Tibetan
ད་དུ་ཆད་པར་གྱུར་པའོ། །རྒྱུ་གང་ཞེ་ན། རྒྱུ་རབ་ཏུ་རྟོགས་པའོ། །འབྲས་བུ་གང་ཞེ་ན། འབྲས་བུ་གདོན་མི་ཟ་བར་འགྱུར་བའོ། །རྒྱུ་མ་ཡིན་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པ་གང་ཞེ་ན་རྟག་པའོ། །དོན་གང་ཞེ་ན། དོན་ཐམས་ཅད་སྡུད་པ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པའོ། །དོན་མ་ཡིན་པ་གང་ཞེ་ན། བཤད་དུ་མེད་པའོ། །དོན་མ་ཡིན་དོན་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་གང་ཞེ་ན་མཐར་སྟོང་པར་འགྱུར་བའོ། །ཡི་གེ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཞེ་ན། མིང་དུ་བཏགས་པ་ཡོད་པའོ། །ཡི་གེ་མ་ཡིན་པ་གང་ཞེ་ན་མིང་དུ་བཏགས་པ་མེད་པའོ། །ཡི་གེ་མ་ཡིན་ཡི་གེ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་གང་ཞེ་ན། ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་བཅད་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་གང་ཞེ་ན། ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་བཅད་པའོ། །བདག་མ་ཡིན་པ་གང་ཞེ་ན། དབང་བརྒྱད་དང་ལྡན་པར་མ་གྱུར་པའོ། །བདག་མ་ཡིན་ པའང་མ་ཡིན་པ་གང་ཞེ་ན་རྟག་པའོ། །བདག་མ་ཡིན་བདག་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་གང་ཞེ་ན། བྱས་པ་མེད་པ་མྱོང་བ་མེད་པའོ། །སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཞེ་ན། དོན་དམ་པ་སྟོང་པའོ། །སྟོང་པ་མ་ཡིན་པ་གང་ཞེ་ན། རྟག་པའོ། །སྟོང་པ་མ་ཡིན་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་གང་ཞེ་ན། དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་གལ་ཏེ་གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོའི་མདོའི་དོན་འདི་དག་ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ་རྟོགས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་མཐོང་བ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་གྱི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་མ་ཡིན། ཐོག་མ་མེད་ལ་ད་ཡོད་པ་མ་ཡིན། ཡོད་པར་གྱུར་ནས་ཕྱིས་མེད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དགེ་བའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་སེམས་ཅན་གྱིས་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་ལྕགས་ནག་པོ་མེར་བསྲེགས་ན་དམར་པོར་འགྱུར་ལ། ཕྱུང་སྟེ་གྲངས་ན་ཕྱིར་ཡང་ནག་པོར་འགྱུར་ཏེ། ཁ་དོག་ནག་པོ་ཡང་ནང་ན་མ་ཡིན། ཕྱི་རོལ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་གྱུར་ཏོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པའི་མེ་མེད་པར་གྱུར་ན་མཐོང་ཞིང་ཐོས་པར་འགྱུར་རོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཇི་ལྟར་ས་བོན་འགགས་པར་གྱུར་ན་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། མྱུ་གུའི་མཚན་ཉིད་དེ་ནང་ན་མ་ཡིན་ཕྱི་རོལ་ན་མ་ཡིན་པ་ནས་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུའི་བར་དུ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། རྐྱེན་ལས་ཡོད་པར
Chinese
現在斷滅了。什麼是因呢？因是完全了悟。什麼是果呢？果是不被鬼神吞噬。什麼是非因非果呢？是常。什麼是意義呢？意義是對一切事物攝集而無阻礙。什麼是非意義呢？是不可說。什麼是非意義非非意義呢？是最終變成空性。什麼叫做文字呢？是有名稱安立的。什麼不是文字呢？是沒有名稱安立的。什麼不是文字非非文字呢？是一切文字都斷絕。什麼不是痛苦也不是快樂呢？是一切感受都斷絕。什麼不是我呢？是不具備八自在的。什麼不是我，也不是非我呢？是常。什麼不是我，也不是非非我呢？是沒有造作，沒有感受。什麼叫做空性呢？是勝義諦空。什麼不是空性呢？是常。什麼不是空性，也不是非非空性呢？是變成善法之果。善男子，如果有人對《大般涅槃經》的這些意義作意，通達之後，應知是見到佛性。佛性是不可思議的，是諸佛世尊的行境，不是聲聞和獨覺所能了知的。善男子，佛性不是蘊、界、處，不是無始以來就有的，也不是存在之後又消失的，而是由於善的因和緣，眾生才能見到。譬如黑鐵被火燒紅，取出冷卻後又變回黑色，黑色的顏色既不在內部，也不在外部，而是由因緣所生。佛性也是如此，當一切眾生的煩惱之火熄滅時，就能見到和聽到。善男子，譬如種子壞死後，就會長出苗芽，苗芽的特徵既不在內部也不在外部，乃至花朵和果實也是如此，都是由因緣而生。
English
Now it is cut off. What is the cause? The cause is complete realization. What is the result? The result is not being devoured by demons. What is neither cause nor result? It is permanence. What is meaning? Meaning is unimpeded in gathering all things. What is non-meaning? It is unspeakable. What is neither non-meaning nor non-non-meaning? It is ultimately becoming emptiness. What is called a letter? It is that which has a name established. What is not a letter? It is that which has no name established. What is neither non-letter nor non-non-letter? It is the cutting off of all letters. What is neither suffering nor happiness? It is the cutting off of all feelings. What is not self? It is that which does not possess the eight powers. What is neither not-self nor non-not-self? It is permanence. What is neither not-self nor non-non-self? It is without action and without experience. What is called emptiness? It is emptiness in the ultimate sense. What is not emptiness? It is permanence. What is neither not-emptiness nor non-non-emptiness? It is that which becomes the fruit of virtuous Dharma. Son of good family, if someone contemplates these meanings of the Great Nirvana Sutra, understands them, and then it should be known that they have seen the Buddha-nature. The Buddha-nature is inconceivable, it is the realm of activity of the Buddhas, the Bhagavat, and is not known by the Shravakas and Pratyekabuddhas. Son of good family, the Buddha-nature is not the skandhas, dhatus, or ayatanas. It is not that which has existed from the beginning, nor is it that which exists and then disappears. Rather, it is through the cause and condition of virtue that sentient beings are able to see it. For example, if black iron is burned in fire, it turns red. If it is taken out and cooled, it turns black again. The black color is neither inside nor outside, but arises from cause and condition. The Buddha-nature is also the same. When the fire of afflictions of all sentient beings is extinguished, it can be seen and heard. Son of good family, just as when a seed is destroyed, a sprout grows, the characteristic of the sprout is neither inside nor outside, and so it is up to the flower and fruit, it exists due to conditions.
Tibetan
་གྱུར་ཏོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་དམ་པ་ནི་ཡོན་ཏན་ཚད་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བར་ཡོན་ཏན་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་པ་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སེང་གེ་སྒྲས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་དུ་དང་ལྡན་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་མཐོང་བ་ལ་གསལ་བར་མ་གྱུར། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཆོས་དུ་དང་ལྡན་ན་མངོན་པར་གསལ་བར་གཟིགས་པར་གྱུར། བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་བཅུ་དང་ལྡན་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་མཐོང་མོད་ཀྱི་མི་གསལ་ལོ། །བཅུ་གང་ཞེ་ན། འདོད་པ་ཉུང་བ་དང་། ཆོག་ཤེས་པ་དང་། རབ་ཏུ་ཞི་བ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལས་བསྔགས་པ་དང་། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོས་སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱེད་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེང་གེ་སྒྲས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདོད་པ་ཉུང་བ་དང་། ཆོག་ཤེས་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་མཆིས། བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་འདོད་པ་ཉུང་བ་ནི་མི་ཚོལ་མི་ལེན་པའོ། །ཆོག་ཤེས་པ་ནི་ཉུང་ངུ་རྙེད་ཀྱང་འགྱོད་ཅིང་ཞེ་ལ་གནོད་པའི་སེམས་མེད་དོ། །འདོད་པ་ཉུང་བ་ནི་འདོད་པ་ཆུང་བའོ། །ཆོག་ཤེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར་མྱ་ངན་གྱིས་གདུངས་པའི་སེམས་མེད་པའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་འདོད་པ་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། འདོད་པ་ངན་པ་དང་། འདོད་པ་ཆེན་པོ་དང་། འདོད་པས་འདོད་པའོ། །དེ་ལ་འདོད་པ་ངན་པ་ནི་གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ཞིག་འདོད་པའི་སེམས་འདི་ལྟ་བུ་དག་སྐྱེད་པའོ། །བདག་ཇི་ལྟར་ན་འཁོར་མང་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོར་འགྱུར་ཞིང་། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་བདག་གི་འཁོར་དུ་འགྱུར་བ་དང་། འཁོར་རྣམ་པ་བཞིས་བདག་ལ་མཆོད་པ་དང་། རིམ་གྲོ་དང་བཀུར་སྟི་དང་བསྟོད་ཅིང་བསྔགས་པར་འགྱུར་བ་དང་། བདག་གིས་སྔར་འཁོར་རྣམ་པ་བཞི་ལ་ཆོས་བཤད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བདག་གི་ཚིག་ལ་ཡིད་ཆེས་ཤིང་འཛིན་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་དང་། བློན་པོ་དང་། ཁྱིམ་བདག་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་བདག་ལ་བཀུར་སྟི་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་དང་། བདག་གིས་ཆོས་གོས་དང་། བསོད་སྙོམས་དང་། མལ་ཆ་དང་། ནད་ཀྱི་རྐྱེན་སྨན་དང་། གནས་ཁང་དམ་པ་ལ་སོགས་པ་མང་དུ་འཐོབ་པར་འགྱུར་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི་འཁོར་བའི་འདོད་པ་སྟེ་འདོད་པ་ངན་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདོད
Chinese
变成了。种姓之子，殊胜的大涅槃经具有无量的功德。佛的自性也与之相同，具有无量无数的功德。之后，菩萨摩诃萨狮子吼请问：世尊，菩萨具有多少法才能清楚地见到佛性？ 佛世尊具有多少法才能清楚地照见？佛说：种姓之子，菩萨具有十法才能见到佛性，但不清楚。这十法是什么呢？少欲，知足，极寂静，精进，正念，正定，正慧，解脱，从解脱中赞叹，以及以大涅槃成熟众生。菩萨狮子吼请问：世尊，少欲和知足有什么区别？佛说：种姓之子，少欲是不寻求不获取。知足是即使得到少量，也没有后悔和恼怒的心。少欲是欲望小。知足是为了法的缘故，没有被忧恼所逼迫的心。种姓之子，欲望有三种：恶欲，大欲，以欲望来欲望。其中恶欲是，如果比丘生起这样的欲望之心：我如何才能成为所有众多眷属的首领？所有比丘的僧团都成为我的眷属？四众弟子都供养我，恭敬侍奉我，赞叹称颂我？我以前为四众弟子所讲的一切法，他们都相信并接受我的话？国王、大臣和所有居士也都恭敬我？我能获得众多的法衣、乞食、卧具、治病医药和殊胜的住所等等？这样想就是轮回的欲望，称为恶欲。欲
English
It has become. Son of the lineage, the supreme Mahayana Nirvana Sutra possesses immeasurable qualities. The Buddha-nature is also the same, possessing immeasurable and countless qualities. Then, Bodhisattva Mahasattva Lion's Roar asked: World Honored One, with how many dharmas does a Bodhisattva possess to clearly see the Buddha-nature? With how many dharmas does the Buddha, the World Honored One, possess to clearly see? The Buddha said: Son of the lineage, a Bodhisattva possesses ten dharmas to see the Buddha-nature, but it is not clear. What are these ten? Few desires, contentment, extreme tranquility, diligence, right mindfulness, right concentration, right wisdom, liberation, praise from liberation, and maturing sentient beings with the Great Nirvana. Bodhisattva Lion's Roar asked: World Honored One, what is the difference between few desires and contentment? The Buddha said: Son of the lineage, few desires is not seeking and not obtaining. Contentment is even if one obtains a small amount, there is no regret or annoyance in the mind. Few desires is having small desires. Contentment is for the sake of the Dharma, there is no mind oppressed by sorrow. Son of the lineage, there are three types of desires: evil desires, great desires, and desiring with desires. Among them, evil desires are, if a monk generates such a mind of desire: How can I become the leader of all the many retinues? All the Sangha of monks become my retinue? The fourfold assembly all offer to me, respectfully serve me, praise and extol me? All the Dharma that I have previously taught to the fourfold assembly, they all believe and accept my words? Kings, ministers, and all householders also respect me? I can obtain many Dharma robes, alms, bedding, medicine for sickness, and excellent dwellings, etc.? Thinking like this is the desire of samsara, called evil desire. Desire
Tibetan
་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་གང་ཞིག་རྙེད་པ་དང་གྲགས་པའི་ཕྱིར་འདོད་ པའི་སེམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་འཁོར་རྣམ་བཞིས་བདག་ས་དང་པོ་ཐོབ་པ་ནས་ས་བཅུ་པའི་བར་དང་། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ནས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུའི་བར་དུ་ཐོབ་པ་དང་། བསམ་གཏན་བཞི་ཐོབ་པ་ནས་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བར་དུ་ཐོབ་པར་ཤེས་པར་འདོད་པ་ནི་འདོད་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །འདོད་པའི་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་གང་རྙེད་པ་དང་གྲགས་པའི་ཕྱིར་ཚངས་པའི་ལྷར་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་དང་། བདུད་ཀྱི་རིས་དང་། དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་དང་། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་དང་། རྒྱལ་རིགས་དང་། བྲམ་ཟེར་སྐྱེ་ཞིང་དབང་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ནི་འདོད་པའི་འདོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །གང་འདོད་པ་ངན་པ་གསུམ་པོ་དེས་མི་འཚོ་བ་ནི་འདོད་པ་ཉུང་བ་ཞེས་བྱའོ། །འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲིད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་སྟེ། སྲིད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་པོ་དེ་དག་མེད་པ་ནི་འདོད་པ་ཉུང་བ་ཞེས་བྱའོ། །མ་འོངས་པའི་འདོད་པའི་དངོས་པོ་མི་ཚོལ་བ་ནི་འདོད་པ་ཉུང་བ་སྟེ། རྙེད་ནས་མི་ཆགས་པ་ནི་ཆོག་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྙེད་པ་དང་གྲགས་པ་མི་ཚོལ་བ་ནི་འདོད་པ་ཉུང་བའོ། །རྙེད་ནས་མི་སོགས་པ་ནི་ཆོག་ཤེས་པའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཡང་འདོད་པ་ཉུང་བ་ལ་ཆོག་ཤེས་པ་ཞེས་མི་བྱ་བ་ཡོད་དོ། །ཆོག་ཤེས་ལ་འདོད་པ་ཉུང་བ་ཞེས་མི་བྱ་བ་ཡོད་དོ། །འདོད་པ་ཡང་ཉུང་ལ་ཆོག་ཀྱང་ཤེས་པ་ཡོད་དོ། །ཆོག་ཀྱང་མི་ཤེས་ལ་འདོད་པ་ཡང་མང་བ་ཡོད་དེ། དེ་ལ་འདོད་པ་ཉུང་བ་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའོ། །ཆོག་ཤེས་པ་ནི་རང་སངས་རྒྱས་སོ། །འདོད་པ་ཉུང་ཞིང་ཆོག་ཤེས་པ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པའོ། །འདོད་པ་ཉུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་ཆོག་ཀྱང་མི་ཤེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག་གོ །རིགས་ཀྱི་བུ་འདོད་པ་ཉུང་ཞིང་ཆོག་ཤེས་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དགེ་བ་དང་། མི་དགེ་བའོ། །དེ་ལ་མི་དགེ་བ་ནི་བུས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་སོ། །དགེ་བ་ནི་འཕགས་པ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སོ། །འཕགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཀྱང་བདག་འཐོབ་པོ་ཞེས་མི་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟར་མི་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་སེམས་མི་འཁྲུག་སྟེ། དེ་ནི་ཆོག་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །རིགས་ ཀྱི་བུ་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མདོ་སྒོམ་ཞིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་མཐོང་
Chinese
何谓大欲？若有比丘，为求利养恭敬，以贪欲之心，如四轮之运转，欲知自身已得初地乃至十地，已得无上正等菩提，已得阿罗汉果乃至预流果，已得四禅乃至无碍解智，是名大欲。何谓欲之欲？若有比丘，为求利养恭敬，欲生梵天，或魔众，或大自在天，或转轮圣王，或刹帝利，或婆罗门，生而得权，是名欲之欲。不以彼三种恶欲而活，是名少欲。所谓欲者，乃二十五有，若无彼二十五有，是名少欲。不求未来之欲事，是名少欲。得已不著，是名知足。不求利养恭敬，是名少欲。得已不积聚，是名知足。善男子，有少欲而非知足者，有知足而非少欲者，有既少欲又知足者，有既不知足又多欲者。其中，少欲者，谓预流。知足者，谓独觉。少欲且知足者，谓阿罗汉。既不少欲又不知足者，谓诸菩萨。善男子，少欲且知足者，亦有二种，谓善与不善。其中，不善者，谓凡夫异生。善者，谓诸圣者及菩萨。一切圣者，虽得道与果，然不言我已得。以其不作是言故，心不散乱，是名知足。善 男子，如是菩萨摩诃萨修习大乘大般涅槃经，见佛性。
English
What is called great desire? If a certain bhikṣu, for the sake of gain and fame, with a mind of desire, like the turning of four wheels, desires to know that he has attained the first bhūmi up to the tenth bhūmi, has attained unsurpassed perfect complete enlightenment, has attained the fruit of an arhat up to the fruit of a stream-enterer, has attained the four dhyānas up to unobstructed wisdom, this is called great desire. What is called desire of desire? If a certain bhikṣu, for the sake of gain and fame, desires to be born as a Brahmā deva, or among the retinue of Māra, or as a great Īśvara, or as a cakravartin king, or as a kṣatriya, or as a brāhmaṇa, born and gaining power, this is called desire of desire. Not living by those three evil desires is called having few desires. What is called desire is the twenty-five existences; if those twenty-five existences are absent, that is called having few desires. Not seeking future objects of desire is called having few desires; not being attached after obtaining is called being content. Not seeking gain and fame is called having few desires; not accumulating after obtaining is called being content. Son of good family, there are those who have few desires but are not content; there are those who are content but do not have few desires; there are those who both have few desires and are content; there are those who are neither content nor have many desires. Among them, those who have few desires are stream-enterers. Those who are content are pratyekabuddhas. Those who have few desires and are content are arhats. Those who neither have few desires nor are content are bodhisattvas. Son of good family, those who have few desires and are content are also of two kinds: virtuous and non-virtuous. Among them, the non-virtuous are ordinary beings. The virtuous are noble ones and bodhisattvas. All noble ones, even having attained the path and the fruit, do not say, "I have attained." Because they do not say so, their minds are not disturbed; this is called being content. Son of good family, thus bodhisattvas mahāsattvas cultivate the Mahāyāna Mahāparinirvāṇa Sūtra and see the Buddha-nature.