Tibetan
།རིགས་ཀྱི་བུ་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ལ་མདོར་ན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་ཆོས་དང་། གཟུགས་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་སོ། །གཟུགས་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་སོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་ངོ་། །རིགས་ཀྱི་བུ་སེམས་ནི་མི་རྟག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རང་བཞིན་གྱིས་དམིགས་ཤིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་སོ་སོ་བ་ནས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་བར་དུ་ཡང་སོ་སོ་སྟེ། དེ་བས་ན་མི་རྟག་གོ །རིགས་ཀྱི་བུ་གཟུགས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་སོ་སོ་བ་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་བར་དུ་ཡང་སོ་སོ་སྟེ། དེ་བས་ན་མི་རྟག་གོ །རིགས་ཀྱི་བུ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པ་ནས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པའི་བར་དུ་སོ་སོ་སྟེ། དེ་བས་ན་མི་རྟག་གོ །རིགས་ཀྱི་བུ་ཅི་སྟེ་སེམས་རྟག་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབའ་ཞིག་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པར་འགྱུར་བའི་རིགས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སོ་སོ་བ་ནས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་དུ་སོ་སོ་བས་ན་མི་རྟག་པར་ཤེས་སོ། །འདྲ་བའི་ཆོས་སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་ཏུ་སྐྱེ་ཞིང་འགོག་པས་བྱིས་པ་མ་རབས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་མཐོང་ནས་རྟག་པར་འཛིན་ཏོ། ། རིགས་ཀྱི་བུ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་མཚན་ཉིད་གཞིག་ཏུ་རུང་བས་ན་མི་རྟག་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་མིག་གི་དབང་པོ་དང་། གཟུགས་དང་། སྣང་བ་དང་། བསམས་པའི་རྐྱེན་ལས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་སྟེ། རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ན་ཡང་རྐྱེན་སོ་སོ་བས། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་མ་ཡིན་པ་ནས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་དུ་སོ་སོ་བ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་རིགས་ཀྱི་བུ་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་འཇིག་པས་ན་སེམས་ནི་མི་རྟག་གོ །འདི་ལྟ་སྟེ་མི་རྟག་པ་སྒོམ་པའི་སེམས་ཀྱང་གཞན་ལ། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་དང་། བདག་མེད་པ་བསྒོམ་པའི་སེམས་ཀྱང་གཞན་ནོ། །ཅི་སྟེ་སེམས་རྟག་པ་ཞིག་ཡིན་ན་མི་རྟག་པ་རྟག་ཏུ་བསྒོམ་པས་ན་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་དང་། བདག་མེད་པ་རྟོགས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ན། རྟག་པ་དང་། བདེ་བ་དང་། བདག་དང་། ཡོངས་སུ་དག་པ་རྟོགས་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། དོན་དེ་ལྟ་བས་ན་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་ནང་དུ་རྟག་པ་དང་། བདེ་བ་དང་། བདག་དང་ཡོངས་སུ་དག་པ
Chinese
種姓之子，有為法總的來說有兩種，即色法和非色法。所謂非色法，就是心和心所生的法。所謂色法，就是地、水、火、風。種姓之子，心是無常的。為什麼呢？因為其自性是緣取和具有分別的。種姓之子，從眼識的自性各別，到意識的自性之間也是各別的。因此，是無常的。種姓之子，從色的行境各別，到法的行境之間也是各別的。因此，是無常的。種姓之子，從具有眼識，到具有意識之間是各別的。因此，是無常的。種姓之子，如果心是常的話，那麼僅僅眼識就能緣取一切法了。種姓之子，從眼識各別到意識之間各別，因此要知道是無常的。相似的法剎那剎那生起和滅盡，所以低劣的孩童見到這樣就執著為常。 種姓之子，因為因和緣的體性是可以破壞的，所以稱為無常。例如，由眼根、色、光明和作意等緣而生起眼識，生起耳識時，緣也是各別的。從不是眼識的緣，到意識之間各別，也應當同樣了知。此外，種姓之子，因為諸有為法的因和緣壞滅，所以心是無常的。例如，修無常的心是其他的，修痛苦、空性和無我的心也是其他的。如果心是常的話，因為恆常修無常，那麼痛苦、空性和無我也不能證悟。何況是證悟常、樂、我和清淨呢？因為這個緣故，在外道法中，常、樂、我、淨
English
Son of good family, conditioned dharmas are broadly of two types: form dharmas and non-form dharmas. Non-form dharmas are mind and mental dharmas. Form dharmas are earth, water, fire, and wind. Son of good family, mind is impermanent. Why is that? Because its nature is to perceive and to have discrimination. Son of good family, from the distinct nature of eye consciousness to the nature of mind consciousness, they are also distinct. Therefore, it is impermanent. Son of good family, from the distinct object of form to the object of dharma, they are also distinct. Therefore, it is impermanent. Son of good family, from possessing eye consciousness to possessing mind consciousness, they are distinct. Therefore, it is impermanent. Son of good family, if mind were permanent, then eye consciousness alone would be able to perceive all dharmas. Son of good family, since eye consciousness is distinct from mind consciousness, know that it is impermanent. Similar dharmas arise and cease momentarily, so foolish children see it that way and grasp it as permanent. Son of good family, because the characteristics of cause and condition are destructible, it is called impermanent. For example, eye consciousness arises from the conditions of eye faculty, form, light, and attention. When ear consciousness arises, the conditions are also distinct. From what is not a condition of eye consciousness to mind consciousness, they are also distinct, and should be understood in the same way. Furthermore, son of good family, because the causes and conditions of all conditioned things are destroyed, mind is impermanent. For example, the mind that meditates on impermanence is different, and the mind that meditates on suffering, emptiness, and selflessness is also different. If mind were permanent, then by constantly meditating on impermanence, one would not realize suffering, emptiness, and selflessness. What need is there to mention realizing permanence, bliss, self, and purity? For that reason, in the teachings of the tirthikas, permanence, bliss, self, and purity
Tibetan
་བསྡུ་མི་ནུས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བས་ན་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ནི་ངེས་པར་མི་རྟག་གོ །ཡང་ན་རིགས་ཀྱི་བུ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ན་མི་རྟག་གོ །འདི་ལྟ་སྟེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སོ་སོ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སོ་སོ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་སོ་སོ་སྟེ། མུ་སྟེགས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་སེམས་དང་ཁྱིམ་ན་གནས་པའི་སེམས་དང་། ཁྱིམ་ན་གནས་པས་དབེན་པའི་སེམས་སོ། །དབེན་པ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱང་གཞན་ལ། སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱང་གཞན། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱང་གཞན། འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱང་གཞན། ཞེ་སྡང་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱང་གཞན། གཏི་མུག་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱང་གཞན་ཏེ། མུ་སྟེགས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་གཞན་ནོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་གཏི་མུག་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱང་གཞན་ལ། ཐེ་ཙོམ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱང་གཞན། ངན་པར་ལྟ་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱང་གཞན། འགྲོ་བ་དང་སྡོད་པའི་སྤྱོད་ལམ་གྱི་སེམས་ཀྱང་གཞན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཅི་སྟེ་སེམས་རྟག་པ་ཞིག་ཡིན་ན། ཁ་དོག་སྔོན་པོ་དང་། སེར་པོ་དང་། དམར་པོ་དང་། དཀར་པོ་དང་། སྨུག་པོར་བྱེ་བྲག་མི་ཕྱེད་པའི་རིགས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་གལ་ཏེ་སེམས་རྟག་པ་ཞིག་ཡིན་ན། དྲན་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྗེད་པར་འགྱུར་བའི་མི་རིགས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཅི་སྟེ་སེམས་རྟག་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ཀློག་པ་དང་། འདོན་པའི་ལས་བྱེད་པ་འཕེལ་ཞིང་སྐྱེ་བའི་མི་རིགས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཅི་སྟེ་སེམས་རྟག་པ་ཞིག་ཡིན་ན་བྱས་པ་དང་། བྱེད་པ་དང་། བྱ་བ་བཤད་པའི་མི་རིགས་ཏེ། བྱས་པ་དང་། བྱེད་པ་དང་། བྱ་བ་ཡོད་པས་ན་སེམས་དེ་ནི་ངེས་པར་མི་རྟག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཅི་སྟེ་སེམས་རྟག་པ་ཞིག་ཡིན་ན། སྡང་བ་དང་། བྱམས་པ་མེད་དོ། །སྡང་བ་ཡང་མ་ཡིན། བྱམས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་སེམས་རྟག་པ་ཞིག་ཡིན་ན་བདག་གི་རྫས་དང་། གཞན་གྱི་རྫས་ཞེའམ། འཆིའོ་སྐྱེའོ་ཞེས་བརྗོད་པའི་མི་རིགས་སོ། །ཅི་སྟེ་སེམས་རྟག་པ་ཞིག་ཡིན་ན་བྱ་བ་བྱས་ཀྱང་སྐྱེ་ཞིང་འཕེལ་བའི་མི་རིགས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དོན་དེ་ལྟ་བས་ན་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་སོ་སོ་ཐ་དད་དེ་ཐ་དད་པས་ན་མི་རྟག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ངས་འདིར་གཟུགས་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ལ་མི་རྟག་པའི་དོན་བཤད་པ་ནི་འདི
Chinese
不能聚集啊。种姓之子，因此心的法是必定无常的。或者，种姓之子，心的自性各不相同，因此是无常的。例如，声闻的心之自性各不相同，独觉的心之自性各不相同，诸佛的心之自性也各不相同。所有外道的心有三种：出家的心、在家的心，以及远离在家的心。具有远离的心也不同，具有痛苦的心也不同，具有非乐非苦的心也不同，具有贪欲的心也不同，具有嗔恨的心也不同，具有愚痴的心也不同。所有外道的心之相也不同。例如，具有愚痴的心也不同， 具有怀疑的心也不同，具有恶见的心也不同，行走和居住的威仪之心也不同。种姓之子，如果心是常恒的，就不会分辨蓝色、黄色、红色、白色和紫色的差别。种姓之子，如果心是常恒的，就会成为遗忘所有应忆念之法的种族。种姓之子，如果心是常恒的，阅读和背诵的行为就会成为增长和出生的种族。种姓之子，如果心是常恒的，就会成为讲述已做、正在做和将要做之事的种族。因为有已做、正在做和将要做之事，所以要知道心是必定无常的。种姓之子，如果心是常恒的，就没有嗔恨和慈爱。既不是嗔恨，也不是慈爱。如果心是常恒的，就会成为说“我的事物”和“他人的事物”或者“死亡”和“出生”的种族。如果心是常恒的，即使做了事情，也会成为出生和增长的种族。种姓之子，因此，心的自性是各不相同的，因为各不相同，所以要知道是无常的。种姓之子，我在这里所说的非色法之无常的意义就是这些。
English
Cannot be gathered. Son of the lineage, therefore the dharma of the mind is definitely impermanent. Or, son of the lineage, the nature of the mind is different, therefore it is impermanent. For example, the nature of the mind of the Hearers is different, the nature of the mind of the Solitary Buddhas is different, and the nature of the mind of the Buddhas is also different. The minds of all the heretics are of three kinds: the mind of the renunciates, the mind of those who live at home, and the mind that is separated from living at home. The mind that possesses solitude is also different, the mind that possesses suffering is also different, the mind that possesses neither pleasure nor suffering is also different, the mind that possesses desire is also different, the mind that possesses hatred is also different, and the mind that possesses ignorance is also different. The characteristics of the minds of all the heretics are also different. For example, the mind that possesses ignorance is also different, The mind that possesses doubt is also different, the mind that possesses wrong views is also different, and the mind of the conduct of going and staying is also different. Son of the lineage, if the mind were permanent, it would not distinguish the differences between blue, yellow, red, white, and purple. Son of the lineage, if the mind were permanent, it would become a race that forgets all the dharmas to be remembered. Son of the lineage, if the mind were permanent, the act of reading and reciting would become a race that increases and is born. Son of the lineage, if the mind were permanent, it would become a race that speaks of what has been done, what is being done, and what will be done. Because there is what has been done, what is being done, and what will be done, one should know that the mind is definitely impermanent. Son of the lineage, if the mind were permanent, there would be no hatred and no love. It would be neither hatred nor love. If the mind were permanent, it would become a race that says "my things" and "other people's things" or "death" and "birth." If the mind were permanent, even if actions were done, it would become a race that is born and increases. Son of the lineage, therefore, the nature of the mind is different, and because it is different, one should know that it is impermanent. Son of the lineage, what I have explained here as the meaning of impermanence for non-form dharmas is this.