Tibetan
བདེན་པ་ནི་ཡོད་ཀྱི། འགོག་པ་དང་། ལམ་གྱི་བདེན་པ་ནི་མེད་པས་འགོག་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་འགོག་པར་འདུ་ཤེས། ལམ་མ་ཡིན་པ་ལ་ལམ་དུ་འདུ་ཤེས། འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པ་ལ་འབྲས་བུར་འདུ་ཤེས། རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ལ་རྒྱུར་འདུ་ཤེས། དེ་བས་དེ་ལ་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་ལམ་གཅིག་སྟེ། གཉིས་སུ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་མེད་དོ། །འཇམ་དཔལ་གྱིས་ཡང་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལྟར་རྟག་པ་དང་ བཅས། བདག་དང་བཅས། བདེ་བ་དང་བཅས། དག་པ་དང་བཅས་པ་ལ་ཡང་དག་པའི་དོན་ཅེས་བགྱི་ན་ལྟ། མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པའི་བདེན་པ་མཆིས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ལ་ནི་མ་མཆིས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲ་སྟེ། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ནི་རྟག་པའོ། །ཇི་ལྟར་རྟག་ཅེ་ན། ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་། ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་དུ་འོང་བ་ནི་དགེ་བ་བཅུའི་འབྲས་བུ་མྱོང་བའོ། །ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ནི་མི་དགེ་བ་བཅུའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་ན་ལས་བྱས་པའི་རྣམས་འདི་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་སུས་མྱོང་བར་འགྱུར། དེ་བས་ན་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ནི་རྟག་པ་ལགས་ཏེ་སྲོག་བཅད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་རྟག་པ་ཞེས་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་སྟེ་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་ན་གསོད་པ་དང་། བསད་པ་གཉི་ག་མི་རྟག་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་མི་རྟག་ན་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་ལས་མྱོང་བར་འགྱུར། གལ་ཏེ་ངེས་པར་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མྱོང་ན་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་མི་རྟག་པ་མ་ལགས་པར་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་སེམས་ཤིང་དྲན་པ་ཡང་རྟག་པ་ཞེས་བགྱིའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། ལོ་བཅུ་ལོན་ཏེ་དྲན་པ་ནི་ལོ་བརྒྱའི་བར་དུ་དྲན་ཏེ་མི་བརྗེད་པ་ཡང་རྟག་པ་ཞེས་བགྱི་སྟེ། ཅི་སྟེ་མི་རྟག་ན་སྔོན་མཐོང་བའི་དངོས་པོ་དག་སུས་དྲན་པར་འགྱུར། དེ་བས་ན་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་མ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དྲན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྟག་པ་ཞེས་བགྱིའོ། །དཔེར་ན་མི་ཞིག་སྔོན་མི་གཞན་ཞིག་གི་ལག་པའམ། རྐང་པའམ། མགོའམ། གཉའ་བ་ལ་སོགས་པ་ཅི་འདྲ་བ་མཐོང་ན་ཕྱིས་མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་ངོ་ཤེས་སོ། །ཅི་སྟེ་མི་རྟག་པ་ཞིག་ལགས་ན་མཚན་མ་སྔ་མ་མེད་པར་སོང་བའི་རིགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཡུན་རིང་དུ་གོམས་པ་ལས་འགྱུར་ཏེ
Chinese
真实是有的，但灭谛和道谛是没有的，因此对于非灭谛生起灭谛之想，对于非道生起道之想，对于非果生起果之想，对于非因生起因之想。因此，对于他们来说，没有清净之道，没有二者。文殊菩萨又禀告说：世尊所说的常与……，我与……，乐与……，净与……，如果说是真实的意义，那么外道也有真实的谛，而佛法就没有了。这是什么缘故呢？因为外道也这样说：一切行都是常。如何是常呢？因为可爱和不可爱的业的异熟等不会改变。可爱是享受十善的果报，不可爱是享受十不善的异熟。如果一切行都是无常，那么造业者从此死去，转移到彼世，谁来享受异熟的果报呢？因此，一切行都是常，因为断命的缘故而称为常。世尊，如果一切行都是无常，那么杀和被杀二者都会变成无常。如果无常，那么众生在地狱中会感受不如意的业。如果一定要众生感受地狱的异熟，那么诸行也就不是真正无常了。世尊，一心专注地思考，记忆也是常。比如，十岁时记得的事情，一百岁时还能记得，不会忘记，这也称为常。如果无常，那么先前见过的东西谁会记得呢？因此，一切行不是无常。世尊，一切记忆也是常。比如，一个人先前见过另一个人的一只手、一只脚、一个头、一个脖子等等，后来一见到就能认出来。如果是不常的事物，那么先前的相状就已经消失了。世尊，一切行为都是由于长期的习惯而改变
English
Truth exists, but the truths of cessation and the path do not exist. Therefore, they perceive what is not cessation as cessation, what is not the path as the path, what is not the result as the result, and what is not the cause as the cause. Therefore, for them, there is no pure path, no duality. Manjushri further inquired: "According to what the Blessed One said, if permanence, self, pleasure, and purity are considered the true meaning, then the tirthikas also have true truths, but the Buddha's Dharma would not have them. Why is that? Because the tirthikas also say this: 'All conditioned phenomena are permanent.' How are they permanent? Because the ripening of karma, both pleasant and unpleasant, and so on, does not change. Pleasant is experiencing the result of the ten virtues, and unpleasant is the ripening of the ten non-virtues. If all conditioned phenomena were impermanent, then who would experience the ripening of the fruit after those who have performed actions die and transmigrate to the next life? Therefore, all conditioned phenomena are permanent, and they are called permanent because of the cause of cutting off life. Blessed One, if all conditioned phenomena were impermanent, then both killing and being killed would become impermanent. If they were impermanent, then sentient beings would experience unpleasant actions in hell. If sentient beings must experience the ripening of hell, then the conditioned phenomena would not be truly impermanent. Blessed One, thinking with one-pointed mind, memory is also permanent. For example, remembering something from the age of ten, one can still remember it at the age of one hundred and not forget it, which is also called permanent. If it were impermanent, then who would remember the things seen before? Therefore, all conditioned phenomena are not impermanent. Blessed One, all memories are also permanent. For example, if a person has previously seen another person's hand, foot, head, neck, etc., they will recognize them as soon as they see them later. If it were an impermanent thing, then the previous characteristics would have disappeared. Blessed One, all actions change due to long-term habituation.