Tibetan
ག་དང་། ལོ་མ་དང་། མེ་ཏོག་དང་། འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པའི་དབྱིབས་དང་གཟུགས་ཐ་དད་པར་སྣང་བར་མ་གྱུར། རིགས་ཀྱི་བུ་འོ་མའི་གཟུགས་ཀྱི་ཚེ་ན་ཐ་དད་ལ་རོ་ཐ་དད་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པ་ནས་མར་གྱི་སྙིང་ཁུའི་བར་དུ་ཐ་དད་ན་ཇི་ལྟར་འོ་མ་ལ་ཞོའི་རང་བཞིན་ཡོད་པར་བཤད། རིགས་ཀྱི་བུ་དཔེར་ན་མི་ཞིག་སང་ལྟ་བུར་མར་བཏུང་བར་བྱས་པ་ལས་དེང་ནས་མནམ་མོ་ཞེས་ཟེར་བ་དང་འདྲ་བར་གང་འོ་མ་ལ་ངེས་པར་ཞོའི་རང་བཞིན་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དཔེར་ན་མི་ཞིག་སྨྱུ་གུ་དང་། ཤོག་ཤོག་དང་། སྣག་ཚ་ལ་སོགས་པ་ཡི་གེར་འགྱུར་ཏེ། ཤོག་ཤོག་ལས་ཀྱང་ཐོག་མ་ནས་ཡི་གེ་མེད་དོ། །ཐོག་མ་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་རྐྱེན་ལ་རག་ལུས་པས་གྲུབ་པར་གྱུར་ཏོ། །གལ་ཏེ་ཐོག་མ་ནས་ཡོད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་རྒྱུ་རྐྱེན་མང་པོ་ཡང་མི་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་ཚོན་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོར་སྦྱར་ན་ཚོན་ལྗང་ཁུར་འགྱུར་ཏེ། ཚོན་དེ་གཉིས་ལ་ཡང་ཐོག་མ་ནས་ལྗང་ཁུའི་རང་བཞིན་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཐོག་མ་ནས་ཡོད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་སྦྱར་ཡང་ཅི་དགོས། རིགས་ཀྱི་བུ་དཔེར་ན་སེམས་ཅན་ནི་ཟས་ཀྱི་རྒྱུས་འཚོ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཡང་དག་པར་ན་ཟས་ཀྱི་ནང་ན་འཚོ་བ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་འཚོ་བ་ཡོང་གིས་ཡོད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ཟས་མ་ཟོས་པའི་ཚེ་ཟས་ཉིད་འཚོ་བའི་རིགས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོང་གིས་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་དོན་དེ་ལ་གཟིགས་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་གསུངས་སོ། །ཐོག་མ་མེད་ལ་ད་ལྟར་ཡོད། །ཐོག་མ་ཡོད་ལ་ད་ལྟར་མེད། །དུས་གསུམ་སྲིད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད། །དེ་འདྲ་བ་ཡི་གནས་མེད་དོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེ་ལ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་འགོག་གོ །རིགས་ཀྱི་བུ་གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་གྱི་ནང་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ ཡོད་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ད་ལྟར་ང་དང་འདྲ་བར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཡོད་པའི་རིགས་སོ། །སེམས་ཅན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་མི་འཆག །མི་འཇིག །བཀྲིར་མི་རུང་། གཟུང་དུ་མི་རུང་། བཅིང་དུ་མི་རུང་། གདགས་སུ་མི་རུང་སྟེ། ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་ལ་ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ཡོད་པ་བཞིན་ནོ། །ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ཡོད་ཀྱང་སོ་སོ་ནས་བདག་ཉིད་ཀྱི་ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་མི་མཐོང་ངོ་། །གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་ལ་ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་མེད་ན་སོང་བ་དང་འོང་བ་དང་། འགྲོ་བ་དང་། སྡོད་པ་དང་། འདུག་པ་དང་ཉལ་བ་མེད་ལ། མི་སྐྱེ་མི་འཕེལ་ལོ། །དོན་དེ་ལྟ་བས་ན་
Chinese
花和叶，以及花朵和果实等等，不会显现出形状和样子的不同。 族子，牛奶在是牛奶的状态时是不同的，味道是不同的，果实是不同的，直到黄油的精华之间都是不同的，那么怎么能说牛奶具有酸奶的自性呢？ 族子，譬如有人像昨天一样喝了黄油，却说今天开始发臭一样，凡是说牛奶必定具有酸奶的自性，也和这相同。 族子，譬如笔和纸张以及墨水等等变成了文字，即使是纸张，最初也没有文字。 因为最初没有，所以依赖于因缘而成立。 如果最初就有的话，那么也不需要众多的因缘了。 譬如蓝色和黄色混合就变成了绿色，但这两种颜色最初也没有绿色的自性。 如果最初就有的话，混合又有什么用呢？ 族子，譬如有情是依靠食物的因缘而生存，但实际上食物中并没有生命。 如果生命本来就在食物中的话，那么不吃食物的时候，食物本身就应该能生存。 族子，一切法本来就没有自性，因此观察到那个道理后，就说了这些偈颂。 最初没有而现在有， 最初有而现在没有， 三世存在的诸法， 没有像那样存在的地方。 族子，一切法都是由因和缘而生，由因和缘而灭。 族子，如果众生心中有佛性， 那么一切众生现在就应该像我一样具有佛的身。 众生的佛性是不可摧毁的， 不可毁灭的， 不能分割的， 不能执取的， 不能束缚的， 不能安立的， 就像众生具有虚空一样。 因为没有阻碍，所以一切众生都具有虚空，但是各自却看不到自己的虚空。 如果众生没有虚空， 那么就没有去和来， 没有行走和停留， 没有坐和卧， 也没有生和长。 因为那个道理是这样的
English
Flowers and leaves, and flowers and fruits, etc., would not appear with different shapes and forms. Son of the lineage, when milk is in the state of milk, it is different, the taste is different, the fruit is different, until the essence of butter is different, then how can it be said that milk has the nature of yogurt? Son of the lineage, for example, if someone drinks butter like yesterday, but says it smells bad from today, it is the same as saying that milk must have the nature of yogurt. Son of the lineage, for example, a pen and paper and ink, etc., become letters, but even paper does not have letters from the beginning. Because it does not exist from the beginning, it is established by relying on conditions. If it existed from the beginning, then many conditions would not be needed. For example, if blue and yellow are mixed, they become green, but these two colors do not have the nature of green from the beginning. If it existed from the beginning, what is the use of mixing? Son of the lineage, for example, sentient beings live by the cause of food, but in reality there is no life in food. If life originally existed in food, then when food is not eaten, the food itself should be able to survive. Son of the lineage, all dharmas originally have no self-nature, therefore, after observing that principle, these verses were spoken. There is no beginning but there is now, There is a beginning but there is not now, All dharmas that exist in the three times, There is no place that exists like that. Son of the lineage, all dharmas are born from cause and condition, and cease from cause and condition. Son of the lineage, if there is Buddha-nature in sentient beings, then all sentient beings should now have the body of a Buddha like me. The Buddha-nature of sentient beings is indestructible, not destructible, cannot be divided, cannot be grasped, cannot be bound, cannot be established, just as sentient beings have emptiness. Because there is no obstruction, all sentient beings have emptiness, but each cannot see their own emptiness. If sentient beings do not have emptiness, then there is no going and coming, no walking and staying, no sitting and lying down, and no birth and growth. Because that principle is like that.