཆེད་འགའ་ནི་ཡོད་པར་འཆད། ཆེད་འགའ་ནི་མེད་པར་འཆད་དེ། དེ་དག་ཀྱང་བདེན་པ་མ་ཡིན་པས་སྒྱུ་མ་ཞེས་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ས་བོན་གྱི་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ལྟར་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། ལྷ་མཛེས་ལས་བཙས་སོ། །མ་ཉིད་ཀྱང་སྒྱུ་མ་ཡིན་ན། བུ་ཡང་དེ་ལྟར་ག་ལ་མི་འགྱུར། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མས་ནི་ཡང་དག་པར་ཤེས་པ་དང་མཐོང་བ་མེད་དོ། །བྲམ་ཟེ་རྣམས་ལོ་དུ་མར་དཀའ་བ་སྤྱོད་ཅིང་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུངས་ཀྱང་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་དང་མཐོང་བ་མེད་ན། གཽ་ཏ་མ་ནི་ན་གཞོན་ལ་བསླབས་པའི་ཡུན་ཐུང་སྟེ་དཀའ་བ་ཡང་མ་སྤྱད་ན་དེ་ ལ་ཅིའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་དང་མཐོང་བ་དག་ཡོད་པར་འགྱུར། གལ་ཏེ་ལོ་བདུན་གྱི་བར་དུ་དཀའ་བ་སྤྱོད་ཀྱང་མཐོང་བ་མང་པོ་མེད་ན། ལོ་དྲུག་ཀྱང་མ་ཚང་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས། མི་བླུན་པོ་མི་ཤེས་པ་ནི་དེས་བཤད་པ་ཡིད་ཆེས་སོ། །ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མ་མཁན་ཆེན་པོས་མི་གླེན་པ་སླུ་བ་བཞིན་དུ་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ལྟར་སྟོན་པ་དྲུག་པོ་དེ་དག་གྲོང་ཁྱེར་འདིར་སེམས་ཅན་རྣམས་ངན་པར་ལྟ་བ་རབ་ཏུ་བསྐྱེད་དོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ངས་དེ་ལྟ་བུ་དག་གཟིགས་ནས་རབ་ཏུ་ཐུགས་བརྩེ་བས་ཕྱོགས་བཅུའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་བསྡུས་ཏེ། ཚལ་འདིར་དཔག་ཚད་བཞི་བཅུར་ཡོངས་སུ་གང་བར་བྱས་ནས་དེང་འདིར་སེང་གེའི་སྒྲ་ཆེན་པོ་སྒྲོགས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་གནས་སྟོང་པར་མང་དུ་བཤད་ཀྱང་སེང་གེའི་སྒྲ་བསྒྲགས་པ་ཞེས་མི་བྱ་སྟེ། མཁས་པ་ཤེས་རབ་ཅན་གྱི་འཁོར་མང་པོའི་ནང་དུ་བསྒྲགས་པ་ནི་སེང་གེའི་སྒྲ་ཆེན་པོ་སྒྲོགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་སེང་གེའི་སྒྲ་སྒྲོགས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ། སྡུག་བསྔལ་བ། བདག་མེད་པ། ཡོངས་སུ་མ་དག་པ་ཞེས་མི་འཆད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྟག་པ། བདེ་བ། བདག་དང་། ཡོངས་སུ་དག་པ་འབའ་ཞིག་འཆད་དོ། །དེ་ནས་སྟོན་པ་དྲུག་གིས་ཡང་འདི་སྐད་དུ་གཽ་ཏ་མ་ལ་བདག་ཡོད་ན་བདག་ཅག་ལ་ཡང་བདག་ཡོད་དེ། བདག་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ནི་མཐོང་བ་དེ་ལ་བདག་ཅེས་བྱའོ། །གཽ་ཏ་མ་དཔེར་ན་གང་གིས་མཐོངས་ནས་རྫས་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་བདག་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། མཐོང་བ་ནི་མིག་ལྟ་བུའོ། །མཐོ
Chinese
破斥。 有些说常有，有些说痛苦，有些说快乐，有些说有我，有些说无我，有些说完全清净，有些说完全不清净，有些说有，有些说无，但那些都不是真实的，所以叫做幻化。 就像从种子的因中获得果实一样，沙门乔达摩也与之相同，是从天女所生。 母亲本身就是幻化，儿子又怎么会不是这样呢？ 沙门乔达摩没有如实地了知和见到。 婆罗门们多年来修苦行并守护戒律，也没有如实的知见，乔达摩年轻时学习的时间很短，也没有修苦行，那他为什么会有如实的知见呢？ 即使修了七年的苦行也没有很多的见解，更何况六年都不到呢？ 愚蠢无知的人才会相信他所说的话。 就像伟大的魔术师欺骗愚人一样，沙门乔达摩也与之相同。 种姓之子，如此这般，六位导师在那座城市里，极大地增长了众生对邪见的看法。 种姓之子，我见到那些之后，以极大的慈悲心，聚集了十方一切的菩萨摩诃萨，使这个园林充满四十由旬，今天在这里发出大狮子吼。 种姓之子，在空旷的地方说得再多，也不能叫做发出狮子吼，在博学多智的眷属中宣说，才叫做发出大狮子吼。 所谓发出狮子吼，并不是说一切法无常、痛苦、无我、完全不清净，而是仅仅宣说如来是常、乐、我、完全清净。 之后，六位导师又这样说：如果乔达摩有我，那我们也有我，所谓我，就是指能见，乔达摩，譬如凭借窗户能看见事物一样，我也是如此，能见就像眼睛一样。 能
English
Refutation. Some say there is permanence, some say there is suffering, some say there is happiness, some say there is self, some say there is no self, some say there is complete purity, some say there is no complete purity, some say there is existence, some say there is non-existence, but those are not true, so they are called illusion. Just as a fruit is obtained from the cause of a seed, so too is the ascetic Gautama, who was born from a goddess. If the mother herself is an illusion, how could the son not be so? The ascetic Gautama does not truly know or see. If the Brahmins practice austerities and keep vows for many years, yet do not have true knowledge and vision, how can Gautama, who is young and has studied for a short time and has not practiced austerities, have true knowledge and vision? If one practices austerities for seven years and does not have many views, what need is there to mention less than six years? Foolish and ignorant people believe what he says. Just as a great magician deceives fools, so too is the ascetic Gautama. Son of good family, in this way, those six teachers greatly increase the beings' view of evil in this city. Son of good family, having seen those things, with great compassion, I gathered all the Bodhisattva-Mahasattvas of the ten directions, filling this garden with forty yojanas, and today I roar the great lion's roar here. Son of good family, speaking much in an empty place is not called roaring the lion's roar, but proclaiming it in the midst of a large assembly of learned and wise people is called roaring the great lion's roar. To roar the lion's roar is not to say that all dharmas are impermanent, suffering, selfless, and completely impure, but only to proclaim that the Tathagata is permanent, blissful, self, and completely pure. Then the six teachers said again: If Gautama has a self, then we also have a self, and the so-called self refers to seeing. Gautama, just as one can see things through a window, so too am I, and seeing is like an eye. Can
Tibetan
ང་བ་ནི་བདག་ལྟ་བུའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྟོན་པ་དྲུག་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གང་མཐོང་བ་དེ་ལ་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཁྱེད་ཀྱིས་དཔེ་བཤད་པ་ལས་མཐོངས་ཀྱིས་མཐོང་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་དེ། མི་ཞིག་མཐོངས་གཅིག་ན་ལྟ་བ་ན་དབང་པོ་དྲུག་ཅར་སྤྱོད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ངེས་པར་བདག་ཡོད་ལ་མིག་གི་རྐྱེན་གྱིས་མཐོང་བ་ཞིག་ཡིན་ན། ཅི་སྟེ་མཐོངས་དང་འདྲ་བར་དབང་པོ་གཅིག་ལས་ཡུལ་དྲུག་ཅར་རྟོགས་པར་མ་གྱུར། གལ་ཏེ་དབང་པོ་གཅིག་གིས་ དུས་གཅིག་ཏུ་ཡུལ་དྲུག་མཐོང་བར་མི་ནུས་པས་ན་བདག་མེད་པར་མཐོང་སྟེ། མཐོངས་ཀྱི་དཔེ་ནི་ལོ་བརྒྱའི་བར་དུ་བལྟས་ཀྱང་མཐོང་བ་ནི་ཐ་མི་དད་དོ། །གལ་ཏེ་མིག་གི་དབང་པོ་ཡང་དེ་ལྟ་ན་རྒས་ཏེ་དབང་པོ་ཉམས་པར་གྱུར་ཀྱང་ཐ་མི་དད་པའི་རིགས་སོ། །མིག་དང་། མཐོངས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ནང་དང་ཕྱི་རོལ་མཐོང་ངོ་། །མིག་གི་དབང་པོ་གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ནང་དང་ཕྱི་རོལ་དུས་གཅིག་ཏུ་ཅིག་ཅར་མཐོང་བའི་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་མི་མཐོང་ན་བདག་ཡོད་ཅེས་བྱར་རུང་ངམ། སྟོན་པ་དྲུག་གིས་སྨྲས་པ། གཽ་ཏ་མ་གལ་ཏེ་བདག་མེད་ན་སུས་མཐོང་བར་འགྱུར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གཟུགས་དང་། སྣང་བ་དང་། སེམས་དང་། མིག་ལ་སོགས་པ་བཞི་འདུས་པ་ལ་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཡང་དག་པར་ན་མཐོང་བ་དང་ལེན་པ་མེད་དོ། །སེམས་ཅན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པས་མཐོང་བ་དང་ལེན་པ་ཞེས་སྨྲ་སྟེ། དོན་དེ་ལྟ་བུས་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མཐོང་ངོ་། །སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་ཡང་དག་པར་གཟིགས་སོ། །སྟོན་པ་དྲུག་གལ་ཏེ་གཟུགས་ལ་བདག་ཅེས་སྨྲ་ན་དེ་ཡང་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་ནི་ཡང་དག་པར་བདག་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་བདག་ཡིན་ན་བྱད་གཟུགས་མི་སྡུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། ཅི་སྟེ་རིགས་བཞི་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་ཏེ། བྲམ་ཟེའི་རིགས་གཅིག་ཏུ་མ་གྱུར་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་གཞན་དབང་ཞིང་དབང་མེད་ལ། དབང་པོ་ཉམས་ཤིང་མ་ཚང་བར་གྱུར། ཅི་སྟེ་ལྷའི་ལུས་མི་ལེན་ཅིང་། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་། བྱོལ་སོང་དང་། ཡི་དགས་ལ་སོགས་པའི་ལུས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ལེན། དེ་ལྟར་ཡིད་བཞིན་དུ་མི་འགྱུར་བ་ལ་བལྟས་ན་གདོན་མི་ཟ་བར་བདག་མེད་པར་རིག་གོ །དེ་ལྟར་བདག་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཞེས་བྱའོ། །མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་བའི་ཕྱིར་སྟོང་པའོ། །སྟོང་པའི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གོ
Chinese
说了“我如同我所见”之后，世尊对六师说：凡是所见之物就称为“我”的说法，并非如此。这是为什么呢？因为你们所说的譬喻中，通过孔隙能够看见事物。如果有人通过一个孔隙观看，那么六根都会运作。如果确实存在“我”，并且通过眼睛的因缘才能看见事物，那么为什么不像孔隙一样，一个根就能觉察到六境呢？如果一个根 不能同时看见六境，那么就显而易见没有“我”。孔隙的例子是，即使看了上百年，所见之物也没有任何差别。如果眼睛的官能也是如此，即使衰老导致官能衰退，也不应该有任何差别。眼睛和孔隙是不同的，因此能看见内部和外部。如果眼睛的官能是那样，就应该能同时看见内部和外部。如果看不见，还能说存在“我”吗？六师说：乔达摩，如果没有“我”，那么是谁在看呢？世尊说：色、显现、心和眼睛等四者聚合，才称为“见”。但实际上，并没有能见者和接受者。众生因为颠倒错乱，才说有能见者和接受者。实际上，所有众生都是颠倒错乱地看事物。佛和菩萨们才能如实地观看。六师说：如果说色是“我”，那也不对。这是为什么呢？因为色实际上不是“我”。如果色是“我”，那么因为没有丑陋的形色，为什么会有四种姓的差别呢？为什么没有变成单一的婆罗门种姓呢？为什么会受制于他人，没有自主权，官能衰退且不完整呢？为什么不取天人的身体，反而取地狱众生、畜生和饿鬼等各种各样的身体呢？由此可见，色不能随心所欲地变化，因此可以肯定地说没有“我”。正因为没有“我”，所以才说是无常。正因为无常，所以是痛苦。正因为痛苦，所以是空性。正因为是空性，所以是颠倒。
English
After saying, "I am like what I see," the Blessed One addressed the six teachers: The statement that whatever is seen is called "I" is not so. Why is that? Because in the analogy you give, things can be seen through a gap. If someone looks through a single gap, then all six senses will operate. If there truly is an "I" and seeing occurs through the condition of the eye, then why doesn't one sense perceive all six realms, just like a gap? If one sense cannot see six realms at once, then it is evident that there is no "I." The example of a gap is that even if one looks for a hundred years, what is seen is no different. If the faculty of the eye were also like that, even if it aged and the faculty deteriorated, there should be no difference. The eye and the gap are different, therefore one sees the inside and the outside. If the faculty of the eye were like that, it should be able to see the inside and the outside simultaneously. If one cannot see, can one say there is an "I"? The six teachers said: Gautama, if there is no "I," then who is seeing? The Blessed One said: Form, appearance, mind, and eye, etc., these four combined are called "seeing." But in reality, there is no seer or receiver. Sentient beings, being inverted, say there is a seer and receiver. In fact, all sentient beings see things in an inverted way. Buddhas and Bodhisattvas see things as they truly are. The six teachers said: If you say that form is "I," that is also incorrect. Why is that? Because form is not truly "I." If form were "I," then since there would be no ugly forms, why would there be differences in the four castes? Why wouldn't it become a single Brahmin caste? Why is it subject to others, without autonomy, with deteriorated and incomplete faculties? Why doesn't it take the body of a god, but instead takes various bodies of hell beings, animals, and hungry ghosts, etc.? From this, it is evident that form cannot change as one wishes, therefore it can be said with certainty that there is no "I." Because there is no "I," it is called impermanent. Because it is impermanent, it is suffering. Because it is suffering, it is emptiness. Because it is emptiness, it is inverted.