Tibetan
་ཀྱི་བུ་ཅི་སྟེ་བྱམས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྟོབས་བཅུ་དང་། མི་འཇིགས་པ་བཞི་ཐོབ་པར་མི་ནུས་ན་བྱམས་པ་དེ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱམས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་བྱམས་པ་གང་གིས་དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་བྱམས་པ་དེ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱམས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་བྱམས་པ་གང་ཞིག་ཡོད་པ་དང་། མེད་པ་དང་། ཡོད་པའང་མ་ཡིན་མེད་པའང་མ་ཡིན་པ་དང་བཅས་པ་དེ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དཔག་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཅི་སྟེ་བྱམས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ན་ཆོས་ཀྱང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཐེག་པ་ ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གནས་པ་ནི་བྱམས་པ་དེ་ལྟ་བུ་དག་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་དོ། །གཉིད་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་གནས་ཀྱང་རྟག་ཏུ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པས་གཉིད་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་ནོ། །རྟག་ཏུ་སད་མོད་ཀྱི་གཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་སད་པའང་མེད་དོ། །གཉིད་ཀྱི་ནང་ན་ལྷ་རྣམས་ཡོངས་སུ་བསྲུང་མོད་ཀྱི་སྡིག་པ་མི་སྤྱོད་པས་ན་བསྲུང་བའང་མེད་དོ། །གཉིད་དང་ཡོངས་སུ་བྲལ་བས་རྨི་ལམ་ངན་པའམ། མི་དགེ་བར་འགྱུར་བ་གང་ཡང་མེད་དོ། །ཚངས་པའི་ལྷར་སྐྱེས་མོད་ཀྱི་དབང་དུ་གྱུར་པས་ན་སྐྱེ་བའང་མེད་དོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་གང་བྱམས་པ་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་པ་དེ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་ཡོན་ཏན་ཚད་མེད་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མདོ་སྡེ་དམ་པ་འདི་ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་ཡོན་ཏན་ཚད་མེད་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་ལྡན་ནོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུའི་ཡོན་ཏན་ཚད་མེད་པ་མཐའ་ཡས་པ་དང་ལྡན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འོད་སྲུང་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དག་ཇི་ཙམ་ཡིད་ལ་བགྱིད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་བདེན་པ་ལགས་ལ། ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདེན་པ་ཡང་དག་པ་མ་ལགས་ན། ཅིའི་སླད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་མཐུ་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མཚུངས་པར་བདེ་བ་མྱོང་བར་མི་མཛད། དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་བདེ་བ་མི་མྱོང་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བྱམས་པའི་སེམས་ལ་ནན་ཏན་བགྱིད་པ་ནི་ཕན་པ་མ་མཆིས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བྱམས་པ་ནི་ཕན་པར་མི་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རིགས་ཀྱི་བུ་སེམས་ཅན་ཁ་ཅིག་ནི་ངེས་པར་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་ཡང་ཡོད། ཁ་ཅིག་ནི་མི་མྱོང་བ་ཡང་ཡོད་དོ། །སེམས་ཅན་གང་ངེས་པར་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ལོག་སྲེད་ཅན་དག་ལ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བྱམས་ པས་ཕན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་མ་ངེས་པ་དག་ལ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བྱམས་པས་ཕན་པར་འགྱུར་ཏེ། སེམས་ཅན་དེ་དག་རབ་ཏུ་བདེ་བ་མྱོང་བར་བྱེད་དོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་མི་ཞིག་རྒྱང་རིང་པོ་ན་སེང་གེ་དང་། སྟག་དང་། སྤྱང་ཀི་དང་། སྲིན་པོ་དང་། ཡི་དགས་ལ་སོགས་པ་མཐོང་ན་རང་བཞིན་གྱིས་འཇིགས་སྐྲག་པ་སྐྱེའོ། །ཅི་སྟེ་མཚན་མོ་གཡང་ས་མཐོང་ན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འཇིགས་པ་སྐྱེའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་མི་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་འཇིགས་པ་སྐྱེ་བ་དང་འདྲ་བར་སེམས་ཅན་གང་བྱམས་པ་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་པ་མཐོང་ན། རང་བཞིན་གྱིས་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དོན་དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པ་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་པ་ནི་ཡང་དག་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ། ཕན་པར་མི་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ངས་ནི་བྱམས་པ་དེ་ལ་རྣམ་པ་ཚད་མེད་པ་བཤད་དོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་མངོན་པར་ཤེས་པ་དག་གོ །རིགས་ཀྱི་བུ་དཔེར་ན་ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བསད་པར་བསྟན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ང་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་བསོད་སྙོམས་མཐར་གྱིས་ལེན་པར་ཞུགས་པ་ན་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲས་ནོར་སྲུང་བའི་བལ་གླང་སྨྱོས་པ་བཏང་ནས་ང་དང་སློབ་མར་བཅས་པ་གསོད་དུ་བཅུག་གོ །དེའི་ཚེ་བལ་གླང་དེ་དག་གིས་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་བརྒྱ་སྟོང་རྫིས་ཏེ་བསད་པས་སེམས་ཅན་ཤི་བ་དེ་དག་གི་ཁྲག་གིས་ཕོག་པས་ལྷག་པར་སྨྱོས་པར་ཡང་གྱུར་ལ། ངའི་སློབ་མ་ངུར་སྨྲིག་གྱོན་པ་ཡང་ཁྲག་སྙམ་དུ་མཐོང་ནས། བལ་གླང་དེ་དག་འདོར་ཏེ་བྱུང་ངོ་། །ངའི་སློབ་མའི་ནང་ན་འདོད་པ་དང་མ་བྲལ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་ཕྱོགས་བཞིར་བྲོས་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགའ་བོ་འབའ་ཞིག་མ་གཏོགས་སོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་གནས་པའི་མི་ཐམས་ཅད་སྐད་འཐུན་པས་ངུས་ཏེ། མཆི་མ་བླགས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཀྱི་ཧུད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་མེད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འདི་ལྟར་ནང་གཅིག་ཏུ་ཞིག་པར་གྱུར་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་ལྷ་སྦྱིན་ངོ་མཚར་གྱི་དགའ་བ་སྐྱེས་
Chinese
种姓之子，如果慈爱不能获得佛陀的十力与四无畏，那么应当了知此慈爱是声闻的慈爱。种姓之子，以何慈爱能获得沙门的果实，应当了知此慈爱是声闻的慈爱。种姓之子，具有存在、不存在、非存在也非不存在的慈爱，是声闻和独觉等一切都无法测量的。种姓之子，如果慈爱不可思议，那么法也不可思议。佛的自性也不可思议。如来也不可思议。种姓之子，安住于大乘般涅槃的菩萨摩诃萨，对那样的慈爱精进。即使安住于睡眠的安乐，也恒常精进，因此不会被睡眠所压倒。恒常清醒，但因为没有睡眠，所以也没有清醒。在睡眠中完全守护诸天，但不造罪业，因此也没有守护。因为完全远离睡眠，所以没有任何恶梦或不善。虽然生为梵天，但因为处于自在，所以也没有生。种姓之子，凡是对慈爱精进者，将具有那样的无量不可思议的功德。种姓之子，这部殊胜的般涅槃经也具有那样的无量不可思议的功德。佛陀薄伽梵也具有那样的无量无边的功德。菩萨持光向薄伽梵请问：薄伽梵，如果菩萨摩诃萨们所忆念的一切都是真实无谬的，而声闻和独觉的真实并非如此，那么为何菩萨摩诃萨不以威力使一切众生平等地感受安乐？如果这样一切众生不能真实地感受安乐，那么对菩萨的慈爱心精进就没有利益。薄伽梵啊！
English
Son of good family, if loving-kindness cannot attain the ten powers and four fearlessnesses of the Buddha, then it should be known that that loving-kindness is the loving-kindness of a Hearer. Son of good family, that loving-kindness by which the fruit of a renunciate will be attained, it should be known that that loving-kindness is the loving-kindness of a Hearer. Son of good family, that loving-kindness which includes existence, non-existence, and neither existence nor non-existence, is not able to be measured by all, such as Hearers and Solitary Buddhas. Son of good family, if loving-kindness is inconceivable, then the Dharma is also inconceivable. The nature of the Buddha is also inconceivable. The Thus-Gone One is also inconceivable. Son of good family, a Bodhisattva, a great being, abiding in the great vehicle's complete Nirvana, makes effort in such loving-kindness. Even abiding in the bliss of sleep, he always exerts diligence, so he is not overcome by sleep. He is always awake, but because there is no sleep, there is also no being awake. In sleep, he completely protects the gods, but because he does not commit sins, there is also no protecting. Because he is completely separated from sleep, there is no bad dream or anything that becomes unwholesome. Although born as a Brahma god, because he is in control, there is also no birth. Son of good family, whoever makes effort in loving-kindness will become endowed with such immeasurable, inconceivable qualities. Son of good family, this noble sutra of complete Nirvana is also endowed with such immeasurable, inconceivable qualities. The Buddha, the Bhagavan, is also endowed with such immeasurable, boundless qualities. The Bodhisattva Light Protector asked the Bhagavan: Bhagavan, if all that Bodhisattvas, great beings, remember is truly unerring, but the truth of Hearers and Solitary Buddhas is not so, then why do Bodhisattvas, great beings, not cause all sentient beings to equally experience happiness through their power? If all sentient beings do not truly experience happiness in this way, then making effort in the loving-kindness mind of a Bodhisattva is of no benefit. Bhagavan!
Chinese
说：种姓之子，菩萨的慈爱并非无益。种姓之子，有些众生必定会遭受痛苦，有些则不会遭受痛苦。对于那些必定会遭受痛苦的邪见者来说，菩萨的慈爱是无益的。对于那些不确定是否会遭受痛苦的众生来说，菩萨的慈爱是有益的，因为这些众生会体验到极大的快乐。种姓之子，例如，当一个人在远处看到狮子、老虎、狼、罗刹和饿鬼等时，自然会产生恐惧。如果晚上看到悬崖，也会同样产生恐惧。种姓之子，就像这个人自然会产生恐惧一样，当众生看到有人努力行慈爱时，自然会体验到快乐。种姓之子，因此，菩萨努力行慈爱是正确的作意，并非无益。种姓之子，我已经讲述了慈爱的无数种方式，例如神通等。种姓之子，例如，提婆达多向阿阇世王展示了如来被杀的情景。当时，我进入王舍城次第乞食时，阿阇世王派出了守护财物的疯象来杀我和我的弟子们。当时，那些疯象践踏杀死了无数百千众生，被那些死去众生的血所沾染，变得更加疯狂。我的弟子中穿着绛红色僧衣的人也被（疯象）误认为是血。那些疯象丢下他们逃走了。我的弟子中所有未离欲的人都向四面八方逃散了，只有具寿阿难除外。当时，那时，住在王舍城的所有人都同声哭泣，流着眼泪说：唉！如来已经不在了！为什么如来会这样突然消失呢？当时，提婆达多生起了稀有的喜悦。
English
said: Son of lineage, the loving-kindness of a Bodhisattva is not without benefit. Son of lineage, some sentient beings will definitely experience suffering, while others will not. For those with wrong views who are certain to experience suffering, the loving-kindness of a Bodhisattva is of no benefit. For those who are uncertain whether they will experience suffering, the loving-kindness of a Bodhisattva is beneficial, as these sentient beings experience great happiness. Son of lineage, for example, when a person sees lions, tigers, wolves, rakshasas, and hungry ghosts, etc., in the distance, they naturally experience fear and dread. If they see a cliff at night, they will also experience fear in the same way. Son of lineage, just as that person naturally experiences fear, when sentient beings see someone diligently practicing loving-kindness, they naturally experience happiness. Son of lineage, therefore, a Bodhisattva's diligent practice of loving-kindness is correct mindfulness, and it is not without benefit. Son of lineage, I have explained the immeasurable aspects of loving-kindness, such as clairvoyance and so on. Son of lineage, for example, Devadatta showed King Ajatashatru that the Tathagata had been killed. At that time, when I entered Rajagriha to beg for alms in sequence, King Ajatashatru sent mad elephants guarding his treasure to kill me and my disciples. At that time, those mad elephants trampled and killed countless hundreds of thousands of sentient beings, and they became even more mad after being splattered with the blood of those dead sentient beings. My disciples who were wearing reddish-brown robes were also mistaken for blood. Those mad elephants abandoned them and ran away. Among my disciples, all those who had not abandoned desire fled in all four directions, except for the venerable Ananda. At that time, at that time, all the people living in Rajagriha wept in unison, shedding tears and saying: Alas! The Tathagata is no more! Why has the Tathagata disappeared so suddenly like this? At that time, Devadatta experienced extraordinary joy.