Tibetan
ག་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་དེ་དག་ཀྱང་བསྒོ་བ་བཞིན་དུ་མཉན་ཏེ། ཤིང་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བཅད། ཆུ་ཡང་བསྐམས་ནས་དགྲ་ཆ་བཤམས་ཏེ་གྲོང་ཁྱེར་བསྲུང་ངོ་། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེའི་ཚེ་ང་གྲོང་ཁྱེར་དེར་ཕྱིན་པ་ན། ནགས་ཚལ་དང་། སྐྱེད་ཤིང་ནི་གཅིག་ཀྱང་མི་སྣང་གི ། མི་མང་པོ་མཚོན་ཆ་ཐོགས་ཏེ་སྡོད་པ་མཐོང་ངོ་། །དེ་ལྟ་བུ་དག་མཐོང་བ་དང་ཤིན་ཏུ་ཐུགས་བརྩེ་ནས་བྱམས་པའི་ཐུགས་བསྐྱེད་པས། ནགས་ཚལ་དང་། སྐྱེད་ཤིང་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཕྱིར་སྐྱེས་ཏེ། དེ་མ་ཡིན་པ་གཞན་ཡང་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཤིང་རྣམས་སྐྱེས་ལ། ཆུ་མིག་དང་། རྫིང་བུ་དང་། ཁྲོན་པ་དང་། འབབ་ཆུ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་གསལ་ཞིང་དང་བ་ནི་བཻ་དཱུརྱ་སྔོན་པོ་ལྟ་བུར་གྱུར་ནས། ཀུན་ཏུ་གང་ཞིང་ལུད་དེ། མེ་ཏོག་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་ཁེབས་པར་གྱུར་ཏོ། །གྲོང་ཁྱེར་དེའི་ངོས་ཀྱི་ར་བ་ཡང་བཻ་དཱུརྱ་མཐོན་མཐིང་ལྟ་བུར་གྱུར་ཏེ། གྲོང་ཁྱེར་དེ་ན་གནས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐལ་བྱུང་དུ་ང་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཡང་གསལ་བར་མཐོང་ངོ་། །གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོ་དེ་ཡང་རང་བྱེ་ནས་ཐོགས་པར་མ་གྱུར། མཚོན་ཆ་རྣམས་ཀྱང་མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་སུ་གྱུར་ཏེ། ཁྱིམ་བདག་འདོད་པས་གཙོ་བོར་བྱས་ནས་མི་ཐམས་ཅད་འཁོར་དང་བཅས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་ལྷགས་སོ། །ངས་ དེ་དག་ལ་ཆོས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བཤད་ནས། དེ་དག་ཐམས་ཅད་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་གྱུར་ཏོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེའི་ཚེ་ན་ངས་དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་ནགས་ཚལ་དང་། སྐྱེད་ཤིང་བསྐྱེད་པའམ། ཆུ་གཙང་མས་ཆུ་མིག་དང་། རྫིང་བུ་ཀུན་གང་བར་བྱས་པའམ། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ར་བ་བཻ་དཱུརྱར་བསྒྱུར་བའམ། དེ་ན་གནས་པའི་མི་དེ་དག་གིས་ཐལ་བྱུང་དུ་མཐོང་བར་བྱས་པའམ། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོ་རང་དབྱེ་བའམ། མཚོན་ཆ་རྣམས་མེ་ཏོག་ཏུ་བསྒྱུར་བ་མེད་མོད་ཀྱི། རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ཡང་བྱམས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་མཐུ་ལས་མི་དེ་དག་གིས་དངོས་པོ་དེ་དག་མཐོང་བར་གྱུར་ཏོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་གཞན་ཡང་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བྲམ་ཟེའི་བུ་མོ་བ་སི་ཏ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བུ་གཅིག་པུ་ཞིག་ཡོད་དེ། དཔེ་མེད་པར་ཤིན་ཏུ་བྱམས་ཤིང་སྡུག་པ་ལས་ནད་ཀྱིས་བཏབ་ནས་ཤི་བར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་བུད་མེད་དེ་མྱ་ངན་ཆེན་པོས་གདུངས་པས་མྱོས་ཏེ། སྒྲེན་མོར་ཀུན་ཏུ་རྒྱུག་ཀྱང་ངོ་མི་ཚ་སྟེ་ལམ་གྱི་བཞི་མདོ་དག་ཏུ་ངུས་ནས་བུ་ག་རེ་བུ་གར་སོང་ཞེས་འབོད་ཅིང་གྲོང་ཁྱེར་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ཞིང་འགྲོ་ཡང་ངལ་བ་མེད་དོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་བུད་མེད་དེ་སྔོན་འདས་པའི་དུས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པ་ཞིག་ཡིན་པས། ངས་བུད་མེད་དེ་ལ་བྱམས་པའི་ཐུགས་བསྐྱེད་པས། དེའི་ཚེ་ན་བུད་མེད་དེས་ང་མཐོང་ནས་ང་ལ་བུར་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་དེ། དེ་མ་ཐག་ཏུ་སེམས་སོར་ཆུད་ནས། ང་པང་དུ་བླངས་ཏེ་ང་ལ་འོ་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ངས་དགའ་བོ་ལ་ཆོས་གོས་འདི་བུད་མེད་དེ་ལ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེ་ལ་ཆོས་གོས་བྱིན་ནས་ཆོས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བཤད་དེ། བུད་མེད་དེས་ཆོས་ཐོས་ནས་རབ་ཏུ་དགའ་མགུ་རངས་ཏེ། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་གྱུར་ཏོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེའི་ཚེ་ན་ཡང་དག་པར་དེའི་བུ་ཡང་ང་མ་ཡིན་ལ། ངའི་མ་ཡང་དེ་མ་ཡིན་ཏེ། པང་དུ་བླངས་པའམ། འོ་བྱས་པ་ཡང་མེད་མོད་ཀྱི། རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ཡང་བྱམས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་མཐུ་ལས་བུད་མེད་དེས་དངོས་པོ་དེ་ལྟ་བུ་དག་མཐོང་བར་རིག་པར་བྱའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་གཞན་ཡང་གྲོང་ཁྱེར་སེར་སྐྱ་ན་དགེ་བསྙེན་ མ་མ་ཧཱ་སི་ན་དར་ཏ་ཞེས་བྱ་བ་སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་སངས་རྒྱས་ཚད་མེད་པ་སྙེད་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་རབ་ཏུ་བསྐྱེད་པ་ཞིག་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་དགེ་འདུན་སྤྱན་དྲངས་ནས། ནད་ཀྱི་རྐྱེན་སྨན་ཡང་འབུལ་ལོ། །དེའི་ཚེ་དགེ་འདུན་དེ་དག་གི་ནང་ན་དགེ་སློང་གཅིག་ཅིག་ནད་ཚབས་པོ་ཆེས་བཏབ་ནས། སྨན་པ་གཉེར་ཏེ་དཔྱད་བྱས་ནས་ནད་འདི་ནི་ཤ་ཞིག་གིས་སྨན་བྱ་དགོས་ཏེ། ཤ་མེད་ན་སྲོག་ཀྱང་རིང་པོར་མི་ཐུབ་བོ་ཞེས་བསྒོའོ། །དེའི་ཚེ་དགེ་བསྙེན་མས་ཚིག་དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས། གསེར་ཐོགས་ཏེ་ཚོང་དུས་སུ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཀྱེ་ཁྱོད་ལ་ཤ་འཚོང་བ་ཅི་ཡོད། རིན་དུ་ཤ་དང་མཉམ་པའི་གསེར་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་ཚོང་དུས་ཐོག་ཐག་ཏུ་བཙལ་ཀྱང་ཤ་མ་རྙེད་དོ། །དེ་ནས་དགེ་བསྙེན་མ་དེ་གྲི་བླངས་ནས་བདག་ཉིད་ཀྱི་བརླ་ཤ་བཅད་དེ་གཏུབས་ནས། ཤ་ཙོག་ཏུ་བྱས་སྤོད་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བཏབ་སྟེ་དགེ་སློང་ནད་པ་དེ་ལ་བྱིན་ནོ། །དགེ་སློང་དེས་ཤ་ཟོས་ནས་ནད་ཀྱང་སོས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་དགེ་བསྙེན་མ་དེ་ཤ་བཅད་པའི་རྨ་རེད་ནས་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་མྱོང་བས། འདི་སྐད་དུ་སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་བོས་སོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ང་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ་དེ་སྐད་ཅེས་བོས་པ་ཐོས་ནས། བུད་མེད་དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་པས་བུད་མེད་དེས་དེ་མ་
Chinese
说“该怎么办呢”，他们也如教导般听从，所有的树木都被砍伐，水源也被抽干，布置好战备，守护着城市。种姓之子，那时我前往那座城市，森林和园林一点也看不见，看见许多人拿着武器驻守。见到如此景象，我非常怜悯，生起慈悲之心，所有的森林和园林都恢复生长，此外还生长出无数的树木，水泉、池塘、水井和河流也都变得非常清澈，澄净得如同青金石一般，到处充满，花朵也覆盖了一切。那座城市外围的围墙也变得如同深蓝色的青金石一般，在那座城市里居住的所有人都清楚地看见我与眷属。城市的门也自然打开，没有阻碍。武器也都变成了各种各样的花朵，户主渴望成为首领，所有的人都带着眷属来到了世尊面前。我为他们宣说了各种各样的佛法，他们所有人都生起了无上圆满正等菩提之心。种姓之子，那时我并没有真正地恢复森林和园林，也没有用清水充满水泉和池塘，也没有将城市的围墙变成青金石，也没有让居住在那里的人们清楚地看见我，也没有让城市的门自然打开，也没有将武器变成花朵，但是，种姓之子，这也是由于慈悲的善根力量，那些人才会看见那些事物。种姓之子，还有，在舍卫城，有一位名叫瓦西塔的婆罗门女子，她有一个独子，她无比疼爱他，但是因为疾病而去世了。当时，那位女子被巨大的悲伤所折磨，她像疯了一样，赤身裸体地到处奔跑，也不感到羞耻，在道路的十字路口哭泣着，呼喊着“我的儿子啊，我的儿子去哪里了”，她在整个城市里奔走，也不觉得疲倦。
English
Saying, "What should we do?" they listened as instructed. All the trees were cut down, and the water was drained. They prepared for war and defended the city. Son of good family, when I went to that city at that time, not a single forest or garden was visible. I saw many people holding weapons and staying there. Seeing such a sight, I was very compassionate and generated a mind of loving-kindness. All the forests and gardens grew back, and countless other trees grew as well. All the springs, ponds, wells, and rivers became very clear and pure, like blue lapis lazuli. They were filled everywhere, and covered with various kinds of flowers. The wall around the city also became like dark blue lapis lazuli, and all the people living in that city clearly saw me and my retinue miraculously. The city gate also opened by itself, without any obstruction. The weapons also turned into various kinds of flowers. The householder, desiring to be the leader, led all the people with their retinues to the presence of the Bhagavan. I taught them various kinds of Dharma, and they all generated the mind of unsurpassed, perfect, and complete enlightenment. Son of good family, at that time, I did not actually restore the forests and gardens, nor did I fill the springs and ponds with clean water, nor did I transform the city wall into lapis lazuli, nor did I cause the people living there to see me miraculously, nor did I cause the city gate to open by itself, nor did I transform the weapons into flowers. However, son of good family, it was through the power of the root of virtue of loving-kindness that those people saw those things. Son of good family, furthermore, in Shravasti, there was a Brahmin woman named Vasita who had an only son. She loved him dearly, but he died from illness. At that time, that woman was tormented by great sorrow and was driven mad. She ran around naked, without any shame, crying at the crossroads, calling out, "My son, where has my son gone?" She wandered throughout the city without feeling tired.
Chinese
种姓之子，那位妇女是过去时代对佛陀培植善根的人。我因此对那位妇女生起了慈悲之心。那时，那位妇女见到我，对我生起了儿子的想法。她立刻恢复了理智，把我抱在怀里，亲吻了我。那时，我命令喜乐者把这件法衣送给那位妇女。把法衣送给她后，我为她讲述了各种各样的佛法。那位妇女听了佛法后，非常高兴，生起了无上正等觉之心。种姓之子，那时，我的确不是她的儿子，她也不是我的母亲。虽然没有拥抱或亲吻，但种姓之子，也应该知道，由于慈悲的善根的力量，那位妇女看到了那样的东西。种姓之子，还有，在迦毗罗卫城（Kapilavastu，古印度城市）有一位名叫摩诃斯那达多的女居士，她在过去时代对无数的佛陀培植了大量的善根，她邀请僧团三个月，并供养治疗疾病的药物。那时，那些僧团中有一位比丘得了重病。医生诊断后说，这种病必须用肉来治疗，如果没有肉，生命也无法长久维持。那时，女居士听到这句话后，拿着金子，在市场上这样说：‘喂，你们有卖肉的吗？我会付出和肉等值的金子。’虽然她在市场上到处寻找，但没有找到肉。然后，那位女居士拿起刀，割下自己的大腿肉，切碎，做成肉糜，用各种调料调味后，送给了那位生病的比丘。那位比丘吃了肉后，病也痊愈了。那时，那位女居士因为割肉的伤口而感到非常难以忍受的痛苦，她这样向佛陀顶礼：‘向佛陀顶礼！向佛陀顶礼！’这样呼唤着。那时，我住在舍卫城（Shravasti，古印度城市），听到她这样呼唤，对那位妇女产生了极大的慈悲心，因为那位妇女
English
Son of good family, that woman was one who had planted roots of virtue with the Buddhas of the past. Because of that, I generated a mind of loving-kindness towards that woman. At that time, that woman saw me and generated the perception of me as her son. Immediately, she regained her senses, took me into her lap, and kissed me. At that time, at that moment, I commanded Delightful One to give this Dharma robe to that woman. Having given her the Dharma robe, I taught the Dharma in various ways. Having heard the Dharma, that woman was exceedingly delighted and rejoiced, and she generated the mind for unsurpassed, perfect, complete enlightenment. Son of good family, at that time, truly, I was not her son, and she was not my mother. Although there was no taking into the lap or kissing, son of good family, it should be understood that due to the power of the roots of virtue of loving-kindness, that woman perceived such things. Son of good family, furthermore, in the city of Serkya (Kapilavastu), there was a female lay follower named Maha Sinadata, who in the past had extensively planted roots of virtue with countless Buddhas. She invited the Sangha for three months and offered medicine for illnesses. At that time, among those Sangha, one bhikshu was afflicted with a severe illness. After consulting a doctor and examining him, he declared, 'This illness must be treated with meat. Without meat, life cannot be sustained for long.' At that time, the female lay follower heard those words and, taking gold, said this in the marketplace: 'Hey, do you have any meat for sale? I will give gold equal in value to the meat.' Although she searched throughout the marketplace, she could not find any meat. Then, that female lay follower took a knife and cut off the flesh from her own thigh, chopped it up, made it into minced meat, seasoned it with various spices, and gave it to that sick bhikshu. Having eaten the meat, that bhikshu was cured of his illness. At that time, that female lay follower, suffering from the wound of the cut flesh, experienced great and unbearable pain. She prostrated to the Buddha, saying: 'I prostrate to the Buddha! I prostrate to the Buddha!' she called out. At that time, at that moment, I was residing in Nyen (Shravasti), and having heard her call out in that way, I developed great compassion for that woman, because that woman